Кіріспе

Америка Азаматтық Соғысының шайқасы Кішкентай Көк өзен шайқасы 21 қазан 1864 жылы Америка Азаматтық Соғысы кезінде Прайс рейді аясында өтті. Конфедеративтік штаттар армиясының генерал-майоры Стерлинг Прайс 1864 жылдың қыркүйегінде штатқа союздық бақылауға қарсылық білдіру үмітімен Миссуриге әскерді бастап барды. Үгіт-жарыстың алғашқы кезеңдерінде Прайс Сент-Луисті және кейін Джефферсон-Ситиді басып алу жоспарын тастады. Содан кейін Конфедерация 19 қазанда Лексингтонның екінші шайқасында генерал-майор Джеймс Г. Бланттың одақ күшін шетке шығарып, батысқа қарай қозғала бастады. Екі күннен кейін Блант өзінің командасының бір бөлігін полковник Томас Мунлайттың басшылығымен Кішкентай көк өзеннің арғы жағын ұстап тұру үшін қалдырды, ал оның қалған күштері Тәуелсіздікке кері қайтты. 21 қазанның таңертеңінде Конфедерация әскерлері Ай жарығының желісіне шабуыл жасады, ал бригадир генерал Джон Б. Кларктың бригадасының бөліктері өзенді кесіп өтті. Бірқатар шабуылдар мен қарсы шабуылдар болды, екі жақ та айтарлықтай артықшылыққа ие болмады. Осы арада Блант генерал-майор Сэмюэл Р. Кертистен Кіші Көк өзенде тұруға рұқсат алды, ал ол және Кертис 2800 адамнан тұратын одақтың күшін арттырған күшейтулермен алаңға оралды. Бригадир генералдар Джозеф О. Шелби мен Джон С. Мармадюктың дивизияларынан көбірек Конфедерация сарбаздары майданға келді, бұл Конфедерацияның күшін шамамен 5500 адамға жеткізді. Конфедерация атты әскерінің бір полкі одақтың флангіне қауіп төндірді, ал бригадир генерал М. Джефф Томпсонның конфедерациялық бригадасы одақтың орталығына қысым жасады. Одақ желісі кері шегінді және жауынгерлік күрес шамамен 16:00-де, Одақ әскерлері Тәуелсіздікке жеткенде аяқталды. Кейін одақ сарбаздары Ұлы көк өзенге қарай кері шегініп, Тәуелсіздікті тастап кетті. Келесі күні генерал-майор Альфред Плесонтонның қолбасшылығындағы одақ сарбаздары Кіші Көк өзен арқылы өтіп, Екінші Тәуелсіздік шайқасында Конфедерациядан тәуелсіздікті қайта алды. 23 қазанда Конфедерация Кёртис пен Плесонтоннан жеңілді Вестпорт шайқасында Прайстың адамдары Миссуриден шегінуге мәжбүр болды. 2011 жылы Американдық шайқас алаңын қорғау бағдарламасы жариялаған зерттеуде Кішкентай Көк өзен шайқас алаңының бөлшектенген күйде екендігі және тас жолдың дамуынан қауіп төнгендігі анықталды. Ол жердің бір бөлігі тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілуі мүмкін екенін анықтады.

