Уэльс понилері мен кобтары: тарихы мен түрлері

Кіріспе

Жылқы тұқымы

Уэльс пониі мен Кобы – Уэльсте пайда болған, пони және коб түрлерін қамтитын төрт жақын туысқан жылқы тұқымының тобы. Уэльс тұқымдарының қоғамындағы төрт бөлім негізінен бойымен, сондай-ақ түрімен ерекшеленеді: ең кішкентай Уэльс тау пониі (A бөлімі); сәл биік, бірақ жақсартылған Уэльс пониі (B бөлімі), балалардың көрмеге шығаруға арналған аттары ретінде танымал; кішкентай, бірақ мықты денелі Уэльс пониі (C бөлімі), міну және жарысқа қабілетті керуге қолданылады; және ең биік Уэльс Кобы (D бөлімі), оны ересектер де міне алады. Уэльс понилері мен кобтары барлық бөлімдерде жақсы мінез-құлықтарымен, төзімділіктерімен және еркін қозғалыстарымен белгілі. Уэльстегі жергілікті понилер б.з.д. 1600 жылға дейін болған, ал Уэльс түріндегі коб орта ғасырларда-ақ танымал болған. Оларға араб жылқысы, сондай-ақ таза қанды және хакни жылқысының әсері тиген. 1901 жылы Уэльс тұқымдарының тұқымдық кітабы Ұлыбританияда құрылды, ал 1907 жылы АҚШ-та тағы бір тіркелім ашылды. Ұлы депрессия кезінде тұқымға деген қызығушылық азайды, бірақ 1950 жылдары қайта жанданды. Тарихы бойында Уэльс тұқымдары түрлі мақсаттарда қолданылған, оның ішінде кавалериялық жылқы, шахта пониі және фермалардағы жұмыс жануары ретінде. Бүгінде Уэльс пониі мен Кобы тұқымдары көптеген ат спорты түрлерінде, соның ішінде көрмелерде, секіруде және керуде, сондай-ақ жарыс, жаяу және жолмен жүру үшін пайдаланылады. Кіші түрлері балаларға арналған танымал понилер. Уэльс тұқымы басқа да көптеген тұқымдармен жақсы үйлеседі және британдық және американдық жылқылар мен понилердің дамуына ықпал етті.

Тарих

Дәлелдер Уэльсте б.з.д. 1600 жылға дейін жергілікті понилер болғандығын көрсетеді. Алғашқы Уэльс тау понисі осы ежелгі кельт понисінен пайда болған деп есептеледі. Уэльстік понилер негізінен Уэльсте дамыған, ал олардың ата-бабалары Рим империясы келгенге дейін Британ аралдарында болған. Понилердің топтары жартылай жабайы күйде, тауларға көтеріліп, шатқалдардан секіріп, қиыр-қабақ далаларда жүгіріп жүрді. Қатал климат, шектеулі баспана және туған жерінің азық-түлік ресурстарының жетіспеуі салдарынан олардың төзімді тұқымға айналуына себеп болды. Даму барысында Уэльс тұқымдарына араб қаны қосылған, бірақ бұл тұқымның ерекше белгілерін өзгертпеді. Уэльс кобы орта ғасырларда-ақ белгілі бір тип ретінде болған, оның сипаттамалары ортағасырлық Уэльс әдебиетінде де кездеседі. Сол кезде олар жылдамдығымен, секіру қабілетімен және жүк көтеру мүмкіндігімен танымал болды. Ірі, "салқынқанды" жұмысшы аттар пайда болғанға дейін олар шаруашылық жұмыстарына және орман шаруашылығына қолданылды. 1485 жылы Уэльс милициясы, қазіргі Уэльс кобының ата-бабалары деп саналатын жергілікті аттарға мініп, Генри Тюдордың Англия тағына отыруына көмектесті. Уэльстің таулы шаруашылықтарында уэльстік понилер мен кобтар егіс егуден бастап фермерді базарға немесе отбасын жексенбі күні шіркеуге апару сияқты барлық жұмыстарды атқарды. Британ аралдарының экономикасында көмір өндірісі маңызға ие болған кезде көптеген уэльстік понилер шахталарда, жер үстінде де, жер астында да жұмыс істеуге тартылды. 18-19 ғасырларда Уэльс тауларында бос жүрген биелер арқылы араб қаны одан әрі қосылды. Басқа тұқымдар да қосылды, оның ішінде толыққанды тұқымды, Хакни, Уэльстік понилер алғаш рет 1880 жылдары АҚШ-қа экспортталды, ал 1884 және 1910 жылдар аралығында көптеген саны экспортталды. Популяциясы өсуін жалғастырды: 1957 жылы жылдық тұқымдық тізімдер жариялана бастағанда 2881 пони тіркелді; 2009 жылы олардың саны 34 000-нан асты.

