Ирландиялық әулет басшысының жалған тарихы және тегі

Кіріспе

Солтүстік Ирландиялық генеалог, тарихшы және титул талап етуші Теренс Фрэнсис Маккарти (21 қаңтар 1957 жылы туған), бұрын өзін Тадг V, Маккарти Мór, Десмонд князі және Керславни лорды деп атаған, генеалог, тарихшы және жазушы, ең алдымен Маккарти Мór ирландтық бас титулына талапкер ретінде танымал. Ол Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында дүниеге келген. Оның тегі кейде Маккарти деп жазылады. 1992 жылы, өзінің шежіресіне қатысты жалған құжаттарды ресми қарау үшін ұсынғаннан кейін, Маккарти Маккарти Мór атынан басшы ретінде мойындылыққа ие болды. Ол Ирландия мен Солтүстік Америкадағы рулық қауымдастықтардың бірігуін ұйымдастыруға тырысты, мұралық туризмді дамытуға бағытталды. Сондай-ақ ол International Commission on Orders of Chivalry (ICOC) ұйымында белсенді болып, Niadh Nask деп аталатын орденді насихаттады. Оның талаптары 1999 жылы The Sunday Times газетімен күдікке түсті, газет оның шежіресін зерттеп, оның әкесі Белфаста қарапайым жұмысшы болғанын анықтады. Осы жылы Маккартиге берілген мойындылық күшін жойды және ол титулынан бас тартты; 2003 жылы үкімет ирландтық рулардың басшыларына көрсетілетін әдепкі құрметтерді беру практикасын тоқтатты.

Маккарти Мор

1992 жылғы 28 қаңтарда Ирландияның генеалогиялық кеңсесі Теренс Маккартиге Маккарти септасының немесе кланының басшысы атағын, яғни Маккарти Мор атағын ресми түрде берді. Бұл атау сөзбе-сөз «Ұлы Маккарти» дегенді білдіреді. Маккартилер бұрын Дезмондтың ханзадалары болған, ал одан бұрын Кашельдің Эоганахт арқылы Мюнстердің патшалары болған. Маккарти атақ иелігін тұңғыштық емес, танистерлік қағида бойынша талап етті және 1980 жылы әкесі оның пайдасына атақтан бас тартқанын мәлімдеді. Ол Ирландия, Канада және АҚШ-тағы Маккарти кландық қауымдастықтарының біріккен ұйымын басқарды, ол сол кездегі мұра туризмінің даму тенденцияларын пайдаланды. Маккарти Ниадх Наск деп аталатын жартылай рыцарлық орден құрды және өзінің жақтастарына дворяндық титулдар берді. 1990 жылдардың басында Маккарти International Commission on Orders of Chivalry (ICOC) халықаралық ұйымына қосылды, оның мақсаты рыцарлық ордендердің заңдылығын тексеру болып табылады. 1996 жылға қарай ол ICOC-тің негізін қалаушысы және президенті Роберт Гейрдің орынбасары болды. Гейр мен Маккарти ICOC-тің беделін Ниадх Наск орденінің заңдылығын және Маккартидің абыройлы титулдарына жасаған жалған талаптарын насихаттау үшін пайдаланды. Сонымен қатар, Гейр Ниадх Наск орденінде Маккартидің «констеблі» лауазымын атқарды. 1996 жылы ICOC Басқармасының қалған сегіз мүшесінің арасында өзін «Барон О’Келли де Конехера» деп мәлімдеген Патрик О’Келли және Ниадх Наск мүшелері болған тағы алты адам бар еді. ICOC-тің тізілімінде оның вице-президенті «Дезмондтың принці, Маккарти Мор» деп көрсетілген. Бұқаралық ақпарат құралдары Маккартидің Маккарти Мор екендігі туралы талабына қатысты жасалған зерттеулер туралы хабарлады, ол зерттеулер оның талабының негізінде жалған құжаттар бар екенін көрсетті. Оның ата-бабалары Мюнстер аристократиясынан емес, Белфаст қаласындағы қарапайым жұмысшылар отбасынан шыққандығы анықталды. Маккартидің әкесінің әкесі Томас Маккартидің туу туралы куәлігінде күтілген «Маккарти» есімі орнына «Маккартни» деп жазылған. Бұл мәселені шешуге екі оқиға себеп болды. 1999 жылдың тамызында Ирландияның генеалогиялық кеңсесі Теренс Маккартиді Маккарти Мор ретінде танудан бас тартты. 1999 жылдың 4 қыркүйегінде АҚШ-тың Джорджия штатындағы Атланта қаласында он екі негізгі қолдаушыдан тұратын топ жиналды. Бұл кездесудің хаттамасы мен көтерілген негізгі мәселелер 8 қыркүйекте Танжердегі Теренс Маккартиге жіберілді. Дублиндегі генеалогиялық кеңседегі құжаттарға қол жеткізген және ондағы тектік дәлелдемелердің жеткіліксіздігіне «қатты қайғы басқан» тарихшы Питер Берресфорд Эллистің баяндамасынан кейін, «Атланта тобы» 2 қазан күні Маккартиге басшылыққа деген талабын растау үшін жеткілікті дәлелдер ұсынуды талап етіп, ультиматум жіберді. 1999 жылдың 9 қазанында «Атланта тобына» ешқандай мағыналы жауап бермегеннен кейін және Ниадх Наск орденінің қолдауын жоғалтқаннан кейін Маккарти титулдан бас тартты. Англияда тұратын Барри Трант Маккарти титулға ие болуға өтініш бірақ, Генеалогиялық кеңсе бұл мәселе бойынша шешім қабылдамады. 2003 жылы үкімет атау басшыларын ресми түрде тану практикасын тоқтатты.

