Кіріспе
Киелі кітаптың классикалық латын тіліне аудармасы "Nova Vulgata" (толық атауы: Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio, ; қысқ. NV), сондай-ақ "Neo Vulgate" деп те аталады, – қасиетті орын шығарған Киелі кітаптың түпнұсқа тілдеріндегі мәтіндерінің католик шіркеуінің ресми классикалық латын тіліне аудармасы. Ол 1979 жылы аяқталды және сол жылы Иоанн Павел II "Scripturarum thesaurus" еңбегінде жариялады. 1986 жылы екінші, түзетілген басылымы жарық көрді. Бұл – католик шіркеуінің латын тіліндегі Киелі кітаптың ресми мәтіні. "Nova Vulgata" сондай-ақ "Жаңа латын Вулгатасы" немесе "Жаңа Вулгата" деп те аталады. "Nova Vulgata" алдында католик шіркеуінің стандартты Киелі кітабы Климент Вулгатасы болды. "Nova Vulgata" – тарихи Вулгатаның сындық басылымы емес. Керісінше, бұл мәтін еврей және грек Киелі кітаптары мәтіндерінің қазіргі сындық басылымдарымен сәйкес болуы және классикалық латын тіліне жақынырақ стильде болуы үшін жасалған.
The Nova Vulgata (complete title: Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio, ; abr. NV), also called the Neo Vulgate, is the Catholic Church's official Classical Latin translation of the original language texts of the Bible published by the Holy See. It was completed in 1979, and was promulgated the same year by John Paul II in Scripturarum thesaurus. A second, revised edition was published in 1986. It is the official Latin text of the Bible of the Catholic Church. The Nova Vulgata is also called the New Latin Vulgate or the New Vulgate. Before the Nova Vulgata, the Clementine Vulgate was the standard Bible of the Catholic Church. The Nova Vulgata is not a critical edition of the historical Vulgate. Rather, it is a text intended to accord with modern critical editions of the Hebrew and Greek Bible texts, and to produce a style closer to Classical Latin.
Мәтіннің жасалуы
Екінші Ватикан кеңесі "Sacrosanctum Concilium" құжатымен латын тіліндегі Забур жырларының қайта қаралуын міндеттеді, осылайша оларды қазіргі заманғы мәтіндік және тіл білімі зерттеулерімен үйлестіріп, христиандық латын стилін сақтап немесе жетілдіруді көздеді. 1965 жылы папа Пауыл VI "Вулгатаның" қалған бөліктерін осы қағидалар бойынша қайта қарау үшін комиссия тағайындады. Комиссия өз жұмысын сегіз томдық түсіндірмелі бөлімдерге бөліп жариялады және бөлімдер жарияланғанда католик ғалымдарынан пікірлер қабылдады. Латын тіліндегі Забур кітабы 1969 жылы, Жаңа Ғаһиднама 1971 жылы аяқталды, ал Nova Vulgata тұңғыш рет 1979 жылы бір томдық басылым түрінде жарық көрді. Ескі Ғаһиднаманың көп бөлігі үшін негізгі мәтін – папа Пий X тапсырған және Сент-Джером аббаттығының монахтары дайындаған сындық басылым болып табылады. Сондай-ақ, қазіргі заманғы ғалымдары Иеронимнің түпнұсқа тілдердің мағынасын толық түсінбегені немесе оны түсініксіз етіп бергені туралы пікір білдірген жерлерде де өзгерістер енгізілді.
Бірінші жарияланым
NV алғаш рет 1969 жылдан 1977 жылға дейін әртүрлі бөлімдерде жарық көрді.
Жарлық шығару және жариялау
1979 жылы ондаған жылдық дайындықтан кейін "Нова Вульгата" жарық көрді және 25 сәуірде 1979 жылы Папа Иоанн Павел II жариялаған "Scripturarum thesaurus" апостолдық конституциясымен Католик шіркеуінің латын тіліндегі Библияның ресми нұсқасы болды. NV сол жылы жарияланды.
Мәтіндік сипаттамалары
Жаңа Вульгатаның Иеронимнің "Вулгатаның" Штутгарт нұсқасына енгізген шамамен 2000 өзгерістің көп бөлігі ұсақ-түйек және стильдік сипатта. Сонымен қатар, Жаңа Өсиетте латын мәтінін грек мәтінімен үйлестіру үшін, Иеронимнің мәтінін, сондай-ақ оның грек негізін дәл бейнелеу мақсатында түзетулер енгізілді. Бұл үйлесім 1590 жылғы басылымда да, 1592 жылғы "Вулгата" басылымында да бұрын қол жеткізілмеген. Сондай-ақ, 1984 жылы Аландтардың "Novum Testamentum Latine" қайта қарауынан бері, "Novum Testamentum Latine" өзінің анықтамалық мәтіні ретінде Жаңа Вульгатаны да пайдаланады.