Том Константен: Grateful Dead тобындағы мансабы мен музыкалық жолы
Tom Constanten
Том Константен – американдық клавишник, Grateful Dead тобының бұрынғы мүшесі, Rock and Roll Hall of Fame-ге енген музыкант. Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық музыкант
American musician
Том Константен (19 наурыз 1944 жылы туған) – американдық клавиша шебері, ең көп танымал болғаны – 1968 жылдан 1970 жылға дейін Grateful Dead тобымен бірге ойнағаны. 1994 жылы ол Рок-н-ролл Даңқ залына енгізілді.
Tom Constanten (born March 19, 1944) is an American keyboardist, best known for playing with Grateful Dead from 1968 to 1970, for which he was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 1994.
Ерте мансап
Нью-Джерси штатының Лонг-Бранч қаласында дүниеге келген, достары мен әріптестері арасында Т.С. деп танымал Том Константен жасөспірім шағында Лас-Вегаста өскен кезде оркестрлік туындылар жазды. Ол Калифорния университетінде, Берклиде астрономия мен музыканы қысқаша оқыды, онда 1961 жылдың жазында болашақ Grateful Dead бассисі Фил Лешпен танысты. Екеуі бірге тұрып, оқуын доғарды; одан кейін жақын орналасқан Миллс колледжінде итальяндық модернист композитор Лучано Берио оқытқан аспирантура курсына қабылданды. Константен сонымен қатар Марио Фенинерден фортепиано сабақтарын алды. 1962 жылы ол Брюссель мен Парижде тұрып, Умберто Экомен танысып, Дармштадт мектебінің мүшелерімен, оның ішінде Берио, Анри Пуссер, Карлхайнц Стокхаузен және Пьер Булезбен стипендия бойынша оқыды. Лешпен Лас-Вегаста қысқа уақыт бірге тұрғаннан кейін және Сан-Франциско аймағына оралғаннан соң, Константен Стив Райх құрған импровизациялық квинтетпен өнер көрсетті. Топтың ерекше стиліне джаз да, Стокхаузеннің музыкасы да әсер еткен. 1964 жылы ансамбль Константен мен Лештің сериализм әсерімен жазылған шығармаларын орындады. Ол өнер көрсетуден бас тартса да, минималист композитор Терри Райли кейіннен ансамбльге In C туындысын тұсаукесер жасауға рұқсат берді. Алайда, концертте тек Рейх пен топтың тағы бір мүшесі, саксофоншы-композитор Джон Гибсон қатысты.
Born in Long Branch, New Jersey, United States, and known among friends and colleagues as T. C., Tom Constanten wrote orchestral pieces as a teenager while growing up in Las Vegas, Nevada. He briefly studied astronomy and music at the University of California, Berkeley, where he met future Grateful Dead bassist Phil Lesh in the summer of 1961. The two became roommates and dropped out; shortly thereafter, they enrolled in a graduate level course taught by Italian modernist composer Luciano Berio at nearby Mills College. Constanten also studied piano with Mario Feninger. In 1962, he lived in Brussels and Paris, met Umberto Eco, and studied on a scholarship with members of the Darmstadt School, including Berio, Henri Pousseur, Karlheinz Stockhausen and Pierre Boulez. After briefly rooming with Lesh in Las Vegas and returning to the San Francisco Bay Area, Constanten performed with an improvisational quintet formed by Steve Reich. The group's unusual style was influenced by both jazz and Stockhausen. In a 1964 performance, the ensemble played serialism influenced compositions by both Constanten and Lesh. Although he walked out from the performance, minimalist composer Terry Riley later allowed the ensemble to premiere In C. However, only Reich and one other member of the group, saxophonist composer Jon Gibson, appeared in the performance.
