Дэйв Флейшер: Американдық режиссер және продюсер өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық кинорежиссер және продюсер (1894–1979)

Дейв Флейшер ( /ˈf//l//aɪ//ʃ//ər/; 14 шілде 1894 – 25 маусым 1979) – американдық кинорежиссер және продюсер, ағасы Макс Флейшермен бірге «Флейшер студиясының» тең иесі болған. Ол Нью-Йорк қаласында дүниеге келген.

Өмірбаян

Флейшер бес бауырдың ең кішісі болды және Бруклиндегі Браунсвиллде, кедей еврейлер тұратын ауданда өсті. Ол туған кезде әкесі киімдердің жаппай өндірісіне байланысты күнкөріс көзінен айырылған еді. Флейшер Бродвейдегі Палас театрында билет сатушы болып жұмыс істеді, онда водевиль өнерімен танысты. Бұл тәжірибе оның ағасы Макспен күш біріктіріп анимациялық мультфильмдер жасағанда пайда болған, оның анекдоттар мен комик уақытты сезіну қабілетін дамытуға көмектесті. Бір кезде отбасы Кони-Айлендте тұрған, ол ойын-сауықтардың бірінде клоун болуға қызығушылық танытты. Бұл клоун кейінірек бірнеше жылдан соң Макстың алғашқы маңызды өнертабысы – «Ротоскоп»пен жасаған тәжірибелерінде еске түсірілді және ол «Шығалақтан тыс» сериясында Коко клоунына айналған алғашқы кейіпкердің бастауы болды. 1913–14 жылдары ол Pathé Exchange компаниясының американдық филиалы, француз Pathé компаниясы үшін киномонтажшы болып жұмыс істеді. Бұл компания әлемдегі ең ірі кино өндірісі және тарату компаниясы, сондай-ақ 20 ғасырдың басында кино жабдықтарының ірі өндірушісі болды. 1921 жылы ол Макспен бірінші студиясын – «Out of the Inkwell Films, Inc.» компаниясын Манхэттеннің орталық бөлігіндегі қарапайым пәтерде ашты. Кейіннен ол студияның директоры, ал одан кейін бас продюсері болды. Флейшер басқарған мультсериалдардың ішінде «Inkwell», «Inklings», «The Inkwell Imps», «Talkartoons», «Betty Boop», «Popeye the Sailor», «Color Classics» бар. Ол сондай-ақ екі анимациялық фильм – «Гулливердің саяхаты» және «Мысық Буг қалаға барады» фильмдерін де басқарды. Макс Флейшер Republic Pictures компаниясы оны сериал ретінде қарастырмағаннан кейін Суперменге лицензия алды. Popeye мультфильмінен екі есе қымбатқа түскен Супермен, Fleischer Studio кезеңінің ең табысты мультсериалы болды және 1940 жылдарда студияның жетілуін көрсетті. 1938 жылы ағайындылардың қарым-қатынасы нашарлай бастады, бұл 1940 жылдан бастап Дейв өндірісті басқаруға алғаннан кейін одан әрі ушықты. Бұл оның басқаруымен жасалған нашар мультфильмдерге әкелді, сонымен қатар ол Макстың пікірлерін үнемі қабылдамады және фильмдерді кешіктіріп аяқтады. Columbia компаниясынан қуылғаннан кейін, ол Republic Pictures компаниясына Коко клоунының эльф тәрізді нұсқасы – «Сниппи» атты кейіпкермен жүгінді. Ол Trocadero атты төмен бюджетті түнгі клубтың музыкалық фильмінің соңында тірі актерлік-анимациялық комбинация ретінде сынақтан өтті. Өкінішке орай, «Сниппи» мультсериалы ешқашан іске қосылмады. Флейшер Republic компаниясында тағы бір «B» фильмінің бір минуттық анимациялық тізбегінің продюсері ретінде жұмыс істеді, ол «Бұл менің балам!» (1944) фильмі болды. Қысқа мерзім ішінде ол «The Hollywood Citizen News» газеті үшін комикстер жасады. 1950 жылдардың басында Дейв Чикагодағы Filmack Trailer Company үшін Technicolor театрлық трейлерлер сериясын анимациялады. Filmack Солтүстік Америкадағы ең ірі театрлық жарнама компанияларының бірі болғанына қарамастан, ол 1957 жылы Чикагодағы Filmack бас кеңсесінде әйгілі «Let's All Go to the Lobby» трейлерін анимациялады. Бірқатар ерекше тапсырмалардан кейін Дейв анимация продюсері Уолтер Ланц арқылы Universal компаниясында «техникалық маман» ретінде тұрақты жұмысқа орналасты. Universal компаниясында Дейв арнайы эффекттер бойынша техникалық және жалпы проблемаларды шешуші болып, «Франсис», «Құстар» және «Толық заманауи Милли» сияқты фильмдерде жұмыс істеді. Ол Universal компаниясының орыс анимациялық фильмі «Қар патшайымы» (1957) фильмінің американдық көрсетілімінде «Техникалық кеңесші» ретінде көрсетілді, ол ағылшын тіліне дубляж жасауын қадағалады. «Заманауи Милли» сериалындағы жұмысынан кейін Флейшер зейнеткерлікке шығып, өліміне дейін Голливуд бульварындағы Пейтон Холл пәтер кешенінде тұрды. Флейшер 1979 жылдың 25 маусымында 84 жасында инсульттан қайтыс болды. Оның әйелі 1991 жылы қайтыс болды.

