Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
National Geographic журналының алғашқы толық уақытты редакторы (1875–1966)
First full time editor of National Geographic (1875–1966)
Гилберт Хови Гровенор (Gilbert Hovey Grosvenor; 28 қазан 1875 – 4 ақпан 1966) – National Geographic журналының алғашқы толық уақытты редакторы (1899–1954). Гровенор журналды дамытуға зор үлес қосты. National Geographic Society президенті (1920–1954) ретінде ол әлемдегі ең ірі және танымал ғылым мен білім беру ұйымдарының біріне айналуына көмектесті, бұл оның журналындағы әлемдік масштабтағы амбициялық табиғат және мәдениет туралы зерттеулердің жариялануы арқасында мүмкін болды. Ол АҚШ президенті және АҚШ Жоғарғы сотының судьясы Уильям Говард Тафттың екінші туысы болды. Ол Вустер академиясында және Роберт колледжінде оқыды. Амхерст колледжінде білім алып, 1897 жылы үздік дипломмен (magna cum laude) бакалавр дәрежесін алды. Амхерстте Гровенор мен оның егіз інісі Эдвин теннис спортындағы ең күшті жұптардың бірі саналды.
Gilbert Hovey Grosvenor ('/g//r//oʊ//v//ən//ər/ GROHvənər; October 28, 1875 – February 4, 1966), was the first full time editor of the National Geographic magazine (1899–1954). Grosvenor is credited with having consolidated the nascent magazine. As President of the National Geographic Society (1920 1954), he assisted its rise to one of the world's largest and best known science and learning organizations, aided by the chronicling in its magazine of ambitious natural and cultural explorations around the globe. He was second cousin to U. S. President and U. S. Supreme Court Justice William Howard Taft. He was educated at Worcester Academy and at Robert College. He attended Amherst College and graduated with the A. B. degree magna cum laude in 1897. While at Amherst, Grosvenor and his twin brother Edwin were one of the best tennis doubles teams.
Ұлттық географиялық қоғам
Гросвенор 1899 жылы сол кездегі қоғам президенті Александр Грэм Беллдің шақыруымен Ұлттық географиялық қоғамның алғашқы толық уақытты қызметкері болып жұмысқа орналасты. Кейін ол директор болып тағайындалды, ал 1920 жылы контр-адмирал Джон Э. Пиллсбери қайтыс болғаннан кейін қоғамның президенті болып сайланды және 1954 жылға дейін National Geographic журналының редакторы қызметін атқарды. Гросвенор екі дүниежүзілік соғыс, Ұлы депрессия және салқын соғыстың басталу кезеңінде бейтараптық және оң, көтеріңкі журналистика саясатын ұстанып, қолдады. Бұл стиль 20 ғасырдың басында инновациялық деп есептелді. Дегенмен, 1950 жылдары Гросвенордың стилі қатып қалған және көне деп сынға ілінді. Ол және оның қызметкерлері (көпшілігі 60-70 жас аралығында) консервативті, өзіне қанағат етуші және жаңаруға құштар емес деп айтылды, соның салдарынан National Geographic журналына жазылушылар саны азайды. 50 жыл басқарғаннан кейін, ол 1954 жылы 78 жасында қызметтен шеттеді.
Grosvenor was hired in 1899 as the first full time employee of the National Geographic Society by Alexander Graham Bell, the Society's President at the time. He eventually was named Director, and later was elected president of the Society in 1920 after the death of Rear Admiral John E. Pillsbury, and remained editor of National Geographic magazine until 1954. Grosvenor advocated policies of neutrality and positive, upbeat journalism through two world wars, the Great Depression, and the beginning of the Cold War. This style was seen as innovative in the opening years of the 20th century. However, by the 1950s, Grosvenor's style was criticized as being ossified and dated. He and his staff (most of whom were in their late 60s and 70s) were criticized as being conservative, complacent, and unwilling to modernize, and the National Geographic's subscription base fell as a consequence. After 50 years at the helm, he stepped down in 1954 at the age of 78.
