Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1970 жылы түсірілген британдық фильм, режиссері Кен Хьюз
1970 British film directed by Ken Hughes
«Кромвель» – 1970 жылы түсірілген британдық тарихи драмалық фильм. Сценарийін Кен Хьюз жазып, режиссерлік еткен. Фильм Англия азамат соғысының соңғы жылдары Парламенттік күштерге жетекшілік етіп, 1650 жылдары Ұлыбритания мен Ирландияны Лорд-протектор ретінде басқарған Оливер Кромвеллдің өміріне негізделген. Басты рөлдерде Ричард Харрис (Кромвель), Алек Гиннес (I Чарльз корольі), Роберт Морли (Эдвард Монтегю, Манчестердің 2-ші графы) және Тимоти Далтон (Рейннен келген Руперт ханзадасы) сомдады. Фильм 1971 жылы өткен 43-ші «Оскар» сыйлығына екі номинация алды, Витторио Нино Новарезе «Үздік костюм дизайны» номинациясында жеңіске жетті, ал Фрэнк Корделлдің «Үздік түпнұсқа музыкасы» номинациясы Уолтонның (соғыс сахналары) және Копландтың (қалған бөлігі) әсерімен болғанына қарамастан жеңіліске ұшырады. Сондай-ақ, фильм «BAFTA» сыйлығына «Үздік костюм дизайны» және «Алтын глобус» сыйлығына «Үздік түпнұсқа музыкасы» номинациялары бойынша ұсынылды. 1971 жылы өткен 7-ші Мәскеу халықаралық кинофестивалінде Ричард Харрис «Үздік актер» сыйлығын жеңіп алды, ал Кен Хьюздің «Кромвель» фильмі «Үздік фильм» номинациясы бойынша «Алтын жүлдеге» ие болды. Фильм көптеген тарихи қателіктері үшін сынға ұшырады, бірақ актерлік шеберлігі (әсіресе Харрис пен Гиннес), музыкасы және костюм дизайны жоғары бағаланды.
Cromwell is a 1970 British historical drama film written and directed by Ken Hughes. It is based on the life of Oliver Cromwell, who rose to lead the Parliamentary forces during the later years of the English Civil War and, as Lord Protector, ruled Great Britain and Ireland in the 1650s. It features an ensemble cast, led by Richard Harris as Cromwell and Alec Guinness as King Charles I, with Robert Morley as Edward Montagu, 2nd Earl of Manchester and Timothy Dalton as Prince Rupert of the Rhine. The film received two Oscar nominations during the 43rd Academy Awards held in 1971, winning one for Best Costume Design by Vittorio Nino Novarese, but losing another for Best Original Score, composed by Frank Cordell which echoed Walton (battle scenes) and Copland (everything else). It was also nominated for a BAFTA Award for Best Costume Design and a Golden Globe Award for Best Original Score. At the 7th Moscow International Film Festival in 1971 it won the award for Best Actor (Richard Harris), and was nominated for the Golden Prize as Best Picture (Ken Hughes). The film received negative reviews for its many historical inaccuracies; however, much praise went to the acting (particularly Harris and Guinness), the score, and the costume design.
