Лид Беллидің "Буржуазиялық Блюз" әні және нәсілдік кемсітушілік

Кіріспе

Lead Belly орындаған ән. "The Bourgeois Blues" – американдық фолк және блюз музыканты Lead Belly жазған блюз әні. Ол 1937 жылғы маусымда Вашингтон қаласына Алан Ломакс үшін жазуға барған кездегі кемсітушілік пен сегрегацияға жауап ретінде жазылған. Ән расизмге, Джим Кроу заңдарына және АҚШ-тың оңтүстігіндегі афроамерикандықтардың қазіргі жағдайына қарсы айтылады. Ән 1938 жылғы желтоқсанда Конгресс кітапханасы үшін жазылып, 1939 жылы коммерциялық мақсатта қайта жазылған. "The Bourgeois Blues" Lead Belly-нің ең жақсы туындыларының бірі саналады, бірақ ол дау тудырды. Әннің авторлығына күмән бар, кейбір ғалымдар Lead Belly-нің бұрын таныс еместігіне байланысты мұндай жанрдағы туындыны өзі жазуы екіталай дейді. Оның Америка Коммунистік партиясындағы рөлі және ол мен ән партияның саяси мақсаттарын ілгерілету үшін пайдаланылды ма деген сұрақтар туындады.

Бастапқы және құрылуы

Көптеген музыка тарихшылары «Буржуазиялық блюздің» жазылуын 1937 жылғы маусымда Лид Беллидің Вашингтонға сапармен байланыстырады, ол фольклоршы Алан Ломаксқа Конгресс кітапханасының халық музыкасы жинағы үшін жазба жасауға шақырылған. Бірінші түні Лид Белли мен оның әйелі Марта қалада болғанда, олар өздерінің туған Луизианадағы сияқты нәсілдік кемсітушілік Джим Кроу заңдарымен кездесті: көптеген қонақүйлер афроамерикандықтарға бөлме жалға беруден бас тартты, ал кейбіреулері толық болды немесе ол ақ адаммен бірге болғандықтан оған қызмет көрсетуден бас тартты (Ломакс). Ломакс, кейбір нұсқаларда аты-жөні айтылмаған «ақ дос» ретінде сипатталған, жұбайларға Жоғарғы Сот ғимаратының жанындағы пәтерінде түнуге рұқсат берді. Ертесіне таңертең Лид Белли үй иесімен қара нәсілді адамның болуы туралы дауласып, үй иесі полиция шақырумен қорқытты. Вашингтонда болған кезде Лид Белли әннің тууына себеп болған деп саналатын сегрегацияның бірнеше жағдайларына тап болды. Мысалы, Лид Белли, Ломакс және олардың әйелдері бірге кешкі ас ішкісі келгенде, аралас нәсілді топ үшін оларды қызмет көрсететін мейрамхана табу мүмкін емес екенін анықтады. Оған егер ол Ломакссыз кейін келсе, оған қызмет көрсететінін айтты. Ән тез құрастырылды; бір дерек бойынша Лид Белли оны жазуға бірнеше сағат қана жұмсады. «Буржуазиялық блюз» – Вашингтонның мәдениетін сынаған блюз стиліндегі наразылық ән. Ән, әсіресе қайырмасында, «буржуазия» деп атап, нәсіл мен экономиканы біріктіреді. Дегенмен, әнші өзіне жасалған жаман қарым-қатынас туралы «хабарды» ән арқылы таратады, осылайша оңтүстік афроамерикандықтарына да, солтүстік ақ нәсілділеріне де қазіргі жағдайдың терең кемшіліктері бар екенін және өзгерістер қажет екенін айтады. Ән белгілі бір уақыт өлшемінде жазылған, бірақ әннің орташа темпте дөңгелектей орындалуын атап көрсету үшін түсіндірмелер қосылған. Ән В тоналысында жазылған. Ол он екі тактіден тұрады, алғашқы төрт тармақ қайталанады, содан кейін соңғы екі тармақ пен ко́да келеді. Ол әнді 1939 жылғы сәуірде Musicraft Records компаниясы үшін жазды, ол сол жылы 78 айналымдық пластинка ретінде шығарылды. Коммерциялық түрде шығарылған нұсқада Лид Белли ән салады және он екі тартпалы гитарамен, басқа аспаптарсыз ойнайды. Тадж Махал және Ханс Тессинк осы әнді орындады. Сигер әннің тікелей эфирде және студияда жазылған нұсқаларын бірнеше альбомында жазды және шығарды. Австралияда R&B тобы The Bitter Lemons әнді «Canberra Blues» деп қайта өңдеді. Әннің мәтіні 1960 жылдары Австралия астанасының аумағында жас австралиялықтардың кездесетін мәселелері туралы айтады. Тессинк әнді 1997 жылы шыққан Journey On альбомы үшін еуропалық блюз стиліне бейімдеді. The Fall тобы 2001 жылы шыққан Are You Are Missing Winner альбомында әнді каверледі. 2006 жылы Билли Брэгг әнді «Буш соғыс блюз» деп қайта өңдеді, ол Ирак соғысы туралы тақырыптық наразылық ән. Бір шумағында ол Ирак соғысы демократия үшін емес, «Хэллибертон үшін әлемді қауіпсіз ету» үшін болғанын мәлімдейді. Басқа шумағында ол христиандық оңшылдарды сынап, модераторлар қайда деп сұрайды. Соңында Брэгг АҚШ үкіметін соғысқа барудан бұрын елдегі кедейлік мәселесімен айналыспағаны үшін айыптайды. Кейіннен ФБР 1940 жылдары оның ісін тергеді. Бұл коммунистер оны пайдаланып, платформа ретінде қолданғаны туралы айыптауларға әкелді. Партия, керісінше, олар оны құрметтеген және өнер көрсетуге мүмкіндік берген аздаған адамдардың бірі екенін мәлімдеді. Бұл теория Лид Беллидің Ломакс оны танысқанға дейін наразылық әндерін жазбағаны туралы идеядан туындайды. Ломакс жазған музыка азаматтық құқықтарға көзқарасы ортақ солтүстік тұрғындарына сатылғандықтан, Ломакс оған ақ нәсілді тыңдаушыларға тартымды ән жазуға көмектескені болжанады. Лид Белли «буржуазия» термині оған белгісіз екенін мойындады және ол бұрынғы жұмыстарының сөздік қорымен салыстырғанда орынсыз көрінеді.