АҚШ Әуе күштері қызметі
Вьетнам соғысының шиеленісуіне байланысты әскери қызметке шақыру мүмкіндігімен бетпе-бет келген Константен 1965 жылы АҚШ Әуе күштеріне компьютер бағдарламашысы болып ерікті түрде қабылданды. Әуе күштері Оңтүстік-Шығыс Азияда дислокацияланған болса да, ол бұрынғы коммунистік көзқарастарын айтқаннан кейін қауіпсіздікке қол жеткізе алмады және Лас-Вегасқа жақын орналасқан Неллис әуе күштері базасында қызметін жалғастырды. Қысқа мерзімелі үзілісте ол ЛСД қолданды және IBM 1401 сияқты әскери орталық компьютерлерде музыка шығарды. 1967 жылға қарай ол сержант шеніне көтерілді. Осы кезеңде ол алғаш рет Grateful Dead тобымен «Anthem of the Sun» (1968) альбомында сессиялық музыкант ретінде ынтымақтастық жасады; Константен Лос-Анджелеске сапар шегу үшін бірнеше үш күндік артықшылықты рұқсаттарды пайдаланды және топпен бірге жазу жүргізді.
Faced with the possibility of conscription amid the escalation of the Vietnam War, Constanten preemptively enlisted in the United States Air Force in 1965 as a computer programmer. Although the Air Force was deployed in southeast Asia, he was not given a security clearance after divulging his past communist sympathies and remained stationed domestically at Nellis Air Force Base near Las Vegas; while on leave, he used LSD and composed music on military mainframe computers, including the IBM 1401. By 1967, he had been promoted to sergeant. During this period, he first collaborated with the Grateful Dead as a session musician on Anthem of the Sun (1968); Constanten used several compensatory three day passes to travel to Los Angeles to record with the band.)
"Шүкіршілік өлім" түрмесінде қызмет ету
Константен, кестесіне сәйкес келетін жағдайларда топпен бірге сахнада ойнап тұрғанда, құрметті түрде әскерден босатылғаннан кейін, 1968 жылдың 23 қарашасында Огайо штатының Афина қаласындағы Мемориалдық аудиторияда Dead тобының тұрақты клавишшісі ретінде сахнаға шықты. Кейін ол: «Бұл бір күні Әуе күштерінің сержанты болған, келесі күні рок-н-ролл жұлдызына айналған жағдай еді» деді. Ол үш альбом бойы топта болды және топтың танымал Нью-Орлеандағы есірткіге қатысты құрықталғаннан кейін өзара келісіммен кетті. «Бұл мен үшін сиқырлы кілемдей болды, үстіне адымдауға мүмкіндік алдым», – деді ол. «Бас тартсам, өзімді-өзім алдаған болар едім». Константен негізін қалаушы клавишші Рон «Пигпен» МакКернанның орнын басса да, соңғы музыкант топтың жетекші перкуссионисі ретінде қалды; психоделикалық заттардан өзара бас тартқандықтан, олар «екі әйелге адал еркектей жақын» болды, Калифорнияның Новато қаласында бірге тұрды және гастрольдер кезінде бір бөлмеде жатты. Ол олардың күрделі эксперименталды музыкасына сәтті үлес қосса да, оның аспаптық стилі классикалық техникаға негізделген және 1970-ші жылдардың басында топтың өнерін құрайтын халық, блюз, кантри және вестерн стильдерімен көп ортақ емес еді. 1969 жылғы Aoxomoxoa альбомында толыққанды клавишті аспаптармен (пианино және клавесин қоса алғанда) ойнағанына қарамастан, Константен бастапқыда 1969 жылдың көктемінде МакКернанның Hammond B 3-ге ауысудан бұрын сахнада Vox Continental II екі мануалды комбо-органын ойнады; алайда, ол екі аспаптың да гитаристтер Джерри Гарсия мен Боб Вейрге қарағанда салыстырмалы түрде жұмсақ дыбысына қанағаттанбады: «Олардың дыбыстары жақсырақ деуге келмейтіннен қорқыныштыға дейін ауысатын. Екіншіден, мен гитаралық топта органның тұрақты дыбысын таба алмадым – ах, пианино болса! Сонымен қатар, органның клавиатурасының механикасы, электронды болсын болмасын, мен бұрын білген пианинодан едәуір өзгеше болды, бұл менің музыканы сезінуіме кедергі келтірді. Қысқасы, мен органшы емес едім. Мерл Соундерс немесе Мелвин Силс оның орнына келе алатын еді, бірақ олар болған жоқ. Бұл жеткіліксіз болғандай, сол кездегі күшейту технологиясы гитараларға, олардың