Екінші дүниежүзілік соғыстағы HMS Sheffield крейсері

Кіріспе

Қала класты крейсер

HMS Sheffield – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз-күш флотының Саутгемптон класты крейсерлерінің бірі болды. Ол бірнеше ірі неміс соғыс кемелеріне қарсы операцияларға қатысты. Корольдік теңіз-күш флотының сол кездегі көптеген кемелерінен өзгеше, оның құралымдық элементтері дәстүрлі мыстан емес, тот баспайтын болаттан жасалған. Бұл, экипаждың тазалауға жұмсайтын күшін азайту мақсатында жасалған. Осыдан оның "Жарқыраған Шеффилд" деген лақап аты шыққан. 1938 жылдың тамызында "Шеффилд" кемесінде радардың прототипі қолданысқа енгізілді. Корольдік теңіз-күш флотында осындай жабдықпен жабдықталған алғашқы кеме осы болды.

Ғимарат

Викерс Армстронгс компаниясы Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Хай-Уокерде «Шеффилд» кемесін салды. Келі 1935 жылдың 31 қаңтарында қаланды, 1936 жылдың 23 шілдесінде суға түсірілді және 1937 жылдың 25 тамызында құрылысы аяқталды.

Соғыс қызметі

Соғыс басталғанда Шеффилд 18-ші крейсерлік эскадрилья құрамында қызмет етіп, Дания бұғазын патрульдеді, содан кейін 1940 жылғы сәуірде Норвегия операциясына қатысты. Ұзақ уақыт өтпей, ол Англия жолағында басып алуға қарсы міндеттерді орындады, сосын Гибралтарда орналасқан H күштеріне қосылды. Ол уақытта ол жыл соңына дейін Жерорта теңізі мен Атлант мұхитында жұмыс істеді, «Ақ операция» мен Спартивенто мүйісі шайқасына қатысты. 1941 жылы ол «Грог» операциясына, Генуяны атқылауға, Виши конвойларына қарсы операцияларға және Мальтаға әуе күштерін жеткізуге қатысты. Мамыр айында Шеффилд неміс соғыс кемесі «Бисмарк»-тің батыруына қатысып, «Фейри Свордфиш» ұшақтарынан жасалған достық торпедалық шабуылдан мүжілмей құтылды. (Шабуыл туралы есепте, «Үй флоты» қолбасшысы адмирал сэр Джон Товиге «Бисмарк»-ке ешқандай тиіспегені хабарланды. Шеффилд экипажының реакциясы «ресми құжаттарға енбеген».) 12 маусымда ол «Бисмарк»-тің бір танкерін, «Фридрих Бреме»-ні тауып батырды. 1941 жылғы қазан айының басында тағы бір неміс жабдықтау кемесі «Кота Пенанг» (крейсердің көмегімен) жойылғаннан кейін Шеффилд Ұлыбританияға оралды. 1942 жылы 3 наурызда Исландия жанында минаға отырғанға дейін Арктика конвойларын сүйемелдеді. Арктика конвойларынан кейін Шеффилд қараша айында Солтүстік Африкаға одақтас әскерлерінің десантына көмектесуге қосылды. 1942 жылғы желтоқсанда Шеффилд пен Ямайка контр-адмирал Роберт Бернеттің (Шеффилдте) басқаруымен JW 51B конвойына қорғау берген «R күшін» құрды. Конвойға күшті неміс су үстіндегі күштері шабуыл жасады. Келесі шайқаста (Баренц теңізі шайқасы) немістер шегінді, ал Шеффилд неміс эсминцісі Z16 «Фридрих Эккольдт»-ті батырып, «Адмирал Хиппер» неміс крейсерін зақымдады, Эккольдт Шеффилдті Хиппер деп жаңылыстырды. Осы шайқаста екі неміс кемесінің оқ атуынан эсминец пен мина іздеуші суға батып кетті. 1943 жылғы ақпанда Шеффилд Бискай шығанағында жұмыс істеуге көшті, ал шілде мен тамызда Салерноға (Аваланш операциясы) қонуға көмектесті. Арктикаға тағы да оралған ол желтоқсан айының соңында Норвегияның солтүстік жағалауында «Шарнхорст» соғыс кемесін батыруға қатысты. 1944 жылы Шеффилд сәуір мен тамыз аралығында неміс соғыс кемесі «Тирпицке» қарсы әуе шабуылын жүргізген Корольдік теңіз күштерінің эскорт кемесі болды. Бұл шабуылдар тиімді болмады және жауапкершілік Корольдік әуе күштеріне берілді. Бостон мен Ұлыбританиядағы ұзақ жөндеу жұмыстары Шеффилдті соғыс аяқталғанға дейін әрекеттен шығарды.

