Кіріспе
Адамның материалдық емес рухани жаны – денеден бөлек, материалдық емес және өлмейтін жан ұғымы – яһуди дінінде Вавилон тұтқындығына дейін пайда болған жоқ, бірақ парсы және грек философияларымен байланыс нәтижесінде қалыптасты.
The concept of an immaterial and immortal soul – distinct from the body – did not appear in Judaism before the Babylonian exile, but developed as a result of interaction with Persian and Hellenistic philosophies.
Таргумдағы Жаратылыс 2: 7 - нің раввиндік түсінігі
Құдай Ие адамды екі түрлі етіп жаратты. Ол киелі орынның топырағын, әлемнің төрт желден келген желді алып, әлемнің барлық суларынан араластырып, оны қызыл, қара және ақ түсті етіп жаратты. Оның мұрнына өмірдің демін үрледі, және Адамның денесінде сөйлейтін рухтың шабыты болды, көздерінің нұрлануына және құлақтарының естуіне мүмкіндік берді. –Targum Pseudo Jonathan
Құдай Ие Адамды жердің топырағынан жаратты, және оған өмірдің демін үрледі, сонда Адамда сөйлейтін рух пайда болды. –Targum Onkelos
And the Lord God created Adam from dust of the ground, and breathed upon his face the breath of lives, and it became in Adam a Discoursing Spirit. –Targum Onkelos
Адам нефиш ретінде
Бұл жерде және "Киелі жазбалардың" барлық жерінде "тірі жан" дегеніміз – "тірі адамды" білдіреді. Өйткені, Бривард Чайлдс жазғандай, Киелі кітапта адам "жаны бар емес, ол өзі – жан".
Жануарлар - нефиш
1 Коринфтіктерге 15:45 (KJV) бойынша жан [psūchê] Ескі Ғидаттың мәтінін түсіндіру арқылы анықталады: «Осылай жазылған: Бірінші адам Адам тірі жан [psūchê] ретінде жаратылды; соңғы Адам – жандырушы рух ретінде жаратылды».
Жаңа Келісім
Жаңа Келісімдегі Ескі Келісімдегі "жан" сөзіне баламасы – "психе". Екі сөз де ұқсас мағыналарды білдіреді. Екеуі де адамды немесе оның өмірін толығымен көрсете алады. "Психе"/ψυχἠ сөзінің барлық қолданысы мен мағынасы туралы толық мәліметтер үшін Джозеф Генри Тейердің "Жаңа Келісімнің грек-ағылшын сөздігі" еңбегін қараңыз.
Жанның өлімі
Кейбір жазушылардың пікірінше, нефеш пен псухе табиғи түрде мәңгілік емес. Олар өлім мен Қиямет күні тірілу арасындағы уақытта, яғни аралық жағдайда өліп, ештеңе түсінбей жатады. Джон Голдингей былай деп жазады: "Адамның өмірі Құдайдан тікелей келді, және кімде бір өлгенде, демі (руах, мысалы, Забур 104:29) немесе жаны (непеш, мысалы, Тек қана 35:18) жоғалып, руах болған Құдайға қайта оралатыны анық".
Өлместік
Денеден бөлек, одан кейін де жасайтын материалдық емес жан ұғымы бүгінде кең таралған, бірақ қазіргі ғалымдардың пікірінше, бұл ежелгі еврейлердің сенімдерінде кездеспеген. "Нефеш" деген сөз ешқашан өлімсіз жанды немесе дене өлгеннен кейін де сақтала алатын, денесіз адамның бөлігін, өлгендердің рухын білдірмейді.
Дәстүрлі христиандық
Патристикалық ойда, 2-ғасырдың соңына қарай, псухе еврейше емес, грекше түсініле бастады, денеден өзгеше қарастырылды. 3-ғасырда Оригеннің ықпалымен жанның табиғи өлмейтіні және оның құдайлық мәні туралы дәстүр қалыптасты. Жаңа «Британника» энциклопедиясы көрсеткендей: «Ерте христиан философтары гректердің жанның өлмейтіні туралы ұғымын қабылдап, жанды Құдай жаратқан және оны тұқымдану кезінде денеге сіңірген деп есептеді». Жанның табиғи өлмейтіні туралы түсінік орта және батыс теологтары арасында орта ғасырлар бойы қабылданды, және Реформациядан кейін де, Уэстминстерлік Исповеданиеде көрсетілгендей, сақталды.