Хесингтон Холл – Йорк қаласының жанындағы II дәрежелі тізімдегі тарихи сарай. 1565-1568 ж. салынған, 1852-54 ж. қайта жаңартылған. Йорк университетінің кампусы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хеслингтон Холл – Йорк қаласының жанындағы, Солтүстік Йоркшир графтығындағы Хеслингтон ауылына жақын орналасқан II* санаттағы тарихи үй. Бұл зал Йорк университетінің кампусының бөлігі. Алғашқы үй 1565-1568 жылдар аралығында салынған, бірақ 1852-1854 жылдары жаңадан тұрғызылған. Қазіргі ғимараттың құрамында шатыры бар, тоғыз бөлімді екі қабатты орталық блок және әр жағынан екі қабаттан тұратын екі қанат бар. Ол ағылшын тігісімен кірпіштен салынған, ал безендірулері магнийлік әктаспен қапталған.
Grade II* listed building near York, England
Heslington Hall is a Grade II* listed manor house near the village of Heslington, North Yorkshire, England, within the city of York. The hall is part of the campus of the University of York. The original house dated from 1565 to 1568, but it was largely rebuilt in 1852–4. The present building comprises a central nine bay two storey block with attics and two two storey wings at each end. It is built of brick in English bond with Magnesian Limestone ashlar dressings.
Тарих
Бастапқы Қожалық үйі 1565 жылы Солтүстік Кеңесінің хатшысы және мөрінің сақтаушысы сэр Томас Эйннс пен оның әйелі Элизабет үшін салынған. Эйннс 1573 жылы қайтыс болды, ал 1601 жылы оның жүректері Хескет отбасына иелігін сатты. 1708 жылы Томас Хескет қайтыс болғаннан кейін, зал бірнеше буын бойында Ярбург отбасына неке арқылы өтті. Николай 1852 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның жүректері Ярбург Грем Северби Холлға, Бридлингтондағы иелікке ие болды. Ол Ярбург тегін қабылдап, 1854 жылы архитектор Филип Чарльз Хардвикке Викториандық Жакоб стилінде залды қайта жаңартуды тапсырды. Алғашқы қожалық үйдің сақталған бөліктері – екі баспалдақ мұнарасы, аула және үлкен залдың әсем жапсырмалы төбесі. Үйді оның жүректері 1856 жылы Джордж Джон Ллойд (кейін Ярбург атын қосты) және 1875 жылы Джорджтың қызы Мэри Элизабет Ярбург мұраға алды. Николаус Певснердің «Йоркшир: Йорк және Шығыс Ридинг» кітабында (463-бет, 1995 жылғы басылымы) көрсетілгендей, залдың қазіргі көрінісіндегі ішкі бөлігінің көп бөлігі 1903 жылы Йорк сәулетшісі Уолтер Бриерлидің жұмысы. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, отбасы үйді босатып, оны RAF-тың 4-тобының, RAF бомбалау әскерінің бір бөлігінің штаб-пәтері ретінде пайдалануға рұқсат берді. Соғыстан кейін зал отбасымен қайтадан қоныстандырылмады. 1955 жылы залға II* санаттағы ескерткіш мәртебесі берілді. Йорк университеті құрылғанда (1963 жылы студенттерге есіктері ашылды), сэр Бернард Фейлден оның Йорк университетінің әкімшілік орталығына айналуын қадағалады. 2023 жылдың сәуірінде The Tab газетінің тілшілері залдың қазіргі мақсатын зерттеді. Нәтижесінде, оның басты, тіпті жалғыз мақсаты – әкімшілік кеңселерді орналастыру екені анықталды.
The original Manor house was constructed in 1565 8 for Sir Thomas Eynns, the Secretary and Keeper of the Seal to the Council of the North; and his wife Elizabeth. Eynns died in 1573 and the estate were sold in 1601 by his nephews to the Hesketh family. On the death of Thomas Hesketh in 1708, the Hall passed by marriage to the Yarburgh family, who lived in it for several generations. On the death of Nicholas in 1852, ownership passed to his nephew Yarburgh Greame of Sewerby Hall, Bridlington, who adopted the surname Yarburgh and commissioned architect Philip Charles Hardwick in 1854 to rebuild the hall in the Victorian Jacobethan style. Parts of the original manor house which were preserved include two staircase towers, the courtyard and the pendant stucco ceiling of the great hall. The house was inherited on his death in 1856 by his own nephew, George John Lloyd (who then added the name Yarburgh) and in 1875 by George's daughter, Mary Elizabeth Yarburgh. According to Nikolaus Pevsner's Yorkshire: York and the East Riding (page 463, 1995 edn), most of the interior of the Hall now visible is by York architect Walter Brierley, of 1903. At the outbreak of the Second World War the house was vacated by the family who allowed it to be taken over by the Royal Air Force as the headquarters of No. 4 Group RAF, part of RAF Bomber Command. The hall was not re occupied by the family after the war. In 1955 the hall was given Grade II* listed building status. When the University of York was founded (it opened to students in 1963) Sir Bernard Feilden supervised its conversion into the administrative headquarters of the University of York. In April 2023 reporters from The Tab investigated the current purpose of the hall. Ultimately it appeared that its primary, if not single purpose, was accommodating administrative offices.
Негіздер
Қазіргі бақтар 18 ғасырда жобаланған және Йорк университетіне қосылған 1960 жылдары қайта жаңартылған. Бақтар голландтық топиар бақшасы түрінде жасалған, егде ағаштары қатарлап тізіліп, орталық аллея құрайды.
The current gardens were designed in the 18th century and were remodelled in the 1960s when the estate was incorporated into York University. The gardens take the form of a Dutch Topiary garden with rows of mature Yew trees creating a central avenue.
Тыныштық орнында
Тыныш орын грузин стиліндегі екі қабатты беседкасы және әйнек үйі бар жабық бақ бөлмесінен тұрады. Бұл орын 1999 жылы жаңартылғаннан кейін оқу, медитация, ой толғау және дұға ету үшін тыныш шалғайлы жер ретінде ашылды. Қазіргі уақытта университет капелланы дүйсенбі күні таңертең "Тыныш дұға" сессиясын өткізу үшін пайдаланады.
The Quiet place consists of an enclosed Garden Room with a two story gazebo in the Georgian style and an orangery. The site was opened in 1999, following renovations as a secluded place for reading, meditation, reflection, and prayer. It is currently used by the university chaplaincy to hold its 'Quiet Prayer' session on Monday mornings.