Өмірбаян

1861 жылы АҚШ-та Азамат соғысы басталғанда Миссури штаты құлдар ұсталған штат болған, бірақ бөлініп шықпады. Дегенмен, штат саяси тұрғыдан екіге бөлінді: губернатор Клейборн Фокс Джексон мен Миссури штатының гвардиясы (MSG) бөлінуді және Америка Конфедерациялық Штаттарын қолдады, ал бригадир генерал Натаниел Лион Миссуридегі Одақ әскерлерін басқарды, олар АҚШ-қа адал болды және бөлінуге қарсы болды. Генерал-майор Стерлинг Прайс басшылығымен MSG 1861 жылы Уилсон-Крик және Лексингтон шайқастарында Одақ әскерлерін жеңді, бірақ жыл соңына қарай Одақтың күшейткіштерінің көмегімен сепаратистер штаттың оңтүстік-батыс бөлігімен шектелді. Осы уақытта Джексон және штат заң шығарушы органының бір бөлігі Америка Конфедерациялық Штаттарына қосылуға дауыс берді, ал заң шығарушылардың тағы бір бөлігі бөлінуге қарсы дауыс берді, нәтижесінде штаттың екі үкіметі болды. 1862 жылдың наурызында Арканзастағы Пи-Ридж шайқасында Конфедерация жеңіліске ұшырады, бұл Миссуриді Одақтың бақылауына өткізді, ал штаттың Конфедерациялық әрекеттері 1862 және 1863 жылдары партизандық соғыс пен шабуылдармен шектелді. 1864 жылдың қыркүйегінің басына қарай АҚШ-тың шығысындағы оқиғалар, әсіресе Атлантадағы Конфедерацияның жеңілісі, соғысты жалғастыруды қолдаған президент Авраам Линкольнге, соғысты тоқтатуды жақтаған Джордж Б. Макклелланнан 1864 жылғы АҚШ президенттік сайлауында артықшылық берді. Осы кезде Конфедерацияның соғыста жеңіске жету мүмкіндігі өте төмен болды. Сонымен қатар, Транс-Миссисипи театрында Конфедерация Луизианадағы Ред-Ривер науқаны кезінде Одақ шабуылдаушыларын жеңді, бұл науқан наурыздан мамырға дейін жалғасты. Миссисипи өзенінің шығысындағы жағдай Конфедерацияға қарсы болғандықтан, Транс-Миссисипи департаментінің Конфедерация қолбасшысы генерал Эдмунд Кирби Смит өзінің басқаруындағы жаяу әскерді Шығыс және Батыс театрларындағы шайқастарға ауыстыруға бұйрық берді. Бұл мүмкін болмады, себебі Одақ әскері Миссисипи өзенін бақылап, кең ауқымды өтуге жол бермеді. Шабуылға шектеулі ресурстары болғанына қарамастан, Смит Одақ әскерлерін негізгі шайқас театрларынан ауыстыруға бағытталған шабуыл Миссисипидің шығысындағы Конфедерация әскерлерінің сандық кемшілігін азайтып, әскерлерді ауыстыруға тең әсер етеді деп шешті. Прайс және Миссуридің жаңа Конфедерациялық губернаторы Томас Коут Рейнольдс Миссуриге шабуыл жасау тиімді шабуыл болатынын ұсынды; Смит жоспарды мақұлдады және Прайсты шабуылға басшылық етуге тағайындады. Прайс шабуыл Миссуридегі Одақтың билігіне қарсы халық көтерілісін тудырады деп күтті, Одақ әскерлерін негізгі шайқас театрларынан ауыстырады (Миссуриді қорғаған Одақ әскерлерінің көп бөлігі штаттан шығарылды, бұл штаттың негізгі қорғаныс күштері ретінде Миссури штатының милициясын қалдырды) және Макклелланның Линкольнді сайлауда жеңу мүмкіндігіне көмектеседі деп ойлады. 19 қыркүйекте Прайстің Миссури армиясы деп аталған колоннасы штатқа кірді. Армия үш дивизияға бөлінді, оларға генерал-майор Джеймс Ф. Фаган және бригадир генералдар Джон С. Мармадук және Джозеф О. Шелби басшылық етті. Мармадуктың дивизиясында бригадир генерал Джон Б. Кларк және полковник Томас Р. Фримен басқаратын екі бригада болды; Шелбидің дивизиясында полковник Дэвид Шенкс (Шенкс қаза тапқаннан кейін генерал М. Джефф Томпсонмен ауыстырылды), Сидни Д. Джекман және Чарльз Х. Тайлер басқаратын үш бригада болды; ал Фаганның дивизиясында генерал Уильям Л. Кэбелл мен полковниктер Уильям Ф. Слемонс, Арчибальд С. Доббинс және Томас Х. МакКрей басқаратын төрт бригада болды.

