Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лебу (Lebou, Lébou) – Батыс Африкадағы Сенегалдың этностық тобы, Дакар қаласы орналасқан Кап-Верт түбегінде мекендейді. Лебулар негізгі кәсіп ретінде балық аулаумен айналысады, сонымен қатар құрылыс материалдары және жылжымайтын мүлік саласында да маңызды бизнес жүргізеді. Олар лебу волоф тілінде сөйлейді, ол классикалық волоф тіліне жақын болғанымен, онымен толыққанды түсінісу мүмкін емес.
Ethnic group in western Senegal
The Lebu (Lebou, Lébou) are an ethnic group of Senegal, West Africa, living on the peninsula of Cap Vert, site of Dakar. The Lebu are primarily a fishing community, but they have a substantial business in construction supplies and real estate. They speak Lebu Wolof, which is closely related to Wolof proper but is not intelligible with it.
Мәдениет
Лебудің саяси және рухани орталығы Дакардың солтүстігіндегі Йофф ауданындағы Лайенде орналасқан. Көптеген лебу діни тобы және теократиялық жүйе – Лайен, сонда шоғырланған. Йоффтан өзге, Лебу орталықтарына жақын жердегі Уакам, Камберен және Нгор да жатады. Лебу қоғамы құлшынысты және аға буынға құрметті бағалайды. Лебу отбасы құрамына тек қана тірі адамдар ғана емес, сонымен қатар байланысты ата-баба рухтары да кіреді. Лебулер көпшілік алдындағы экзорцизм билерімен және рәсімдерімен белгілі, оларға көбінесе туристер де қатысады. Көптеген лебулар ислам дінін ұстанады.
The Lebu political and spiritual capital is at Layene, situated in the Yoff neighborhood of northern Dakar. The largely Lebu religious sect and theocracy, the Layene, are headquartered there. In addition to Yoff, other Lebu centres are nearby Ouakam, Cambérène and Ngor. Lebu society emphasizes piety and respect for elders. Lebu families include not only living people but also associated ancestral spirits. The Lebu are noted for their public exorcism dances and rituals, often attended by tourists. Most Lebu are adherents of Islam.
Тарих
Лебу этносының көршілес волоф және серер қауымдастықтарынан ерекшелігі кем дегенде 15 ғасырдың басына, еуропалық зерттеушілер аймаққа келгенге дейін жетеді. Йофф қаласының негізін қалаудың дәстүрлі күні – 1430 жыл. Лебу дәстүрлерінде олардың, волофтар мен серерлер сияқты, Сенегал өзенінің солтүстігінде пайда болғаны айтылады. 16 ғасырда лебулер Гуйер көліне қоныстанды, ал 1700 жылға қарай Кап-Верт түбегіне көшіп, онда тұрған бірнеше мандинка тайпаларын ығыстырды. Сол кезде аймақ Кайордың Дамелімен басқарылды. 1776 жылы Кайорда марабоулар көтерілісі болды. Көтеріліс басылғаннан кейін, жеңілген мұсылмандардың бір бөлігі лебулерге пана тапты. 1790 жылы, лебулердің көпшілігі әлі де анимист дінін ұстанғанмен, марабоулардың ықпалымен тәуелсіздік жарияланды. 20 жылдық соғыстан кейін, 1812 жылы Кайор тәуелсіздікті мойындады және Диоп қауымның серигі (рухани көшбасшысы) деп жарияланды. Бұл «Лебу теократиялық республикасы» бүгінгі күнге дейін ерекше құқықтық автономиясын сақтап келеді. «Лебу республикасы» ішінде билік екі кеңеске жүктеледі: Диамбури Ндакару және Диамбури Пинч, сәйкесінше Дакар және аудандар кеңесі. Аудан басшылары лебу аристократиялық отбасыларынан серигін таңдайды, ол соңғы инстанция ретінде сот қызметін атқарады. Олар сондай-ақ жер және мүліктік дауларды шешуге жауапты диарафты да таңдайды. Ндейеди Рью ішкі және сыртқы істер министрінің қызметін атқарады. Тарихи тұрғыдан алғанда, ол французтармен қарым-қатынасты басқарып, қауымның ресми өкілі болды.
The Lebu identity, separate from neighboring Wolof and Serer communities, goes back at least as far as the early 15th century, before European explorers arrived in the area. The traditional date of the founding of Yoff is 1430. Lebu traditions place their origins, like those of the Wolof and Serer, north of the Senegal river. There were Lebu at Lake Guiers by the 16th century, and by 1700 they had moved into the Cap Vert peninsula, expelling a few Mandinka tribes already there. At the time the area was ruled by the Damel of Cayor. In 1776 a marabout rebellion broke out in Cayor. When it was crushed, some of the defeated Muslims took refuge among the Lebou. In 1790, despite the fact that most Lebous remained animist, fr led these marabouts to declare independence. After 20 years of war, in 1812 Cayor finally recognized their independence and Diop was proclaimed serigne (spiritual leader) of the community. This 'Lebou Theocratic Republic' retains special legal autonomy to the present day. Within the 'Lebou Republic', authority is vested in two assemblies: Diambouri Ndakarou and Diambouri Pintch, the assembly of Dakar and of the neighborhoods respectively. The neighborhood chiefs select the serigne from one of the Lebou aristocratic families, and he serves as a court of last resort. They also choose the diaraf, whose duty is to settle land and inheritance disputes. The Ndeyedy Rew serves as a sort of minister of interior and foreign affairs. Historically, he has managed relations with the French and served as the spokesperson for the community.