Дженнифер Майкл Хехт: Американдық тарихшы, ақын және философ
Jennifer Michael Hecht
Женнифер Майкл Хехт – американдық тарихшы, ақын, философ. Кітаптары, мақалалары мен өлеңдері көптеген басылымдарда жарияланды. Биографиясы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық тарихшы, мұғалім және ақын (1965 жылы туған)
American historian, teacher and poet (born 1965)
Дженифер Майкл Хехт (23 қараша 1965 жылы туған) – мұғалім, автор, ақын, тарихшы және философ. Ол 1994–2007 жылдары Нассау қауымдық колледжінде тарих кафедрасының доценті болды және соңғы кезде Нью-Йорктегі «Жаңа мектепте» сабақ берді. Хехттің жеті кітабы жарық көрген, оның ғылыми мақалалары көптеген журналдар мен басылымдарда жарияланған, ал өлеңдері «The New Yorker», «The New Republic», «Ms. Magazine» және «Poetry Magazine» сияқты журналдарда жарияланған. Ол сонымен қатар «The New York Times», «The Washington Post», «The Philadelphia Inquirer», «The American Scholar», «The Boston Globe» және басқа да басылымдар үшін эсселер мен кітаптарға рецензиялар жазған. Ол «The New York Times» онлайн-сайтындағы «Times Select» үшін бірнеше мақала жазды. 2010 жылы Хехт Ұлттық кітап сыйлығының бес нон-фикшн төрешісінің бірі болды. Хехт «The Best American Poetry» сериясының веб-сайтында ұзақ жылдар бойы блог жүргізіп келеді және өзінің веб-сайтында жеке блогты ұстап тұрады. Ол Нью-Йорктегі Бруклинде тұрады.
Jennifer Michael Hecht (born November 23, 1965) is a teacher, author, poet, historian, and philosopher. She was an associate professor of history at Nassau Community College (1994–2007) and most recently taught at The New School in New York City. Hecht has seven published books, her scholarly articles have been published in many journals and magazines, and her poetry has appeared in The New Yorker, The New Republic, Ms. Magazine, and Poetry Magazine, among others. She has also written essays and book reviews for The New York Times, The Washington Post, The Philadelphia Inquirer, The American Scholar, The Boston Globe and other publications. She has written several columns for The New York Times online "Times Select." In 2010 Hecht was one of the five nonfiction judges for the National Book Award. Hecht is a longtime blogger for The Best American Poetry series web site and maintains a personal blog on her website. She resides in Brooklyn, New York.
Өмірбаян
Глен Ков қаласында, Нью-Йорк штатында, Лонг-Айленд аймағында туған Хехт Адельфи университетінде тарих мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды, сондай-ақ бір кезде Каен және Анже университеттерінде оқыды. 1995 жылы Колумбия университетінде ғылым тарихы бойынша докторлық диссертациясын қорғады және 1994 жылдан 2007 жылға дейін Нассау қауымдастық колледжінде тарих профессоры болып жұмыс істеді. Хехт Нью-Школда және Колумбия университетіндегі MFA бағдарламаларында сабақ берді, сонымен қатар Нью-Йорк гуманитарлық институтының стипендиаты болып табылады. Хехт үйленген, екі баласы бар. Ол Discovery Channel, The Morning Show with Marcus Smith, Road to Reason және MSNBC-ның Hardball телешоуларында, сондай-ақ The Brian Lehrer Show, The Leonard Lopate Show, On Being (бұрын Speaking of Faith деп аталған), All Things Considered, The Joy Cardin Show және басқа да радио бағдарламаларында қонақ ретінде сұхбаттасты.
Born in Glen Cove, New York on Long Island, Hecht attended Adelphi University, where she earned a BA in history, for a time studying at the Université de Caen, and the Université d'Angers. She earned her PhD in the history of science from Columbia University in 1995 and taught at Nassau Community College from 1994 to 2007, finally as a tenured associate professor of history. Hecht has taught in the MFA programs at The New School and Columbia University, and is a fellow of the New York Institute for the Humanities. Hecht is married and has two children. She has appeared on television on the Discovery Channel, The Morning Show with Marcus Smith, Road to Reason and MSNBC's Hardball, and on radio on The Brian Lehrer Show, The Leonard Lopate Show, On Being (formerly known as Speaking of Faith), All Things Considered, The Joy Cardin Show, and others.