Кіріспе

Бұл жорық басталғанда Прайстың қатарында 13000-ға жуық атлы сарбаз болды, бірақ олардың бірнеше мыңы нашар қаруланған, ал әскердің 14 пулеметінің барлығы соғыс артиллериясы үшін жеңіл калибрлі болды. Прайсқа қарсы Миссуридің одақтық департаменті болды, оның қолбасшысы генерал-майор Уильям С. Роузкранс болды, оның қол астында 10 000-нан аз адам болды. Бұл әскерлердің көбісі милиционерлер болғандықтан, олар бүкіл штатқа таралған. Миссури департаменті белгілі бір жергілікті аумақтарды күзетумен айналысатын бірқатар округтер мен субдистрикттерден құралған. Кейбір отаршылдар жақсы даярланған болса, басқалары нашар қаруланған және жақсы даярланған. Кейбіреулері партизандармен соғысқан болса да, дәстүрлі соғыс тәжірибесі жетіспеді. Қыркүйек айының соңында Конфедерация әскерлері Пилот Ноб қаласының маңында Форт-Дэвидсонды ұстап тұрған шағын одақтық күшпен кездесті. 27 қыркүйекте Пайлот Ноб шайқасында постқа қарсы шабуылдар сәтсіз аяқталды, бірақ одақ гарнизоны сол түнде фортты тастап кетті. Прайс шайқаста жүздеген адамнан зардап шекті және өзінің мақсатын Сент-Луистан Джефферсон Ситиге ауыстыруды шешті. Прайс әскерін үлкен вагондар пойызымен бірге алып жүрді, бұл оның қозғалысын айтарлықтай баяулатты. Конфедерация әскерлерінің баяу алға басуы Одақ әскерлеріне Джефферсон қаласын нығайтуға мүмкіндік берді, оның гарнизоны 1 қазан мен 6 қазан аралығында 1000 адамнан 7000 адамға дейін көбейтілді. Өз кезегінде Прайс Джефферсон Ситиге шабуыл жасау үшін тым күшті екенін анықтады және Миссури өзенінің ағысымен батысқа қарай қозғала бастады. Конфедерация қозғалысы кезінде жауынгерлер мен керек-жарақтарды жинады; 15 қазанда Глазго қаласына қарсы жасалған рейд сәтті өтті, Седалияға қарсы басқа рейд болды. Осы арада генерал-майор Сэмюэл Р. Кертистің қолбасшылығындағы одақ әскерлері шайендерді басудағы рөлінен шығарылды; Канзас штатының милициясы жұмылдырылды. Майор-генерал Джеймс Г. Блант та Шайенн қақтығысынан ауыстырылды және Миссури Канзас штатының шекарасына жақын Паола, Канзаста одақ әскерлері мен штат отаршыларының үйлесімін жинауға кірісті. Джордж У. Дицлер Канзас штатының милициясының генерал-майоры болып тағайындалды, бірақ әскерлер Кертистің билігі астында болды. Канзас штатының милициясы бригадалық ұйымды қолданды, бірақ нақты бөлінісі туралы мәліметтері көтеріліс соғысының ресми жазбаларында аз. Миллицияның кейбір бөлімдеріне Блант техникалық түрде басшылық жасаса да, Блантпен қызмет ететін милиция офицерлері өздерін милиция ұйымының бір бөлігі деп санайды және бұрынғы командалық құрылымына сәйкес келуге тырысты. Әскерге шақырылған әскерилердің жалпы саны 15000 адам болды. Дицлердің ополчениесы мен Бланттың дивизиясы Кертистің қолбасшылығымен шекара армиясы деп аталатын жаңа құралым ретінде топтасты. Бұл әскер екі қанатқа бөлінді: біреуі Дицлердің қолбасшылығымен және оның қолбасшылығымен ұсталған отаршылдардан құралған, ал екіншісі Бланттың күші. 14 немесе 15 қазанда Блант өзінің командасын Миссуридің Хикман Миллске көшірді, онда ол оны үш бригадалық дивизияға бөлді; бригадалардың бірі Канзас ополчияларынан құралған және оны полковник Чарльз В. Блэр басқарды. Одақ әскерлерінің екі бригадасына полковниктер Чарльз Р. "Док" Дженнисон мен Томас Мунлайт командалық жасады. Блэрдің командалық қызметі оның милиция бөлімшелері әлі де милиция офицері Уильям Фишбекті өздерінің дұрыс командирі ретінде қарастырғандықтан кедергі болды. Дженнисон бригадасында бір ат әскері полкі мен екіншісінің бір бөлігі, Мунлайт бір ат әскері полкі мен тағы екеуінің бөліктері, ал Блэрде бір одақтық ат әскері полкі мен үш отаршыл бөлімдері болды. Әр бригадаға артиллерия батареясы тағайындалды; Блэр бригадасына қосымша артиллерия бөлімі берілді. Бұл бөлініспен Дженнисон бригадасының 5 пулемет, Мунлайттың 4 пулемет, Блэрдің 8 пулемет болды. Прайс 15 қазанда Маршаллдан Бланттың бағанасының шығысына тоқтады. Келесі күні Кертис Канзас штатының Блантқа тағайындалмаған әскерилерінің көпшілігін Канзас-Ситиге, Миссуриге көшірді, бірақ Канзас губернаторы Томас Карниге оларды Үлкен көк өзеннің шығысына алып кетуді тыйым салды. Кертис Карниге бұған дейін милиция Канзасты қорғау үшін қажетті жерлерге ғана баратынын уәде еткен болатын. 17 - ші күні Блант өзінің отаршылдар бригадасын Канзас-Ситиге жіберді, содан кейін басқа екі бригадасын Холденге жіберді. 18 қазанда Бланттың Ай жарығының қолбасшылығындағы ав�...

