Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Cradle Mountain–Lake St Clair ұлттық паркі Тасманияның (Австралия) Орталық таулы аймағында, Хобарттың солтүстік-батысында орналасқан. Паркте көптеген жаяу серуендеу жолдары бар, және дәл осы жерден әйгілі Overland Track бағытымен ұзақ жаяу жүрулер басталады. Парктің маңызды нысандары – солтүстік бөлігіндегі Cradle Mountain және Barn Bluff, орталық бөлігіндегі Mount Pelion East, Mount Pelion West, Mount Oakleigh және Ossa тауы, ал оңтүстік бөлігінде Lake St Clair көлі. Парк Тасманияның ЮНЕСКО әлемдік мұрасының аймағына кіреді.
Cradle Mountain–Lake St Clair National Park is located in the Central Highlands area of Tasmania (Australia), northwest of Hobart. The park contains many walking trails, and is where hikes along the well known Overland Track usually begin. Major features are Cradle Mountain and Barn Bluff in the northern end, Mount Pelion East, Mount Pelion West, Mount Oakleigh and Mount Ossa in the middle and Lake St Clair in the southern end of the park. The park is part of the Tasmanian Wilderness World Heritage Area.
Аборигендер қолданады
Cradle Mountain – Lake St Clair ұлттық паркі Биг-Ривер және Солтүстік Тасмания аборигендерінің елдерінің шекарасында орналасқан. Аборигендердің Cradle Mountain-ды пайдалануы соңғы мұз дәуіріне (10 000 жыл бұрын) дейін барып, жаз айларында маусымдық аң ауру сапарларынан тұратын, тұрақты емес болған деп саналады. Пелион жазығында және Сент-Клэр көлінде әртүрлі тас түрлері мен құралдардан тұратын бірнеше артефакттар мен лагерьлер табылған, сондай-ақ ертедегі зерттеушілер бұл аймақта тұрақтар болғандығын хабарлаған. Тасмания аборигендері еуропалық жаулаушылар келгеннен кейін қуғынға түсті, ал аймақтағы соңғы еркін аборигендер 1836 жылы Барн-Блафф пен Уиндмер көлі арасында көрілген.
Cradle Mountain–Lake St Clair National Park lies on the boundary between the Big River and Northern Tasmanian Aboriginal nations. Aboriginal use of the Cradle Mountain dates back to the last ice age (10,000 years ago) and is believed to have been non permanent, consisting mostly of seasonal hunting excursions during the summer months. Several artifacts and campsites containing various stone types and tools have been discovered at Pelion Plains and Lake St Clair, and early surveyors reported huts in the area. Aboriginal Tasmanians were persecuted by the European settlers upon their arrival, and the last free Aboriginals in the area were seen between Barn Bluff and Lake Windemere in 1836.
Еуропаның алғашқы дамуы
Еуропалықтар алғаш рет 1827 және 1828 жылдары Джозеф Фосси мен Генри Хеллэйер Ван Дименс Лэнд Компаниі үшін өлшеу жұмыстарын жүргізіп, Cradle Mountain-ды зерттеді. 1832 жылы геодезист Уильям Шарланд Сент-Клэр көлін көрді, ал үш жылдан кейін Джордж Франкланд оған экспедиция жетекшілік етті. Жиналған қаржы парк рейнджерлерінің жұмысын қаржыландыруға, жолдарды күтіп ұстауға, жаңа құрылыстар салуға және парктегі жатақханалардағы дәретханалардан қалдықтарды шығару үшін тікұшақтарды жалға алуға пайдаланылады.
Europeans first explored Cradle Mountain in 1827 and 1828 with Joseph Fossey and Henry Hellyer surveying for the Van Diemen's Land Company. Lake St Clair was sighted by surveyor William Sharland in 1832, with George Frankland leading an expedition to it three years later. The money that is collected is used to finance the park ranger organisation, track maintenance, building of new facilities and rental of helicopter transport to remove waste from the toilets at the huts in the park.
