Орталық банктердің коммерциялық банктерге несие беру механизмі
Discount window
Централды банктердің сақтандыру ұйымдарына қарыз беру тетігі. Төлем мөлшерлемесі, дисконттық ставка, ақша айналымын реттеу құралы. Қаржылық тұрақтандыру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орталық банктің дербес сақтау мекемелеріне несие беру механизмі. Дисконттық терезе – бұл ақша-кредит саясатының құралы (әдетте орталық банктер бақылайды), ол дербес сақтау мекемелеріне орталық банктерден ақша алуға мүмкіндік береді, әдетте қысқа мерзімді негізде, ішкі немесе сыртқы факторлар тудырған уақытша өтімділік тапшылығын жою үшін. Орталық банк мұндай несиелерге қарыз ретінде тартатын пайыздық мөлшерлеме банк ставкасы, дисконттық ставка, саясаттық ставка, базалық ставка немесе репо ставкасы деп аталады және ол негізгі ставкадан бөлек және ерекшеленеді. Бұл басқа валюталардағы федералдық қорлар ставкасы немесе оның эквиваленттерімен шатастырылмауы керек, олар банктердің бір-біріне ақша қарыздауының мөлшерлемесін анықтайды. Соңғы жылдары дисконттық ставка федералдық қорлар ставкасынан шамамен бір пайыздық пунктке жоғары болды (Ломбардтық несиеге қараңыз). Осы себепті, ол ақша ұсынымын бақылауда салыстырмалы түрде маңызсыз фактор болып табылады және тек төтенше жағдайларда үлкен көлемде қолданылады.
Mechanism for central bank lending to eligible depository institutions
The discount window is an instrument of monetary policy (usually controlled by central banks) that allows eligible institutions to borrow money from the central bank, usually on a short term basis, to meet temporary shortages of liquidity caused by internal or external disruptions. The interest rate charged on such loans by a central bank is called the bank rate, discount rate, policy rate, base rate, or repo rate, and is separate and distinct from the prime rate. It is also not the same thing as the federal funds rate or its equivalents in other currencies, which determine the rate at which banks lend money to each other. In recent years, the discount rate has been approximately a percentage point above the federal funds rate (see Lombard credit). Because of this, it is a relatively unimportant factor in the control of the money supply and is only taken advantage of at large volume during emergencies.
Этимология
Бұл термин банк ақша қарызға алу үшін резервтік банк кассасына банк өкілін жіберу әдетінен туындаған.
The term originated with the practice of sending a bank representative to a reserve bank teller window when a bank needed to borrow money.
АҚШ-та
Федералды резерв банктерге банкроттықтан сақтану үшін дисконттық терезені құрды. Ставка нарықтық деңгейден төмен болғандықтан, ФРС оны пайдаланудан жаңылдырды, бұл терезенің көмегімен қарыз алған компанияларға қатысты стигма тудырды. 2003 жылы ФРС ставканы көтерді, осылайша терезені пайдалануды аз қылып, тартымсыз етті. АҚШ-та дисконттық терезеде қарыз алатын мекемелерге бірнеше түрлі мөлшерлемелер қолданылады. 2006 жылы бұл негізгі несие ставкасы (ең көп таралғаны), екінші несие ставкасы (қаржылық тұрғыдан нашар банктер үшін) және маусымдық несие ставкасы болды. Федералды резерв мекемелердің негізгі немесе екінші несие алуға құқықтығы туралы ақпаратты жарияламайды. Негізгі және екінші несиелер әдетте кепілдікпен бір түнге беріледі, ал маусымдық несиелер тоғыз айға дейін созылады. Негізгі несие ставкасы әдетте федералдық қорлар мақсатынан 100 базалық пунктке (bp) жоғары, ал екінші несие ставкасы негізгі ставкадан 50 bp жоғары белгіленеді. Маусымдық несие ставкасы тиімді федералдық қорлар ставкасы мен 90 күндік депозиттік сертификаттар ставкасының орташасы бойынша анықталады. Мекемелер несиені қамтамасыз ету үшін қабылданатын кепілдік ұсынуы керек. Мұндай кепілдіктерге қазыналық құнды қағаздар, муниципалдық облигациялар және ипотекалық несиелер жатады.