тікелей қабылдағыштарымен, пианиноларға қарағанда көбірек мейірімді болды. Сол кездегі барлық электрлі клавиатуралар, сіз есте сақтаған шығарсыз, нағыз нәрсеге ұқсамайтын еді». Топтың менеджері Рок Скулли айтқандай: «Ол өте ерекше еді. Білесіз бе, оның шашы қысқа болды. Ол жапондықтарға толы түрмедегі теңізшіге ұқсады. Ол біздің бастығымыз сияқты еді. Оның миының қатаң технологиясын ешкім түсіне алмады. Мен де оған тым қатал болдым деп айтты. Бірақ менің ешқандай наразылығым болған жоқ». Скуллидің пікірін қолдай отырып, барабаншы Билл Кройцман 2015 жылғы мемуарларында Константенмен «өте жақсы қарым-қатынаста болғанын» және оны «жарайтын жігіт» деп ойлағанын айтты; алайда, ол «[Константен] репетицияларда өте жақсы ойнайтын, бірақ содан кейін, біз көрермендердің алдында болғанда, ол тоңған сияқты болатын. Ол өзін босата алмайтын. [Ол] музыка оны жетектеуіне сенімсіздік танытты. [Егер сіз мұны жасай алмасаңыз, сіз топта бола алмайсыз». Кройцман Константен кеткен кезде «ешқандай ашу сезімін» сезінбесе де, оны Grateful Dead тобының «толыққанды мүшесі» деп санамады. Константеннің Dead тобымен соңғы концерті 1970 жылдың 31 қаңтарында Луизиана штатының Нью-Орлеанс қаласындағы Warehouse-да өтті.
After sitting in with the band during live performances as his schedule permitted, the day after an honorable discharge, Constanten made his stage debut with the Dead as their permanent keyboardist on November 23, 1968, at the Memorial Auditorium in Athens, Ohio. He later remarked that "it was a case of being an Air Force sergeant one day and a rock & roll star the next." He remained with the group for three albums and left by mutual agreement after the band's infamous New Orleans drug bust following a January 30, 1970, show at the Warehouse. "It was like a magic carpet ride that was there for me to step on," he says. "I would have been a fool not to." Although Constanten nominally replaced founding keyboardist Ron "Pigpen" McKernan, the latter musician stayed on with the band as a frontman percussionist; in light of their mutual abstinence from psychedelics, they became "as close as two heterosexual males could be," shared a house in Novato, California, and bunked together while touring. While he had successfully contributed to their complex experimental music, his instrumental style was then grounded in classical technique and bore little consanguinity with the folk, blues, and country and western stylings that would largely anchor the band's oeuvre throughout the early 1970s. Although he performed with a full panoply of keyboard instruments (including piano and harpsichord) on 1969's Aoxomoxoa, Constanten initially played a double manual Vox Continental II combo organ on stage before switching to McKernan's Hammond B 3 in the spring of 1969; nevertheless, he was dissatisfied with the comparatively dulcet timbres of both instruments vis à vis guitarists Jerry Garcia and Bob Weir in a live performance context: "[T]heir sounds ranged from barely acceptable to cringeworthy. For another, I couldn't find a place for the sustained sound of an organ in a guitar band context—ahhh, for a piano! Furthermore, the action of an organ keyboard, electronic or not, was sufficiently different from that of a piano, which was all I'd known until then, to be an obstacle to my getting a feel for the music. Basically, I wasn't an organist. A Merl Saunders or a Melvin Seals could've stepped in but they weren't there. As if that weren't enough, the amplification technology of the times was much kinder to guitars, with their direct pickups, than it was to pianos. All the electric keyboards available then, you might recall, represented some sort of cheesy compromise with the real thing " According to band manager Rock Scully, "He was so different. You know, he was like a crew cut. He was like