Сюжет
Оливер Кромвель – дінге берілген пуритан, ауылдық помещик, судья және бұрынғы парламент мүшесі. Король Карл I-нің саясаты, оның ішінде бай жер иелеріне тиесілі жалпы жерлерді бөліп алу және Англия шіркеуіне «римдік» рәсімдерді енгізу, Кромвельдің өзінің ішінде барған көптеген адамдарға ұнамайтындықтан, қатты наразылық тудырды. Шындығында, Карл өзін адал англикан деп есептейді, бірақ француз патшайымына жеке түрде Рим католиктігін ұстануға рұқсат береді және жас Уэльс принцін сол дінде тәрбиелеуге тыйым салады. Кромвель отбасын Жаңа әлемге көшіруді жоспарлаған, бірақ олардың кетер алдында саясатқа оралуға көндіріледі. Карл он екі жылдан кейін алғаш рет парламентті шақыруға құлшыныссыз келіседі, себебі оған шотландтар мен ирландтарға қарсы соғыс үшін қаржы керек. Ол, Commons-ты жұбату үшін, өзінің соғысқа қарсы кеңесшісі Страффорд графының өліміне келіседі, бірақ парламент конституциялық монархияға әкелетін реформаларға келіспесе, оның өтініштерін қабылдамайды. Корольдердің құдайдан келген құқығына сенетін және патшайымының талабымен бекем тұруға мәжбүр болған Карл бас тартады. Ол қарулы күзетшімен парламенттік палатаға кіргенде және парламент мүшелерінің бесеуін қамауға тырысқанда Англияда соғыс басталады, парламенттің жақтастары корольдің жақтастарына қарсы қаруланады, екі тарап та Құдай олардың жағында екеніне сенімді. Кромвельдің атқыштар офицері болған парламенттік әскерлер Эджхилл шайқасында тиімсіз екенін көрсеткенде, ол сэр Томас Фэрфакспен бірге патшаның әскерлеріне қарсы жағдайды өзгертетін Жаңа үлгідегі армияны құрады. Армияның тәртібі мен жаттығулары Назеби шайқасында басымдыққа ие болуға және Кромвельдің атқыштар әскерінің шешуші фактор болуына мүмкіндік берді, бірақ оның бір ұлы шайқаста қаза табады. Король Оксфордтағы штабында қоршауға алынады және оның сергек жақтасы және туысы Рейн ханзадасы Руперт Бристоль портын ұстап тұра алмағаны үшін елден қуылды. Ол екінші соғыста жеңіледі, католик елдерінен көмек сұрауға тырысқаннан кейін, осы мақсат үшін патшайымы мен үлкен ұлы шетелге жіберілді. Кейінірек Кромвель корольдің бұрынғы адал кеңесшісі сэр Эдвард Хайдтан Чарльздің оны қолдау үшін толыққанды католик армиясын жинау жоспарларын және Кромвельдің және оның серіктестерінің парламенттің елді басқаруда корольмен бірдей үкімді айту құқығын талап етуіне келіспеуін естиді. Сондықтан Кромвель парламентті Чарльзды мемлекетке опасыздық жасағаны үшін соттау үшін пайдаланады. Сот барысында король өзінен жоғары билік танудан бас тартады, бірақ кінәлі деп танылып, өлім жазасына кесіледі. Кіші балаларымен қоштасқаннан кейін ол өлімге батыл қарсы тұрады. Оның өліміне тіпті Кромвельдің өзі де қуанбайды. Шындығында, Кромвель көңілсіз күйде өз иелігіне қайтып келеді және радикалдық әріптесі Генри Иртон мен басқа парламентарийлердің өзі король болуын сұрауына ашумен жауап береді. Алайда парламент елді басқаруда өзімшілдік танытады. Кромвельдің әскерлері парламент депутаттарын палатадан шығарып тастайды, Кромвель палатада жалғыз отырып, Протекторатқа деген көзқарасын көрсетеді. Фильмнің соңында дауыссыз мәлімдеме жасалады, онда Кромвель бес жыл бойы Лорд-протектор ретінде табысты қызмет еткені, содан кейін Карл I-нің ұлы «ешқашан бұрынғыдай болмайтын» Англияның патшасы ретінде оралғандығы айтылады.
