Жабез Бантинг Сноуболл: Канада саяхатшысы және кәсіпкерінің өмірі
Jabez Bunting Snowball
Жабец Бантинг Сноуболл – Канада саяхатшысы, жаңа Брунсвик провинциясының 11-ші лейтенант-губернаторы, кәсіпкер және саяси қайраткер. Өмірі мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Ябез Бантинг Сноуболл (24 қыркүйек 1837 – 24 ақпан 1907) – кәсіпкер, Канаданың Нью-Брансуик провинциясының 11-ші вице-губернаторы және Нью-Брансуик провинциясының Чатем қаласынан шыққан саясаткер. Ол провинцияның шығыс бөлігінде бірнеше кәсіпорын басқарды және оның ең белгілі азаматтарының бірі болды.
Jabez Bunting Snowball (24 September 1837 – 24 February 1907) was a businessman, the 11th Lieutenant Governor of New Brunswick, Canada, and politician from the Town of Chatham, New Brunswick. He operated a number of businesses in the eastern part of the province and was one of its most prominent citizens.
Ерте өмір
Сноубол Луненбургтен (Жаңа Шотландия) әкесі, методист пасторы, Чатемдегі Сент-Люк шіркеуінен шақыру алған соң Мирамичи аңғарына келді. Сноубол Нью-Брансуиктің Саквилл қаласындағы Уэслиан академиясында оқыды, бірақ отбасы оны Калифорнияға барып, байлық іздеуден қайтарды.
Snowball came to the Miramichi Valley from Lunenburg, Nova Scotia when his father, a Methodist Minister, answered a call to St. Luke's Church in Chatham. Snowball attended Wesleyan Academy in Sackville, New Brunswick, and was dissuaded by his family from going to California to seek his fortune.
Кәсіпкер
Сноубол еңбек өмірін Чатемдегі Джон Макдугаллға тиесілі құрғақ тауарлар дүкенінде кеңсе қызметкері ретінде бастады, және оның қызы Маргаретқа үйленді. 1866 жылы Макдугалл қайтыс болғанда, Сноубол 27 жасында бизнесті өз мойнына алып, оны кеңейтті. 1871 жылы ол Мирамичи бу кемелері жүргізу компаниясын құрды, ол жақын арада өзенде алты шағын бу кемесін салып, пайдалануға берді. Жеке қаржысымен ол тағы бірнеше кемені сатып алып, басқарды. Келесі жылы ол провинциядағы ең ірі бумен жұмыс істейтін ағаш кесу зауытын салды, ол күніне шамамен 400 м³ ағаш өңдеді. Көп ұзамай ол Тракади, Бей-ду-Вин және Ред-Банк елді мекендерінде ағаш кесу зауыттарын ашты, сондай-ақ соңғы елді мекенде астық кешу зауытын да іске қосты. Балық шаруашылығы да оның назарын аударды, көп ұзамай Сноубол Шиппеган және Мискоу аралдарында консервілеу зауыттарын ашты. 1879 жылы ол 200 000 фунт лобстерді Ұлыбританияға жіберді. Сноубол қатал басшы болды, көп еңбек етті және барлық қызметкерлерінен де солай күтті. Ол кез келген одақ құру әрекеттерін қатаң түрде тоқтатты.
Snowball started his working life as a clerk in a dry goods store in Chatham, owned by John MacDougall whose daughter Margaret he married. When MacDougall died in 1866, Snowball, at the age of 27, took over the business and expanded it. In 1871, he was a founder of the Miramichi Steam Navigation Company which soon built and operated six small steamers on the river. On his own account he purchased and operated several others. The next year he built the largest steam sawmill in the Province, milling some 170,000 board feet (400 m³) of lumber per day. He soon opened sawmills in Tracadie, Bay du Vin and Red Bank, operating a grist mill in the last community as well. Fish attracted his attention as well, and soon Snowball had canneries on Shippegan Island and Miscou Island. In 1879, he sent 200,000 lb. of lobster to the United Kingdom. Snowball was a tough master, hard working and expecting the same from all his employees. He vigorously put down any attempts to unionize.