Ұлттық парк қызметіне қолдау көрсету
Гросвенор алғаш рет 1915 жылы АҚШ-тың батысына сапар шегіп, Стивен Матермен бірге Сьерра тауларында және қазіргі Секуоя ұлттық паркіне барды. "Гросвенордың биік Сьерраның ұлылығына және саяхаттағы тәжірибесіне қатты әсер етуінен ол Мэтермен және ұлттық парктермен ұзақ жылға созылған, құрметті досқа айналды", - дейді Ұлттық парктер қызметінің тарихшысы Уолтер Биленберг. Отанға оралғаннан кейін Гросвенор Гигант Орманды сатып алуға және оны Секуоя ұлттық паркіне қосуға қаржы жұмсады. Ұлттық парктер жүйесін құруға көп жыл бойы Конгрестегі кедергілер кешірді. 1915 және 1916 жылдардың соңында Гросвенор Стивен Мэтер, Хорас Олбрайт және басқалармен бірге Ұлттық парктер қызметін құруға арналған Органикалық актінің жобасын жасау үшін кездесті. Одан кейін ол парктің маңыздылығын жариялау үшін "Ең жақсылар елі" атты National Geographic журналының (1916 жылғы сәуір) арнайы нөмірін шығарды және оқырмандарын ұлттық жүйені құруды қолдауға шақырды. Ол Олбрайтпен бірге Конгрестің әрбір мүшесіне осы нөмірдің көшірмесін жеткізді. Олардың күш-жігері нәтежесінде сол жылы Ұлттық парктер қызметін құру туралы заң қабылданды. Гросвенор жылдар бойы Ұлттық парктермен байланысын үзбеді. Ол Катмай жанартау кратері мен Он мың түтін аңғарын кен өндіруден қорғауға белсенді түрде қатысты және 1918 жылы Катмай ұлттық ескерткішін құруға көмектесті. Катмай ұлттық паркіндегі Гросвенор үйі оның құрметіне аталған.
Grosvenor first traveled to the western United States in 1915 to hike with Stephen Mather in the Sierra Mountains and what is now Sequoia National Park. "Grosvenor was so overwhelmed by the grandeur of the High Sierras and his experience on the trip that he became a revered and long time friend of Mather and the national parks," according to National Park Service historian Walter Bielenberg. Following his return, Grosvenor provided funding to buy Giant Forest and add it to Sequoia National Park. For years, opposition in Congress had prevented creation of a national system of parks. In late 1915 and 1916, Grosvenor met with Stephen Mather, Horace Albright, and others to draft the Organic Act, which would create a National Park Service. He then created a special issue of National Geographic (April 1916) entitled "The Land of the Best" to promote the importance of parks and encouraged readers to support creation of a national system. He and Albright made sure that every member of Congress had a copy of the issue. Their efforts worked, and that year legislation finally passed that would establish the National Park Service. Grosvenor continued involvement with the National Parks over the years. He became very involved in protecting the Katmai volcanic crater and Valley of Ten Thousand Smokes from mining exploitation, and helped to establish Katmai National Monument in 1918. Katmai National Park's Grosvenor Lodge is named after him.
Жеке өмір
Гросвенор Элси Мей Беллге (1878–1964) үйленді, ол Александр Грэм Беллдің қызы болған. Олардың жеті баласы болды, оның ішінде:
Grosvenor married Elsie May Bell (1878–1964), the daughter of Alexander Graham Bell. Together, they were the parents of seven children, including:
Мелвилл Белл Гровенор (1901–1982), ол да National Geographic президенті болды. Лилиан Уотерс Гровенор (1907–1985). Гросвенор 1944 жылдан 1960 жылға дейін Майами университетінің қамқорлар кеңесінде қызмет етті. Әйелінің қайтысынан кейін Гросвенордың денсаулығы нашарлап, ол 90 жасында 1966 жылдың 4 ақпанында Канаданың Нова-Скотия провинциясындағы Баддекке жақын орналасқан Бейн Бхрегтегі Белл отбасының мүлігінде ұйықтап жатып қайтыс болды. Гросвенор әйелімен және Белл отбасының мүшелерімен бірге Вашингтондағы Рок-Крик зиратына жерленген. Юта штатының оңтүстігінде орналасқан құмтастан жасалған екі аркалы Гросвенор аркасы Гилберт Гросвенордың құрметіне аталған.