The Federal Reserve created the discount window to help banks avoid bank runs. Because the rate was below market, the Fed discouraged its use, causing a stigma against companies that did borrow from the window. In 2003 the Fed raised the rate to make using the window less appealing. In the United States, there are several different rates charged to institutions borrowing at the discount window. In 2006, these were the primary credit rate (the most common), the secondary credit rate (for banks that are less financially sound), and the seasonal credit rate. The Federal Reserve does not publish information regarding institutions' eligibility for primary or secondary credit. Primary and secondary credit is normally offered on a secured overnight basis, while seasonal credit is extended up to nine months. The primary credit is normally set 100 basis points (bp) above the federal funds target and the secondary credit rate is set 50 bp above the primary rate. The seasonal credit rate is set from an averaging of the effective federal funds rate and 90 day certificate of deposit rates. Institutions must provide acceptable collateral to secure the loan. Such includes Treasury securities, municipal bonds, and mortgage loans.
2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін қолданылуы
2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін қарыз сұраныстары күрт өскендіктен, банктерге дисконт терезесі арқылы берілген несиелердің жалпы сомасы шамамен 46 миллиард долларды құрады, бұл өткен айдағы күндізгі орташа көрсеткіштен 200 еседен астам. Банктік жүйеге құйылған қаржы ағыны банктердің басқа банктерден дереу төлем алу қажеттілігін азайтты, осылайша олар өздеріне тиіс ақшаны төлей алды. Бұл, банктер арасындағы байланыс пен ақша ағынының тоқтауына қарамастан, банктік жүйедегі төлем қабілетін сақтап тұрды.
After the 11 September 2001 attacks, as the volume of borrowing requests increased dramatically, lending to banks through the discount window totaled about $46 billion, more than 200 times the daily average for the previous month. The flood of funds released into the banking system reduced the need for banks to rely on immediate payments from other banks so they could pay what they owed others. That kept liquidity in the banking system despite interruptions of communications and cash flow between banks.
2007-2009 жылдардағы несиелік дағдарыс кезіндегі өзгерістер
2007 жылдың 17 тамызында Федералды резервтің Басқарушылар кеңесі негізгі несие беру шарттарын уақытша өзгерту туралы хабарлады. Дисконттық ставка 6,25%-дан 5,75%-ға дейін 50 б.п.-қа төмендетілді, ал несиелердің мерзімі бір күндіктен отыз күнге дейін ұзартылды. Бұл федералдық қорлар ставкасына қатысты негізгі несие ставкасының айырмасын 100 базалық пункттен 50 базалық пунктке дейін азайтты. 2008 жылдың 16 наурызында Bear Stearns компаниясын банкроттықтан құтқару және басқа да банктердегі қаржыны алуды тоқтату шараларымен бірге Федералды резерв негізгі несие беру шарттарына маңызды және уақытша өзгерістер енгізді. Несиелердің ең ұзақ мерзімі 30 күннен 90 күнге дейін ұзартылды. Ал бір жыл бұрын бұл мерзім тек бір түнге ғана созылған болатын. Бастапқы несие ставкасы да 3,50%-дан 3,25%-ға дейін төмендетілді, бұл федералдық қорлар ставкасына қатысты бастапқы несие ставкасының айырмасын 50 базалық пункттен 25 базалық пунктке дейін қысқартты.
On August 17, 2007, the Board of Governors of the Federal Reserve announced a temporary change to primary credit lending terms. The discount rate was cut by 50 bp—to 5.75% from 6.25%—and the term of loans was extended from overnight to up to thirty days. That reduced the spread of the primary credit rate over the federal funds rate from 100 basis points to 50 basis points. On March 16, 2008, concurrent with measures to rescue Bear Stearns from insolvency and to stem further institutional bank runs, the Federal Reserve announced significant and temporary changes to primary credit lending terms. The maximum term of loans was extended from thirty days to ninety days. Less than a year before, the term had been only overnight. The primary credit rate was also reduced to 3.25% from 3.50%, which cut the spread of the primary credit rate over the federal funds rate to 25 basis points from 50 basis points. +Recent changes to ratesDateDiscount rate (change)Federal funds target rate/range (change)Jan July, 20076.25% 5.25% August 17, 20075.75% (−50 bp)5.25% (no change)September 18, 20075.25% (−50 bp)4.75% (−50 bp)October 31, 20075.00% (−25 bp)4.50% (−25 bp)December 11, 20074.75% (−25 bp)4.25% (−25 bp)January 22, 20084.00% (−75 bp)3.50% (−75 bp)January 30, 20083.50% (−50 bp)3.00% (−50 bp)March 16, 20083.25% (−25 bp)3.00% (no change)March 18, 20082.50% (−75 bp)2.25% (−75 bp)April 30, 20082.25% (−25 bp)2.00% (−25 bp)October 8, 20081.75% (−50 bp)1.50% (−50 bp)October 29, 20081.25% (−50 bp)1.00% (−50 bp)December 16, 20080.50% (−75 bp)0–0.25% (−75 bp)January 16, 20090.50% (no change)0 0.25% (no change)February 18, 20100.75% (+25bp)0−0.25% (no change)
The Wall Street Journal reported in November 2019 that banks were "desperate to avoid the stigma attached to accessing the window" and were "hoarding cash at levels well above what regulators require".
