Бірінші дүниежүзілік соғыстың кейінгі кезеңіндегі британдық орта танк – "Hornet"
Medium Mark C
Британдық Medium Mark C Hornet танкысы: Бірінші дүниежүзілік соғыста қатыспаған, жаңа технологиялық жетістіктермен жабдықталған орта салмақты танк туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңы / соғыс аралығындағы британдық орта танк.
Late WWI/early interwar British medium tank
Medium Mark C Hornet – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жасалған, бірақ шайқасқа қатыса алмаған британдық танк.
The Medium Mark C Hornet was a British tank developed during the First World War, but produced too late to see any fighting.
Даму
1917 жылы сэр Уильям Тритон өзінің бұрынғы әріптесі Уолтер Гордон Уилсонды қатыстырмай-ақ, Орта маркалы «Уиппет» танкін жасады. Оған жауап ретінде майор Уилсон 1917 жылдың шілде айында өздігінен жетілдірілген типті – «Medium Mark B» танкін жобалай бастады. Уилсонның ниеттерін білген соң, Тритон өзінің бас дизайнері Уильям Ригбиге бәсекелес үлгі: «Medium Mark C» танкін жасауға бұйрық берді. Суреттерді британдық армия 1918 жылдың 19 сәуірінде бекітті. Прототип тамыз айында, Триттонның өз зауытында құрылысы жүріп жатқан «Medium B» прототипінен бірнеше апта бұрын аяқталды. Алғашында 200 танк тапсырылды, кейін бұл саны 600-ға дейін арттырылды. Олардың барлығы Линкольндегі «William Foster & Co Ltd» компаниясымен, «Armlet & Wortley» компаниясы қосалқы мердігер ретінде жұмыс істеп, өндірілді. Барлығы 50 дана ғана жасалды. Танкке «Hornet» деген есім берілген, бірақ оны ешкім пайдаланбаған көрінеді.
In 1917 Sir William Tritton had developed the Medium Mark A Whippet without involving his former co worker Walter Gordon Wilson. In response Major Wilson began to design an improved type on his own, the Medium Mark B, in July 1917. As soon as he became aware of Wilson's intentions, Tritton ordered his chief designer, William Rigby, to design a rival type: the Medium Mark C. The drawings were approved by the British Army on 19 April 1918. The prototype was finished in August, a few weeks before the Medium B prototype also in construction at Tritton's own factory. At first 200 tanks were ordered; later this was increased to 600, all to be produced by William Foster & Co Ltd at Lincoln with Armlet & Wortley as subcontractor. Only 50 were built. The colloquial name of the tank was to be "Hornet", but it seems nobody ever used it.
Сипаттама
Жоғарғы жағынан қарағанда, Орта С өзінің бәсекелесі Орта В-ға ұқсайды. Оның да жалпы пішіні ромбовидный, Mark I және кейінгі ауыр танктердің біріктірілген, алдыңғы жағында орналасқан бекітілген бронеконструкциясы (казематы) және бес пулемет орнатуға арналған шарлы ұялары бар. Дегенмен, Триттонның Medium Mark C машинасы әлдеқайда ұзын болды. Оның артында Орта В сияқты жеке қозғалтқыш бөлімі болды, бірақ бұл жерде ол стандартты (Mark V ауыр танктерінде қолданылғандай) эпициклдік берілістің артында 6 цилиндрлі Ricardo қозғалтқышын орналастыруға жеткілікті болды, ал беріліс тізбек арқылы жетек дөңгелектеріне қосылды. Сонымен қатар, оған ұрыс бөлімінен оңай қол жеткізуге болады. Үлкен қозғалтқыш танктың жылдамдығын арттырды. Ұзындығының артуы оған жоталарды (траншеяларды) жақсы өтуге мүмкіндік берді. Бензинге арналған жанармай багы 140 миль (225 км) қашықтыққа мүмкіндік берді. Сондықтан жалпы жылдамдық әлдеқайда жақсы болды. Ригби дизайнның эргономикасын жақсартуға көп көңіл бөлді. Командирдің айналмалы күзетші күмбезі және тіпті кішкентай карта үстелі болды. Он бір қарау тесігі болды. Төрт адамнан тұратын экипаждың жеке заттарын сақтауға арналған арнайы жәшіктер орнатылды. Байланысты жақсарту үшін сөйлеу түтіктері қолданылды. Жүргізушінің жүріс көрсеткіші (одометрі) болды.
