Мүліктік құқықтарды растау туралы мемлекеттік құжат

Кіріспе

Егемендік құқық иесі берген жер учаскесі

Жер патенті – жердің белгілі бір учаскесіне ресми меншік құқығын беру үшін жасалған патенттік хаттардың бір түрі. Ол іздестіру, құжаттама жасау сияқты заңмен белгіленген бірнеше рәсімдерден өтеді, содан кейін хатқа қол қойылып, мөрленеді және мемлекеттік тізілімге енгізіледі. Бұл белгілі бір аумаққа құқық, меншік және иелік құқығының ең жоғары дәлелі болып табылады. Әдетте, жер патенті орталық, федералдық немесе штаттық үкімет тарапынан жеке тұлғаға, серіктестікке, трастқа немесе жеке компанияға беріледі. Жер патенті мен жер грантын шатастырмау керек. Патенттелген жерлер егемендік билік тарапынан көрсетілген қызметтер үшін, құқықпен бірге немесе тегін берілген болуы мүмкін, немесе олар үкіметтің, жеке тұлғаның немесе заңды тұлғаның бұрынғы иелерінен сатып алынған жерлер болуы мүмкін. "Патент" – бұл процесс және термин. Процесс ретінде, ол интеллектуалдық меншікке патент алуға ұқсас, соның ішінде даулы мүлікті бірегей анықтау, тіркеу, өңдеу және беру қадамдарын қамтиды. Интеллектуалдық меншік патенттерінен айырмашылығы, олардың мерзімі шектеулі, ал жер патенті мәңгілік. АҚШ-та жерге қатысты барлық меншік талаптарын жер патентіне, бірінші меншік құжатына немесе Франция, Испания, Ұлыбритания, Мексика, Гавайи Корольдігі, Ресей немесе жергілікті американдықтар бастапқыда иеленген жерлерге қатысты басқа да ұқсас құжаттарға дейін табуға болады. Мұндай құқықтарды беру туралы куәліктердің басқа атаулары – "бірінші меншік құжаты" және "қорытынды куәлік". Жер патенті заңда "патенттік хаттар" деп белгіленеді және әдетте бастапқы иесіне және оның мұрагерлеріне мәңгілікке беріледі. Патент – жерге қатысты жоғары құқық, өйткені ол оның берілген күніне дейін барлық меншік құқығының дәлелдері егемендік билік органы тарапынан қарастырылғанын және олардың күшін жоққа шығаруға болмайтынын куәландырады. Осылайша, жер патенті заң бойынша оның шекараларындағы жерге меншік құқығын білдіреді. Іс жүзінде, қарсы талаптардың күшін жоққа шығару шартты, бірақ патент берілгеннен кейін меншік құқығының тұрақтылығы орнатылады.

A land patent is a form of letters patent assigning official ownership of a particular tract of land that has gone through various legally prescribed processes like surveying and documentation, followed by the letter's signing, sealing, and publishing in public records, made by a sovereign entity. It is the highest evidence of right, title, and interest to a defined area. It is usually granted by a central, federal, or state government to an individual, partnership, trust, or private company. The land patent is not to be confused with a land grant. Patented lands may be lands that had been granted by a sovereign authority in return for services rendered or accompanying a title or otherwise bestowed gratis, or they may be lands privately purchased by a government, individual, or legal entity from their prior owners. "Patent" is both a process and a term. As a process, it is somewhat parallel to gaining a patent for intellectual property, including the steps of uniquely defining the property at issue, filing, processing, and granting. Unlike intellectual property patents, which have time limits, a land patent is permanent. In the United States, all claims of land ownership can be traced back to a land patent, first title deed, or similar document regarding land originally owned by France, Spain, the United Kingdom, Mexico, the Kingdom of Hawaii, Russia, or Native Americans. Other terms for the certificate that grants such rights include "first title deed" and '"final certificate." A land patent is known in law as "letters patent" and usually issues to the original grantee and to their heirs and assigns forever. The patent stands as supreme title to the land because it attests that all evidence of title existent before its issue date had been reviewed by the sovereign authority under which it was sealed and was so sealed as irrefutable. Thus, the land patent itself so becomes at law the title to the land defined within its four corners. In practice, the irrefutability of counter claims is relative, but once a patent is granted, permanence of title is established.