Ай жарығының тұрақ

Лексингтон шайқасынан кейін Бланттың әскерлері батысқа қарай кері шегінді, ал Айшықтың бригадасы артқы күзет ретінде қызмет етті. 20 қазанның таңертеңінде Блант кішкентай көк өзеннің шығысында тұрақтанған жерін тоқтатып, қорғауға шешім қабылдады. Блант Кертистен күшейтуді сұрады, бірақ Канзас милициясының қозғалысына шектеулер Бланттың Кішкентай Көк өзенде күшейтілуіне жол бермеді. Кертис Блантқа Кіші Көк өзенде күштерін қалдырып, Үлкен Көк өзенге кері қашуды бұйырды. Блант өзенде тұруға уәде берді, бірақ оның бұйрықтарын орындады, сол күні кешке Тәуелсіздікке кері қайтып келді. 11 - Канзас кавалерия полкі төрт пулямен қамтамасыз етіліп, Айшықтың қолбасшылығымен арткы күзет ретінде қызмет етуге қалдырылды. Бұл әскердің саны 400-ден 600-ге дейін жетеді. 11-ші Канзас кавалериясының екі ротасы және оқ-дәрілер конфедерация келген кезде оны өртеп жіберу туралы нұсқаумен өзендегі көпірде орналастырылды, ал жеке роталар, бірі көпірдің ішінде немесе солтүстігінде, екіншісі көпірдің оңтүстігінде. 11-ші Канзас кавалериясының қалған бөлігі резервте қалды. Осы сақтық шараларына қарамастан, көпірге жақын орналасқан басқа сағалар күзетілмеген, ал өзен көп жерлерде өте алатындай терең емес еді. Қорғаушылар жер бедерімен таныс емес еді, ал Миссуридің кейбір конфедерациялары таныс еді. Одақтың тұтқындары Прайсқа "Литтл Блю" залында қарсылық жасалатынын айтты. Конфедерация әскерлері 21 қазан күні таңертеңгі сағат 07:00-де шабуыл жасады, бұл шабуылды 5-ші Миссури кавалерия полкінің D ротасы басқарды. Конфедерация ротасы өз күшінің үштен бірінен астамын соғысшылармен өткір шайқаста жоғалтты, олар ақырында көпірден өтіп кетті. Конфедерацияның қысымы күпірдегі қорғаушылар ұстай алмайтынын анықтағаннан кейін, олар көпірге от қойды. Осы арада Кларктың Конфедерация бригадасы келді, ал Мармадук 4-ші Миссури кавалерия полкін көпірден оңтүстікке қарай ford табуға жіберді, ал 10-шы Миссури кавалерия полкі көпір мен оның солтүстігінде орналасқан Одақ компаниясы арасында жартылай жолды тапты. Солтүстікке қарай союздық рота қоршауланып, кейіннен өз полкінің басқа бөліктеріне қосылды. Кларк өз кезегінде өзінің бригадасының көбіне 10-шы Миссури кавалериясының артына өтуді бұйырды. Көп ұзамай форд тығырыққа толы болды, бұл Конфедерацияның қозғалысын баяулатты. Өртеніп жатқан көпірді ұстап тұрған одақ әскерлері де кері шегінді, бірақ Конфедерация жауынгерлері отты сөндіре алды, оны әлі де пайдалануға болады. 11-ші Канзас кавалериясы, оңтүстікке қарай оқшауланған ротадан басқа, тас қабырғамен белгіленген төбе басына шегінді. Айшықтың төрт пулеметтері де осы жерге орналастырылды. 10-шы Миссури кавалериясы оларды тауға қарай қуып, шабуыл жасады, бірақ Канзас солдаттары мен олардың қайталанатын мылтықтардың оғынан қашып кетті. Конфедерация полковнигі Колтон Грин өзінің 3-ші Миссури кавалерия полкін фордтан өткізе алды, бірақ 10-шы Миссури кавалериясының адамдары бұрылып кетті. Гарристің Миссури батареясынан үш пушка да өтіп, Гринді қолдауға орналасты. 