Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1838 жылға дейін Англиядағы Корнуолл және Девон округтерінде қалайы монеталарына қатысты сот юрисдикциясы.
Pre 1838 tin coinage jurisdiction in Cornwall and Devon, England
Стандарлық – қалайы кенін өңдеуден алынған қалайыға төленетін қалайы монетасын жинауды басқару үшін Англияның Корнуолл және Девон округтерінде қалайы заңы бойынша құрылған әкімшілік бөлімше. Корнуоллда бұл міндет Корнуолл герцогтігіне, ал Девонда – Корольдікке берілді. 1838 жылы қалайы монетасын жоюмен (Корнуолл қалайы өнеркәсібі салық салу ережелерін жеңілдету үшін үлкен петициялар жинағаннан кейін) стандарлықтардың басты мақсаты тоқтатылды. Алайда, Корнуолда олар Корнуолл стандар парламентіне стандарларды тағайындауға қатысты белгілі бір тарихи құқықтарын сақтап қалды.
A stannary was an administrative division established under stannary law in the English counties of Cornwall and Devon to manage the collection of tin coinage, which was the duty payable on the metal tin smelted from the ore cassiterite mined in the region. In Cornwall, the duty was passed to the Duchy of Cornwall; in Devon to the Crown. With the abolition of tin coinage in 1838 (following extensive petitioning by the Cornish tin industry for simplification of the taxation rules), the principal purpose of the stannaries ceased. In Cornwall, however, they retained certain historic rights to appoint stannators to the Cornish Stannary Parliament.
Этимология
"Станнар" сөзі орта ағылшын тіліндегі stannarie сөзінен, орта ғасырлық латын тіліндегі stannaria ("қалайы кені") арқылы, тікелей кеш латын тіліндегі stannum ("қалайы") сөзінен туындаған (Sn химиялық элементінің таңбасымен салыстырыңыз). Корнуолл тіліндегі түпкілікті сөз – sten, ал қалайы өндіру орындары stenegi деп аталады.
The word ‘stannary’ is derived from the Middle English stannarie, through Medieval Latin stannaria (‘tin mine’), ultimately from Late Latin stannum (‘tin’) (cf. the symbol for the chemical element Sn). The native Cornish word is sten and tin workings stenegi.
Девон қаласында
Девонның станоктары әдетте ақ қалайы бағаланатын, монетаға айналдырылатын және сатылатын орындары болған станок қалаларының аттарымен аталады. Олар сонымен қатар станоктың жұмыс істеуімен байланысты бірқатар мекемелердің орналасқан жері болды. Король Эдуард I-дің 1305 жылғы Станок жарғысы Тависток, Эшбертон және Чагфордты Девонның станок қалалары ретінде бекітті, олар Девондағы қалайы өндірісіне монополия құқығына, Станок Парламентінде өкілдік ету құқығына және Станок соттарының құзырына ие болды. Күшті топтың ықпалымен 1328 жылы Плимптон Девонның төртінші станок қаласына айналды, бұл топ Девон шерифін теңізге жақындығы мен саудагерлерге қолайлы жағдай жасауына көндірді. Девонның станок қалаларының барлығы Дартмурдың шетінде орналасқан, ол қалайының кен орындары болған гранитті үстірттік аймақ. Девон станоктарының шекараларының нақты анықтамасы белгісіз, тіпті мұндай шекаралар болған-болмағаны да мәлім емес.
Devon's stannaries are usually referred to by the names of stannary towns which were the locations where white tin was assessed, coined, and sold. They were also the location for some of the institutions associated with the operation of the stannary. King Edward I's 1305 Stannary Charter established Tavistock, Ashburton and Chagford as Devon's stannary towns, with a monopoly on all tin mining in Devon, a right to representation in the Stannary Parliament and a right to the jurisdiction of the Stannary Courts. Plympton became the fourth Devon stannary town in 1328 after a powerful lobby persuaded the Sheriff of Devon that it was nearer the sea and therefore had better access for merchants. The Devon stannary towns are all on the fringes of Dartmoor, which is the granite upland which bore the tin. No definition of the boundaries of the Devon stannaries is known, if indeed one ever existed.
Тірі қалған жазбалар
Қалайы туралы жазбалардың сақталуы өте жақсы деуге келмейді. Корнуолл жазба кеңсесінде Девон мен Корнуолл қалайы округтерінің вице-судьялар сотының жазбалары бар, олардың көп бөлігі тоғызыншы ғасырдың ортасынан бастап сақталған, бұл қалайы округтері ұйымдарының жалпы тарихында өте кейінгі кезең. Корнуолл жазба кеңсесіндегі ертерек сақталған құжаттарға 1703–10 және 1833–35 жылдарға арналған Труро қалайы кеңсесінің қалайы тізімдері кіреді. Бұл кітаптарда Девон мен Корнуоллдың түрлі қалаларында таңқышталған қалайының мөлшері, патшаның қалайы сатып алуы және осы қалайының теңіз арқылы Лондонға жөнелтілуі туралы мәліметтер тіркелген. Қалайы өндірісімен байланысты көптеген құжаттар, соның ішінде қалайы шекараларын тіркеу, қалайы өндірісі туралы жазбалар және дау-дамайларға қатысты құжаттар, қалайы кендерімен айналысқан отбасылардың мұрағаттарында кездеседі, бірақ олар көбінесе басқа да мәселелерге қатысты жазбалармен араласып кеткендіктен, нақты ақпаратты табу қиын. Ұлттық мұрағатта орталық үкіметтің көптеген жазбалары сақталады, оның ішінде қалайы мәселелеріне қатысты құжаттар, соның ішінде Карл I патшаның билігінің бір бөлігіне арналған әулеттік тізімдер де бар. Лордтар палатасының жазба кеңсесінде де тиісті материалдар бар, олар негізінен заңға қатысты қалайы округтері ұйымдарының (және қалайы өңдеушілердің) ерекше жағдайына қатысты.
Survival of stannary records has been rather patchy. The Cornwall Record Office has records from the Vicewarden's Court of the Stannaries of Devon and Cornwall, mostly from the mid nineteenth century onwards, which is rather late in the overall history of the stannary organisations. Earlier survivals in the CRO include the Tin Abstract Books from the Truro Tin office for 1703–10 and 1833–35. These books record the quantities of tin coined in the various coinage towns of Devon and Cornwall, the purchase of tin by the crown and the shipment of this tin by sea to London. Many stannary related papers including registration of tin bounds, records of tin production and papers relating to disputes are to be found in the records of families with tin mining interests, although these are frequently intermingled with records on other matters so location of specific information is difficult. The National Archives hold most of the records of central government, which includes records on stannary matters including manorial rolls for part of the reign of Charles 1. The House of Lords Record Office also contains relevant material, primarily relating to the special position of the stannary organisations (and tinners) with respect to the law.