Гером Камровский: Американ суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық суретші (1914–2004)

Джером Камровский (29 қаңтар 1914 – 27 наурыз 2004) – американдық суретші және АҚШ-тағы сюрреализм және абстрактты экспрессионизм ағымдарының алғашқы өкілдерінің бірі.

Ерте өмір және білім

Жером Камровский 1914 жылғы 19 қаңтарда Миннесота штатының Уоррен қаласында дүниеге келген. 1932 жылы ол Сент-Пол өнер мектебінде (қазіргі Миннесота американдық өнер мұражайы) оқыды. Тернер де, Бут та Ханс Хофманның шәкірттері болды және Париждегі Abstraction Création тобымен байланыста болды. Осы курстастарынан Камровский «экспрессионисттік кубизмнің бір түрімен» танысты. 1933 жылы Камровскийге Өнер студенттері лигасының стипендиясы берілді, онда ол Нью-Йоркте Ханс Хофманнан оқыды. Өкінішке орай, иммиграциялық мәселелер Хофманның лауазымына кіруіне кедергі келтірді. Дегенмен, Камровский Джордж Гростың сабақтарына қатысу үшін Нью-Йоркте қысқа уақытқа қалуға шешім қабылдады. Бірнеше аптадан кейін ол Сент-Полга оралды және Миннесота FAP/WPA (Works Progress Administration) қабырғаға сурет салу бөлімінде жұмыс тапты. 1936 жылы Миннесота университетінің Нортрап аудиториясында «Синтетикалық кубистік стиль» фрескаларын салды. Осы уақыт аралығында, 1939/1940 жылдың қысында, таңғажайып ынтымақтастық орын алды. Камровский және оның екі замандасы Уильям Базиотс пен Джексон Поллок бірге жиналып, сурет салуды бастады. Бұл тарихи оқиғаның сипаттамасы Элен Ландаудың «Полок» кітабында былайша сипатталған: «Камровский бірнеше жыл бойы сюрреалистік бейнелерді шығару әдістерімен айналысқан. Б. Х. Фридманға жазған хатында Камровский бір күні өзі, Поллок және Базиотс лакталған бояудың кварталымен ойнап жүргенін еске алды. Базиотс «Поллокқа бояуды қалай айналдыру керектігін көрсету үшін» бірнешеуін пайдалануға болатынын сұрады. Содан кейін ол бөлмені айналып, жұмыс істеуге болатын нәрсені іздеді, ал Камровскийдің «бояу құйып, жақсы жүрмейтін» кенеп қолға түсті, сондықтан Базиотс оған ақ бояуды лақтыра бастады. Ол содан кейін сусымалы палитралық пышақты Джексонға берді, ол қатты шоғырланған күйінде бояуды тастап, қайтадан бояуға кірісті. Камровскийдің айтуынша, барлығы ойнауға мүмкіндік алғаннан кейін, Базиотс өзі жасаған спиральді формаларды «құстардың ұясы» деп таныды, бірақ Поллок оның дақтарын түсіндіруден бас тартты». Бұл картина сюрреализмнен экшн-бейнелеу өнеріне және абстрактті экспрессионизмге өту және бірігуін көрсететін маңызды жұмыс болды. 1947 жылы Камровскийді Париждегі сюрреалистік көрмеге сюрреалистік көшбасшы Андре Бретон шақырды. Бретон ол туралы былай деді: «Соғыстың соңғы жылдарында Нью-Йоркте дамуына сүйене отырып, мен барлық жас суретшілердің ішінде Гером Камровский мені «сапасы» және оның зерттеулерінің тұрақты сипаты үшін ең көп таң қалдырды. Ол жаңадан келгендердің ішінде жалғыз өзі жаңа бағытқа бет бұрған». Бұл мансап отыз сегіз жыл бойы жалғасты және сансыз көп адамды өздерінің көркемдік шекараларын кеңейтуге талпындырды. Университеттің өнер және дизайн мектебінің профессоры Джон Раш былай деді: «Профессор Камровский ұстаз ретінде өз студенттеріне өнерлерін тәжірибемен сынап, шегінен тыс қалдырмауды үйретті. Ол оларды сәтсіздіктен қорықпауға шақырды және оны шығармашылық үрдістің табиғи бөлігі деп қарастырды» және «Барлық жағынан, ол өз жолын табудың маңыздылығын және оған жету үшін ауыр жұмыс пен адалдық қажет екенін атап өтті. Ол – оқушылармен жақсы қарым-қатынаста болатын, өйткені өзі ешқашан мұғалім болудан бас тартпаған». Оқыту екінші құмарлығына айналды. Жылдар өте келе, Камровскийдің энергиясы мен ынтасы ешқашан әлсіреген жоқ, ал оның стилі өткендегі абстрактілі ақыл-ой жаттығуларынан жиі шыныдан, цементтен және кездейсоқ табылған заттардан жасалған түрлі-түсті 3D бұйымдарға дейін динамикалық түрде дамып келеді. Ол күнде жұмыс істеп, Мичиган мен басқа жерлерде тұрақты түрде көрме өткізді. Бірде ол: «Мичиган маған жақсылық жасады, мені қате түсінбеңіз, бірақ екінші жағынан мен оны біршама жек көремін» деген. Оның шығармалары қазіргі заманғы өнер мұражайының, Метрополитен өнер мұражайының, Уитни мұражайының, Миннеаполис өнер институтының, Смитсониялық американдық өнер мұражайының, Филлипс коллекциясының, Ратгерс университетінің Зиммерли өнер мұражайының, Израиль мұражайының, Лос-Анджелес округінің өнер мұражайының, Вайсман өнер мұражайының, Детройт өнер мұражайының, Уэзерспун өнер мұражайының, Ворчестер өнер мұражайының, Флинт өнер институтының және Мичиган өнер мұражайының коллекцияларында бар.

