Кіріспе

Этностық топ

Пуюма, сондай-ақ Пинююмайяндар, Пейнан немесе Бейнан деп те аталады, Тайвань аборигендерінің жергілікті топтарының бірі болып табылады. Халық әдетте Тайваньдың шығыс жағалауындағы Тайтун округінде тұратын Чихпен және Наньванг топтарына бөлінеді. 2000 жылы пуймалардың саны 9606-ға жетті. Бұл Тайваньның жалпы жергілікті халқының шамамен 2,4%-ын құрады, бұл оларды алтыншы ірі жергілікті топқа айналдырды. Пуймалар пуйма тілінде, сондай-ақ мандарин және тайваньдық хоккьин тілінде сөйлейді. "Пююма" атауы "бірлік" немесе "үйлесім" дегенді білдіреді және бастапқыда Наньванг диалектісін сөйлейтіндердің өзіндік атауы болған. Zeitoun және Cauquelin (2006) сонымен қатар Пуюма сөзін pu' uma деп талдауға болатынын айтады, бұл "егістікке жіберу" дегенді білдіреді.

Киім-кешек

Пуйма халқының дәстүрлі киімдері – түрлі түстерге, ою-өрнектерге және ерекше киімдерге толы, мәдени ерекшеліктерін және қоғамдағы ролін білдіруде маңызды рөл атқаратын көркемдік туынды. Киім қызыл, сары, жасыл, сондай-ақ ақ және қара түстердің үйлесімінен тұрады. Онда жылан қабығына ұқсайтын көп қабатты ромб тәрізді ою-өрнектер және әсемдеме ретінде жіңішке кресттік тігіспен жасалған суреттер бар. Бүгінде Пуйма халқының көпшілігі батыс үлгісіндегі киімдерді тағуға көшкенімен, маңызды мерекелер мен тойларда дәстүрлі киімдер әлі де басымдыққа ие. Этностық топтың киімдері жасқа қарай өзгеріп отырады, әсіресе ерлер киімдерінде айқын өзгерістер байқалады. 13-21 жастағы жігіттер мен ерлер қатаң жаттығу кезінде қарапайым киім киеді, яғни көк түсті жеңсіз көйлек пен қызыл белбеумен байланған қысқа юбка киеді. 22 жасқа толғаннан кейін, үйленуге жарамды жасқа жеткенде, олар әйелдердің назарын аудару үшін көріктей киімдерді тағуға бастайды. Олар көк немесе қара түсті, кресттік тігіспен безендірілген, жасыл белбеу, артына қоңыраулар ілген белбеу, жамбы (белге ілінетін қылыш) және бетель жаңғағы салынған сөмке киеді. Киімге шыны мұныштар немесе күміс көкірек әшекейлері қосылады. Ақ бас киімше және гүлдермен жасалған сахапутан киімді аяқтайды. 60 жасқа келген ерлер жеңсіз камзол (lumbaw) және төртбұрышты бас киім (kabun) киеді, бұл олардың ақсақалдар қатарына өтуін білдіреді. Әйелдер ерлер сияқты ұзын жеңді, кесілген корсет киеді, бірақ түсі ақ немесе көк болады. Корсет әдетте қара (кейде ақ) және алдыңғы жағына кестеленген қалтасы бар багельп (bagelup) деп аталатын шағын алжапқышпен үйлестіріледі. Қартайғанда багельп сугунмен ауыстырылады, ол қызыл белбеумен белге байланады. Төменгі киім қара түсті юбкадан тұрады, оның ішкі жағына кестеленген ою-өрнектер салынған, ал сыртында сол жағынан ашық қырлы юбка жабылады. Аяқтардың төменгі бөлігі екі тікбұрышты қара матамен жабылады, олар төрт баумен бөкшелерге бекітіледі. Әйелдер күміс қоңыраулар, жапондық монеталар, мұныштардан жасалған бас киімдер, күміс шашқыштар, көкірек әшекейлері, күміс және мұныштардан жасалған білезіктер сияқты әртүрлі аксессуарлар тағады. Ерлер киімдерінде қолданылатын гүлдермен жасалған бас киім әйелдер киімінің де маңызды бөлігі болып табылады.