11 - Канзас кавалерия полкінің барлығы қарсы шабуыл жасады, ал 3 - Міссури кавалерия полкінің 150 адамнан тұратын күші болды. Жарыс жақын аралыққа жеткеннен кейін, Конфедерация артиллериясы тиімді бола алмады, өйткені кездейсоқ достық оттың қаупі тым үлкен болды. Оның орнына, пулеметшілер соғыс әскерлерін ауыр артиллерия отына түсіп жатыр деп ойлап, адастыру үшін бос оқ атуды бастады. Канзас артқа шегінді, ал Грин бос патронның амалдық әсерін көрсетті деп сенді. Екі жақ бір-бірінен айтарлықтай артықшылық ала алмай, бірнеше рет қарсы шабуыл жасады.

Блант келеді

Осы арада Блант Кертистен Кішкентай Көк өзенінде шайқасуға рұқсат алды. Блант содан кейін өзенге қарай, тәуелсіздіктен қайта оралды, өздерінің милициялық емес бөлімдерін және полковник Джеймс Х. Фордтың басқаруымен 900 сарбаз бен алты зеңбірек алып келді. Фордтың құрамына Маклейннің Колорадо батареясы, 16-шы Канзас атқыштар полкінің бір бөлігі және Кертистің құрамынан Бланттың құрамына ауыстырылған 2-ші Колорадо атқыштар полкі кірді, ол соңғысы үшін төртінші бригада болды. 2-ші Колорадо кавалериясын Роузкранс бұрын Кертиске жіберген, ал Маклейннің батареясы қазан айына дейін Паолада орналасқан. Дженнисон бригадасынан екі полк те Блантқа ілесіп келді. Кішкентай Көк өзеніне қайтып келгенде, Кларк бригадасы өзеннен өтіп кеткен еді. Сағат 11:00 шамасында Мунлайт Кларк бригадасын қолдау үшін Шелбидің әскерлерінің жақындап келе жатқанын байқады. Фэган дивизиясынан алыс болғанына қарамастан, Шелби дивизиясы шайқасқа тартылды, себебі ол сенімді деп есептелді. Бланттың құрамы да шамамен сағат 11:00-де шайқас алаңына келді. Осы кезде Мунлайттың күштері өзеннен біршама шегінген еді. Мунлайт пен Бланттың құрамалары арасында 15 зеңбірекпен қолдау көрсетілген 2600 одақтық сарбаз болды. Дженнисон бригадасының екі полкі одақтың оң жағын қолдады, ал Фордтың әскері сол жаққа жылжыды. Мармадук пен Шелби дивизияларының құрамында барлығы 5500 сарбаз болды. Одақ әскерлері сандар жағынан кем болғанымен, атыс күші жақсырақ болды. Одақтың желісін сол жақта 15-ші Канзас кавалерия полкі ұстады, оған бес зеңбірек қолдау көрсетті. Одақтың желісі солтүстікке қарай созылып, 15-ші Канзас кавалериясының жанында 3-ші Висконсин кавалерия полкі, одан кейін 2-ші Колорадо кавалерия полкі, Маклейннің батареясы, 16-шы Канзас кавалерия полкі және 11-ші Канзас кавалериясы орналасты. 11-ші Канзас кавалериясын төрт зеңбірек қолдады. Одақ әскерлерінің төрттен бірі аттарды күзету үшін артқа жіберілді. Екі жақтың сарбаздары да аттан түсіп, жаяу шайқасты. Одақтың санын арттыру Грин полкіне айтарлықтай қысым көрсетті. Вудтың Миссури кавалерия батальоны Гринге көмекке келді және жеміс бағында орналасты. Біршама шайқас пен одақтың қарсы шабуылынан кейін конфедераттардың оқ-дәрісі азая бастады және олар Харрис батареясының сүйемелдеуімен кері шегінуді бастады. Конфедерат желісі құлауға айналған кезде, Кларк