Evidence suggests that a native pony existed in Wales before 1600 BC. The original Welsh Mountain Pony is thought to have evolved from this prehistoric Celtic pony. Welsh ponies were primarily developed in Wales, and their ancestors existed in the British Isles prior to the arrival of the Roman Empire. Bands of ponies roamed in a semi feral state, climbing mountains, leaping ravines, and running over rough moorland terrain. They developed into a hardy breed due to the harsh climate, limited shelter, and sparse food sources of their native country. At some point in their development, the Welsh breeds had some Arab blood added, although this did not take away the physical characteristics that make the breed unique. The Welsh Cob existed as a type as early as the Middle Ages, and mentions of such animals can be found in medieval Welsh literature. During this time, they were known for their speed, jumping ability, and carrying capacity. Before the introduction of large, "coldblood" draught horse breeds, they were used for farm work and timbering. In 1485 the Welsh Militia, riding local animals presumed to be ancestors of the modern Welsh Cob, assisted Henry Tudor in gaining the English throne. On the upland farms of Wales, Welsh ponies and cobs would often have to do everything from ploughing a field to carrying a farmer to market or driving a family to services on Sunday. When coal mining became important to the economy of the British Isles, many Welsh ponies were harnessed for use in mines, above and below ground. In the 18th century and 19th century, more Arab blood was added by stallions who were turned out in the Welsh hills. Other breeds have also been added, including the Thoroughbred, Hackney,

Welsh ponies were first exported to the United States in the 1880s, and large numbers were exported between 1884 and 1910. The population continued to grow: in 1957, when annual studbooks began to be published, 2881 ponies had been registered; by 2009, the number was more than 34,000.

Негізгі желілер

Диолл Старлайт атты жылқысы қазіргі тұқымның негізін қалаушы деп есептелді және ол уэльс және араб тұқымдарының қосындысы болды. Оның әулетінен Б секциясының ықпалды айғыры – Тань и Булч Бервин шықты. Бұл айғыр Барбтан туған және Диолл Старлайт әулетінен шыққан бикеден туды. С және D секцияларының ықпалды айғырлары: 1840 жылы туған, ұзақ тарихы бар шабу жылқысынан шыққан Trotting Comet; 1930 жылы шабу айғырынан және араб бикесінен туған True Briton; 1850 жылы араб айғырынан және шабу бикесінен туған Cymro Llwyd; және 1866 жылы туған Батыл Алонзо, оның әулеті Хакни тұқымы арқылы Дарли араб жылқысына жетеді. Оларды араб жылқыларымен шағылыстырып, мінетін аттарды, ал таза қанды жылқылармен шағылыстырып, секіруге, аң аулауға және жол талғамайтын аттарды шығарады. Уэльс бикелері шапшаң және епті поло аттарын өсіру үшін де қолданылған.

Қолданылуы

Уэльс понисі көптеген мақсаттарда қолданылған. Тарихи тұрғыдан алғанда, олар пошта тасымалында және көмір шахталарында жұмыс істеген. Олар Халықаралық Ат спорты федерациясының (FEI) деңгейіндегі жарыстарда керу қабілеттерін көрсетіп, сондай-ақ дрессаж спортында да пайдаланылған.