АҚШ жер патенттерінің тарихы

Америка Құрама Штаттарының жері Франциядан, Ұлыбританиядан, Гавай Корольдігінен, Мексикадан, Ресейден, Испаниядан және Американың жергілікті халықтарынан талап ету, басып алу, қосып алу, сатып алу, келісімшарт немесе соғыс арқылы алынды. Англия, кейін Ұлыбритания болып, Американы отарлай бастаған кезде, Король жеке тұлғаларға және компанияларға үлкен аумақтарды берді. Кейіннен компаниялар мен отаршылдық губернаторлар жерді нақты зерттеуге негізделген шағын жер гранттарын берді. Осылайша Атлантика жағалауындағы колониялық Америкада жер учаскесін зерттеу мен жеке меншікке «патенттеу» арасында байланыс орнатылды. Көптеген басқа жер патенттері Корольтің жеке тұлғалар Американың түпкілікті тайпаларынан сатып алған жерлері үшін берілді. Көптеген алғашқы отарлардың жер патенттері Ұлыбритания сияқты бақылаушы елден келді. Мұндай патенттердің көпшілігі тұрақты түрде берілді. Бұл патенттер әлі де күшінде; АҚШ үкіметі келісімшарт бойынша бұл патенттерді құрметтейді және барлық осындай жер патенттері сияқты, оларды өзгертуге болмайды. Бастапқыда жергілікті халықтар берген көптеген ерте патенттер, кейде сотқа, сол адамдар арасындағы «жеке меншік» және «меншік» туралы әртүрлі түсініктердің нәтижесінде дау туды. Олар әдетте жерді және оның сыйлықтарын ауызша дәстүрмен күшейтіп, Батыс Еуропадан келген отарлаушылар, олар активтер туралы белгіленген және шекті көзқарастар ұстады, олардың беруі және олардың сот шешімі жазбаша заңдар, Тақтың құқықтары мен лауазымды адамдар, соттар және тұрақты жазбалар жүйесінде қарастырылды. Америка революциясынан кейін және АҚШ Конституциясын ратификациялағаннан кейін АҚШ қазынашылық департаменті барлық мемлекеттік жерлерді басқаруға тағайындалды. 1812 жылы осы міндетті атқару үшін Америка Құрама Штаттарының Жалпы жер басқармасы құрылды. Конгресстің арнайы актілеріне сәйкес және АҚШ Президентінің қолы мен мөрімен, Жалпы жер басқармасы 2 миллионнан астам жер грантын патенттеді (жер патенттері), мемлекеттік жердің белгілі бір учаскелерінің атауын жеке тұлғаларға (жеке тұлғалар немесе жеке компаниялар) берді. Осылайша берілген жерлердің кейбіреуінде жерді зерттеу немесе оған байланысты басқа да шығындар болды. Кейбір патент иелері осы төлемдерді өздерінің жерлері үшін қолма-қол төледі, басқалары талап қоюды үйленді, ал тағы басқалары Конгресс мемлекеттік жерлерді жеке меншікке беру үшін қабылдаған көптеген сыйға тарту актілерінің бірі арқылы иелікке келді. Қалай болғанда да, Жер жөніндегі бас басқарма патентті екі кезеңнен тұрады. Біріншіден, жеке меншік талапкер мемлекеттік жер орналасқан жер ауданындағы жер кеңсесіне барды. Өтініш беруші мемлекеттік жерді таңдау үшін өтініш қағаздарын толтырды, ал жер тіркелімінің қызметкері жергілікті жер тіркелімінің жазбаларын тексеріп, талап етілген жердің әлі де қолжетімді екеніне көз жеткізді. Қамқоршы талапкердің төлемін алды, өйткені тіпті үй иелері де әкімшілік алым төлеуге мәжбүр болды. Содан кейін жерді тіркеу бөлімі және жерді қабылдаушы Вашингтондағы Жер басқармасының бас басқармасына құжаттарды жіберді. Бұл мекеме талаптың дұрыстығын, оның қол жетімділігін және төлем нысанын екі рет тексерді. Ақырында, Жердің жалпы бюросы мемлекеттік жердің патентін шығарды және оны президентке қол қою үшін жіберді. АҚШ-тың алғашқы жер патенті 1788 жылы 4 наурызда Джон Мартинге берілді. Бұл патент АҚШ-қа талап етілген жерлердегі барлық алтынның, күміс, қорғасын мен мыстың үштен бір бөлігін қалдырады. Пайдалануға шектеулер (мысалы, мұнай және минералдық құқықтар, жолдар, арықтар және каналдар) жерге орналастырылған патентте көрсетілген және жерге қатысты мүліктік меншікке қатысты мемлекеттік және жергілікті заңдық ережелерден, мысалы, аймақтарға бөлу және құрылыс кодекстері, сондай-ақ жер мен мүлікке қолданылатын мүлік салығынан ерекшеленеді. Жер патентіне қоса берілетін жеке меншік құқығы жеке келісімшарттың шарттарына сәйкес кейіннен келісілуі мүмкін. Патенттелген жерлерге тән құқықтар мұрагерден мұрагерге, мұрагерден иеленушіге немесе иеленушіден иеленушіге беріледі және жеке келісім-шарт арқылы (кепілдік актісі, бас тарту актісі және т.б.) өзгертілуі мүмкін емес. Көп жағдайда патенттелген жердің заңына оны сатып алған Конгресс актісі немесе шарт немесе патентте көрсетілген шарттар қолданылады. Мысалы, АҚШ заңдары жерді басқаруға қатысты Homestead Act немесе патенттің бетінде қойылған резервтерді қамтуы мүмкін, ал Гуадалупе Идальго шарты Калифорния және оған іргелес аумақтардағы үлкен жер көлеміне қатысты белгілі бір сот шешімдерін реттейді. Табиғи тұлғалардан басқа заңды тұлғалар (мысалы, трасттар және корпорациялар) АҚШ Конгресінің арнайы актісі болмаса, жер патенттерін ала алмайды. Конгресс корпоративтік ұйымдарға патенттер арқылы жер берудің мысалы – Тынық мұхиты теміржол актілері бойынша теміржол компанияларын Америка құрлығында теміржол салу үшін өтеу үшін берілген гранттар.