a Marine in a prison camp full of Japanese. He was like our boss in a way. Nobody could go for the hard wire technology of his brainpower. I was told I was too hard on him, too. But I had no beef." Echoing Scully's sentiments, drummer Bill Kreutzmann noted in his 2015 memoir that he "got along really well" with Constanten and thought he was "a cool enough guy"; however, he felt that "[Constanten] had this thing where, for whatever reason, he would perform at rehearsals pretty darn well, but then, when we'd be in front of an audience, it was like he froze or something. He couldn't let go [H]e couldn't trust the music to lead [I]f you can't do that, you can't be in the band." Although Kreutzmann "felt no animosity" toward Constanten upon his departure, he did not consider him to be a "card carrying member" of the Grateful Dead. Constanten's last concert with the Dead was on January 31, 1970, at the Warehouse in New Orleans, Louisiana.
Өлгеннен кейінгі өмір
Grateful Dead-тен кеткеннен кейін Константен "Rubber Duck" лақабымен өнер көрсететін мим Джо МакКордпен бірлесіп жұмыс істеді. Бұл 1970 жылы Бруклиндегі Челси театр орталығында қойылған, таро карталарына негізделген мим-спектакль үшін МакКордтың "Таро" музыкасын жазуымен аяқталды. Манхэттенде Бродвейден тыс қойылым жоспары іске аспаса да, жобамен байланысты музыканттар (Константен, бұрынғы Country Joe and the Fish барабаншысы Гэри "Chicken" Хирш және композитор Пол Дрешер сияқты) Лос-Анджелеске көшу алдында Village Gate-те бірнеше концерт берді. Олар онда Touchstone атымен, аспаптық рок-тобы ретінде танылды. Осы кезеңде Константен "Hair" продюсері Майкл Батлер үшін "Франкенштейннің" музыкалық нұсқасын жасады, сонымен қатар Батлер "Таро" спектаклін қоюды да қарастырды. Touchstone-ның тұңғыш альбомы ("Таро") 1972 жылы United Artists Records лейблымен шығарылды және спектакльге арналған көптеген музыкалық шығармаларды қамтыды. Алайда, Константеннің сөзіне сүйенсек, "United Artists Records аспаптық топтарға қызығушылық танытпады, сондықтан альбомды кеңінен жариялаған жоқ. Нью-Йорктегі қойылымның сәтті болмауы да оған әсер етті. Сондықтан, біздің келісім-шартымызда көрсетілген екінші альбом (материалы да дайын еді) Голливуд төбелеріндегі тұманға сіңіп кетті". Одан кейін Константен 1974-1975 оқу жылында Буффало университетінің Шығармашылық және сахналық өнер орталығында композиция бойынша шығармашылық шәкірттікке ие болды. 1986 жылы ол Гарвард университетінде суретші резидентурасында болды. Сонымен қатар, Сан-Франциско өнер институтында оқытумен айналысты. 1986 жылдан 1993 жылға дейін West Coast Weekend радио бағдарламасының штаттағы пианиношысы болды, соло пианино және аралық музыка орындады. 1994 жылы Grateful Dead тобымен бірге Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Константен қазір де соло пианиномен гастрольдік сапарлар жасап жүр. Ол сондай-ақ Jefferson Starship тобының жаңа құрамымен гастрольдік мүше ретінде өнер көрсетеді, әсіресе "Woodstock Heroes" туры кезінде. Оның топпен бірге орындаған бірнеше концерті Mick's Picks тікелей альбомдары сериясында ұсынылған. Ол сонымен қатар Dark Star Orchestra және Terrapin Flyer сияқты Grateful Dead тобының әртүрлі құрметтейтін топтарымен де бірге ойнады. 2015 жылдан бастап Константен Альфонсо Джонсонның Jazz Is Dead тобының мүшесі, ол классикалық Grateful Dead әндерін джаздық үлгіде орындайтын аспаптық кавер-тобы. Grateful Dead дыбыс инженері Боб Браловпен Джерри Гарсияның естелік шарасында кездескеннен кейін, олар Dose Hermanos дуэтін құрды, ол олардың импровизациялық клавиатуралық шеберлігін көрсетеді. 1998 жылдан бері олар жүйелі түрде гастрольдік сапарлар жасап, бес альбом шығарды. 2017 жылы ол Airplane Family & Friends Live Dead & Riders '69 тобымен бірге өнер көрсетті, бұл топ Dead тобына ұқсас "Сан-Франциско дыбысына" баса назар аударды.