+Соңғы ставка өзгерістері
On August 17, 2007, the Board of Governors of the Federal Reserve announced a temporary change to primary credit lending terms. The discount rate was cut by 50 bp—to 5.75% from 6.25%—and the term of loans was extended from overnight to up to thirty days. That reduced the spread of the primary credit rate over the federal funds rate from 100 basis points to 50 basis points. On March 16, 2008, concurrent with measures to rescue Bear Stearns from insolvency and to stem further institutional bank runs, the Federal Reserve announced significant and temporary changes to primary credit lending terms. The maximum term of loans was extended from thirty days to ninety days. Less than a year before, the term had been only overnight. The primary credit rate was also reduced to 3.25% from 3.50%, which cut the spread of the primary credit rate over the federal funds rate to 25 basis points from 50 basis points. +Recent changes to ratesDateDiscount rate (change)Federal funds target rate/range (change)Jan July, 20076.25% 5.25% August 17, 20075.75% (−50 bp)5.25% (no change)September 18, 20075.25% (−50 bp)4.75% (−50 bp)October 31, 20075.00% (−25 bp)4.50% (−25 bp)December 11, 20074.75% (−25 bp)4.25% (−25 bp)January 22, 20084.00% (−75 bp)3.50% (−75 bp)January 30, 20083.50% (−50 bp)3.00% (−50 bp)March 16, 20083.25% (−25 bp)3.00% (no change)March 18, 20082.50% (−75 bp)2.25% (−75 bp)April 30, 20082.25% (−25 bp)2.00% (−25 bp)October 8, 20081.75% (−50 bp)1.50% (−50 bp)October 29, 20081.25% (−50 bp)1.00% (−50 bp)December 16, 20080.50% (−75 bp)0–0.25% (−75 bp)January 16, 20090.50% (no change)0 0.25% (no change)February 18, 20100.75% (+25bp)0−0.25% (no change)
The Wall Street Journal reported in November 2019 that banks were "desperate to avoid the stigma attached to accessing the window" and were "hoarding cash at levels well above what regulators require".
On August 17, 2007, the Board of Governors of the Federal Reserve announced a temporary change to primary credit lending terms. The discount rate was cut by 50 bp—to 5.75% from 6.25%—and the term of loans was extended from overnight to up to thirty days. That reduced the spread of the primary credit rate over the federal funds rate from 100 basis points to 50 basis points. On March 16, 2008, concurrent with measures to rescue Bear Stearns from insolvency and to stem further institutional bank runs, the Federal Reserve announced significant and temporary changes to primary credit lending terms. The maximum term of loans was extended from thirty days to ninety days. Less than a year before, the term had been only overnight. The primary credit rate was also reduced to 3.25% from 3.50%, which cut the spread of the primary credit rate over the federal funds rate to 25 basis points from 50 basis points. +Recent changes to ratesDateDiscount rate (change)Federal funds target rate/range (change)Jan July, 20076.25% 5.25% August 17, 20075.75% (−50 bp)5.25% (no change)September 18, 20075.25% (−50 bp)4.75% (−50 bp)October 31, 20075.00% (−25 bp)4.50% (−25 bp)December 11, 20074.75% (−25 bp)4.25% (−25 bp)January 22, 20084.00% (−75 bp)3.50% (−75 bp)January 30, 20083.50% (−50 bp)3.00% (−50 bp)March 16, 20083.25% (−25 bp)3.00% (no change)March 18, 20082.50% (−75 bp)2.25% (−75 bp)April 30, 20082.25% (−25 bp)2.00% (−25 bp)October 8, 20081.75% (−50 bp)1.50% (−50 bp)October 29, 20081.25% (−50 bp)1.00% (−50 bp)December 16, 20080.50% (−75 bp)0–0.25% (−75 bp)January 16, 20090.50% (no change)0 0.25% (no change)February 18, 20100.75% (+25bp)0−0.25% (no change)
The Wall Street Journal reported in November 2019 that banks were "desperate to avoid the stigma attached to accessing the window" and were "hoarding cash at levels well above what regulators require".
The Wall Street Journal газетінің 2019 жылғы қарашадағы хабарламасына сәйкес, банктер "терезені пайдаланумен байланысты стигмадан қашуға тырысып", "реттеушілердің талаптарынан әлдеқайда жоғары деңгейде ақша жинап отырған".