Fleischer was the youngest of five brothers and grew up in Brownsville, Brooklyn, a poor Jewish neighbourhood. By the time he was born, his father had lost his means of livelihood due to the mass production of garments. Fleischer worked as an usher at the Palace Theater on Broadway, where he was exposed to vaudeville. This experience contributed to the development of his sense for gags and comic timing, which came into play when he joined forces with his older brother, Max in the production of animated cartoons. At one point, the family lived in Coney Island, and he became interested in being a clown for one of the sideshow amusements. This clown character would be recalled a few years later in connection with Max's early experiments with his first major invention, "The Rotoscope" and was the source of their first character who evolved into Koko the Clown in the pioneering series, Out of the Inkwell. Around 1913–14, he began working as a film cutter for Pathé Exchange the American branch of Pathé, the French company that was the world's largest film production and distribution company, and the largest manufacturer of film equipment in the first decades of the 20th century. In 1921, he joined forces with Max in starting their first studio, Out of the Inkwell Films, Inc. in a dingy basement apartment in midtown Manhattan. He went on to become director and later supervising producer of the studio's output. Among the cartoon series Fleischer supervised were Out of the Inkwell, Inklings, The Inkwell Imps, Talkartoons, Betty Boop, Popeye the Sailor, Color Classics. He also supervised two animated features Gulliver's Travels and Mr. Bug Goes to Town. Max Fleischer secured the license for Superman after Republic Pictures allegedly passed on the property as a potential serial. Budgeted at twice the cost of a Popeye cartoon, Superman became the most successful cartoon series of the late Fleischer Studio period, representing its maturing into the 1940s. Relations between the brothers began to deteriorate around 1938, which was aggravated further by Dave's taking control of production starting in 1940, which resulted in the poorer cartoons produced under his control compounded by his continued rejection of Max's input and late completion of films. After getting kicked out of Columbia, he approached Republic Pictures with an elf like version of Koko the Clown, a character named "Snippy", who was tried out as a live action–animation combo novelty at the end of the low budget nightclub musical, Trocadero. A "Snippy" cartoon series was never materialized unfortunately. Fleischer continued at Republic as associate producer of the minute long animation sequence for another "B" movie, That's My Baby! (1944). For a short period, he had a comic strip for The Hollywood Citizen News. In the early 1950s, Dave animated a series of Technicolor theatrical snipes for the Filmack Trailer Company of Chicago, Illinois. Despite Filmack being one of the biggest theatrical advertising companies in North America, it was at the same Filmack headquarters in Chicago that he famously animated the Let's All Go to the Lobby snipe in 1957. Following a series of oddball assignments, Dave landed a permanent position as a "technical specialist" at Universal through animation producer, Walter Lantz. At Universal, Dave was a Special Effects Technical and general problem solver, working on films such as Francis, The Birds, and Thoroughly Modern Millie. He was credited as "Technical Advisor" on Universal's American release of the Russian animated feature, The Snow Queen (1957), supervising the English language dubbing. Following his assignment on Thoroughly Modern Millie, Fleischer retired and continued to live at the Peyton Hall apartment complex on Hollywood Boulevard until his death. Fleischer died of a stroke on June 25, 1979, at age 84. His wife died in 1991.