Oliver Cromwell is a devout Puritan, a country squire, magistrate and former Member of Parliament. King Charles I's policies, including the enclosing of common land for the use of wealthy landowners and the introduction of "Romish" rituals into the Church of England, have become increasingly grating to many, including Cromwell. In fact, Charles regards himself as a devout Anglican, though permitting his French Queen to practise Roman Catholicism in private and forbidding her to bring up the young Prince of Wales in that faith. Cromwell plans to take his family to the New World, but, on the eve of their departure, he is persuaded to stay and resume a role in politics. Charles has unenthusiastically summoned Parliament for the first time in twelve years, as he needs money to fight wars against both the Scots and the Irish. Although to appease the Commons he agrees to execute his belligerent adviser, the Earl of Strafford, Parliament will still not grant his requests unless he agrees to reforms that could lead to a constitutional monarchy. Committed to belief in the divine right of kings, and under pressure from his queen to stand firm, Charles refuses. When he enters the parliamentary chamber with an armed guard and attempts to arrest five members of Parliament, war breaks out in England, with those who side with Parliament arming against the King's supporters, both parties convinced that God is on their side. When the Parliamentary forces in which Cromwell is a cavalry officer prove ineffective at the Battle of Edgehill, he, along with Sir Thomas Fairfax, sets up the New Model Army that eventually turns the tide against the king's forces. The army's discipline and training secure victory at the Battle of Naseby against superior numbers and Cromwell's cavalry proves to be the deciding factor, though one of his sons is killed in battle. The king is eventually encircled in his headquarters at Oxford and has his fervent supporter and nephew, Prince Rupert of the Rhine, banished after he fails to hold the port of Bristol. He is finally defeated in a second conflict after attempting to negotiate for help from Catholic nations with the help of the queen and his eldest son, who are sent abroad for this purpose. Cromwell later hears from Sir Edward Hyde, the king's once loyal adviser, of Charles' secret plans to raise a wholly Catholic army to support him, obstinately refusing to give in to the demands of Cromwell and his associates for a system of government in which Parliament will have as much say in the running of the country as the king. Cromwell therefore uses Parliament to have Charles tried for treason. At the resulting trial, the king refuses to recognise any authority higher than his own, but is found guilty and sentenced to death. After a farewell to his younger children, he faces execution bravely. There is little celebration or satisfaction over his death, even on Cromwell's part. In fact Cromwell has retired moodily to his estate and reacts with anger to a request from his radical colleague Henry Ireton and other Parliamentarians to become king himself. However, Parliament soon proves self serving in governing the country. Cromwell's troops remove the MPs from the House of Commons, leaving Cromwell sitting symbolically alone in the Chamber as virtual dictator, where he outlines to the viewer his vision for The Protectorate. The film ends with a voice over stating that Cromwell served very successfully for five years as Lord Protector before Charles I's son returned as king of an England "never to be the same again".
Өндіріс
1960 жылы Хьюз Джон Бьюкеннің өмірбаянын, Оливер Кромвелл және тағы да басқа кітаптарды оқыды. Содан кейін Англияны аралап, тарихи орындар, мұражайлар мен архивтерде зерттеулер жүргізді. Келесі бірнеше жылда Питер Финч пен Тони Хэнкоктың басты рөлге үміткер екені хабарланды, бірақ 1968 жылы Ричард Харрис рөлге ие болды. Хьюз сценарийді алғаш рет 1961 жылы жазған. Ричард Харрис сценарийді ұнатып, рөлді ойнағысы келді, бірақ қаржыгерлер оны сол кезде фильмді қаржыландыруға жеткілікті танымал жұлдыз деп санамады. Олар Чарлтон Хестонды қалаған, бірақ Хьюз оны лайықты деп таппады. 1967 жылдың сәуір айында Ирвинг Аллен Джон Брилидің Кен Хьюздің сценарийін қайта жазғанын және Питер Холлдың режиссер болатынын мәлімдеді. Аллен Пол Скофилдті Карл I рөліне, ал Альберт Финниді Кромвелл рөліне шақыруды үміттенеді. «Колумбия» студиясы келесі жылы түсірілімдерді қаржыландыруға ниеттенді. Хьюз Ричард Бертонды сценариймен таныстыруға тырысты, бірақ Бертон қызығушылық танытпады. Сәуір айында Рональд Харвуд Кен Хьюзбен бірге сценарийді жетілдіріп жатқаны хабарланды. Хьюз ақыры АҚШ-тағы «Колумбия» студиясынан қаржы жинауға қол жеткізді. 600 000 доллар жұмсалғаннан кейін студия қаржыны кері тартып алуға бейімделді, бірақ соңында өз шешімін өзгертті. Бюджет 6 миллион доллардан басталып, 9 миллион долларға дейін өсті. Фильмнің көп бөлігі Англияда түсірілді, ал Лондонның Парламент алаңы Шеппертон студиясында қайта жаңартылды. Алғашқы нұсқасы үш сағат он бес минутқа созылды, бірақ Хьюз оны екі сағат жиырма төрт минутқа қысқартты. "Бұл мен жасаған ең жақсы туындым", - деді Хьюз 1970 жылы. Киімдер, түсірілім орындары (мысалы, Парламент палатасының орналасуы) және актерлердің сыртқы келбеті көбінесе дәл бейнеленген, бірақ көптеген тарихи фильмдердегідей, фильмді түсірудің практикалық қажеттіліктері үшін де оқиғалардың барысына қатысты еркіндіктер жасалды.
