1964 жылғы АҚШ Салық кодексі: Салықты төмендету туралы заң
Revenue Act of 1964
1964 ж. АҚШ Салық кодексі: Кеннеди ұсынған, Джонсон бекіткен салық төмендету туралы заң. Экономикалық өсімді ынталандырды, табыс салығын 20% қысқартты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1964 жылғы АҚШ-тың табыс салығы туралы заңы, сондай-ақ Салықты азайту заңы деп те аталады, президент Джон Ф. Кеннеди ұсынған, 88-ші АҚШ Конгресі бекіткен және президент Линдон Б. Джонсон қол қойған салықты азайтуға бағытталған заң. Заң 1964 жылдың 26 ақпанында күшіне енді. Кеннеди бұл заң жобасын кейнсиандық экономист Уолтер Хеллердің кеңесі бойынша ұсынды, ол уақытша тапшылыққа түсу экономикалық өсімді ынталандырады деп сенді. Заңға бастапқыда сенатор Гарри Ф. Берд сияқты демократтар қарсылық көрсетті, бірақ Линдон Джонсон Кеннедидің 1963 жылғы қарашадағы қазасынан кейін оны Конгресс арқылы қабылдауға қол жеткізді. Заң барлық федералды табыс салығын шамамен жиырма пайызға төмендетті, ал ең жоғары федералды табыс салығы 91 пайыздан 70 пайызға дейін азайды. Заң сонымен қатар корпоративтік салықты 52 пайыздан 48 пайызға дейін төмендетті және ең төменгі стандартты шегерімді енгізді.
The United States Revenue Act of 1964 , also known as the Tax Reduction Act, was a tax cut act proposed by President John F. Kennedy, passed by the 88th United States Congress, and signed into law by President Lyndon B. Johnson. The act became law on February 26, 1964. Kennedy proposed the bill on the advice of Keynesian economist Walter Heller, who believed that temporary deficit spending would boost economic growth. The act was initially blocked by Democrats like Senator Harry F. Byrd, but Lyndon Johnson was able to guide it through Congress after the assassination of Kennedy in November 1963. The act cut federal income taxes by approximately twenty percent across the board, and the top federal income tax rate fell from 91 percent to 70 percent. The act also reduced the corporate tax from 52 percent to 48 percent and created a minimum standard deduction.
Өту
Президент салық реформасы мәселесін 1962 жылғы 14 желтоқсанда Нью-Йорктегі Уолдорф Астория қонақ үйінде Нью-Йорк экономикалық клубы алдында көтерді. Экономикалық кеңесшілер кеңесінің төрағасы Уолтер Хеллердің кеңесімен президент Джон Кеннеди экономикалық өсімді серпіліс беру мақсатында салықты төмендетуді ұсынды. Кеннеди салықты қысқарту тұтынушылардың сұранысын ынталандырады, ал бұл өз кезегінде экономикалық өсімнің артуына, жұмыссыздықтың азаюына және федералдық кірістердің көбеюіне алып келеді деп сенді. Кеннедидің салықты қысқартуды қолдауы кейнсиандық экономикаға бет бұруын көрсетті, ол экономикалық өсімді ынталандыру үшін уақытша тапшылыққа шығындар жұмсауды жақтады. 1963 жылғы қаңтарда Кеннеди Конгреске салық ұсынысын ұсынды, онда ең жоғары салық ставкасы 91 пайыздан 65 пайызға, ал корпоративтік салық ставкасы 52 пайыздан 47 пайызға төмендетілуі көзделді. Барлығы, бұл шара табыс салығын шамамен 10 миллиард долларға, ал корпоративтік салықтарды шамамен 3,5 миллиард долларға азайтуға бағытталған. Жоспарға егде жастағылар мен мүмкіндігі шектеулі адамдарға көмек көрсетуге және шегерімдердің әсерін азайтуға арналған реформалар да кірді. Консерваторлар 1964 жылғы сайлаудан бұрын Кеннедиге маңызды заңнамалық жеңіске қол жеткізуге қарсылық көрсетіп, заң жобасын Конгресте тоқтатты. 1963 жылғы қарашада Кеннеди қаза тапқаннан кейін Линдон Б. Джонсон президенттік лауазымға келді. Джонсон жалпы федералдық бюджетті 100 миллиард доллардан азайтуға келіскен соң, ықпалды консервативті сенатор Гарри Ф. Берд салықты төмендетуге қарсылығын тоқтатты, бұл 1964 жылғы Кірістер туралы заң ретінде қабылдануына жол ашты. Джонсон 1964 жылғы 26 ақпанда заңға қол қойды. Ұзақ уақыттан бері кешіктіріліп келген салықты төмендетуді қабылдау 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға қол жеткізуге көмектесті.
The President addressed the issue of tax reform before the Economic Club of New York at the Waldorf Astoria Hotel in New York City on December 14, 1962. On the advice of Walter Heller, the Chairman of the Council of Economic Advisers, President John F. Kennedy proposed a tax cut designed to help spur economic growth. Kennedy believed that the tax cut would stimulate consumer demand, which in turn would lead to higher economic growth, lower unemployment, and increased federal revenues. Kennedy's support for a tax cut reflected his conversion to Keynesian economics, which favored temporary deficit spending in order to boost economic growth. In January 1963, Kennedy presented Congress with a tax proposal that would reduce the top marginal tax rate from 91 percent to 65 percent, and lower the corporate tax rate from 52 percent to 47 percent; in total, the cut was projected to decrease income taxes by about $10 billion and corporate taxes by about $3.5 billion. The plan also included reforms designed to reduce the impact of itemized deductions, as well as provisions to help the elderly and handicapped. Conservatives revolted at giving Kennedy a key legislative victory before the election of 1964 and blocked the bill in Congress. Lyndon B. Johnson succeeded Kennedy as president after the latter was assassinated in November 1963. After Johnson agreed to decrease the total federal budget to under $100 billion, powerful conservative Senator Harry F. Byrd dropped his opposition to a tax cut, clearing the way for its passage as the Revenue Act of 1964. Johnson signed the bill into law on February 26, 1964. Passage of the long stalled tax cut facilitated efforts to move ahead on the Civil Rights Act of 1964.
Әсері
Салықты төмендетудің мақсаттары жеке табыстарды арттыру, тұтынуды көбейту және капиталға инвестицияларды ұлғайту болды. Дәлелдер көрсетіп тұрғандай, бұл мақсаттар президент Джонсон қолдаған салықты төмендету және "Медикер" сияқты ішкі шығындар бағдарламаларының үйлесімділігі арқасында үлкен дәрежеде орындалды. Бастапқы бағалаулар салықты төмендету нәтижесінде кірістердің азаятынын болжады, бірақ 1965 жылы салық кірістері артты, алайда 1964 жылы 1963 жылмен салыстырғанда төмендеді (тұрақты доллармен есептегенде).
The stated goals of the tax cuts were to raise personal incomes, increase consumption, and increase capital investments. Evidence shows that these goals were exceeded by large degree with the combination of tax cuts and domestic spending programs President Johnson advocated, such as Medicare. Initial estimates predicted a loss of revenue as a result of the tax cuts, however, tax revenue increased in 1965 though it declined in 1964 versus 1963 (on constant dollar basis).