Бронте әдебиетінің туған үйі – Англиядағы Хоуорт қаласындағы Бронте парсонажы мұражайы. Шарлотта, Эмили және Энн Бронте қарындастарының өмірі мен шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы жазушы үйі мұражайы
Writer's house museum in England
Бронте парсонжасы мұражайы – Бронте қоғамының Шарлотта, Эмили және Энн Бронте әпке-қарындастарының құрметіне сақтап келе жатқан жазушы үйі мұражайы. Мұражай Бронте отбасының бұрынғы үйінде, Англияның Батыс Йоркшир округіндегі Хаворттағы пасторлық үйде орналасқан. Бұл жерде әпкелер өмірінің көп бөлігін өткізіп, әйгілі романдарының көп бөлігін жазған. Ағылшын тілді әлемдегі ең көне әдеби қоғамдардың бірі – Бронте қоғамы тіркелген қайырымдылық ұйымы. Оның мүшелері мұражай мен кітапхана коллекцияларын сақтауға қолдау көрсетеді. Пасторлық үй Англияның Ұлттық мұра тізімінде І дәрежеде тіркелген.
The Brontë Parsonage Museum is a writer's house museum maintained by the Brontë Society in honour of the Brontë sisters – Charlotte, Emily and Anne. The museum is in the former Brontë family home, the parsonage in Haworth, West Yorkshire, England, where the sisters spent most of their lives and wrote their famous novels. The Brontë Society, one of the oldest literary societies in the English speaking world, is a registered charity. Its members support the preservation of the museum and library collections. The parsonage is listed Grade I on the National Heritage List for England.
Өмірбаян
Парсонга 1778 және 1779 жылдар аралығында салынған. 1820 жылы Патрик Бронте Хаворттағы Сент-Михаил және барлық періштелер шіркеуінің пасторы болып тағайындалды және әйелі Мария мен алты баласымен бірге парсонга келді. Бұл үй олардың қалған өмірлері үшін отбасылық мекен болды, ал оның құнарлы далалық ортасы Шарлоттаның, Эмили мен Энннің жазуына терең ықпал етті. Патрик Бронте өлеңдер мен көркем әдебиеттердің жарияланған авторы болды және оның балалары парсонга сөрелерінде отбасы атын жазған кітаптарды көруге үйренді. 1821 жылы 15 қыркүйекте Мария Бронте қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды, ал үйді басқаруға оның үйленбеген әпкесі Элизабет Бранвелл келді, ол Пензанстағы үйін солтүстік аймақтағы қатал климатқа алмастырды. 1824 жылы төрт үлкен әпкелері Хаворттан шығып, Киркби Лонсдейлдің жанындағы Кован Бридждегі Діни қызметкерлердің қыздары мектебіне оқуға кетті. Ұлы қызы Мария ауруға шалдығып үйіне қайтарылды және 1825 жылғы мамыр айында он бір жасында қайтыс болды. Он жасар Елизавета көп ұзамай үйіне қайтарылып, 15 маусымда қайтыс болды. 1846 жылы Шарлотта, Эмили және Энн Бранвелл әпкесінің қалдырған мұрасының бір бөлігін өлеңдерін жариялауға жұмсады, өзінің нағыз кім екендерін Керр, Эллис және Актон Белл аттарымен жасырды. "Poems" атты жинақ "Aylott and Jones" баспасынан шықты, бірақ одан тек екі дана ғана сатылды. Шарлоттаның "Профессор" ромалын жариялауға жасаған алғашқы әрекеті бірнеше баспа үйлерден қабылданбады, бірақ Смит, Эльдер және компания оны қабылдамаса да, Шарлоттаның келесі туындысы "Джейн Эйрді" оларға жіберуге ынталандырды. Ол 1847 жылғы 19 қазанда қабылданды және жарияланды. "Wuthering Heights" және "Agnes Grey" лондондық баспагер Томас Котли Ньюби қабылдады және 1847 жылғы желтоқсанда үш томдық жинақ ретінде жарық көрді. Энннің екінші романынан кейін, "Уайлдфелл Холлдың жалға алушысы", Шарлотта мен Энн өзінің нағыз кім екендерін ашуға мәжбүр болды. Олардың ағасы Бранвелл, алкоголь мен опиумға тәуелді болып, туберкулезге шалдықты және 1848 жылғы 24 қыркүйекте 31 жасында кенеттен қайтыс болды. Эмили де осы аурудан өліп бара жатқан еді, Бранвеллдің жерлеуінен кейін үйден