In 1960, Hughes read John Buchan's biography, Oliver Cromwell and more books before touring England and researching from historic sites to museums and archives. During the next few years, it was reported Peter Finch and Tony Hancock were under consideration for the title role before Richard Harris was finally cast in 1968. Hughes originally wrote the script in 1961. Richard Harris liked it and wanted to star but financiers did not consider him a big enough star at the time to finance the film. They wanted Charlton Heston but Hughes did not think he was appropriate.) In April 1967, Irving Allen announced that John Briley had rewritten Ken Hughes' script and that Peter Hall was going to direct. Allen hoped to get Paul Scofield to play Charles I and Albert Finney to play Cromwell. Columbia were going to finance with filming to take place the following year. Hughes had tried to get Richard Burton to read the script but Burton was not interested. In April, it was reported Ronald Harwood was working on the script with Ken Hughes. Hughes eventually succeeded in raising the money from Columbia in the US. After $600,000 had been spent they were tempted to pull out but changed their mind. The budget started at $6 million and grew to $9 million. Most of the film was shot in England, and London's Parliament Square was constructed at Shepperton Studios, The original cut went for three hours fifteen minutes but Hughes cut it down to two hours twenty four minutes. "I think it's the best thing I've ever done," said Hughes in 1970. Costumes, locations (e. g. the layout of the House of Commons) and the appearance of actors were generally accurate but as in many historical films – as much as for practical film making purposes as anything else – liberties were taken with the course of events. Film Depiction RealityIt seriously exaggerates Cromwell's role in the events leading up to the outbreak of the English Civil War, suggesting that he and Ireton were among the five members of Parliament whom the king tried to arrest when he entered the House of Commons and that Cromwell stayed in his seat and defied the king. The Five Members were John Pym, John Hampden, Denzil Holles, William Strode and Sir Arthur Haselrig. Charles' occupation of the Speaker's chair, signalling his sovereignty over Parliament and quip that "the birds have flown" are genuine, as is Speaker Lenthall's claim that he had neither eyes to see nor tongue to speak save as the Commons directed him. The events of the film start in 1640. Cromwell's quote, "By the King's own degree, Parliament has not sat these past 12 years" implies that Charles I dismissed Parliament in 1628Charles I dismissed Parliament in 1629, 11 years ago. Cromwell is shown as a colonel at the Battle of Edgehill in 1642. At the time he was only a captain, becoming a colonel in 1643. He was not present at the battle, turning up with his troop too late in the evening. The famous soldiers' prayer: "O Lord, Thou knowest how busy I must be this day. If I forget Thee, do not Thou forget me" is put into Cromwell's mouth. In fact, the prayer came from Sir Jacob Astley, a Royalist. Prince Rupert's white hunting poodle Boy is seen being carried by Rupert before the Battle of Naseby. In reality, Boy was killed a year earlier during the Battle of Marston Moor. Cromwell's son Oliver is depicted as having been killed during the Battle of Naseby in June 1645. Towards the end of the film, the elder Oliver is seen at his son's gravestone which clearly shows the year of death as 1644. The younger Oliver Cromwell died of smallpox during the spring of 1644 while in garrison at Newport Pagnell. However this was likely not an intentional change as several older biographies contend that Oliver was killed in a skirmish, in particular Thomas Carlyle, and it was from the discovery