On 28 January 1992, the Irish Genealogical Office conferred courtesy chief of the name recognition to Terence MacCarthy as the MacCarthy Mór, the title of the chief of the MacCarthy sept or clan. The title literally means "the great MacCarthy". The MacCarthys had been princes of Desmond, and earlier, through the Eoghanacht of Cashel, the kings of Munster. MacCarthy claimed the title based on tanistry rather than primogeniture, and said that his father renounced the title in his favour in 1980. He led an affiliation of MacCarthy clan associations in Ireland, Canada, and the United States, which appealed to heritage tourism trends of the time. MacCarthy instituted a quasi chivalric order, the Niadh Nask, and conferred titles of nobility on his supporters. In the early 1990s, MacCarthy joined the International Commission on Orders of Chivalry (ICOC), an organisation whose stated purpose is to examine orders of chivalry to determine their legitimacy. By 1996, he was vice president under the ICOC's founder and president, Robert Gayre. Gayre and MacCarthy used the ICOC's influence to promote the claimed legitimacy of the Niadh Nask, and MacCarthy's fraudulent nobiliary claims. At the same time, Gayre served as MacCarthy's "constable" in the Niadh Nask. The other eight members of the Board of the ICOC in 1996 included Patrick O'Kelly, who claimed to be "Baron O'Kelly de Conejera"; and six others who were members of the Niadh Nask. The ICOC's register listed its vice president matter of factly as "The MacCarthy Mór, Prince of Desmond". Media reported on research showing that MacCarthy's claim to be the MacCarthy Mór was based on fabricated documentation; rather than being aristocrats of Munster origin, his ancestors were ordinary Belfast working people. The surname of MacCarthy's paternal grandfather Thomas is listed on his birth certificate as "MacCartney", rather than the expected "MacCarthy". On a practical level, the issue was settled by two events. In August 1999, the Irish Genealogical Office nullified its previous recognition of Terence MacCarthy as the MacCarthy Mór. A group of twelve principal supporters met in Atlanta, Georgia, US, on 4 September 1999. The notes of this meeting and key concerns voiced were transmitted to Terence MacCarthy in Tangier on 8 September. Following a report to the group by historian Peter Berresford Ellis, who was given access to the files at the Genealogical Office in Dublin and who was “devastated” by the inadequacy of the pedigree evidence therein contained, an ultimatum demanding he produce the evidence lacking for his claim to the chiefship was transmitted to MacCarthy in Tangier by the "Atlanta Group" on 2 October. On 9 October 1999, after making no substantive answer to the "Atlanta Group", and thus losing the support of the Niadh Nask, MacCarthy abdicated the title. Barry Trant McCarthy, a resident of England, applied for recognition under the title, but the Genealogical Office never made a decision on the matter. In 2003, the government discontinued the practice of granting courtesy recognition to chiefs of the name.