бригадасының 7-ші Миссури кавалерия полкі мен Миссури кавалерия батальоны келді. Сонымен қатар, Шелби дивизиясының Томпсон бригадасы Кларк бригадасының сол жағына өтіп, орналасты. Томпсонның әскері өзеннен өткеннен кейін, Шелби Джекман бригадасын да шайқасқа қосты. Шелби содан кейін одақ желісіне шабуыл жасауға бұйрық берді. Джекман бригадасының көп бөлігі тәжірибесіз болды және көп ілгерілемеді, бірақ әлі де атқа мініп жүрген Николстың Миссури кавалерия полкі одақтың сол қанатына қарсы шабуыл жасады. Кертис сағат 13:00-де шайқас алаңына тағы екі зеңбірекпен бірге келді. Қазір шайқас алаңында 2800 одақтық сарбаз болды. Кертис Николстың бөлімшесінің одақ қанатына жасаған шабуылын байқап, қауіпке қарсы тұру үшін Маклейннің батареясын және тағы екі зеңбіректі жіберді; бұл зеңбіректер одақ желілерінің басқа бөліктерінен алынғандықтан, одақтың орталық бөлігі әлсіреп қалды. Шелби одақтың әлсіреген орталық бөлігін пайдаланып, шабуылды күшейтті. Томпсонның әскері алға жылжыды. Одақ сарбаздары үшін қиындық туғызған нәрсе – Кертистің оқ-дәрілері бар арбаларды тәуелсіздікке қайтару туралы шешімі болды. Оқ-дәрісі азайып, Николстың әскері бір қанатқа қауіп төндіріп, Томпсон одақтың орталық бөлігіне қысым көрсеткенде, одақ әскерлері кері шегінуді бастады. Блант Фордты артқы күзеттің бастығы етіп тағайындады, бірақ іс жүзінде Мунлайт Фордпен бірлесіп, командалық жауапкершілікті бөлісті, оның әскері екі қатарға орналасқан артқы күзет маневрін жасады. Алдыңғы қатар екінші қатардан артқа шегінгенге дейін конфедераттардың қууына қарсы тұрды, содан кейін процесс қайталанды. Кері шегіну кезінде Маклейннің батареясы ашық жағдайда қалды, бірақ 11-ші Канзас кавалериясының элементтері жасаған қарсы шабуылмен құтқарылды. Кейінірек 11-ші Канзас кавалериясының осы элементтері де ашық жағдайда қалды және 2-ші Колорадо кавалериясының шабуылымен құтқарылуға тура келді. 11-ші және 16-шы Канзас кавалериясы мен Маклейннің батареясы тәуелсіздіктің шығысындағы жотада тұрып қалды, 16-шы тіпті қысқаша қарсы шабуыл жасады, бірақ бұл позиция 15:00 шамасында қорғауға болмайтын болып қалды және тасталды. Конфедераттар дезорганизацияға ұшырады және Блант шайқас толасқан кезде тәуелсіздікте желі құруды бастады. Сағат 16:00-ге қарай ірі шайқас аяқталды. Тәуелсіздікке кері шегіну аяқталды. Кейінірек сол күні Блант Үлкен Көк өзеніне шегінуге бұйрық берді, конфедераттар оны жеңіл қуды. Кері шегіну кезінде тәуелсіздіктің ішінде де шағын шайқастар болды. Одақ әскерлерінің бір тобы қала ішіндегі әскери жабдықтардың бір бөлігін жойды, ал қала тұрғындары кері шегінетін одақтық сарбаздарға атып тастады. Атыс салған азаматтар конфедераттарды қолдаған ма, әлде одақтық сарбаздарды ұсталған формадағы партизандар деп жаңылысқан ма, әлде әскери жабдықтарды жоюға кедергі келтіріп, оларды өздеріне алуға тырысқан ма, белгісіз. Түнге қарай Кертистің әскері Үлкен Көк өзенінің батыс жағында болды, ал Прайс армиясы тәуелсіздік ауданында орналасты.