On August 17, 2007, the Board of Governors of the Federal Reserve announced a temporary change to primary credit lending terms. The discount rate was cut by 50 bp—to 5.75% from 6.25%—and the term of loans was extended from overnight to up to thirty days. That reduced the spread of the primary credit rate over the federal funds rate from 100 basis points to 50 basis points. On March 16, 2008, concurrent with measures to rescue Bear Stearns from insolvency and to stem further institutional bank runs, the Federal Reserve announced significant and temporary changes to primary credit lending terms. The maximum term of loans was extended from thirty days to ninety days. Less than a year before, the term had been only overnight. The primary credit rate was also reduced to 3.25% from 3.50%, which cut the spread of the primary credit rate over the federal funds rate to 25 basis points from 50 basis points. +Recent changes to ratesDateDiscount rate (change)Federal funds target rate/range (change)Jan July, 20076.25% 5.25% August 17, 20075.75% (−50 bp)5.25% (no change)September 18, 20075.25% (−50 bp)4.75% (−50 bp)October 31, 20075.00% (−25 bp)4.50% (−25 bp)December 11, 20074.75% (−25 bp)4.25% (−25 bp)January 22, 20084.00% (−75 bp)3.50% (−75 bp)January 30, 20083.50% (−50 bp)3.00% (−50 bp)March 16, 20083.25% (−25 bp)3.00% (no change)March 18, 20082.50% (−75 bp)2.25% (−75 bp)April 30, 20082.25% (−25 bp)2.00% (−25 bp)October 8, 20081.75% (−50 bp)1.50% (−50 bp)October 29, 20081.25% (−50 bp)1.00% (−50 bp)December 16, 20080.50% (−75 bp)0–0.25% (−75 bp)January 16, 20090.50% (no change)0 0.25% (no change)February 18, 20100.75% (+25bp)0−0.25% (no change)
The Wall Street Journal reported in November 2019 that banks were "desperate to avoid the stigma attached to accessing the window" and were "hoarding cash at levels well above what regulators require".
2023 жылғы наурыз АҚШ банктерінің банкроттығы
2023 жылдың наурызында АҚШ банктерінің банкротқа ұшырауы кезінде банктер дисконттық терезеден 153 миллиард доллар алды, бұл жаңа рекордты көрсетті. Бұл, 12 миллиард доллар таратқан жаңа Банк мерзімі бойынша қаржыландыру бағдарламасынан әлдеқайда көп болды.
During the March 2023 United States bank failures, banks drew $153 billion from the discount window , a new record. It was much more popular than the new Bank Term Funding Program, which distributed $12 billion.
Еуроаймақта
Евроаймақта дисконттық терезе «Тұрақты қызметтер» деп аталады, олар түнгілік өтімділікті басқару үшін қолданылады. Құзырлы қарсы тараптар түнгілік есептесулер үшін қолда бар ақша сомасын арттыру үшін «Шеттік несие беру қызметінен» пайдалана алады. Керісінше, артық қаражатты Еуропалық Орталық Банк жүйесінде (ЕОБЖ) сақтап, «Депозит қызметі» арқылы пайыз алуға (немесе төлеуге) болады. Қарсы тараптар «Шеттік несие беру қызметінен» алған қаражаттары үшін кепілдік ұсынуы керек және ЕОБЖ белгілеген түнгілік ставка бойынша төлем жасалады. Артық капиталды «Депозит қызметіне» сақтауға болады, ол ЕОБЖ ұсынатын ставка бойынша пайыз алады (немесе төлейді). Бұл екі қызметтің ставкалары орталық банк жүйесінің коммерциялық пайыздық ставкаларға қатысты көзқарасын көрсетеді және түнгілік нарықтағы пайыздық ставкалардың жоғарғы және төменгі шегін белгілейді.
In the eurozone the discount window is called Standing Facilities, which are used to manage overnight liquidity. Qualifying counterparties can use the Standing Facilities to increase the amount of cash they have available for overnight settlements using the Marginal Lending Facility. Conversely, excess funds can be deposited within the European Central Bank System (ECBS) and earn (or pay) interest using the Deposit Facility. Counterparties must have collateral for the funds they receive from the Marginal Lending Facility and will be charged the overnight rate set by the ECBS. Excess capital can be deposited with the Deposit Facility and it will earn (or pay) interest at the rate offered by the ECBS. The rates for these two facilities signal the central bank system's outlook for commercial interest rates and sets the upper and lower limit for interest rates on the overnight market.