Land in the United States of America was acquired by claim, seizure, annexation, purchase, treaty, or war from France, Great Britain, the Kingdom of Hawaii, Mexico, Russia, Spain, and the Native American peoples. As England, later to become Great Britain, began to colonize America, the Crown made large grants of territory to individuals and companies. In turn, the companies and colonial governors later made smaller grants of land based on actual surveys of the land. Thus, in colonial America on the Atlantic seaboard, a connection was made between the surveying of a land tract and its "patenting" as private property. Numerous other land patents were granted by the Crown for lands purchased by private individuals from Native American tribes. Many original colonies' land patents came from the corresponding country of control like Great Britain. Most such patents were permanently granted. Those patents are still in force; the US government honors those patents by treaty law, and, as with all such land patents, they cannot be changed. Many early patents of lands originally granted by Native peoples were contested, occasionally in court, as a result of different understandings of "private property" and "ownership" between those people, who typically held land and its bounties communally, reinforced by oral tradition, and colonizers from Western Europe who held established and finite views on assets, their transfer, and their adjudication in a system of written laws, Crown rights and officials, courts, and permanent records. After the American Revolution and the ratification of the US Constitution, the US Treasury Department was placed in charge of managing all public lands. In 1812, the United States General Land Office was created to assume that duty. In accord with specific Acts of Congress and under the hand and seal of the US President, the General Land Office issued more than 2 million land grants made patent (land patents), passing the title of specific parcels of public land from the nation to private parties (individuals or private companies). Some of the land so granted had survey or other costs associated with it. Some patentees paid those fees for their land in cash, others homesteaded a claim, and still others came into ownership via one of the many donation acts that Congress passed to transfer public lands to private ownership. Whatever the method, the General Land Office followed a two step procedure in granting a patent. Firstly, the private claimant went to the land office in the land district in which the public land was located. The claimant filled out entry papers to select the public land, and the land office register (clerk) checked the local registrar records to make sure the claimed land was still available. The receiver (bursar) took the claimant's payment, because even homesteaders had to pay administrative fees. Then, the district land office register and receiver sent the paperwork to the General Land Office in Washington. That office double checked the accuracy of the claim, its availability and the form of payment. Finally, the General Land Office issued a land patent for the claimed public land and sent it on to the President for his signature. The first US land patent was issued on March 4, 1788, to John Martin. That patent reserves to the United States one third of all gold, silver, lead and copper within the claimed land. Usage restrictions (such as oil and mineral rights, roadways, ditches, and canals) placed on the land are spelled out in the patent and are distinct from state and local statutory regulations relative to property appurtenant to the land, such as zoning and building codes, as well as property taxes applying to both land and property. Private property rights accompanying land patents can also be thereafter negotiated in accord with the terms of private contracts. The rights inherent in patented land are carried from heir to heir, heir to assignee, or assignee to assignee and cannot be changed except by private contract (warranty deed, quitclaim deed, etc.). In most cases, the law of a particular piece of patented land will be governed by the Congressional Act or treaty under which it was acquired, or by terms spelled out in the patent. For example, US laws govern the land may involve the Homestead Act or reservations placed on the face of the patent, and the Treaty of Guadalupe Hidalgo governs certain jurisdictional dicta relating to large amounts of land in California and adjoining territories. Legal entities other than natural persons (such as trusts and corporations) may not obtain land patents except by express act of the US Congress. An example of Congress granting land through patents to corporate entities is the railroad grants made under the Pacific Railroad Acts to compensate the railroad companies for building a transnational railroad across America.

