Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индонезиялық кәсіпкер
Indonesian businessman
Судоно Салим (16 шілде 1916 – 10 маусым 2012) – индонезиялық банкир және кәсіпкер. Ол Индонезиядағы ең бай жеке тұлға болды. 1992 жылы басқаруды кіші ұлы Антони Салимге (қазір Индонезияның ең бай бес адамның бірі) тапсырғанға дейін, ол Салим тобының негізін қалаушысы және төрағасы болды.
Sudono Salim (16 July 1916 – 10 June 2012) was an Indonesian banker and businessman. He was the richest individual in Indonesia. He was the founder and chairman of the conglomerate Salim Group before handing over its management to his youngest son Anthoni Salim (now the fifth wealthiest person in Indonesia) in 1992.
Ерте өмір
1916 жылы Салим Қытайдың Фуцзин қаласында Лим Сио Лён (林) болып дүниеге келді. Қытай зодиагі бойынша, ол жетінші айдың жетінші күні Аждаһа жылында туған. 1936 жылы ол Фуцзянь провинциясынан шығып, ағасы Лием Сио Хи және қайын інісі Чжэн Сюшенге Кудус қаласына, Орталық Яваға қосылды. Кудуста болғанда, оның өндіріс компаниясы Индонезия Ұлттық революциясының әскерлеріне медициналық жабдықтармен қамтамасыз етті және армия офицері Сухартомен байланыс жасады. Салим индонезиялық әскерлерге голланд әскерлеріне қарсы тұру үшін қару-жарақ берген деген айыптамаларды жоққа шығарды. Тәуелсіздік алғаннан кейін әскерлер голланд бизнесiн басып алғанда, оның бизнесі олардың көптеген активтерін өзіне қабылдап, қарағай нарығында монополияға қол жеткізді.
In 1916, Salim was born as Lim Sioe Liong (林) in Fuqing, Fujian, China. According to the Chinese zodiac, he was born in the Year of the Dragon, on the seventh day of the seventh month. In 1936, he left Fujian to join his brother Liem Sioe Hie and brother in law Zheng Xusheng in Kudus, Central Java. While in Kudus, his manufacturing company supplied soldiers of the Indonesian National Revolution with medical supplies and came into contact with Suharto, an officer of the army. Salim denied allegations that he also provided arms to Indonesian soldiers to resist Dutch forces. As soldiers seized Dutch businesses following independence, his business subsumed many of their assets and gained a monopoly in the clove market,
Іскерлік мансап
1952 жылы Джакартаға көшіп келген соң, Салим Гонконг пен Сингапурдағы басқа да теңдес қытай бизнесмендерімен байланыс орнату арқылы арахис майы саудасымен айналысатын компаниясын кеңейтті. Оның сабын өндіруші компаниясы Индонезия Ұлттық Қарулы Күштерінің негізгі жеткізушілерінің біріне айналды. Салим кейіннен коммерциялық қызметін тоқыма өндірісі және қаржылық қызметтерге кеңейтті, нәтижесінде 1957 жылы Индонезияның ең ірі жеке банкі – Орталық Азия банкін құруға ықпал етті. Азиялық қаржы дағдарысынан кейін ол банк басқаруын үкіметке беруге мәжбүр болды. 1968 жылы корпоративтік бірігу нәтижесінде Салим гвоздика импортына монополия құру құқығын алды. Ол сондай-ақ Хоккья тегінен шыққан тағы бір кәсіпкермен бірлесіп, "Богасари" компаниясын құрды, ол кейіннен Индонезияның ең ірі диірмені, өндірушісі және ұн жеткізушісіне айналды. Осы екі компаниядан түскен үлкен пайда оған 1973 жылы цемент өндіретін "Indocement" гигантын құруға қажетті қаржыны ұсынды. 1992 жылы Салим "Салим тобының" басқаруын ұлы Антони Салимге тапсырды. 1997 жылға қарай "Салим тобының" активтері 20 миллиард АҚШ долларын құрады, 500-ден астам еншілес компаниялары 200 000-нан астам индонезиялықтарды жұмыспен қамтыды. Азиялық қаржы дағдарысы кезінде конгломерат 4,8 миллиард АҚШ доллары көлемінде қарызға батып, 1998 жылы Банк Орталық Азияны Индонезия үкіметіне мемлекеттік меншікке беруге мәжбүр болды. Ол кезде "БСА" компаниясының 30 пайызы Сухартоның екі баласына тиесілі болды. 1998 жылғы мамырдағы тәртіпсіздіктер кезінде Салим Джакартадағы үйіне жасалған шабуылдан кейін Сингапурге қашып кетті, ал оның ұлы отбасылық бизнесті қайта жандандыру үшін Индонезияда қалды. Салим соңында АҚШ-тың Лос-Анджелес қаласында қоныстанды.
In 1952, after moving to Jakarta, Salim expanded his peanut oil trading company by establishing connections with other Overseas Chinese businessmen in Hong Kong and Singapore respectively. His soap manufacturing company became one of the primary suppliers to the Indonesian National Armed Forces. Salim later expanded his commercial activities into textile manufacturing and financial services, eventually being behind the establishment of Indonesia's largest private bank, Bank Central Asia in 1957. Following the Asian financial crisis, he was forced to give up control of the bank to the government. In 1968, after a corporate merger, Salim gained the rights to a establish a corporate monopoly on clove importation. He also established Bogasari, a joint venture with another businessman of Hokchia ancestry where the company later became Indonesia's largest miller, producer, and supplier of flour. Windfall profits from those two companies were said to have provided him with the expansion capital to finance the establishment of cement giant Indocement in 1973. In 1992, Salim handed over management of the conglomerate Salim Group to his son Anthoni Salim. By 1997, the Salim Group presided over US$20 billion in assets with more than 500 subsidiaries employing over 200,000 Indonesians. When the Asian Financial Crisis hit, the conglomerate incurred US$4.8 billion in debt and had to give up control of Bank Central Asia in 1998 to the Indonesian government for nationalization. BCA was then 30% owned by two offspring of Suharto. During the May 1998 riots, Salim fled to Singapore after a mob burned his home in Jakarta; his son remained back in Indonesia to ward off the mobs and resurrected the family business. Salim eventually settled in Los Angeles in the United States.
Жеке өмір
Сәлімнің үш ұлы мен бір қызы болды. 2012 жылдың 10 маусымында, 96 жасқа толуына бір ай қалғанда, Сәлім Сингапурдың Раффлс ауруханасында табиғи себептерден қайтыс болды. Ол Лим Чу Канг зиратында жерленген.
Salim had three sons and one daughter. On 10 June 2012, a month before his 96th birthday, Salim passed away from natural causes in Raffles Hospital, Singapore. He is buried at the Lim Chu Kang Cemetery.