шықпады. Ол 1848 жылғы 19 желтоқсанда 30 жасында қайтыс болды. Анна да туберкулезге шалдықты және оны теңіз суымен емдеу үшін Скарбороға алып кетті, бірақ ол келгеннен кейін төрт күннен кейін, 1849 жылғы 28 мамырда 29 жасында қайтыс болды (Аннаның қабір тасында оның жасы 28 деп қате көрсетілген). Шарлотта Бранвеллдің өлімінен бұрын бастаған "Ширли" романын аяқтады. Ол 1849 жылғы қазан айында жарық көрді. Оның соңғы романы "Villette" 1853 жылы жарық көрді. Ол 1854 жылғы 29 маусымда Хаворт шіркеуінде әкесінің көмекшісі Артур Белл Николзке үйленді. Ол 1855 жылғы 31 наурызда 38 жасында жүктіліктің алғашқы кезеңінде қайтыс болды. Патрик Бронте тағы алты жыл парсонга үйінде өмір сүрді, оған күйеу баласы күтім жасады және 1861 жылғы 7 маусымда 84 жасында қайтыс болды.
The parsonage was built between 1778 and 1779. In 1820, Patrick Brontë was appointed incumbent of St Michael and All Angels' Church, Haworth, and arrived at the parsonage with his wife Maria and six children. It was the family home for the rest of their lives, and its moorland setting had a profound influence on the writing of Charlotte, Emily, and Anne. Patrick Brontë was a published author of poetry and fiction and his children grew up accustomed to the sight of books carrying their family name on the parsonage shelves. On 15 September 1821, Maria Brontë died of cancer, and her unmarried sister, Elizabeth Branwell, came to run the household, exchanging her home in Penzance for the harsh climate of a bleak northern township. In 1824 the four oldest sisters left Haworth, to attend the Clergy Daughters' School at Cowan Bridge, near Kirkby Lonsdale. The eldest daughter, Maria, was sent home ill and died at the parsonage in May 1825, aged eleven. Ten year old Elizabeth was returned home shortly after and died on 15 June. In 1846 Charlotte, Emily and Anne used part of their Aunt Branwell's legacy to finance the publication of their poems, concealing their true identities under the pseudonyms Currer, Ellis and Acton Bell. Poems was published by Aylott and Jones, but only two copies were sold. Charlotte's first attempt at writing a novel for publication, The Professor, was rejected by several publishing houses, before Smith, Elder & Co. declined to accept it but were encouraging enough for Charlotte to send them her next work, Jane Eyre. It was accepted and published on 19 October 1847. Wuthering Heights and Agnes Grey had been accepted by the London publisher, Thomas Cautley Newby and appeared as a three volume set in December 1847. After Anne's second novel, The Tenant of Wildfell Hall, Charlotte and Anne were forced to reveal their true identities. Their brother, Branwell, who had become dependent on alcohol and opium for solace, had developed tuberculosis and died suddenly on Sunday 24 September 1848, aged 31. Emily was also dying from the disease, and never left the house after Branwell's funeral. She died aged 30 on 19 December 1848. Anne too had tuberculosis and was taken to Scarborough to try a sea cure but died four days after arriving on 28 May 1849, aged 29 years (Anne's gravestone mistakenly marks her age as 28 when she died). Charlotte finished the novel Shirley, begun before Branwell's death. It was published in October 1849. Her last novel, Villette, was published in 1853. She married her father's curate Arthur Bell Nicholls in Haworth Church on 29 June 1854. She died on 31 March 1855, in the early stages of pregnancy, at age 38. Patrick Brontë lived at the parsonage for six more years, cared for by his son in law, and died there on 7 June 1861, at the age of 84.