At the outbreak of war, Sheffield served with the 18th Cruiser Squadron, patrolling the Denmark Straits and then, in April 1940, she was engaged in the Norwegian Campaign. After a short spell carrying out anti invasion duties in the English Channel, she joined Force H, based in Gibraltar. During that time, she operated in the Mediterranean and the Atlantic until the year's end, and took part in Operation White and the battle of Cape Spartivento. In 1941, she participated in Operation Grog, the shelling of Genoa, in operations against Vichy convoys and supporting air reinforcements to Malta. In May, Sheffield took part in the sinking of the German battleship Bismarck, narrowly escaping a friendly fire torpedo attack by the aircraft carrier s Fairey Swordfish; eleven torpedoes were dropped and only defective Duplex exploders and fine ship handling saved her from disaster. (In the report of the attack, Admiral Sir John Tovey, commanding Home Fleet, was told only no hits were scored on Bismarck. The reaction of Sheffields crew "has not made its way into the official records".) On 12 June, she located and sank one of Bismarcks tankers, Friedrich Breme. After the destruction in early October 1941 of another German supply ship, Kota Penang, (aided by the cruiser ), Sheffield returned to Britain. She was occupied on Arctic convoys until hitting a mine off Iceland on 3 March 1942 and was under repair until July. After more Arctic convoys, Sheffield joined the forces supporting the Allied landings in North Africa (Operation Torch) in November. In December 1942, Sheffield and Jamaica formed "Force R", under the command of Rear Admiral Robert Burnett (in Sheffield), which provided cover for Convoy JW 51B. The convoy was attacked by a strong German surface force. In the ensuing action (Battle of the Barents Sea), the Germans withdrew and Sheffield sank the German destroyer German destroyer Z16 Friedrich Eckoldt, while also damaging the cruiser German cruiser Admiral Hipper, Eckoldt mistaking Sheffield for Hipper. During this engagement, the destroyer and the minesweeper were sunk by gunfire of the two German vessels. In February 1943, Sheffield moved to operate in the Bay of Biscay and, in July and August, she supported the landings at Salerno (Operation Avalanche). Returning yet again to the Arctic, she took part in the sinking of the battleship Scharnhorst off the north coast of Norway, in late December. In 1944, Sheffield was an escort for the Royal Navy carrier force that executed a series of air attacks on the German battleship Tirpitz, between April and August. These had limited success and responsibility was passed to the Royal Air Force. A lengthy refit in Boston and in Britain kept Sheffield out of action until after the end of the war.

