Кіріспе

Континенттік реформациялық протестантизм – протестантизм ішіндегі реформация дәстүрінің бір бөлігі, оның бастауы континенттік Еуропада жатыр. Оның ең белгілі кіші топтары – голланд реформаторлары, швейцар реформаторлары, француз гугеноттары, венгр реформаторлары және Италиядағы вальденс шіркеуі. Бұл термин осы шіркеулерді Британ аралдарында немесе әлемнің басқа аймақтарында пайда болған пресвитериандық, конгрегациялық немесе басқа кальвинистік шіркеулерден ерекшелеу үшін қолданылады. Олардың діни сенімдері көбінесе швейцариялық реформацияға негізделген, себебі Швейцария (әсіресе Женева және Цюрих) сол дәуірдегі ең беделді реформациялық теологтардың орталығы болды. Оны реформациялық сенімнің тұңғыш тұжырымын қалыптастырған Гулдрих Цвингли бастады. Швейцария реформациясын Мартин Буцер, Генрих Буллингер және Жан Кальвин одан әрі дамытты. XVI ғасырда бұл қозғалыс Еуропаның көп бөлігіне тарады, кейде монархтардың немесе ақсүйектердің қолдауымен, мысалы, Нидерланды, Швейцария, Венгрия, кейбір неміс мемлекеттері және Францияда.

Үкіметтің түрлері

Англикан және көптеген лютеран және методист шіркеулерінің епископтық басқару үлгісінен өзгеше, Континенттік реформацияланған шіркеулер "қариялар" немесе мінезді қызметкерлердің жиналыстарымен басқарылады. Бұл Континенттік реформацияланғандарда әдетте Синодтық басқару деп аталады, бірақ ол мәні жағынан пресвитериандық басқару үлгісімен бірдей: қариялар консисторияны, аймақтық басқару органы – классисті құрайды, ал ең жоғары саяси сот – жалпы синод болып табылады. Венгриядағы реформацияланған шіркеу, оның Румыниядағы серіктес шіркеуі, Америкадағы венгр реформацияланған шіркеуі және Польша реформацияланған шіркеуі ғана епископ лауазымын сақтап қалған континенттік реформацияланған шіркеулер болып табылады.

Әлемдегі кальвинистік шіркеулер

Кальвинист дәстүріндегі көптеген шіркеулер еуропалық көші-қон немесе еуропалық және Солтүстік Америка миссионерлік қызметі арқылы тарады. Континенттік реформаланған шіркеулердің толық тізімін осы жерден табуға болады.