Кіріспе

Эйлдон көлі ұлттық паркі – Австралияның Виктория штатындағы Орталық жоталар аймағында орналасқан ұлттық парк. Ұлттық парк Орталық жоталардың солтүстік баурайларында, шамамен Мельбурннен солтүстік-шығысқа қарай және Эйлдон көлінің жағалауларымен шектеседі.

Тарих

Гулберн өзенінің аңғарында Таунгурунг тайпасына жататын Австралияның аборигендерінің жүздеген өкілі тұрған. Эйлдон көлі құрылғанда осы халыққа тиесілі мәдени ескерткіштер су астында қалды. Паркте 1860 жылдардағы Викториядағы алтын асыру кезеңімен байланысты бірнеше шахта бар. Сонымен қатар, паркте ертедегі мал өсіруге қатысты іздер де кездеседі. 1950 жылдары Виктория үкіметі Гулберн және Делатит өзендері бойындағы шаруашылық жерлерін Гулберн аңғарына суару үшін Эйлдон көлін салу мақсатымен сатып алды. Суға батпаған аймақ 1957 жылы Фрейзер ұлттық паркі деп жарияланды. 1980 жылы Эйлдон көлінің су жинау алабын қорғау үшін көлге жақын орналасқан мемлекеттік орман аумағы Эйлдон мемлекеттік паркі ретінде сақталды. 1997 жылы екі парк біріктіріліп, Эйлдон көлі ұлттық паркі құрылды.

Геология

Парк таулы, биіктігі - 560 метрге дейін жетеді, және 380 миллион жыл бұрын белсенді болған Серберия кальдерасының – үлкен супервулканның – жиегін қамтиды. Кальдера кейбір жерлерде граниттің сыртқа шығуы ретінде көрініс береді. Серберия кальдерасы 374 миллион жыл бұрын үлкен жарылысқа ұшыраған деп саналады, бұл өз кезегінде Девон кезеңінің соңындағы жаппай қырылуға себеп болған болуы мүмкін.

Алтын өндіру

Ұлттық паркте көптеген сайып алғанда алтын іздеген орындар, шахталар және кеніштер бар. Фрейзер аймағындағы ең танымалдары – 1870 жылдары алғашқы рет және кейін 1930 жылдары қайта жұмыс істеген Итальяндық Шақырылысы (Italian Gully).

Өсімдіктер мен жануарлар дүниесі

Парк өсімдіктері негізінен құрғақ, ашық эвкалипт орманы, жағалау орманы және тау ормандарымен сипатталады. Басты эвкалипт түрлері – жіпті қабықтар, қауырсын, қызыл қорап және шамшырақ, сондай-ақ таулы күл және көк иіс аймақтарында өседі. Парктегі белгілі жергілікті фаунаға 34 түрлі сүтқоректілер, 89 түрлі құстар, 17 түрлі бауырымен жорғалаушылар, 10 түрлі қосмекенділер және үш түрлі тұщы су балығы кіреді. Паркте қылқан құйрықты фаскогале және дақты ағаш бақасы сияқты қауіп төндіретін жануарлар да тіркелген. Шығыс сұр кенгурулары парктегі кемпинг аймақтарында өте көп кездеседі.

Бұрын терілері үшін ауланып, жоғалып кеткеннен кейін, 1967 жылы 25 коала Филипп аралынан парке қайта қоныстандырылып, Дьявол шығанағы ауданына босатылды. Самбар бұғылары да парктің барлық аймақтарында кездеседі.

Мәдениет орындары

Ұлттық паркте маңызды мәдени ескерткіштер көп, олар бұл аймақтың бұрынғыда мал жаю және кен өндіруге пайдаланылғанын көрсетеді. Олардың бірі – Эйрд шығанағының жанындағы Стейшн Крикте орналасқан Стоунның шеткі бекеті.

Қонақтар

Көптеген келушілер паркті Эилдон көліндегі моторлы қайықпен жүзу және су шаңғысы сияқты су спортымен айналысу үшін база ретінде пайдаланады. Парктің кейбір аймақтарында маусымды жануарларды аулауға рұқсат беріледі. Mountaineer Inlet Boat Camp-қа көлікпен баруға болмайды, ол тек қайықпен келушілер мен жаяу жүргіншілерге арналған.