of Richard's letters that historians learned that Oliver Jr died of smallpox. The only real deliberate fictionalization is that he was killed specifically during Naseby. Cromwell is the first one to sign Charles' death warrant after Fairfax refuses to. Cromwell was the third to sign, after Bradshaw and Lord Grey of Groby. The film gives the impression that Cromwell spent the inter war years on his farm and lands in Huntingdon. In fact, he had been overseeing the subjugation of Ireland and the Anglo Scottish war, both of which go unmentioned in the film. It was before the latter campaign that Cromwell succeeded Fairfax as Lord General. Both the Earl of Essex (Parliamentary commander in chief in the early years of the war) and the Earl of Manchester are shown as sitting in Cromwell's presence in the House of Commons. The Earl of Essex is shown to be present in the last scene when Cromwell dissolves Rump Parliament six years after the execution of Charles I. They would actually have sat in the House of Lords. The Earl of Essex died in 1646.
Фильмнің шындыққа сәйкестігі:
In 1960, Hughes read John Buchan's biography, Oliver Cromwell and more books before touring England and researching from historic sites to museums and archives. During the next few years, it was reported Peter Finch and Tony Hancock were under consideration for the title role before Richard Harris was finally cast in 1968. Hughes originally wrote the script in 1961. Richard Harris liked it and wanted to star but financiers did not consider him a big enough star at the time to finance the film. They wanted Charlton Heston but Hughes did not think he was appropriate.) In April 1967, Irving Allen announced that John Briley had rewritten Ken Hughes' script and that Peter Hall was going to direct. Allen hoped to get Paul Scofield to play Charles I and Albert Finney to play Cromwell. Columbia were going to finance with filming to take place the following year. Hughes had tried to get Richard Burton to read the script but Burton was not interested. In April, it was reported Ronald Harwood was working on the script with Ken Hughes. Hughes eventually succeeded in raising the money from Columbia in the US. After $600,000 had been spent they were tempted to pull out but changed their mind. The budget started at $6 million and grew to $9 million. Most of the film was shot in England, and London's Parliament Square was constructed at Shepperton Studios, The original cut went for three hours fifteen minutes but Hughes cut it down to two hours twenty four minutes. "I think it's the best thing I've ever done," said Hughes in 1970. Costumes, locations (e. g. the layout of the House of Commons) and the appearance of actors were generally accurate but as in many historical films – as much as for practical film making purposes as anything else – liberties were taken with the course of events. Film Depiction RealityIt seriously exaggerates Cromwell's role in the events leading up to the outbreak of the English Civil War, suggesting that he and Ireton were among the five members of Parliament whom the king tried to arrest when he entered the House of Commons and that Cromwell stayed in his seat and defied the king. The Five Members were John Pym, John Hampden, Denzil Holles, William Strode and Sir Arthur Haselrig. Charles' occupation of the Speaker's chair, signalling his sovereignty over Parliament and quip that "the birds have flown" are genuine, as is Speaker Lenthall's claim that he had neither eyes to see nor tongue to speak save as the Commons directed him. The events of the film start in 1640. Cromwell's quote, "By the King's own degree, Parliament has not sat these past 12 years" implies that Charles I dismissed Parliament in 1628Charles I dismissed Parliament in 1629, 11 years ago. Cromwell is shown as a colonel at the