Кіріспе

Лейпсой (Λειψοί, сондай-ақ: Lipsi; ежелгіде Lepsia, Λέψια) – Грекиядағы Самостан оңтүстікке және Леростан солтүстікке қарай орналасқан арал. Ол Патмос пен Лерос арасында жүретін және Пирейден келетін паромдардың басты маршрутында жақсы қызмет көрсетеді. Лейпсой – Додеканез аралдарының солтүстік бөлігінде, Патмос және Лерос аралдарына жақын орналасқан шағын аралдар тобы. Ірі Лейпси-Аркой архипелагы шамамен 37 арал мен аралшықтан тұрады, олардың тек үшеуі Лейпсойдан ірі: Лейпсой, Аркой (Патмос муниципалитетінің құрамында) және Агрелусса (Патмос муниципалитетінің құрамында). Тек Лейпсой, Аркой және Маратос аралдарында ғана адамдар тұрады. Лейпсой – Оңтүстік Эгей аймағының құрамындағы Калимнос аймақтық бірлігіне қарасты муниципалитет. Муниципалитеттің ауданы бар. Ежелгі заманда онда Лепсия деп аталатын қала болған.

География

Аралда Фунтаниде (сонымен қатар Пикри Неро деп те аталады) бұлақтар бар, сондай-ақ Кимисси аумағында және осы аймақта тағы да көптеген шағын бұлақтар ағып жатыр. Оттас үңгірі елді мекенге үстемдік етеді. Таудың бетіне ойылып салынған тас жол Кимиссидің жоғарғы және төменгі кварталдарын байланыстырады.

Экономика

Жергілікті өнімдерге қызанақ балы (дәстүрлі тәсілмен өндіріледі), шарап, ірімшік, сүт өнімдері (тулумотири ірімшігі, мизитраның жергілікті түрі) және жүзім кіреді. Басқа өнімдер – тоқыма маталар, кілемдер және "фокадия" (ірімшікті сүзуге арналған матадан тігілген қалташалар). Аралдың солтүстігіндегі Москато шығанағы балық шаруашылығынан зардап шеккен. Бұл шығанақтың суы көбінесе балық шаруашылығының қалдықтарынан лайлы болады. Қорғау шаралары жеткіліксіз жағалаулар ластанбаған және жол желісі арқылы оңай жетеді. Жақында жолдар Еуропалық Одақтың қаржысымен қайта жаңартылды.

Көрнекті орындар

Аралдың түкпір-түкпірінде көптеген әулиелерге арналған бірнеше шіркеулер мен монастырлар орналасқан. Олардың ішінде 1980 жылы немесе сол шамада Липсидің сол кездегі приходтық діни қызметкері, отец Никифорос салған Агиос Нектариос шіркеуі бар, ол арал тұрғындары үшін сүйікті крещение орны болған. Панагия ту Хару: сәулет стилі (таза аралдық, Византиялық сезімталдықпен бірақ қарапайым және әсемдікке құштар емес). Мамандар бұл құрылысты жақсырақ зерттегеннен кейін, шіркеу салынған уақытқа қатысты қызықты қорытындылар жасауға болады (біздің заманымыздан бұрын 7-8 ғасырлар аралығында). Бұл шіркеуде Мариямның айқышталған Исаны ұстап тұрғанын бейнелейтін, керемет күшке ие деп есептелетін қасиетті икона бар. Концепциясының ерекшелігі мен өнер шеберлігі осы иконаны агиографиядағы ең жарқын туындылардың біріне айналдырады. Агиос Иоанн Теолог (Иоанн Евангелист), оның құрылысын Липсиядан эмиграциялаған адамдар қаржылаған. Кимиссис тис Теотоку (Марияның ұйықтауы) шіркеуі, сол атпен аталатын кішкентай шығанақтың үстінде биіктеп тұр. Сондай-ақ, мұнда Осман империясы тұсында түріктердің қолынан шейіт болған монахтардың қалдықтары сақталған қабірлер де бар. Олардың бесеуі Константинопольдің Экуменикалық Патриархының жарлығымен қасиетті деп жарияланды. Коуселиодағы Панагия (Құдай ана) шіркеуі, ерте христиан шіркеуінің іргетасына салынған. Бұл шіркеудің қабырғаларына кіріктірілген, әлі ашылмаған жазулары бар мәрмәр тастар, бұрынғы құрылыстың материалдары ретінде пайдаланылған. Порттың екі жағындағы төбелерде Әйгіс Теолог тоу Мошату (17 ғасыр), Әйгіс Спиридион (Кацадияда) және Профитис Илияс – Илияс пайғамбарға арналған және портқа үстемдік ететін төбеде салынған шіркеулер де бар, бұл пайғамбарға арналған шіркеулердің биік жерде салынуының дәстүрлі салты.