Роберт Льюис Стивенсонның "Дене ұрлаушы" әңгімесі. 1828 жылғы қылмысқа негізделген, қорқынышты құпиясы бар мақала. Роберт Нокс, Вулф Макфарлейн тағы басқалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Дене ұрлаушы" – шотланд жазушысы Роберт Луис Стивенсонның (1850–1894) қысқа әңгімесі. 1884 жылдың желтоқсанында "The Pall Mall Gazette" газетінде алғаш жарияланған, оның кейіпкерлері хирург Роберт Нокс (1791–1862) 1828 жылы болған әйгілі Берк және Хейр қылмыстары кезінде жұмыс істеген қылмыскерлерге негізделген.
"The Body Snatcher" is a short story by the Scottish author Robert Louis Stevenson (1850–1894). First published in The Pall Mall Gazette in December 1884, its characters were based on criminals in the employ of the surgeon Robert Knox (1791–1862) around the time of the notorious Burke and Hare murders in 1828.
Сюжет
Достар бір-екі стакан ішіп отырғанда, атақты дәрігер Вольф Макфарлейн кіреді. Достарының бірі Феттс есімді таниды және ашуланып жаңа келген адаммен бетпе-бет келеді. Достары оның мінез-құлқын күдікті деп санаса да, олардың ешқайсысы оның артында не тұрғанын түсінбейді. Макаффелан мен Феттс анатомия профессоры К. К. Күллі медицинаны бірге оқыған екен. Олардың міндеті - денелерді дизекциялауға алу және оларды жеткізген екі адам үшін ақша төлеу. Бірде Феттс бір әйелдің мәйітін танып, оның өлтірілгеніне сенімді болады. Алайда, Макфарлейн екеуі де қылмысқа араласпауы мүмкін деп, оны оқиға туралы хабарлаудан аулақ етеді. Кейіннен Фетс Макфарленмен бірге Грей есімді адаммен бірге мешітте кездеседі, ол Макфарленге қатыгездікпен қарайды. Келесі күні Макфарлейн Грейдің денесін өлшеуге әкеледі. Фетс досының кісі өлтіргеніне сенімді болса да, Макфарлен оны үндемеуге қайтадан көндіреді, егер ол осындай ерлік істерді орындауға батыл болмаса, ол жай ғана басқа құрбан болады деп сендіреді. Екі адам денені толықтай сезімталдықпен кесуді қамтамасыз етеді, кез келген сот-медициналық дәлелді жояды. Феттс пен Макфарлейн өз жұмысын қылмысқа қатысы жоқ күйінде жалғастыруда. Алайда, денелер жетіспеушілігі олардың ақыл-кеңесшісін мұқтаждыққа ұшыратқанда, оларды жаңадан жерленген әйелді экзотизациялау үшін ауылдың шіркеу бағына жібереді. Олар екі жақтағы өлікпен бірге көлікпен келе жатқанда, үрейленіп, оны жақсырақ көру үшін тоқтап қалады. Олар арасындағы дене Грейдің, оны жойып жібердік деп ойлағанның, екенін білгенде шошынады.
A group of friends are having a few drinks when an eminent doctor, Wolfe Macfarlane, enters. One of the friends, Fettes, recognises the name and angrily confronts the new arrival. Although his friends find this behaviour suspicious, none of them can understand what might lie behind it. It turns out that Macfarlane and Fettes had attended medical school together under anatomy professor Mr. K. Their duties included taking receipt of bodies for dissection and paying the pair of shifty and suspicious men who supplied them. On one occasion, Fettes identifies a body as that of a woman he knew and is convinced that she has been murdered. However, Macfarlane talks him out of reporting the incident, lest they both become implicated in the crime. Later, Fettes meets Macfarlane at a tavern, along with a man named Gray, who treats Macfarlane rudely. The following night, Macfarlane brings Gray's body as a dissection sample. Although Fettes is now certain that his friend has committed murder, Macfarlane again convinces him to keep his silence, persuading him that if he is not courageous enough to perform such manly deeds as these, he will end up as just another victim. The two men ensure that the body is comprehensively dissected, destroying any forensic evidence. Fettes and Macfarlane continue their work without being implicated in any crime. However, when a shortage of bodies leaves their mentor in need, they are sent to a country churchyard to exhume a recently buried woman. Driving back with the body seated between them, they begin to feel nervous and stop to take a better look. They are shocked to discover that the body between them is that of Gray, which they thought they had destroyed.
Басқа ақпарат құралдарында бейімделу
1945 жылы түсірілген "The Body Snatcher" фильмі қысқа әңгімеге шала-шарпы негізделген. Фильмді Валь Льютон өндірді, режиссері Роберт Уайз болды, ал Борис Карлофф, Генри Дэниелл және Бела Лугоси басты рөлдерде ойнады. "The Flesh and the Fiends" (1960) фильмі доктор Нокстың (Питер Кушинг) және оның Берк пен Хейрмен байланысы туралы айтады. 1966 жылы Тоби Робертсон режиссерлік еткен телефильм түсіріліп, "Сыр және қиял" сериясының екінші эпизоды ретінде көрсетілді. Өндірістің тек аудио жазбалары ғана сақталған. "The Body Snatcher" әңгімесі "Уоррен" журналының "Creepy" санында, 7-ші санында (1966 жылдың ақпаны) жарияланды, оны Арчи Гудвин бейімдеп, Рид Крандал суреттеді. Әңгімеге сәл өзгеріс енгізілді: Фетс доктор Нокстің студенті емес, доктор "Тодди" Макфарлейннің зертханалық ассистенты болып келеді. Бұл әңгімені 1974 жылы Иан Мартин Говард Да Силва, Ральф Белл, Корт Бенсон, Патрисия Эллиотт және Кен Харви қатысқан CBS радиолық құпия театрының эпизоды үшін де бейімдеді. Шоу 1980 жылы Canadian Broadcasting Corporation телеарнасының "Nightfall" сериясының бөлігі ретінде қайтадан радиоға бейімделді.
The 1945 film The Body Snatcher was loosely based on the short story. The film was produced by Val Lewton and directed by Robert Wise, and starred Boris Karloff, Henry Daniell and Bela Lugosi. The movie The Flesh and the Fiends (1960) tells the story of Dr. Knox (Peter Cushing) and his association with Burke and Hare. A television film was made of the story in 1966, directed by Toby Robertson, broadcast as the second episode of Mystery and Imagination. Only audio recordings of the production are known to survive. "The Body Snatcher", published in the Warren magazine Creepy No. 7 [February 1966], was adapted by Archie Goodwin and illustrated by Reed Crandall. The story is slightly altered: Fettes is Dr "Toddy" MacFarlane's laboratory assistant rather than a fellow student of Dr Knox. The story was also adapted by Ian Martin for a 1974 episode of The CBS Radio Mystery Theater starring Howard Da Silva, Ralph Bell, Court Benson, Patricia Elliott, and Ken Harvey. The show was also adapted for radio again in 1980 as part of the Canadian Broadcasting Corporation series Nightfall.