Кейінгі әсері және сақталуы

Ресми мәліметтерге сүйенсек, екі жақта да бірнеше адам ғана қаза тапты. 11-ші және 15-ші Канзас кавалериясы мен 2-ші Колорадо кавалериясының құрамында 20 адам қаза тапты. Конфедерация жағында 3-ші Миссури кавалерия полкі 31 адам қаза тауып, жараланды, ал Дэвистің батальоны мен 10-шы Миссури кавалерия полкі арасында барлығы үш адам қаза тапты. Союздықтардың қаза тапқандарының арасында 2-ші Колорадо атқыштары полкінің майоры Нельсон Смит, ал Конфедерация партизандарының басшысы Джордж Тод да қаза тапты. Тодд шайқаста партизандар тобын басқарды; ол іс-қимылдың соңғы кезеңінде тамағына оқ атып өлді. Конфедерация хирургі Уильям Макфитерс 10 жарақаттанған одақтық сарбаздың Тәуелсіздікте қалдырылғанын және азаматтық тұрғындар тағы 100 адам одақтық әскерлермен бірге кері қайтқандығын хабарлады. Макфитерс сонымен қатар өзеннен Тәуелсіздікке дейінгі жол бойында шашылып жатқан одақ жауынгерлерінің мәйітін көргенін атап өтті. Тарихшы Марк Лаузаның бағалауы бойынша, одақ 300-ге жуық адамын, ал конфедерация одан да көп адамын жоғалтқан болуы мүмкін. Кейіннен Шелби бұл шайқасты өзінің дивизиясы үшін науқан кезінде елеулі қиындықтардың басталуы деп сипаттады. Ұрыстан кейінгі күні Прайс Шелбиді Кертистің негізгі желісінен оңтүстікке, Үлкен көк өзеннің бойына жіберді. Байрам Форд шайқасының алғашқы кезеңдерінде Шелбидің адамдары Үлкен Көк өзен арқылы өздерін күштеп басып алды, бұл Кертистің Браш-Крикке кері қашуға бұйрық беруіне себеп болды. Осы арада генерал-майор Альфред Плесонтонның қолбасшылығындағы одақ ат әскері Екінші Тәуелсіздік шайқасында Прайстың артқы қорғанысына шығыстан шабуыл жасады. Кіші көк өзеннен өтіп, Плесонтонның адамдары Кэбеллдің Конфедерация бригадасына соққы берді, екі адам мен екі оқ ұстап алды, сонымен қатар Тәуелсіздік қаласын алды. 23 қазанда Прайстың адамдары Вестпорт шайқасында жеңілді, онда олар Кертистің және Плезонтонның командаларымен жеңілді. Конфедерация әскерлері 25 қазанда Миссуриге қайта кірмес бұрын Канзас арқылы кері шегінуді бастады. Прайстың аман қалғандары ақырында Арканзас және Үндістан аумағы арқылы Техасқа жетті, жол бойы бірнеше жеңіліске ұшырады. Прайс жорықта өз адамдарының үштен екісін жоғалтты. 2011 жылы Американдық шайқас алаңын қорғау бағдарламасы (ABPP) жариялаған зерттеуде Кішкентай Көк өзен шайқас алаңы бөлшектенген, бірақ болашақта оны сақтау мүмкіндігі бар екені анықталды. Зерттеуде сондай-ақ, бұл жердің тас жол салумен қауіпке ұшырағаны айтылды. Ұрыс алаңы тарихи орындардың ұлттық тізілімінде жоқ, бірақ ABPP тізімге енгізуге лайық деп тапты. Қазіргі уақытта олар тұрақты қорғауда. Бұл жерде халыққа аударма қызметтері бар, бірақ келушілер орталығы жоқ. Кішкентай көк және Екінші тәуелсіздік шайқас алаңдары үшін түсіндірме белгілері бар жүргізуші тур құрылды. Бұл жер "Freedom's Frontier" ұлттық мұралық аймағының бөлігі болып табылады және Батыс Миссуридің Азамат соғысы дөңгелек үстелі майдан достар тобы ретінде әрекет етеді.