Superficially, the Medium C looks a lot like its rival, the Medium B. It too has the general rhomboid shape of the Mark I and later heavy tanks combined with a fixed armoured structure, or casemate, well forward, fitted with ball mounts for five machine guns. However, Tritton's Medium Mark C was a much longer vehicle. It had a separate engine compartment at the back like the Medium B, but here it was large enough to house a normal 6 cylinder Ricardo engine behind a standard (as used in Mark V heavy tank) epicyclic transmission which was connected by chains to the sprockets. Also it was easily accessible from the fighting compartment. The larger engine meant the tank had better speed about The greater length gave it a superior trench crossing ability. A fuel tank holding of petrol allowed for a range of 140 mile (225 km). Overall mobility therefore was much better. Rigby had taken great care to improve the design's ergonomics. The commander had a special revolving lookout cupola and even a small map table. There were eleven vision slits. Special stowage boxes were fitted for the personal gear of the crew of four. Speaking tubes were used to improve communication. The driver had an odometer.
Пайдалану тарихы
1919 жылы Орташа Mark D массалық өндіріске дайын болмауы мүмкін болған жағдайда, Танк корпусы сол жылы 6000-нан кем емес Орташа C танктерін алуға үміттенді, олардың үштен бірі "Еркек" үлгісінде болар еді, алдыңғы бөлігінде бірінші британдық танктерде қолданылған ұзын алты фунттық (57 мм) зеңбірек орнатылған. Суреттер дайындалғанмен, ештеңе іске аспады. Соғыс аяқталғаннан кейін барлық тапсырыстар жойылды, тек 36 данасы жартылай дайын күйде қалды. Олар, сондай-ақ бұрыннан дайындалған бөлшектерден құрастырылған тағы он төрт танкпен бірге, барлығы елу данаға толықты. Генерал Дж. Ф. К. Фуллер Орташа D-нің әзірлеу бюджетін Орташа C-нің одан әрі өндірісіне жұмсауды қарастырды, осылайша бейбіт уақыттағы барлық танк батальондарын осы жақсырақ танкпен толық жабдықтауды көздеді, бірақ бұл идеядан бас тартты. Тек 2-ші танк батальоны ғана осы танктерді алды. Танк корпусының ең заманауи техникасы болғандықтан, оларға ешқандай зиян келтірмеу үшін сақтап отырды: Орташа C танктері Ресейдегі большевиктерге қарсы экспедициялық күштерге де, Англо-Ирланд соғысына да жіберілмеді. 1919 жылғы Жеңіс шеруіне тек төрт Орташа C танктері қатысты. Танктердің ең соңғы рет қолданылғаны 1919 жылы Глазго қаласына жөнелтілген кезде болды, онда олар Мал базарында, қалалық тәртіпсіздіктерді бақылауға дайын тұрып, пайдаланбастан қалды, бұл 1919 жылғы Джордж алаңы шайқасы деп белгілі болған оқиғадан кейін болды. 1925 жылдан бастап Орташа C танктері біртіндеп Орташа Mark I және Орташа Mark II танктерімен алмастырылды. Орташа C танктерін құтқару машиналары ретінде пайдалану туралы ұсыныстар қабылданбады. Жаңа типтегі берілісті сынау үшін бір ғана танк қолданылды. 1940 жылы соңғы қалған Орташа C танктері металлға тапсырылды.
In the (likely) eventuality that the Medium Mark D would not be ready for mass production in 1919, the Tank Corps hoped to receive no fewer than 6,000 Medium Cs that year, a third of which would be of the "Male" version, with a long six pounder (57 mm) gun, as used on the first British tanks, in the front of the superstructure. Though drawings were prepared, nothing would come of this. When the war ended all orders were cancelled, with only 36 vehicles nearly finished. These were completed, together with fourteen others built from pre produced parts, for a total production of fifty. General J. F. C. Fuller considered switching the budget for the development of the Medium D to a further production of Medium C's so as to fully equip all peace time tank battalions with this better tank, but decided against it. Only the 2nd Tank Battalion received the tank. As it was the most modern materiel of the Tank Corps, it was carefully kept from harm: no Medium C's were sent either with the Expedition Forces against the Bolsheviks in Russia or to the Anglo Irish War. The only tanks participating in the 1919 victory parade were four Medium C's. The only "action" the tank ever saw was being deployed to Glasgow in 1919, where they were parked in the Cattle Market, unused, in case they were needed to control rioting in the city, following the rioting known as the Battle of George Square in 1919. From 1925 on, the Medium C was gradually replaced by the Medium Mark I and Medium Mark II. Proposals to use Medium Cs as recovery vehicles were rejected. A single vehicle was used to test a new type of transmission. In 1940 the last remaining Medium C was melted down.