Melville Bell Grosvenor (1901–1982), also a National Geographic president. Lilian Waters Grosvenor (1907–1985). Grosvenor served on the board of trustees of the University of Miami from 1944 to 1960. Grosvenor's health deteriorated following the death of his wife and he died peacefully in his sleep at the age of 90 on February 4, 1966, at the Bell family estate, Beinn Bhreagh, near Baddeck, Nova Scotia, Canada. Grosvenor is buried in Rock Creek Cemetery in Washington, D. C., alongside his wife and members of the Bell family. Grosvenor Arch, a sandstone double arch located in southern Utah, is named after Gilbert Grosvenor.
Ұрпақтар
Ол өзінің үлкен ұлы Мелвилл арқылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшқышы Александр Грэм Белл Гровенордың (1927–1978), Гилберт Мелвилл Гровенордың (т. 1931), сондай-ақ National Geographic президенті, және Эдвин С. Гросвенордың (т. 1951), "Американ мұрасы" журналының бас редакторы атасы болды. Қызы Элси арқылы ол Уолтер Кендалл Майерстің (т. 1937) атасы еді, ол АҚШ Мемлекеттік департаментінің бұрынғы қызметкері. Ол әйелі Гвендолинмен бірге Куба үшін шамамен 30 жыл бойы тыңшылық жасады деген айыппен 2009 жылы тұтқындалып, сотқа тартылды. Ол тыңшылық жасағаны үшін кінәлі деп танылып, 2010 жылдың шілдесінде АҚШ федералды соты оны өмір бойына бас бостандығынан айырды. Сот судьясы оларға: "Мен сіздерде өкініш байқамаймын. Сіздер жасағандарыңмен мақтанасыздар" деді.
Through his eldest son Melville, he was the grandfather of Alexander Graham Bell Grosvenor (1927–1978), a United States Navy pilot, Gilbert Melville Grosvenor (b. 1931), also a National Geographic president, and Edwin S. Grosvenor (b. 1951), the editor in chief of American Heritage. Through his daughter Elsie, he was the grandfather of Walter Kendall Myers (b. 1937), a former U. S. State Department employee who, with his wife, Gwendolyn, was arrested and indicted in 2009 on charges of spying for Cuba for nearly 30 years. He was convicted of spying and sentenced to life imprisonment by a U. S. federal court in July 2010. The judge told the couple: "I see no sense of remorse. You were proud of what you did".
Мұра
Гросвенор Америка Круизинг клубының негізін қалаушылардың бірі болды. 1950 жылдары Гросвенордың қызы Гертруда Гейли Нова-Скотияның Бадек қаласында тарихи ғимаратты сатып алып, оны оның құрметіне Гилберт Г. Гросвенор залы деп атады. Оның қызы Мейбл өмірінің соңына дейін Беллтің канадалық мұралық иелігі Бейн Брейге басшылық етті, сондай-ақ 1891 жылы құрылған, Канаданың ең көне әйелдер клубы – Александр Грэм Белл клубының құрметті президенті болды. Клубтың бастауы Бейн Брейде оның әжесі Мейбл Белл бастаған әлеуметтік ұйымға қайнар көз болды.
Grosvenor was one of the founders of the Cruising Club of America. In the 1950s, Grosvenor's daughter Gertrude Gayley acquired an historic building in Baddeck, Nova Scotia, which she named Gilbert H. Grosvenor Hall in his honour. His daughter Mabel oversaw the stewardship of Bell's legacy Canadian estate, Beinn Bhreagh, until her death, and was also the Honorary President of the Alexander Graham Bell Club (founded in 1891), Canada's oldest continuing women's club. The club grew out of a social organization started at Beinn Bhreagh, by her grandmother and namesource Mabel Bell.