Француз генералы Луи Жан Баптист д’Орель де Паладин

Кіріспе

Француз генералы Луи Жан Батист д’Орель де Паладин (lwi ʒɑ̃ batist doʁɛl də paladin; 9 қаңтар 1804 – 17 желтоқсан 1877) – француз генералы.

Өмір

Ол Ле-Мальзиу-Вилльде (Лозер) дүниеге келді, Притане Милли Милитари және Сент-Сирде білім алды және 1824 жылы әскерге пікірлес офицер болып кірді. Ол 1841 және 1848 жылдар аралығында Алжирде ерекше көзге түсіп қызмет етті, подполковник және Құрмет легионының офицері болды; 1848 және 1849 жылдардағы Рим науқандарына қатысты, сосын полковник атанды. 1854-56 жылдардағы Қырым соғысында бригада генералы болып қызмет етті, дивизия генералы және Құрмет легионының командирі болды. 1859 жылы Ломбардиядағы науқан кезінде Марсельдегі әскерге қолбасшылық етті, соғысқа адамдар мен жабдықтарды жіберуді бақылады, ал қызметі үшін Құрмет легионының үлкен офицері атанды. 1869 жылы резервке жіберілген ол, 1870-1871 жылдардағы франко-герман соғысы басталғанда Марсель командасына қайта шақырылды. Немістер Орлеанды бірінші рет басып алғаннан кейін, 1870 жылы қарашада Ұлттық қорғаныс үкіметі оны Луара армиясының қолбасшысы етіп тағайындады (монархистік және католиктік сенімдеріне қарамастан). Ол бастапқыда фон дер Тан Рацсамхаузенге қарсы сәтті күресті, Кульмиер шайқасында жеңіске жетіп, немістерді Орлеаннан кетуге мәжбүр етті, бірақ Мецтің капитуляциясы оған қарсы қосымша неміс әскерлерін жіберді. Боун-ла-Роландеде жеңілгеннен кейін және Орлеан маңындағы сәтсіз шайқастардан соң, ол желтоқсанда немістердің Орлеанды қайта басып алуына жол берді, Аурель Солоньеге шегінді және қызметтен алынды. 1871 жылы қаңтарда үкімет Пруссияға бағынғаннан кейін генерал Паладин Ұлттық гвардияның басшысы болып тағайындалды, бірақ гвардия мүшелері оны қолбасшы ретінде қабылдауға наразылық білдірді. Бітім шарты жасалғаннан кейін ол Альер және Жиронда департаменттерінен Ұлттық Ассамблеяға сайланды. Ол Allier партиясының Орталық-сол парламенттік тобының мүшесі болды және бейбіт келіссөздерге көмектесу үшін таңдалған он бес офицердің бірі болды. Ол Құрмет легионының үлкен кресімен марапатталды, Бордодағы қолбасшылыққа тағайындалды, бірақ 1872 жылы зейнетке шықты. 1875 жылы өмір бойына сенатор болып сайланған ол 1876 жылғы монархиялық көпшілікті қолдады. Ол 1877 жылы Версальде қайтыс болды. Ол 1872 жылы жарық көрген «Лоардың бірінші армиясы» атты кітаптың авторы.

He was born at Le Malzieu Ville, Lozère, educated at the Prytanée National Militaire and St Cyr, and entered the army as sub lieutenant of foot in 1824. He served with distinction in Algeria between 1841 and 1848, becoming lieutenant colonel and an officer of the Legion of Honour; took part in the Roman campaigns of 1848 and 1849, and was made colonel. He served as general of brigade throughout the Crimean War of 1854 56, being promoted general of division and commander of the Legion of Honour. During the campaign in Lombardy in 1859 he commanded at Marseilles, and superintended the despatch of men and stores to the seat of war, and for his services he was made a grand officer of the Legion of Honour. Placed on the reserve list in 1869, he was recalled to the Marseilles command on the outbreak of the Franco German War of 1870 71. After the first capture of Orléans by the Germans, he was appointed by the Government of National Defense, in November 1870, to the command of the Army of the Loire (notwithstanding his monarchist and catholic beliefs). He was at first very successful against von der Tann Rathsamhausen, winning the battle of Coulmiers and compelling the Germans to evacuate Orléans, but the capitulation of Metz had set free additional German troops to oppose him, and, after his defeat at Beaune la Rolande and subsequent unsuccessful fighting near Orléans, resulting in its recapture by the Germans in December, Aurelle retreated into the Sologne and was superseded. After the government surrendered to Prussia in January 1871, General Paladines was appointed as head of the National Guard, whose members deeply resented having him as their commander. After the armistice he was elected to the National Assembly by the departments both of Allier and Gironde. He sat for Allier as a member of the Centre gauche parliamentary group and was one of the fifteen officers chosen to assist in the peace negotiations. He was decorated with the grand cross of the Legion of Honour, and was given the command at Bordeaux, but retired in 1872. Elected a life senator in 1875, he supported the monarchical majority of 1876. He died at Versailles in 1877. He was the author of La Première Armée de la Loire, published in 1872.