Battle of Edgehill in 1642. At the time he was only a captain, becoming a colonel in 1643. He was not present at the battle, turning up with his troop too late in the evening. The famous soldiers' prayer: "O Lord, Thou knowest how busy I must be this day. If I forget Thee, do not Thou forget me" is put into Cromwell's mouth. In fact, the prayer came from Sir Jacob Astley, a Royalist. Prince Rupert's white hunting poodle Boy is seen being carried by Rupert before the Battle of Naseby. In reality, Boy was killed a year earlier during the Battle of Marston Moor. Cromwell's son Oliver is depicted as having been killed during the Battle of Naseby in June 1645. Towards the end of the film, the elder Oliver is seen at his son's gravestone which clearly shows the year of death as 1644. The younger Oliver Cromwell died of smallpox during the spring of 1644 while in garrison at Newport Pagnell. However this was likely not an intentional change as several older biographies contend that Oliver was killed in a skirmish, in particular Thomas Carlyle, and it was from the discovery of Richard's letters that historians learned that Oliver Jr died of smallpox. The only real deliberate fictionalization is that he was killed specifically during Naseby. Cromwell is the first one to sign Charles' death warrant after Fairfax refuses to. Cromwell was the third to sign, after Bradshaw and Lord Grey of Groby. The film gives the impression that Cromwell spent the inter war years on his farm and lands in Huntingdon. In fact, he had been overseeing the subjugation of Ireland and the Anglo Scottish war, both of which go unmentioned in the film. It was before the latter campaign that Cromwell succeeded Fairfax as Lord General. Both the Earl of Essex (Parliamentary commander in chief in the early years of the war) and the Earl of Manchester are shown as sitting in Cromwell's presence in the House of Commons. The Earl of Essex is shown to be present in the last scene when Cromwell dissolves Rump Parliament six years after the execution of Charles I. They would actually have sat in the House of Lords. The Earl of Essex died in 1646.
Фильм Кромвельдің Англия азамат соғысының басталуына әкелген оқиғалардағы рөлін әлдеқайда үлкейтіп көрсетеді, оның және Иретонның король патшасы Парламентке кірген кезде тұтқындауға тырысқан бес парламентарийдің арасында болғанын, ал Кромвель өз орнында отырып, патшаға қарсылық көрсеткенін көрсетеді. Ал шындығында, бес парламентарий – Джон Пим, Джон Хэмпден, Дензил Холлс, Уильям Строд және сэр Артур Хаселриг болды. Чарльздың спикер орындығын басып алып, Парламентке билігін көрсетуі және "құстар ұшып кетті" деген сөзі, сондай-ақ спикер Лентхоллдың Парламенттің нұсқауы бойынша ғана көздері мен тілі бар екенін айтуы шындыққа сәйкес келеді. Фильмдегі оқиғалар 1640 жылы басталады. Кромвельдің "Парламент соңғы 12 жылда отырыс өткізбеді" деген сөзі Карл I 1628 жылы Парламентті таратып жібергенін білдіреді. Бірақ Карл I Парламентті 1629 жылы, 11 жыл бұрын таратып жіберген. Кромвель 1642 жылы Эджхилл шайқасында полковник болып бейнеленген. Ол кезде ол капитан болған, ал полковник атағын 1643 жылы алған. Ол шайқасқа қатыспаған, әскерімен кешке дейін келген. Фильмдегі әскерилердің дұғасы: "Уа, Раббым, бүгін мен қаншалықты асығалғанымды білесің. Егер мен сені ұмытсам, сен мені ұмытпа" деген сөз Кромвельдің аузынан шығарылады. Бірақ шындығында, бұл дұғаны патшалық қорғаушы сэр Джейкоб Астли айтқан. Принц Руперттің ақ аң аулау пудлі Бой Насеби шайқасынан бұрын Руперт көтеріп алып бара жатқан көрінеді. Бірақ шындығында, Бой бір жыл бұрын Марстон-Мур шайқасында қаза тапқан. Кромвельдің ұлы Оливер 1645 жылы маусымда Насеби шайқасында қаза тапқан деп көрсетілген. Фильмнің соңында үлкен Оливер ұлының 1644 жылы қайтыс болған жылы көрсетілген қабір тасында көрінеді. Жас Оливер Кромвель 1644 жылдың