Gerome Kamrowski was born in Warren, Minnesota, on January 19, 1914. In 1932 he enrolled in the Saint Paul School of Art (now Minnesota Museum of American Art MMAA), where he studied with Leroy Turner, and Cameron Booth. Both Turner and Booth had been students of Hans Hofmann, and were also associated with the Abstraction Création group in Paris. It was from these peers that Kamrowski was introduced to a "kind of expressionist cubism." In 1933 Kamrowski was awarded a scholarship to the Art Students League, where he would study in New York under Hans Hofmann. Unfortunately immigration problems had prevented Hofmann from assuming his post. Nevertheless, Kamrowski decided to remain in New York for a short time, to attend classes taught by George Grosz. After a few weeks, he returned to St. Paul, and found a position in the mural painting division of the Minnesota FAP/WPA (Works Progress Administration). In 1936 he contributed “Synthetic Cubist Style” frescoes in the Northrup Auditorium of the University of Minnesota. It was during this time, the winter of 1939/1940, that an amazing collaboration was made. Kamrowski and two of his contemporaries, William Baziotes and Jackson Pollock, came together and began to paint. The description of this historic event is described as follows in "Pollock" by Ellen G. Landau: "For a number of years, Kamrowski had been involved with Surrealist image coaxing techniques. In a letter to B. H. Friedman, Kamrowski recalled that one day he, Pollock, and Baziotes were fooling around' with quart cans of lacquer paint. Baziotes asked if he could use some 'to show Pollock how the paint could be spun around.' He then looked around the room for something to work on, and a canvas that Kamrowski had 'been pouring paint on and was not going well' was handy, so Baziotes began to throw and drip' white paint on it. He next gave the dripping palette knife to Jackson, who with his intense concentration' started flipping the paint with abandon. ' According to Kamrowski, after all had a chance to play, Baziotes identified the spiral forms he had created as 'birds' nests, ' but Pollock refused to interpret his spots." This painting was a pivotal work, showing the transition from, and fusion of, Surrealism to Action Painting and Abstract Expressionism. In 1947, Kamrowski was invited to the Surrealist Exhibition in Paris by Surrealist leader André Breton. Breton said of him, "Of all the young painters whose evolution I have been able to follow in New York during the last years of the war, Gerome Kamrowski is the one who has impressed me far the most by reason of the "quality" and sustained character of his research. Among all the newcomers there, he was the only one tunnelling in a new direction " It was a career that would span thirty eight years, and would encourage countless others to push their artistic boundaries. Professor Jon Rush, at the University's School of Art and Design, stated: "As a teacher, Professor Kamrowski admonished his students to experiment and push the boundaries of their art. He urged them to be unafraid of failure and consider it a natural part of the creative process," and says "Above all, he stressed the importance of finding one's own path and that it would take hard work and dedication to achieve that. He was a natural teacher who related well to students because he himself never stopped being one." Teaching became a second passion. Over the years, Kamrowski's energy and drive never faltered, and his style continued to evolve dynamically from the abstract intellectual exercises of the past to colorful 3 D pieces often made of glass, cement, and random found objects. He worked every day and exhibited steadily in Michigan and elsewhere. He once said, "Michigan has been good to me, don't misunderstand me, but on the other hand I have a certain amount of contempt for it." His work is in the collections of the Museum of Modern Art,Metropolitan Museum of Art,Whitney Museum,Minneapolis Institute of Art,Smithsonian American Art Museum,The Phillips Collection,Zimmerli Art Museum at Rutgers University,Israel Museum,Los Angeles County Museum of Art,Weisman Art Museum,Detroit Institute of Arts,Weatherspoon Art Museum,Worcester Art Museum,Flint Institute of Arts, and University of Michigan Museum of Art.

Жеке өмір

Оның алғашқы әйелі Марианна Фаргионе болды, одан Феликс деген ұлы болды. Оның екінші әйелі Эдит Дайнс, ал үшінші әйелі Мэри Джейн Додман болды. 2004 жылдың 27 наурызында Мичиган штатындағы Энн-Арбор қаласындағы үйінде дүние салды. Ол 90 жасқа толыпты.