Кіріспе
Француз композиторы Ахилль Эдмонд Одран (12 сәуір 1840 – 17 тамыз 1901) – француз композиторы, халықаралық деңгейде сәтті болған бірнеше комедиялық опералар мен опереттермен танымал. Марсельде органшы ретінде мансабын бастағаннан кейін, Одран діни музыка шығармаларын жазды және 1860-1870 жылдары сахнаға арналған туындылар жазуға кірісті. Олардың арасында «Le grand mogol» (1877) ең танымал болды және кейіннен Париж, Лондон және Нью-Йоркте қайта қойылды. 1879 жылы ол Парижге көшіп, Францияда да, шетелде де үлкен жетістікке жеткен бірқатар шығармалар жазды, олардың ішінде «Les noces d'Olivette» (1879), «La mascotte» (1880), «Gillette de Narbonne» (1882), «La cigale et la fourmi» (1886), «Miss Helyett» (1890) және «La poupée» (1896) бар. Оның көптеген шығармалары қазір ұмытылған, бірақ «La mascotte» кейде қайта қойылды және граммофонға жазылды.
Achille Edmond Audran (12 April 184017 August 1901) was a French composer best known for several internationally successful comic operas and operettas. After beginning his career in Marseille as an organist, Audran composed religious music and began to write works for the stage in the 1860s and 1870s. Among these, Le grand mogol (1877) was the most popular and was later revived in Paris, London and New York. In 1879 he moved to Paris, where some of his pieces achieved considerable success both in France and abroad, including Les noces d'Olivette (1879), La mascotte (1880), Gillette de Narbonne (1882), La cigale et la fourmi (1886), Miss Helyett (1890) and La poupée (1896). Most of his works are now neglected, but La mascotte has been revived occasionally and has been recorded for the gramophone.
Ерте өмір және мансап
Одран Лионда туған, Мариус Пьер Одранның (1816–87) ұлы, ол «Опера Комик» театрында тенор ретінде мансап жасаған. Ол музыканы Жюль Дюпрато басшылығымен «Эколь Нидермейерде» оқыды, онда 1859 жылы композиция бойынша жүлде алды. 1861 жылы оның отбасы Марсельге көшті, онда әкесі ән оқытушы болып жұмысқа орналасты, кейін консерватория директоры болды. Одранның шығармаларына Джакомо Мейербер қайтыс болған кезде жазылған аза тұру маршы, ол біршама сәттілікке жетті; «Ла кур д’амур» (Марсель, 1881) сияқты прованс диалектіндегі әндер және түрлі діни шығармалар кірді. Ол «Масса» (Марсель, 1873), оратория «Ла Суламита» (Марсель, 1876), «Adoro te» мотеті (Париж, 1882) және көптеген ұсақ туындылар жазды, бірақ ол көбінесе жеңіл опера композиторы ретінде танымал. Одран Парижге көшкеннен кейін, оның көптеген сахналық туындылары шетелде көрсетілмес бұрын, онда тұңғыш рет қойылды, бірақ төрт туындысы басқа жерлерде тұңғыш рет көрсетілді: «La paradis de Mahomet» (Брюссель, 1887), «Photis» (Женева, 1896), «Индиана» (Манчестер, 1886) және «La reine des reines» (Страсбург, 1896). Парижде «Маскота» (1880) операсының сәттілігі соншалық, «Буфф Паризьен» театрының директоры мен Одран бес жылдық келісімшартқа отырды, оған сәйкес Одран басқа париждік театрлар үшін шығарма жазбауы керек еді. Ол көптеген либретто авторларымен жұмыс істеді, бірақ ең көп жұмыс істеген серіктестері Максим Бушерон, Чивот, Дюру және Морис Ордоно болды. Олардың бірімен бірлескен жұмысы туралы сыншы былай деп жазды: «Жаңа үш актілі комедиялық операны «Буфф Паризьенде» қойғанын, оның атауы – «Первенш», либреттосын ММ. Чивот пен Дюру жазғанын, музыкасын М. Эдмон Одран жазғанын және авторлар мен композиторлар өздерінің танымал стильдеріне соншалықты жақын болғандықтан, сіздің кеңістігіңізге қосымша мәлімет берудің қажеті жоқ деп айтуға болады». Одранның музыкасы Францияда да, Англияда да бірдей ынталылықпен қабылданды, оның туындыларының көпшілігі Лондон театрларында ағылшын тіліне аударылып қойылды. Одранның көптеген комедиялық операларының ең сәттілері: «Le grand mogol» (Марсель, 1877; Париж, 1884; Лондон, «The Grand Mogul» ретінде, 1884, Фарнидің либреттосымен, Флоренс Сент-Джон, Фред Лесли және Артур Робертс қатысқан; Нью-Йорк, «The Snake Charmer» ретінде, 1881); «La mascotte» (Париж, 1880; Нью-Йорк, 1881; Лондон, «The Mascotte» ретінде, 1881, Фарнидің либреттосымен, Лионель Броу мен Генри Брейсиді қоса алғанда); «Gillette de Narbonne» (Париж, 1882; Лондон, «Gillette» ретінде, 1883, H. Савилл Кларк либреттосымен, Уолтер Слэтер мен Гамильтон Кларк қосымша музыкасымен); «La cigale et la fourmi» (шаянқұрт пен құмырсқа) (Париж, 1886; Лондон, «La Cigale» ретінде, 1890, F. C. Берннің ағылшын тіліндегі нұсқасы, Джеральдин Ульмар, Эрик Льюис және Бру қатысқан); «Miss Helyett» (Париж, 1890; Лондон, «Miss Decima» ретінде, 1891, Берннің либреттосымен); және «La poupée» (Париж, 1896; Лондон, 1897, Артур Стёрджестің либреттосымен, Кортис Паундс пен Уилли Эдуин қатысқан).
Кейінгі жылдар және өлім
Өмірінің соңғы жылдары Одран психикалық және дене ауруларына шалдығып, париждік қоғамнан шеттеуге мәжбүр болды.