Маори тарихы

Баклендс жағажай аймағы – 1300 жыл шамасында осы аймаққа келген Таинуи көшіп-қонушы вака экипажынан тараған Нгай Тай ки Тамаки рохесінің бір бөлігі. Тамаки өзенінің сағасы дәстүрлі түрде Те Вай о Таики ("Таики сулары") деп аталып келген, бұл атау Нгай Тай тайпасының атасы Таикидің құрметіне берілген. Таики өзінің ізбасарларымен бірге Тамаки өзенінің шығыс жағалауында, ертедегі Те Тини о Маруиви тайпасының Хуэйранги ұрпақтарымен қатар қоныстанды. Баклендс жағажайының дәстүрлі атауы – Те Комити. Бұл аймақ стратегиялық тұрғыдан маңызды болды, себебі ол Тамаки бұғазына және Те То Вакаға, яғни Отахухудағы Манукау портына оңай қол жеткізуге мүмкіндік берді. Осы кезеңде Нгай Тай тайпасының көп бөлігі уақытша қорғану үшін Уайкатоға қашып кетті. 1833 жылы ағылшын миссионері Уильям Томас Фейрберн бұл аймаққа келгенде, ол көбінесе бос тұрды. 1836 жылы Уильям Томас Фейрберн Тамаки маори басшылары арасында қазіргі Оңтүстік Окленд, Шығыс Окленд және Похутукава жағалауының көп бөлігін қамтитын жерді сатуға келісім жасады. Бұл сату аймақтағы қақтығыстарды тоқтату мақсатымен жасалды, бірақ басшылардың не түсінгені немесе келіскені әлі анық емес. Маорилер бұл сатудан кейін де өздерінің әдеттегі тіршіліктерімен айналысып, аймақта тұруын жалғастырды. 1854 жылы Фейрберннің сатып алған жері Жаңа Зеландия жер комиссиясымен тексерілген кезде, Уайроа өзені мен Умупуия аймақтарында Нгай Тай резерваты құрылды. Келісімнің бір бөлігі ретінде Нгай Тай тайпасының мүшелері өздерінің дәстүрлі қоныстарын батысқа көшіруге келісті. 1861 жылы Мейсон өзінің фермасын Оклендтегі ең ірі шаруалардың бірі Альфред Бакландқа сатты. Баклендтер отбасы демалыс күндерін осы жағажайда өткізіп, 1865 жылы малға арналған кемежай салды. "Девонпорт Сти́мшип Ко́мпани" жолаушылар тасымалы үшін Баклендс жағажайында екінші кемежай салды, бұл жағажайға және жаңа қонысқа жетуге мүмкіндік берді. Баклендс жағажайындағы алғашқы пошта бөлімі 1921 жылы ашылды, ал 1923 жылы көршілес Шығыс жағажайы бөлінді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Баклендс жағажайындағы үй күзетшілері құрылды, олар Охуяранги / Пиджен тауында әскери жаттығулар үшін апта сайын жиналатын. 1942 жылы Мусик Пойнтта әуе трафигін басқару орталығы құрылды. Бұл орталық Окленд үшін ұзақ қашықтыққа радио байланысын қамтамасыз етіп, кемелермен және ұшақтармен байланыс жасады, сондай-ақ американдық теңіз күштерімен де пайдаланылды. 1949 жылдың мамыр айында Манукау округі кеңесі жағажайдың атын Баклендс Бичтен Баклендс жағажайына өзгертті. 1950 жылға дейін бұл аймақ негізінен демалыс орны болып қала берді. 1952 жылы Ховик қалашық ретінде құрылғаннан кейін Ховик пен Баклендс жағажайы аудандары қарқынды дамыды. 1954 жылы Кокл Бей гольф алаңы Мусик Пойнтқа көшірілді, ал 1956 жылы Бакленд және Пасхалық жағажайларындағы соғыс ескерткіші – қоғамдық орталық ашылды.

Білім

Баклендс Бич бастауыш мектебі 1955 жылы осы аймақта құрылған алғашқы мектеп болды. Баклендс Бич бастауыш мектебі, Маклинс бастауыш мектебі және Пьюгон Маунтин мектебі бастауыш мектептер (1–6 сыныптар) болып табылады, олардың оқушы саны сәйкесінше және студенттерді құрайды. Баклендс Бич орта мектебі 1976 жылы ашылды, ол орта мектеп (7–8 сыныптар) және оқушы саны құрайды. Маклинс колледжі 1980 жылы құрылған орта мектеп (9–13 сыныптар), оқушы саны құрайды. Бұл мектептердің барлығы аралас білім береді. Оқушы саны мәліметтері - жылдың жағдайына сәйкес.

1980 жылы Баклендс Бичте бұрынғы Мунт Веллингтон интернатының орнына әлеуметтік және мінез-құлықтарында қиындықтары бар балаларға арналған Уаймокоя мектебі ашылды. Мектеп 2010 жылы оқушыларға қатысты зәбір көрсетілген деген айыптауларға байланысты жабылды.