Магнаты
1880 жылдары Сноубол Нью-Брансуикте ағаш экспорттау бойынша екінші орында тұрды және оның түрлі кәсіпорындарында 1000 адам жұмыс істеді. 1886 жылы Сноубол қала мен шамамен алты шақырым қашықтықтағы Колониялық темір жолын байланыстыратын Чатем тармағы темір жолын салды. Александр Гибсонмен бірлесіп, Сноубол темір жолды 95 шақырым қашықтықтағы Гибсонға дейін ұзартты. 1893 жылы ол Гибсонға өз үлесін сатты. 1887 жылы ол Чатем телефон станциясын құруға қатысты, кейін ол Кент, Глостер және Рестигуш округтеріне дейін кеңейтілді. Бұл кәсіпорын 1905 жылы Орталық телефон компаниясына сатылды. Ал одан кейін 1888 жылы Чатем электр жарық компаниясы құрылды.
By the 1880s, Snowball was the second largest exporter of lumber in New Brunswick, and employed 1,000 men in his various enterprises. In 1886, Snowball constructed the Chatham Branch Railway connecting the town with the Intercolonial Railway some six miles away. Along with Alexander Gibson, Snowball constructed an extension of the railway to Gibson, N. B., some 95 miles away. In 1893, he sold his interest to Gibson. In 1887, he was a founding member of the Chatham Telephone Exchange which was later expanded into nearby Kent, Gloucester and Restigouche counties. This enterprise was sold in 1905 to the Central Telephone Company. Next was the Chatham Electric Light Company, founded in 1888.
Саяси өмір
Ол 1878 жылдан 1882 жылға дейін Канаданың Либералдық партиясының мүшесі ретінде Канаданың Төменгі палатасында өңірін өкілдік етті. Канада Сенатында қызметтенгеннен кейін, 1902-1907 жылдары Нью-Брансуик провинциясының вице-губернаторы болып тағайындалды. Сноуболл Чатэм қаласына мәртебе беру ісіне белсенді түрде атсалысты, ал 1896 жылы қаланың тұңғыш мэрі болуға кандидат болғанда, жергілікті дәрігерге екі дауыс айырмасымен жеңіліп қалды.
He represented his area in the House of Commons of Canada as a member of the Liberal Party of Canada from 1878 to 1882. After a period in the Senate of Canada, he served from 1902 – 1907 as Lieutenant Governor of New Brunswick. Snowball was active in securing incorporation for the town of Chatham, and when he ran to be its first mayor in 1896, he was defeated by a local doctor by two votes.
Жергілікті ұлылық
Сноубол мен оның әйелі (жергілікті тұрғындар оны "Леди Сноубол" деп атайды) қаланың ең маңызды торабында "Веллингтон Вилла" деп аталатын сәнді қалалық үйінде тұрды, өте жақсы өмір сүрді, көбінесе көптеген қызметшілермен және қымбат жиһазбен той-думандар ұйымдастырды.
Snowball and his wife (called "Lady Snowball" by the locals) maintained a splendid town residence called "Wellington Villa" at the town's most important intersection, and lived in great style, often entertaining with many servants and fine furniture.
Мұра
Сноубол 1907 жылы 69 жасында бай және ықпалды адам болып қайтыс болды. Бірақ, бақыттың өзгеруі және келесі ұрпақтағы осындай ұлы кәсіпкерлік қабілеттің жетіспеуі әулет құруға мүмкіндік бермеді. Оның бизнесі балалары арасында бөлініп, бірте-бірте ысырап болды. Сноуболдың Чатэмдегі диірмені 1919 жылғы соғыстан кейінгі экономикалық дағдарысқа түсіп, жабылды.
Snowball died in 1907 at the age of 69, a wealthy and influential man. But, changing fortunes and a lack of the same great entrepreneurial flair in the next generation prevented a dynasty being established. His businesses were divided among his children and gradually frittered away. Snowball's mill in Chatham was caught up in the postwar depression of 1919 and closed.