Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия Жоғарғы Сотының үкімі
Judgement of the High Court of Australia
Амалгаматтанған инженерлер қоғамы мен Аделаида пароходтар компаниясы арасындағы сот ісі, көбінесе «Инженерлер ісі» деп аталады, 1920 жылғы 31 тамызда Австралия Жоғарғы Сотының маңызды шешімі болды. Негізгі мәселе Конституцияның 51(xxxv) бабына сәйкес Ұлттық үкіметтің өкілеттігіне қатысты, бірақ сот осы мәселеге ғана шектеліп қалмады, конституцияны түсіндіруге кең ауқымды мүмкіндік алды. Австралия Жоғарғы Сотының қабылдаған ең маңызды істерінің бірі саналатын бұл шешім, бұрынғы үкіметаралық иммунитет және штаттардың сақталған өкілеттіктері туралы доктриналарды жойып, Австралиядағы федерализмнің мәніндегі түбегейлі өзгерістерге жол ашты.
Amalgamated Society of Engineers v Adelaide Steamship Co Ltd, commonly known as the Engineers case, was a landmark decision by the High Court of Australia on 31 August 1920. The immediate issue concerned the Commonwealth's power under s 51(xxxv) of the Constitution but the court did not confine itself to that question, using the opportunity to roam broadly over constitutional interpretation. Widely regarded as one of the most important cases ever decided by the High Court of Australia, it swept away the earlier doctrines of implied intergovernmental immunities and reserved state powers, thus paving the way for fundamental changes in the nature of federalism in Australia.
Фактілер
Инженерлер ісі Австралия бойынша 844 жұмыс берушіге қатысты шешім шығару үшін Ұлттық келісім және төрелік сотында Инженерлер қоғамы Аделаида бу кеме компаниясына жолдаған шағымнан туындады.
The Engineers case arose out of a claim lodged by the Amalgamated Society of Engineers against the Adelaide Steamship Company in the Commonwealth Court of Conciliation and Arbitration for an award relating to 844 employers across Australia.
Конституциялық түсіндірудің бұрынғы тәсілі
Жоғары соттың үш түпкілікті судьясы – Гриффит бас судья, Бартон және О’Коннор судьялар, сондай-ақ 1906 жылы тағайындалған екі жаңа судья – Исаакс және Хиггинс судьялар, бәрі де Конституциялық конвенциялардың белсенді қатысушылары болды және олардың барлығы Конституцияны жасаушылардың қатарында саналады. Сот Конституцияны «Австралияда австралиялықтармен жасалған және австралиялық халықтың пайдалануына арналған» деп сипаттады. Сондықтан, Сот Конституцияны жасағандардың білгенін, ниеттенгенін немесе күткенін айтқанда, олар осы процестегі жеке тәжірибелерін білдірді, ал 1900 жылғы Австралия Ұлттық Конституциясы заңына қатысты Империялық Парламенттің ниеттерін немесе білімін емес. Webb v Outtrim ісінде, Ұлы Кеңес (Privy Council) Конституцияны түсіндірудегі Жоғары соттың тәсілін сынап, маңызды мәселе Конституцияны жасаған австралиялықтардың ниеті емес, британдық Парламент Конституциялық актіні қабылдаған кезде қандай ойда болғаны екенін мәлімдеді. Сынап-қатерлерге және 1906 жылдан бастап Сотқа жаңа тағайындалған судьялардың қарсылығына қарамастан, Жоғары соттың алғашқы мүшелері конституцияны түсіндіруге қатысты өз көзқарастарын сақтап, оны жалғастырды.
The three original judges of the High Court, Griffith CJ, Barton and O'Connor JJ, and the two new judges appointed in 1906, Isaacs and Higgins JJ, had all been leading participants in the Constitutional Conventions and all are properly seen as among the framers of the Constitution, The Court described the Constitution as "framed in Australia by Australians, and for the use of the Australian people", thus when the Court spoke of what framers of the Constitution knew, intended or expected, they were referring to their personal experience in that process, and not to the intention or knowledge of the Imperial Parliament in passing the Commonwealth of Australia Constitution Act 1900. In Webb v Outtrim, the Privy Council criticised the High Court's approach to the interpretation of the constitution, holding that the relevant question was not the intention of the Australians who framed the Constitution, but rather what the British Parliament had in mind when it passed the Constitution Act. Despite the criticism, and the challenge by the new appointments to the Court from 1906, the original members of the High Court maintained and continued their approach to constitutional interpretation.