АҚШ-тың бұрынғы аумақтары

Территория Құрама Штаттарға қосылуға келіскен кезде, штат мәртебесіне қол жеткізудің алғы шарты ретінде рұқсаттамалық акті қабылдалатын. Рұқсаттамалық актіде әлі жеке меншікке берілмеген, пайдаланылмаған барлық жерлерге қатысты аумақ пен оның халқы мәңгілікке құқықтан бас тартады және оның меншігін АҚШ-қа беруге міндетті. Мысалы, Вашингтон территориясының рұқсаттамалық актісінің бір бөлігінде былай делінген: аталған штаттарда тұратын халық, олардың шегіндегі пайдаланылмаған мемлекеттік жерлерге, сондай-ақ кез келген үнді немесе үнді тайпаларына тиесілі немесе иеленудегі барлық жерлерге кез келген құқықтан және меншіктен мәңгілікке бас тартатындарын келіседі және жариялайды; және осы құқықтар АҚШ тарапынан жойылғанша, олар АҚШ-тың билігінде болады және қала береді. Аумақтың халқы жерге құқықтан бас тартқаннан кейін, ол белгілі бір мерзімге шаруашылық учаскесін жақсарту арқылы оған құқығын дәлелдегенге дейін АҚШ тарапынан сенімді сақтауға алынатын. Дұрыс талап берілгеннен кейін, АҚШ Жер басқармасы (қазіргі Жерді басқару бюросы) талапкердің жерді зерттеуге төлем жасағанын және қосымша қаражат депозиттегенін растайды. Содан кейін, Конгрестің жер туралы заңдарына сәйкес, жер жеке меншік иесіне АҚШ Президентінің қолы мен мөрі қойылған патент арқылы беріледі.