Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америка Азамат соғысы оқиғасы
American Civil War incident
Дальгрен ісі – 1864 жылғы наурыз айында Вирджиния штатының Ричмонд қаласына жасалған сәтсіз шабуылдан туындаған, Америка Азамат соғысы кезінде болған оқиға. Бригад генерал Хью Джадсон Килпатрик және полковник Ульрик Дальгрен Ричмондқа шабуыл жасап, Бель-Айлдан Одақ тұтқындарын босату және Конфедерацияның инфрақұрылымына нұқсан келтіруді көздеді. Шабуыл сәтсіз аяқталып, Дальгрен Уолкертон шайқасында қаза тапты. Оның денесінен табылған құжаттар Бель-Айлдан Одақ тұтқындарын босату, оларды жанғыш материалдармен қаруландыру, Ричмонд қаласын өртеп жіберу және Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис пен оның кабинетіне қастандық жасау туралы бұйрықтарды көрсетті. Бұл құжаттар Ричмонд газеттерінде жарияланды, Оңтүстікте президент Авраам Линкольннің өзі бұйрық берген деген күдік тудырып, наразылыққа ұласты. Ашулы халық Дальгреннің денесін қазып шығып, Ричмондта құрметсіздікпен көрсетті. Дальгреннің мәйітіне жасалған қатыгездік туралы хабарлар Солтүстіктегі қоғамдық пікірді қоздырды. Одақ газеттері мен Дальгреннің әкесі, Одақ әскери-теңіз күштерінің контр-адмиралы Джон А. Дальгрен құжаттардың жалған екенін мәлімдеді. Одақ генерал-майоры Джордж Мид Конфедерация генерал-майоры Роберт Лиге бұл бұйрықтар Одақ әскерімен келісілмегенін жеке өзі растауға мәжбүр болды. Бұл оқиға Джон Уилкс Буттың Линкольнге жасаған қастандығына ықпал еткен болуы мүмкін. Құжаттардың жалғандығы немесе кім жазғаны әлі анықталған жоқ, бірақ тарихшы Стивен У. Сирс «ашкөз» соғыс министрі Эдвин М. Стэнтонды босатылған Ричмонд тұтқындарының өртеу және қастандық жоспарының артында тұрған тұлға деп санайды. Дальгренмен бірге рейдке қатысқан Әскери барлау бюросының капитаны Джон МакЭнти генерал Марсена Патрикке жарияланған құжаттардың Дальгреннің айтқандарымен сәйкес келетіндіктен, олардың дұрыс екенін айтты. Бұл туралы тағы бір ӘБМ агенті Джон Бэбкок та растады. Соғыстан кейін Стэнтон конфедерация құжаттарын жинау және сақтау жөніндегі тапсырманы алған Фрэнсис Либерден құжаттарды сұрады. Либерге оларды соғыс министріне беруді бұйырды, содан кейін олар қайтадан көрінбеді.
The Dahlgren affair was an incident during the American Civil War which stemmed from a failed Union raid on the Confederate capital of Richmond, Virginia in March 1864. Brigadier General Hugh Judson Kilpatrick and Colonel Ulric Dahlgren led an attack on Richmond to free Union prisoners from Belle Isle and damage Confederate infrastructure. The attack failed and Dahlgren was killed while in retreat during the Battle of Walkerton. Papers discovered on his body revealed orders to free Union prisoners from Belle Isle, arm them with flammable material, torch the city of Richmond and assassinate Confederate President Jefferson Davis and his cabinet. The papers were published in the Richmond newspapers and sparked outrage in the South with speculation that President Abraham Lincoln had given the orders himself. An angry mob disinterred Dahlgren's remains and disrespectfully placed them on display in Richmond. Reports of the mistreatment of Dahlgren's corpse inflamed public opinion in the North. Union newspapers and Dahlgren's father, Union Navy Rear Admiral John A. Dahlgren claimed the papers were a forgery. Union Major General George Meade had to personally assure Confederate General Robert E. Lee that the orders were not authorized by the Union Army. The controversy may have contributed to John Wilkes Booth's assassination of President Lincoln. It has never been determined if the papers were forged or if not, who they were written by, although historian Stephen W. Sears points to the "unscrupulous" Secretary of War Edwin M. Stanton as the authority behind the plan to have the freed Richmond prisoners commit arson and assassination. Captain John McEntee of the Bureau of Military Intelligence, who accompanied Dahlgren on the raid, told General Marsena Patrick that the published documents were accurate, as they corresponded with what Dalhgren told him. This was confirmed by another B. M. I. agent, John Babcock. After the war, Stanton requested the documents from Francis Lieber, who had been tasked with accumulating and preserving captured Confederate documents. Lieber was ordered to give them to the Secretary of War, and they were never seen again.