Үкіметаралық иммунитеттер
Бастапқы Жоғары Сот АҚШ-тың мемлекеттер аралық иммунитетті реттейтін құқығын қолдануға бейім болды, оны құралдардың түсініксіз иммунитеті ретінде білдірді, онда Комонвелл де, штаттар да бір-бірінің заңдарының ықпалына түспейтін еді. Бұл алғаш рет Д'Эмден Педдерге қарсы, Дикин Веббке қарсы және Теміржол қызметкерлері ісінде айтылды. Гриффит бас судья бірінші істе былай деп мәлімдеді:
The original High Court tended to employ the US jurisprudence governing intergovernmental immunity, expressing it as an implied immunity of instrumentalities, where neither the Commonwealth nor State governments could be affected by the laws of the other. This was first expressed in D'Emden v Pedder, Deakin v Webb, and the Railway Servants' case. As Griffith CJ declared in the first case:
<blockquote>Комонвелл мен штаттардың тиісті өкілеттіктерін қарастырғанда, әрқайсысы өз билігінің шегінде егеменді мемлекет екенін естен шығармау қажет, ол тек Империялық байланыс пен Конституцияның шарттарында белгіленген шектеулерге ғана бағынады. Сыртқы бақылауға бағынатын егемендік құқығы – сөздер мен шындық арасындағы қайшылық. 1906 жылдан 1913 жылға дейін бес тағайындама жасалды және 1912 жылы О'Коннор судьясы қайтыс болды. Алайда, бұл өзгерістер Жоғары Соттың жалпы көзқарасын едәуір өзгертпеді. Маңызды өзгерістердің бірінші белгісі 1919 жылғы «Муниципалитеттер ісінде» байқалды, онда қоғамдық көшелерді салуға, күтіп ұстауға, бақылауға және жарықтандыруға жауапты муниципалдық корпорациялар штаттық құралдар емес деп шешілді. Алайда, одан да маңызды салдарлар Гриффит бас судьясының 1919 жылы зейнеткерлікке шығуынан және Бартон судьясының 1920 жылы қайтыс болуынан кейін, олардың орнына Нокс бас судьясы мен Старк судьясының тағайындалуынан туды. Бұл өзгеріс конституцияны саяси келісім ретінде түсіндірген мемлекет қайраткерлерінің келуі және оны құқықтық құжат ретінде түсіндірген заңгерлер мен ұлтшылдардың оларды алмастыруы ретінде сипатталды. 1995 жылы Бреннан бас судьясы Нокс бас судьясы мен Айзекс судьясының жазбаларына қол жеткізді, олардан ол «Мензис Мельбурнда жаққан фитильді анық көрінеді, бірақ өзара билік туралы түсінікті жоюға басты күш-жігерді Айзекс пен Рич судьялары «Муниципалитеттер ісінде» жасаған сияқты. Мензистің адвокаттық қызметінен гөрі, осы жағдай үлкен әсер етті» деген қорытынды жасады.
<blockquote>In considering the respective powers of the Commonwealth and of the States it is essential to bear in mind that each is, within the ambit of its authority, a sovereign State, subject only to the restrictions imposed by the Imperial connection and to the provisions of the Constitution, either expressed or necessarily implied a right of sovereignty subject to extrinsic control is a contradiction in terms. From 1906 to 1913 there had been five appointments, and the death of O'Connor J in 1912. These changes did not however generally change the approach of the High Court. The first sign of significant change was in the 1919 Municipalities Case where it was held that municipal corporations responsible for the making, maintenance, control and lighting of public streets were not State instrumentalities. More dramatic consequences flowed, however, from the retirement of Griffith CJ in 1919, the death of Barton J in 1920 and their replacement by Knox CJ and Starke J. The change was described as the departure of statesmen, who interpreted the constitution as a political compact and their replacement by legalists and nationalists, who interpreted it as a legal document. Writing in 1995, Brennan CJ had access to the notebooks of both Knox CJ and Isaacs J, from which he concluded that "It seems quite clear that Menzies lit the fuse in Melbourne, though the main charge for exploding the notion of reciprocal supremacy seems to have been prepared by Isaacs and Rich JJ. in the Municipalities Case. rather than Menzies' advocacy which seems to have had the greatest impact".