Кіріспе

Этностық топ

Тао/Нган тайваньдықтардың шағын этностық тобы болып табылады. Олар кем дегенде бір ғасыр бойы, және мүмкін Цинь династиясы тұсында Тайваньдың орталық бөлігіндегі Күн-Ай көлінің (Кандидиус көлі) маңында тұрған. Тао/Нган халқының саны шамамен 800 адамды құрайды, бұл оларды Тайваньдағы мойындалған жергілікті халықтардың ең аз санынан біріне айналдырады (Тайвань үкіметі Таодан кіші және үлкен бірқатар жергілікті халықтарды мойындамайды). Шағын топ болғанына қарамастан, Тао/Нган халқы өздерінің әдет-ғұрыптарын, сенімдерін, дәстүрлі мәдениетін және тілін бүгінгі күнге дейін сақтап келді, бірақ олар сонымен қатар басым мәдениетке ассимиляцияланды. Бұл этностың көп бөлігі Күн-Ай көлінде туризм саласында жұмыс істейді. 1999 жылғы Чи Чи жер сілкінісі Тао/Нган халқының 80% үйлеріне зақым келтірді немесе толығымен қиратты.

Тіл

Тао/Нган халқының өз тілі бар, ол Тао тілі деп аталады. Бұл тіл құрылыс жолында тұр және оны негізінен Тао этносының азаматтарының аз ғана бөлігі, көбінесе егде жастағылар қолданады. Тіл қытай тілінің ықпалына ішіп кеткен. Тао тілінде сөйлейтін көптеген адамдар екі немесе үш тілді, олар мандарин қытай және/немесе тайвань тілінде де сөйлей алады. Тао/Нган тілі – Оңтүстік Формоза тілдері тобына жатады, ал бұл тілдер Оңтүстік Азия тілдері отбасының географиялық кіші тобы болып табылады. Тао тілінде Бунун тілінен алынған сөздер бар, осы тілде Бунун этносы сөйлейді, Тао/Нган олармен ынтымақтасып, сондай-ақ аралас некелер жасасқан.

Тарих

Тао ауызша тарихы бойынша, Тао халқы бастапқыда Чиайиде өмір сүрді, кейіннен Алишан тауларына көшіп, ақырында Сун Мун көлі мен көлдің ортасындағы Лалу аралына қоныстанды. Аңыз бойынша, олар бір бұғыны көріп, оны жегісі келді, сондықтан оны Күн мен Ай көлінің жанына дейін қуды. Сосын бұғы суға кіріп кетіп, Тао халқын жалғыз қалдырды. Олар тек күте берді. Тао халқы Күн мен Ай көлінде ұйықтады. Содан кейін ақсақалдардың бірі ақ жамылғы киген бір периште сағанын көрді. Периште оларға: "Мен сендерді осы жерге алып келген бұғымын. Бұл жер – сендерге уәде етілген жер. Кетпеңдер, өйткені әр ұрпақ осы жерге келеді" деді.

Киім-кешек

Тао киім стилі геометриялық өрнектерді қолдануымен және қоңыр, көк, сұр және қара түстерді пайдалануымен белгілі. Дагобун – тао тайпаларының танымал киімі, ол зығыр жіптері мен иттің түктерінен тоқылған матадан жасалған. Әйелдердің дәстүрлі киімдері негізінен бас киім, жеңі бар көйлек, корсет, белдікке тігілген юбка, белдік, тізеге дейін жететін шалбар, және гүлдер мен өсімдіктерден жасалған тәжден тұрады. Бас киім бұрын қара мақтадан жасалса, қазір көбінесе қызыл және қара жолақты матадан тігіледі, оған тігілген жарықтар мен інжулермен әсемделеді. Шақырғыштардан кішкентай мұқтарлар төгіліп тұрады, ал бастың артына белдік байланады. Корсет – бұл бір бөліктен тұратын киім, ол юбканың орнына қолданылады және тізеге дейін жететін екі тікбұрышты мақтадан тігіледі, сол және оң иық арқылы диагональды түрде бекітіліп, содан кейін белдікпен байланады. Ерлердің дәстүрлі киімдері бас киім, кеудеге кигізілетін киім, жилет, юбка, шалбарсыз шалбар және былғары аяқ киімдерден тұрады. Ол былғары, зығыр және қабықтан жасалған.

Ресми тану

2001 жылдың 15 тамызында Тайваньның Атқарушы Юань (кеңесі) тай/нган тайпасын Тайваньның жергілікті халықтарының арасындағы оныншы этникалық топ ретінде ресми түрде мойындады. Жапондық отаршылдық кезеңінен бері тао тайпасы қате түрде "цзу" (жергілікті халықтың бөлек және ерекше этникалық тобы) деп есептелген. Бұл қателікке себеп – "тао тайпасының ата-бабалары Алишан тауынан (А Ли тауынан) шыққан" деген аңызды дұрыс түсінбеу және "тай/нган" мен "цзу" сөздерінің ұқсас айтылуы болды. Осылайша, тао/нган тайпасының жері Тайваньдың жергілікті халықтарының тоғыз тайпасы тізімінде "таулардың жазықтарынан шыққан цзу тайпасы" деп тіркелді.