көктемінде Ньюпорт Пагнельдегі гарнизонда болған кезде талмадан қайтыс болды. Алайда, бұл қасақана жасалған өзгеріс емес, өйткені бірнеше ескі өмірбаяндар Оливердің шайқаста қаза тапқанын айтады, әсіресе Томас Карлайлдың еңбегінде осылай жазылған. Оливердің талмадан қайтыс болғаны туралы мәліметтер Ричардтың хаттарынан кейін ғана белгілі болды. Нақты айтқанда, оның Насеби шайқасында қаза тапқаны туралы аңыз ғана. Фэрфакс бас тартқаннан кейін Чарльздың өлім жазасына қол қойған бірінші адам Кромвелл болды деп көрсетілген. Бірақ Кромвель үшінші болып қол қойды, алғашқы екеуі – Брэдшоу мен Гроби лорды болды. Фильм Кромвельдің соғыс аралық жылдарды Хантингдондағы фермасында өткізгенін көрсетеді. Бірақ шындығында, ол Ирландияны бағындырумен және ағылшын-шотланд соғысымен айналысқан, осы екі оқиға да фильмде көрсетілмейді. Осы науқаннан кейін Кромвель Фэрфаксты Лорд-генерал ретінде алмастырды. Эссекс графтығы (соғыстың алғашқы жылдарында парламенттік бас қолбасшы) және Манчестер графтығы да Кромвельдің қатысуымен Парламентте отырғаны көрсетілген. Эссекс графты Карл I-нің өлім жазасынан кейін алты жыл өткен соң Кромвель Парламентті таратып жіберген сахнада көрінеді. Бірақ олар Лордтар палатасында отыруы керек еді. Эссекс графты 1646 жылы қайтыс болды.
In 1960, Hughes read John Buchan's biography, Oliver Cromwell and more books before touring England and researching from historic sites to museums and archives. During the next few years, it was reported Peter Finch and Tony Hancock were under consideration for the title role before Richard Harris was finally cast in 1968. Hughes originally wrote the script in 1961. Richard Harris liked it and wanted to star but financiers did not consider him a big enough star at the time to finance the film. They wanted Charlton Heston but Hughes did not think he was appropriate.) In April 1967, Irving Allen announced that John Briley had rewritten Ken Hughes' script and that Peter Hall was going to direct. Allen hoped to get Paul Scofield to play Charles I and Albert Finney to play Cromwell. Columbia were going to finance with filming to take place the following year. Hughes had tried to get Richard Burton to read the script but Burton was not interested. In April, it was reported Ronald Harwood was working on the script with Ken Hughes. Hughes eventually succeeded in raising the money from Columbia in the US. After $600,000 had been spent they were tempted to pull out but changed their mind. The budget started at $6 million and grew to $9 million. Most of the film was shot in England, and London's Parliament Square was constructed at Shepperton Studios, The original cut went for three hours fifteen minutes but Hughes cut it down to two hours twenty four minutes. "I think it's the best thing I've ever done," said Hughes in 1970. Costumes, locations (e. g. the layout of the House of Commons) and the appearance of actors were generally accurate but as in many historical films – as much as for practical film making purposes as anything else – liberties were taken with the course of events. Film Depiction RealityIt seriously exaggerates Cromwell's role in the events leading up to the outbreak of the English Civil War, suggesting that he and Ireton were among the five members of Parliament whom the king tried to arrest when he entered the House of Commons and that Cromwell stayed in his seat and defied the king. The Five Members were John Pym, John Hampden, Denzil Holles, William Strode and Sir Arthur Haselrig. Charles' occupation of the Speaker's chair, signalling his sovereignty over Parliament and quip that "the birds have flown" are genuine, as is Speaker Lenthall's claim that he had neither eyes to see nor tongue to speak save as the Commons directed him. The events of the film start in 1640. Cromwell's quote, "By the King's own degree, Parliament