After leaving the Grateful Dead, Constanten collaborated with Joe McCord, a mime who performed as "Rubber Duck." This culminated in Constanten writing the music for McCord's Tarot, a mime play based on the tarot deck that was performed at the Chelsea Theater Center in Brooklyn, New York, in 1970. Although a proposed Off Broadway run in Manhattan never occurred, the musicians associated with the project (including Constanten, former Country Joe and the Fish drummer Gary "Chicken" Hirsh and composer Paul Dresher) performed several shows at the Village Gate before relocating to Los Angeles, where they continued to perform as Touchstone, an instrumental rock band. During this period, Constanten worked on a proposed musical version of Frankenstein for Hair producer Michael Butler, who also considered mounting a production of Tarot. Touchstone's debut album (Tarot) was released by United Artists Records in 1972 and contained much of the music intended for the play; however, according to Constanten, "United Artists Records was cool to instrumental bands, though, so they didn’t promote the album a whole lot. The fact that the show didn’t catch fire during the New York run didn’t help. So the second album our contract mentioned (and we had material for) evaporated into the fog on the Hollywood hills." Shortly thereafter, Constanten held a Creative Associate fellowship in composition at the University at Buffalo's new music oriented Center of the Creative and Performing Arts during the 1974–1975 academic year. In 1986, he was an artist in residence at Harvard University. He has also taught at the San Francisco Art Institute. From 1986 to 1993, he was the house pianist for the radio program West Coast Weekend, playing solo piano and interstitial music. In 1994, he was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame with the Grateful Dead. Constanten continues to tour as a solo pianist. He has also played with the reconstituted lineup of Jefferson Starship as a touring member, most notably during the Heroes of Woodstock tour; several of his performances with the group are showcased in the Mick's Picks series of live albums. He has also sat in with a variety of Grateful Dead tribute bands, including Dark Star Orchestra and Terrapin Flyer. As of 2015, Constanten is a member of Alphonso Johnson's Jazz Is Dead, an instrumental Grateful Dead cover band that interprets classic Dead songs with jazz influences. After meeting Grateful Dead sound engineer Bob Bralove at Jerry Garcia's memorial service, the duo formed Dose Hermanos, a showcase for their improvisational keyboard work; since 1998, they have toured irregularly and released five albums. In 2017, he performed with the Airplane Family & Friends with Live Dead & Riders '69, a band which focuses on the "San Francisco sound" similar to the Dead.
Философия
2002 жылы Том Константен сұхбатында былай деді: 2016 жылдың 16 тамызында Константен Facebook-та 10 тамызда қатты жаңбыр кезінде машинасынан пошта кеңсесіне бара жатқанда сырғақтап, ылғал цементке құлап, мойны сынғанын және ауруханада жатқанын жазды.
In 2002, Tom Constanten stated in an interview: On August 16, 2016, Constanten reported on Facebook that he was in the hospital with a broken neck, after slipping and falling on wet cement on August 10, while walking to the post office from his car in a heavy rain.