Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан композиторы
Spanish composer
Алонсо Мударра (шамамен 1510 – 1 сәуір 1580) – Ренессанс дәуірінің испан композиторы, сонымен қатар виуэла, гитара тәрізді аспапта орындаған. Ол аспаптық музыканың да, әндердің де жаңашыл композиторы болды және гитараға жазылған ең ерте сақталған музыканың авторы.
Alonso Mudarra (c. 1510 – April 1, 1580) was a Spanish composer of the Renaissance, and also played the vihuela, a guitar shaped string instrument. He was an innovative composer of instrumental music as well as songs, and was the composer of the earliest surviving music for the guitar.
Өмірбаян
Туған жері белгісіз, бірақ ол Гвадалахарада өсті және, әдетте, музыкалық білімін сол жерде алды. 1529 жылы Карл V-тің серігінде, Инфантадоның төртінші герцогы Иниго Лопес де Мендоза, Сантильяна маркизінің қосылып, Италияға сапар шеккен болуы мүмкін. Испанияға оралғаннан кейін ол дін қызметкері болып, 1546 жылы Севилья соборында канон лауазымын алды, және өмірінің соңына дейін сол жерде қызмет етті. Соборда ол барлық музыкалық шараларды басқарды; оның музыкалық қызметі туралы көптеген жазбалар сақталған, оларға музыканттарды жұмысқа алу, жаңа орган сатып алып құрастыру және әртүрлі мерекелерде композитор Франсиско Герреромен тығыз жұмыс істеу кірді. Мударра Севильяда қайтыс болды, оның көптеген мүлігі өсиеті бойынша қаланың кедейлеріне таратылды. Мударра виуэла және төрт тартылған гитараға көптеген шығармалар жазды, олардың барлығы 1546 жылдың 7 желтоқсанында Севильяда жарық көрген «Tres libros de música en cifras para vihuela» («Виуэла үшін сандармен жазылған үш музыка кітабы») жинағында топтастырылған. Бұл үш кітап төрт тартылған гитараға арналған алғашқы музыканы қамтиды, ол сол кезде салыстырмалы түрде жаңа аспап болатын. Екінші кітаптың ерекшелігі – онда «тоно» немесе лад бойынша реттелген сегіз көп бөлімді шығарма бар. Бұл басылымда фантазиялар, вариациялар (соның ішінде La Folia бойынша жиын), tientos, паваналар мен гальярдтар, және әндер сияқты композициялар ұсынылған. Қазіргі тыңдаушыларға оның Fantasia X шығармасы жақсы таныс, ол көп жылдар бойы концерттерде орындалып, жазылып келеді. Әндер латын, испан және итальян тілдерінде жазылған, оларға романстар, кансьондар (әндер), вилансиколар (халық әндері) және сонеттер кіреді. Тағы бір жаңалық – әртүрлі тембрлерді білдіретін әртүрлі белгілерді қолдану: баяу, орташа және жылдам.
The place of his birth is not recorded, but he grew up in Guadalajara, and probably received his musical training there. He most likely went to Italy in 1529 with Charles V, in the company of the fourth Duke of the Infantado, Íñigo López de Mendoza, marqués de Santillana. When he returned to Spain he became a priest, receiving the post of canon at the cathedral in Seville in 1546, where he remained for the rest of his life. While at the cathedral, he directed all of the musical activities; many records remain of his musical activities there, which included hiring instrumentalists, buying and assembling a new organ, and working closely with composer Francisco Guerrero for various festivities. Mudarra died in Seville, and his sizable fortune was distributed to the poor of the city according to his will. Mudarra wrote numerous pieces for the vihuela and the four course guitar, all contained in the collection Tres libros de musica en cifras para vihuela ("Three books of music in numbers for vihuela"), which he published on December 7, 1546 in Seville. These three books contain the first music ever published for the four course guitar, which was then a relatively new instrument. The second book is noteworthy in that it contains eight multi movement works, all arranged by "tono", or mode. Compositions represented in this publication include fantasias, variations (including a set on La Folia), tientos, pavanes and galliards, and songs. Modern listeners are probably most familiar with his Fantasia X, which has been a concert and recording mainstay for many years. The songs are in Latin, Spanish and Italian, and include romances, canciones (songs), villancicos, (popular songs) and sonetos (sonnets). Another innovation was the use of different signs for different tempos: slow, medium, and fast.