Даму
Тасмания үкіметі ұлттық парктер мен қорғалатын аумақтарда құрылыс жұмыстарын жүргізуге жол берді. Сент-Клэр көліндегі Пумпхаус-Пойнтта "эко-досты" демалыс орнын салуға "принцип бойынша" рұқсат берілді.
The Tasmanian Government has moved to allow development in national parks and conservations areas. An 'In principle' permit has been granted for the establishment of an 'eco friendly' resort at Pumphouse Point at Lake St Clair.
Биологиялық әртүрлілік
Cradle Mountain–Lake St Clair ұлттық паркі Тасманияның эндемикалық түрлерінің маңызды орны болып табылады – парктің құжатталған альпілік флорасының 40–55% эндемикалық. Бұдан әрі, Тасманияның альпілік аймақтарында тіркелген жоғары жаңбырлы орман түрлерінің 68% Cradle Mountain–Lake St Clair ұлттық паркінде кездеседі. Парктің альпілік өсімдік әлемі өте алуан түрлі және көршілес аймақтарды қиын жағдайға түсірген орман өрттерінен көбінесе сақталып қалған. Паркте кездесетін жануарлар: Тасманиялық падемелон, Беннетт валлаби, кволл, Тасманиялық шайтан, қысқа мүңкілі эхидна, платипус, жалпы вамбат, опоссум, орман қарғалары және куровонгтар.
The Cradle Mountain–Lake St Clair National Park is a significant location of Tasmania's endemic species – 40–55% of the park's documented alpine flora is endemic. Furthermore, 68% of the higher rainforest species recorded in alpine areas in Tasmania are present in the Cradle Mountain–Lake St Clair National Park. The park's alpine vegetation is very diverse and has largely escaped forest fires that have caused neighbouring regions to suffer. Animals present in the park include: Tasmanian pademelons, Bennett's wallabies, quolls, Tasmanian devils, short beaked echidnas, platypuses, common wombats, possums, forest ravens and currawongs.
Құстар
Парк маңызды құс аймағы (IBA) ретінде белгіленді, себебі ол Тасманияның 11 эндемикалық құс түрінің, сондай-ақ отты және қызғылт торғайлардың, жолақты дала торғайының қоректену және көбею ортасын қамтамасыз етеді. Бұл IBA солтүстік-орталық Тасманиядағы осы түрлерді қорғау үшін өкілдік қорғалатын аймақ болып табылады.
The park has been identified as an Important Bird Area (IBA) because it provides habitat for 11 of Tasmania's endemic bird species, as well as for the flame and pink robins and the striated fieldwren. The IBA is important as a representative protected area in north central Tasmania for those species.
Саңырауқұлақтар
Саңырауқұлақтар да парктің биологиялық әртүрлілігінің бір бөлігі болып табылады. Cradle Mountain–Lake St Clair ұлттық паркіне қатысты басқару жоспарында саңырауқұлақтар олардың зиянды әсерлері (Phytophthora cinnamomi және Chalara australis) контекстінде ғана ескериліп, бірақ паркте пайдалы экологиялық рөл атқаратын саңырауқұлақтардың көптеген түрлері бар. Шындығында, саңырауқұлақтың көпшілігі керісінше, оң әсер етеді. Тіпті паразиттік саңырауқұлақтар да – көбінесе тек жағымсыз жайттармен байланысты болатынымен – салауатты экожүйенің маңызды бөлігі болып табылады және экожүйелік функцияларды реттейді. Организмдердің тіршілік етуіне қажетті қоректік заттарды қамтамасыз ете отырып, құлаған бұтақтар мен жапырақтарды ыдыратып, органикалық заттарды қайта өңдеуші саңырауқұлақтар (сапробтар) біріншілік ролде болады. Басқа саңырауқұлақтар басқа организмдермен симбиоздық қарым-қатынас жасайды. Көбінесе назарда ұсталмаса да, Cradle Mountain–Lake St Clair ұлттық паркіндегі (және жалпы әлемдегі) өсімдіктердің басым көпшілігі саңырауқұлақтармен өзара пайдалы микоризалық қарым-қатынас құрады. Парктегі өсімдіктердің