Кіріспе

Гликопирроний бромиді – мускариндік антихолинергиялық топқа жататын дәрілік зат. Ол интравендік инъекция, теріге жағу және ингаляция арқылы қолданылады, сондай-ақ гликопирролат (USAN) деп те аталады. Ең көп кездесетін жағынқы әсерлері: тітіркену, бетке қызыл түс кіру, мұрын біту, тыныс жолдарындағы секрецияның азаюы, ауыздың құрғауы, іш қату, диарея, құсу және несепті толық босата алмау (несеп тоқталып қалу). Бұл препарат Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының "Көрінетін тізімінде" бар.

Медициналық қолданыстар

Гликопирроний алғаш рет 1961 жылы асқазан-ішек жараларын емдеу үшін қолданылды. 1975 жылдан бері, сілекей, трахеобронхиалдық және жұтқыншақ секрециясын азайту үшін операция алдында ішке тамызылатын гликопирроний қолданылады. Ол брадикардия кезінде жүрек соғуын арттыру үшін қолданылуы мүмкін, бұл көбінесе артериялық қысымды да жоғарылатады. Сонымен қатар, ол шамадан тыс сілекейленуді (сиалореяны) азайтуға және Меньер ауруын емдеуге пайдаланылады. Гипергидрозды, әсіресе дәмдік гипергидрозды емдеу үшін сыртқы қолдануға және ауыз арқылы қабылдауға болады. Ингаляциялық түрінде ол созылмалы обструктивті өкпе ауруын (СОӨА) емдеу үшін қолданылады. Ингаляцияға арналған дозалар ауызға қабылдауға қарағанда әлдеқайда төмен, сондықтан дозаны жұтқанда ешқандай әсер болмайды.

Жанама әсерлер

Ауыз құрғауы, несеп тоқтауы, бас ауруы, құсу, іш өту, іш қату, көрудің нашарлауы – бұл дәрінің болуы мүмкін жағынқы әсерлері. Осылайша холинергиялық жүйке беру тежеледі.

Фармакокинетика

Гликопирроний бромиді асқазан-ішек жолдарына, бауыр мен бүйрекке әсер етеді, бірақ ми мен орталық нерв жүйесіне әсері өте шектеулі. Жылқыларда жүргізілген зерттеулерде, бір реттік интравендік инфузиядан кейін гликопирронийдің байқалатын динамикасы үш экспоненциалды теңдеуге сәйкес келді: қаннан жылдам жоғалу, одан кейін ұзақ соңғы фаза. Шығарылу негізінен зәрмен және өзгермеген препарат түрінде жүзеге асты. Гликопирронийдің диффузиясы салыстырмалы түрде баяу, ал стандартты атропинмен салыстырғанда, қан-ми тосқауылы мен плацента арқылы өтуге төзімді.

Зерттеу

Астма кезінде зерттелген.