Most music historians date the writing of "The Bourgeois Blues" to Lead Belly's June 1937 trip to Washington, D. C., when he was invited by the folklorist Alan Lomax to record for the Library of Congress's folk music collection. On the first night Lead Belly and his wife Martha spent in the city, they encountered racially discriminatory Jim Crow laws similar to those found in their native Louisiana: most hotels refused to rent rooms to African Americans and the few that would were either full or refused to serve him because he was with a white man (Lomax). Lomax, in some versions of the story described as an unnamed "white friend", offered to let the couple stay for the night in his apartment near the Supreme Court Building. The next morning, Lead Belly awoke to Lomax arguing with his landlord about the presence of a black man, with the landlord threatening to call the police. While in Washington, Lead Belly encountered several other incidents of segregation that are believed to have contributed to the impetus of the song. For instance, when Lead Belly, Lomax, and their wives wanted to go out to dinner together, they discovered that it was impossible for the mixed race group to find a restaurant that would serve them. Lead Belly was told that if he returned later without Lomax, he would be served. The song came together quickly; one account claims that it only took a few hours for Lead Belly to write it. "The Bourgeois Blues" is a blues style protest song that criticizes the culture of Washington, DC. The song, particularly in the refrain, conflates race and economics by referring to Caucasians as "bourgeois". despite this, by "spreading the news" of his poor treatment in a song, the speaker uses what power he has to tell both southern African Americans and northern whites that the status quo is deeply flawed and that something needs to change. It is written in time but annotated to note that the song rhythmically should swing at medium shuffle. The song was written in B. It uses twelve measures with verses one to four repeating, followed by the final two verses and a coda. He re recorded the song in April 1939 for Musicraft Records, for release the same year as a 78 rpm record. The version that was commercially released features Lead Belly singing and playing the twelve string guitar without any other accompaniment. Taj Mahal, and Hans Theessink. Seeger recorded and released both live and studio versions of the song on several of his albums. In Australia, the song was reworked as "Canberra Blues" by The Bitter Lemons, an R&B band. The lyrics speak of the problems faced by young Australians in the Australian Capital Territory in the 1960s. Theessink adapted the song to his style of European blues for the album Journey On in 1997. The Fall covered the song on their 2001 album Are You Are Missing Winner. In 2006 Billy Bragg reworked the song as "Bush War Blues", a topical protest song about the Iraq War. In one verse, he claims that the Iraq War was not for democracy but instead was to "make the world safe for Halliburton". In another, he takes on the Christian right, asking where the moderates are. Finally, Bragg chides the United States government for not dealing with poverty at home before going to war. and the FBI subsequently opened a file on him in the 1940s. This led to the accusations that the Communists were taking advantage of him and using him as a platform. The party claims, to the contrary, that they were some of the few people who respected him and gave him a chance to perform. This theory stems from the idea that Lead Belly did not have a history of protest music before he was discovered by Lomax. Since the music that Lomax recorded was sold to northerners sympathetic to Civil Rights, it has been suggested that Lomax helped him write a song attractive to a white audience. Lead Belly admitted that the term "bourgeois" was unfamiliar to him, and it seems out of place compared to the vocabulary of his past work.