әртүрлілігі, ерекше мекендер мен микроклиматтар ескерілгенде, лишайниктерді қоса алғанда, саңырауқұлақтардың да көптеген түрлері кездесуі күтілуде. Бірнеше жүз түрі табиғатты зерттеушілер мен қызығушылар тарапынан тіркелген және оларды «Австралияның тірі организмдер атласынан» табуға болады. Құрлықтағы экожүйелерді қолдаудағы маңызды рөлдеріне қарамастан, саңырауқұлақтар Австралияның биологиялық әртүрлілігінің маңызды бөлігі ретінде толыққанды мойындалмайды. Австралияда ұлттық және аймақтық деңгейде биологиялық әртүрлілікті сақтау стратегиялары бар және халықаралық конвенциялар ратификацияланғанмен, олардың көпшілігі саңырауқұлақтарды ескермейді, соның ішінде Тасманияның табиғи мұра стратегиясы да саңырауқұлақтарға тек бір жалпы сілтеме жасайды. Парктің ылғалды бөліктерінде кездесетін көзге түсетін түрлердің бірі – клубника тәрізді жақша саңырауқұлағы (Tyromyces pulcherrimus). Ол мүрт бұтасында (Nothofagus cunninghammii) және қар жаңғағында өседі. Австралиялық азаматтық ғылым ұйымы Fungimap саңырауқұлақтардың таралуын, соның ішінде ұлттық парктерде кездесетін түрлерін құжаттап, картаға түсіруде. Cortinarius metallicus – бұл да паркте кездесетін микоризалық түр.
Fungi are also a part of the Park's biodiversity. While the Management Plan for Cradle Mountain–Lake St Clair National Park only mentions fungi in the context of their destructive effects (Phytophthora cinnamomi and Chalara australis), the Park has a great variety of fungi that perform beneficial ecological roles. In fact, most fungi perform positive rather than negative roles. Even parasitic fungi – often regarded only negatively – are a vital part of healthy ecosystems, regulating ecosystem functions. As primary recyclers of organic matter, saprobic fungi break down fallen branches and leaf litter, making vital nutrients available to other organisms. Other fungi form symbiotic relationships with other organisms. Although rarely acknowledged, the great majority of plants in Cradle Mountain–Lake St Clair National Park (indeed in the world) form mutually beneficial mycorrhizal relationships with fungi. Given the great diversity of plants, specialist habitats and micro climates in the park, a great diversity of fungi, including lichens, is also expected to occur there. Several hundred species have already been recorded by field naturalists and interested individuals and can be found in the Atlas of Living Australia. Despite their essential roles in underpinning terrestrial ecosystems, fungi are barely recognised as a vital part of Australia's biodiversity. Although Australia has national and state level biodiversity conservation strategies and has ratified international conventions, most overlook fungi, including Tasmania's Natural Heritage Strategy, which only makes one generic reference to fungi. One of the more a conspicuous species found in the wetter parts of the park is the strawberry bracket fungus (Tyromyces pulcherrimus). It grows on myrtle beech (Nothofagus cunninghammii) and snow gums. The Australian citizen science organisation, Fungimap is documenting and mapping the distribution of fungi including those that occur in National Parks. Cortinarius metallicus is a mycorrhizal species also found in the park.
Фильмде
Бұл аймақ "Динозаврлармен бірге жүру" және "Америкада динозаврлар билеген кезде" деректі фильмдерін түсіру үшін пайдаланылған.
This area was used to film scenes for the prehistoric life documentaries Walking with Dinosaurs and When Dinosaurs Roamed America.