Өмірбаян
1863-1864 жылдардың қысында Белл-Айл және Либби түрмелері сияқты Конфедерацияның тұтқын лагерлері, Конфедерацияның Дикс-Хилл келісімі бойынша тұтқын алмасу кезінде ұсталған афроамерикандық одақ әскерлерін қосудан бас тартқандықтан, қауіпті түрде толып кетті. Конфедерация түрмелерінде ай сайын шамамен 1500 одақ әскерінің қаза болатыны естілді. Шпиондар Конфедерацияның Ричмонд қаласын қорғауға өте аз күш жұмсағанын, ал Бригадир генерал Хью Джадсон Килпатрик соғыс министрі Эдвин М. Стэнтоннан Ричмондқа қарсы кең ауқымды атты әскер шабуылын жүргізуге рұхсат алғанын хабарлады. Килпатрик бейхабарлығымен танымал болғандықтан, оған «Қырғын аттылығы» деген лақап ат қойылған. Килпатрик шабуылға көмектесу үшін полковник Ульрик Дальгренды тартты. Дальгрен Геттисбург шайқасында жараланғаннан кейін бір аяғын жоғалтқан және жазылғаннан кейін қайтадан әрекетке кірісуге асыққан. 28 ақпанда Килпатрик пен Дальгрен Вирджиния штатының Стивенсбург қаласынан аттанды. Килпатрик 3500 әскермен Ричмондқа солтүстіктен, ал Дальгрен 500 әскермен оңтүстіктен шабуыл жасауға тиіс болды. Күтпеген қысқы дауылдың салдарынан қар, қырау және жаңбыр шабуылды баяулатты. Дальгреннің әскерлері Джеймс өзеніндегі Дувер Миллс маңындағы бродына жеткізілді, бірақ соңғы жаңбырдан су деңгейінің көтерілуіне байланысты одан өте алмады. Одақ әскерлері шегіну кезінде Конфедерация әскерлерінің үздіксіз шабуылына ұшырап, шашырап кетті. 3 наурыз күні түнде Дальгрен мен оның әскерлерінің бір бөлігі Король және Королева округінің сотының жанында, Вирджиния кавалериясының 150 әскерімен, лейтенант Джеймс Поллард басшылығымен тосқауылға түсті. Дальгрен төрт оқтан жараланып, шайқас алаңында қаза тапты. Тағы бірнеше одақ әскерлері тосқауылда қаза болды.
In the winter of 1863 1864, Confederate prisoner camps such as Belle Isle and Libby Prison had become dangerously overcrowded due to the Confederacy's refusal to include captured black Union soldiers in the Dix–Hill Cartel exchanges of prisoners with the North. It was estimated that 1,500 Union soldiers were dying each month in Confederate prisons. Spies reported that the Confederacy had very few men guarding the capital of Richmond and Brigadier General Hugh Judson Kilpatrick received approval from Secretary of War, Edwin M. Stanton, to launch an ambitious cavalry raid against Richmond. Kilpatrick had a reputation for recklessness which earned him the nickname "Kill Cavalry". Kilpatrick recruited Colonel Ulric Dahlgren to assist in the attack. Dahlgren had lost a leg after being wounded at the Battle of Gettysburg and was eager to return to action after his recovery. On February 28, Kilpatrick and Dahlgren left from Stevensburg, Virginia. Kilpatrick was to attack Richmond from the North with 3,500 men and Dahlgren from the South with 500 men. Snow, sleet and rain from an unexpected winter storm slowed the attack. Dahlgren's forces were led to a ford on the James River near Dover Mills but were unable to cross due to high water from recent rains. The Union troops were continually harassed by Confederate forces during the retreat and became separated. On the night of March 3rd, Dahlgren and a portion of his troops were ambushed near King and Queen Court House by 150 men in the Virginia cavalry under the command of Lieutenant James Pollard. Dahlgren was shot by four bullets and died on the battlefield. Several other Union soldiers were killed in the ambush