has not sat these past 12 years" implies that Charles I dismissed Parliament in 1628Charles I dismissed Parliament in 1629, 11 years ago. Cromwell is shown as a colonel at the Battle of Edgehill in 1642. At the time he was only a captain, becoming a colonel in 1643. He was not present at the battle, turning up with his troop too late in the evening. The famous soldiers' prayer: "O Lord, Thou knowest how busy I must be this day. If I forget Thee, do not Thou forget me" is put into Cromwell's mouth. In fact, the prayer came from Sir Jacob Astley, a Royalist. Prince Rupert's white hunting poodle Boy is seen being carried by Rupert before the Battle of Naseby. In reality, Boy was killed a year earlier during the Battle of Marston Moor. Cromwell's son Oliver is depicted as having been killed during the Battle of Naseby in June 1645. Towards the end of the film, the elder Oliver is seen at his son's gravestone which clearly shows the year of death as 1644. The younger Oliver Cromwell died of smallpox during the spring of 1644 while in garrison at Newport Pagnell. However this was likely not an intentional change as several older biographies contend that Oliver was killed in a skirmish, in particular Thomas Carlyle, and it was from the discovery of Richard's letters that historians learned that Oliver Jr died of smallpox. The only real deliberate fictionalization is that he was killed specifically during Naseby. Cromwell is the first one to sign Charles' death warrant after Fairfax refuses to. Cromwell was the third to sign, after Bradshaw and Lord Grey of Groby. The film gives the impression that Cromwell spent the inter war years on his farm and lands in Huntingdon. In fact, he had been overseeing the subjugation of Ireland and the Anglo Scottish war, both of which go unmentioned in the film. It was before the latter campaign that Cromwell succeeded Fairfax as Lord General. Both the Earl of Essex (Parliamentary commander in chief in the early years of the war) and the Earl of Manchester are shown as sitting in Cromwell's presence in the House of Commons. The Earl of Essex is shown to be present in the last scene when Cromwell dissolves Rump Parliament six years after the execution of Charles I. They would actually have sat in the House of Lords. The Earl of Essex died in 1646.
Үй медиасы
Cromwell 2017 жылы Германияда Blu-ray форматында, ал 2020 жылы Францияда жарық көрді. АҚШ, Ұлыбритания және басқа ағылшын тілді елдерде Blu-ray нұсқасы әлі шығарылмаған, бірақ Amazon және iTunes сияқты онлайн платформаларда цифрлық форматта қолжетімді.
Cromwell was released in 2017 on Blu ray in Germany and 2020 in France. Still not released on Blu ray in the US, UK or other English speaking countries, but available digitally on online platforms, e. g. Amazon and iTunes.
Сыни
Фильм көбінесе жағымсыз қабылданып, тарихи дұрыс еместіктері сынға түсті; алайда, басты екі рөлдің орындалуы, өндіріс сапасы және музыкасы мақтауға ие болды. FilmInk журналы фильм туралы: "Фильмде жақсы тұстар бар: Алек Гиннес І Чарльз рөлін тамаша орындады, ал өндіріс дизайны керемет. Бірақ ол көңілсіз. Өте көңілсіз. Ричард Харрис экранға шыққан сайын сөз сөйлейтіндей көрінеді, және ол да шынымен сөз сөйлейді" деді.
The film was generally received unfavourably, with criticism of the historical inaccuracies; however the performances of its two leads, production values and score were praised. FilmInk said the film "does have some good things about it: Alec Guinness is superb as Charles I, and the production design is amazing. But it's dull. So dull. Every time Richard Harris walks on screen he looks as though he's about to give a speech and he does."
Қаражаты
Фильм 1970 жылы британдық прокатта ең көп тамашаланған фильмдердің бірі болды.
The film was one of the most popular movies in 1970 at the British box office.