Бронте қоғамы
Патрик Бронте 1861 жылы қайтыс болғаннан кейін пастор үйінің ішіндегі заттар аукционға сатылды. Достары мен қызметшілері естеліктер мен хаттарды сатты. 1893 жылы Брэдфорд кітапханасының бас кітапханашысы Бронтелерге қатысты ескерткіштер, хаттар мен құжаттарды жинап, ұрпақ үшін сақтау қажеттігін ұсынды. Бронте қоғамы қоғамдық жиналыста құрылды және Бронте туралы материалдардың жинағы басталды. 1895 жылы жинақ Хэворттағы Йоркшир Пенни банкінің үстіндегі мұражайда көрсетуге жеткілікті болды. Қоғамға 260 мүше кірді, ал мұражайдың алғашқы жылында шамамен 10 000 адам келді. Сэр Джеймс Робертс 1928 жылы Haworth Parsonage-ті 3000 фунт стерлингке сатып алды (1928 жылғы 3000 фунт стерлингтің соңғы жылдардағы шамамен құны <есептелген сома>). Ол оны мұражайға айналдырып, Бронте қоғамына сыйға берді. Филадельфиялық Генри Боннелл 1926 жылы өзінің жинағын қоғамға мұра етіп қалдырды, ол мұражай ашылғанда пастор үйіне көшірілді, бұл оны Бронте зерттеушілеріне қолжетімді етті. Жинақ өсіп, қосымша материалдармен толықтырылды. Қоғамда 2000-ға жуық мүше бар. Шарлотта өзінің романдарын жазған магони үстел, бір ғасырдан астам уақыт жеке коллекцияларда сақталған, 2011 жылы мұражайға 2009 жылы 20 000 фунт стерлингке анонимді түрде сатып алған демеуші сыйлады.
After Patrick Brontë's death in 1861 the contents of the parsonage were auctioned. Friends and servants sold keepsakes and letters. In 1893 the chief librarian of Bradford Library held a meeting suggesting that relics, letters and documents relating to the Brontës should be collected and preserved for posterity. The Brontë Society was founded at a public meeting and a collection of Brontëana was started. By 1895 it was large enough to be displayed in a museum above the Yorkshire Penny Bank in Haworth. The society attracted 260 members, and about 10,000 visitors visited the museum in its first year. Sir James Roberts bought Haworth Parsonage in 1928 for £3,000 (3000.0 in 1928 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). He equipped it as a museum and gave it to the Brontë Society. Henry Bonnell of Philadelphia bequeathed his collection to the society in 1926 and it was transferred to the parsonage when it opened, making it accessible to Brontë scholars. The collection has grown and been supplemented by loan materials. The society has about 2,000 members. The mahogany desk at which Charlotte wrote her novels, which had been in private collections for more than a century, was donated to the museum in 2011 by a donor who purchased it anonymously for £20,000 in 2009.
Танымал мәдениетте
Парсонжа 1970 жылғы "Темір жол балалары" фильмінде доктор Форресттің үйі ретінде пайдаланылды. 1928 жылы мұражайдың ашылуы Франсис Бродидің 2018 жылғы "Қиындықтың бір сәт суреті" романында маңызды орын алады (Piatkus, ).
The parsonage was used as a location in the 1970 film The Railway Children, where it featured as the home of Dr Forrest. The opening of the museum in 1928 is central to Frances Brody's 2018 novel A Snapshot of Murder (Piatkus, ).