Соғыстан кейінгі

1946 жылғы мамыр айында қайта жөндеу жұмыстары аяқталып, «Шеффилд» өзінің жаңа базасына, Бермуданың Императорлық бекініс колониясындағы Корольдік теңіз доктарына, 1946 жылғы 30 тамызда Америка және Батыс Үндістан станциясының флагманы ретінде келді. Оның командалық офицері, капитан К. Г. Харкнесс, D. S. C., сонымен қатар бас қолбасшы, вице-адмирал сэр Ирвин Гленнидің бас штаб офицері болды. «Шеффилд» Бермудадан кетіп, 1948 жылғы 26 қазанда Англияға қарай жол алды, Америка және Батыс Үндістан станциясының флагманы ретінде ауыстырылды. 1951 жылғы 12 қазанда «Шеффилд» Америка және Батыс Үндістан станциясының флагманы ретінде Бермудаға қайта оралды. Капитан Джон Инглис 1952 жылдың маусымынан 1953 жылдың мамырына дейін оның командалық офицері болды, ол 1954 жылдың шілдесінде Теңіз барлау қызметінің директоры болады. 1953 жылы Елизавета II патшаның тәж кию рәсімін тойлау үшін өткен флот парадына қатысты. 1954 жылғы 18 қазанда «Шеффилд» Америка және Батыс Үндістан станциясының флагманы ретінде HMS «Superb» кемесімен ауыстырылды, сол күні Бермудадан Портсмутқа қызметтен босатылды. 1949/50, 1954 және 1956 жылдары қосымша жөндеу жұмыстары жүргізілді, оның кеме көпірі жабылды, торлы мачта қосылды, ал 1959–60 жылдары ядролық және биологиялық қауіптерге қарсы кешенді жуу жүйесі орнатылды. Оның соңғы жеңіл әуе шабуылына қарсы құралдары сегіз қос Бофорс Mk 5 және 2 бір Бофорс Mk 7 зеңбірегінен тұрды. 1955 жылы «Плато өзенінің шайқасы» атты соғыс фильмінде крейсер рөлін ойнады. 1959 жылғы қаңтарда резервке жіберілді, бірақ «Шеффилдтің» қайта жөндеу жұмыстары құрылымдық нашарлықтарға байланысты тоқтатылды және Town класындағы крейсерлер әлдеқайда ыңғайлы және көптеген жеңіл зениттік құралдарды тасымалдауға қабілетті болғандықтан, «Шеффилд» екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы крейсері болып, GFS мониторы ретінде қолдануға мүмкіндік беру үшін қайта жөнделді. «Шеффилд» Резервтік флоттың флагманы болды және 1960 жылы қайтадан теңізге шықты, содан кейін 1964 жылдың қыркүйегіне дейін баспана кемесі ретінде қызмет етті, одан кейін жою тізіміне енгізілді. «Шеффилд» тарихи және ұлы британдық соғыс кемесі ретінде кеңінен танылды, оны сақтау қажеттігін және екінші дүниежүзілік соғыс крейсерінің сипаттамасы мен жабдықталуын одан да көп өзгертілген кемелерге қарағанда жақсы сақтап қалғанын көрсетті. Алайда, 1966 жылы тексеру «Шеффилдтің» Фархэм Криктегі сақталмаған резервте тым нашарлап кеткенін және сақтап қалу мүмкін емес екенін көрсетті. 1967 жылы Розитте оның жабдықтары алынып тасталды, содан кейін сол жылы Фаслейнде бөлшектелді. Шеффилдтің Хэдфилдс компаниясы жасаған тот баспайтын болаттан жасалған кеме қоңырауы сақталып қалды және бүгін Шеффилд соборында оның шайқас байрағымен бірге ілінеді.

The refit was completed in May 1946 and Sheffield arrived at her new base, the Royal Naval Dockyard in the Imperial fortress colony of Bermuda, on the 30 August, 1946, for duties as flagship on the America and West Indies Station. Her commanding officer, Captain K. G. Harkness, D. S. C., was also the Chief Staff Officer to the Commander in Chief, Vice Admiral Sir Irvine Glennie. She departed Bermuda, and the station, on 26 October, 1948, for England, replaced as flagship on the America and West Indies Station by
On 12 October, 1951, Sheffield returned to Bermuda again as flagship of the America and West Indies Station, replacing From June 1952 to May 1953, her commanding officer was Capt. John Inglis, who was to become director of Naval Intelligence in July 1954. In 1953 she took part in the Fleet Review to celebrate the Coronation of Queen Elizabeth II. On 18 October, 1954, she was replaced as flagship of the America and West Indies Station by HMS Superb, leaving Bermuda the same day to decommission at Portsmouth. There were further refits in 1949/50,1954 and 1956 7 when her bridge was enclosed, a lattice foremast added, and a comprehensive anti nuclear and biological washdown installed in 1959–60. Her final light anti aircraft outfit consisted of eight twin Bofors Mk 5 and 2 single Bofors Mk 7. In 1955, she played the part of the cruiser in the war film The Battle of the River Plate. She went into reserve in January 1959, but as the refit of was stopped due to structural weakness and the Town cruisers considered far more comfortable and able to carry far more light AA, Sheffield was the final World War II cruiser to be refitted for possible use as a GFS monitor. She became flagship of the Reserve Fleet and served again at sea in 1960 and then as an accommodation ship until September 1964, when she was placed on the disposal list. She was widely considered as a historic and great British warship, justifying preservation and a cruiser which maintained far more the character and fit of a World War II cruiser compared with the more modified However, by 1966, examination showed Sheffield had deteriorated too much in unmaintained reserve in Fareham Creek and could not be preserved. Her equipment was removed at Rosyth in 1967 and she was then broken up at Faslane in the same year. The stainless steel ship's bell, which was made by Hadfield's of Sheffield, was preserved and today hangs in Sheffield Cathedral along with her battle ensign.