Зияткерлік қызығушылықтары мен еңбектері
Ол өзінің үш негізгі интеллектуалдық қызығушылығын былай бағалайды: "Поэзия бірінші орында, содан кейін тарихи зерттеулер, одан кейін атеизм, және мен оларға деген адалдығымда осы ретте қаламын". Бастапқыда ақын болуды жоспарлаған ол ғылым тарихына қызығушылық танытты. Оның алғашқы кітабы "Жанның соңы: ғылыми жаңару, атеизм және Франциядағы антропология, 1876-1936 жылдар" 19 ғасырдың соңында өзара аутопсия қоғамын құрған бірнеше антрополог туралы диссертациясынан өркендеді. Қоғам мүшелері өлген соң бір-бірінің миын зерттеуші еді, ал Хехт олардың атеизмін байқап, мұның ғылыми жаңалықтар үшін ғана емес, католик шіркеуіне жанның жоқ екенін дәлелдеу мақсатында жасалып жатқанын түсінді. Бірінші кітабын зерттеу кезінде ол атеизм тарихының жеткіліксіз екенін түсінді, бұл оның екінші кітабы "Күмәндік: Тарих" жазылуына әкелді. "Күмәндік" кітабын жазғанда ол көптеген атеистер құдайлардың жоқтығын айтудан асып, адамдар өмір туралы қалай ойлауы керек және қалай өмір сүруі керек деген терең ойларды ұсынғанын көрді. Бұл оның үшінші кітабы "Бақыт туралы мифке" жол ашты, ол сол мәселеден басталып, қазіргі заманда бақытқа қатысты көзқарастарды қарастырады. Ол оны "қазіргі заманғы мағынадағы ақиқатты жоққа шығару жұмысы" деп атайды.
Of her three major intellectual interests, she ranks them, "Poetry came first, then historical scholarship, then public atheism, and they probably remain in that order in my dedication to them." Originally intending to be a poet, she was drawn to the history of science. Her first book, The End of the Soul: Scientific Modernity, Atheism, and Anthropology in France, 1876 1936, grew out of her dissertation on some late 19th century anthropologists who formed the Society of Mutual Autopsy. The members would dissect each other's brains after death, and Hecht, having noticed their atheism, came to understand that this was being done not only for the sake of scientific finds, but perhaps to prove to the Catholic Church that the soul does not exist. While researching her first book, she came to realize that there was no sufficient history of atheism, and that led to her second book, Doubt: A History. While writing Doubt, she found that many atheists went beyond simply stating that there are no gods and also made profound suggestions about how people should think of life and how we should live. That led to her third book, The Happiness Myth, which starts there and goes on to look at present day attitudes about how to be happy. She calls it "a work of Skepticism in the modern sense of debunking."
Философия
Қосымша ақпарат қойылған блок|орналасу=оң|цитата=Эскалаторлар мен Stairmaster ойлап тапқан мәдениет өзінің ненің туралы сөйлеп жатқанын бағалауы керек.|автор=—Дженнифер Майкл Хект, D. J. Groe-мен жасалған «Point of Inquiry» подкастындағы сұхбаттан. Сол сияқты, 2007 жылы «Point of Inquiry» подкастындағы сұхбатында ол: «Мен адамды депрессиядан шығаруға тырыспаймын, бірақ адамдардың маңызды емес нәрселерге алаңдауын азайтуға тырысамын» деді. Ол агностицизмге қарсы жазған, өйткені теріс дәлелдеу мүмкін болмағандықтан Құдайдың болу мүмкіндігін қабылдауымыз керек деген пікірді «философиялық тұрғыдан ақымақтық» деп атады. «Кез келген нәрсеге күмәндануға барып, сөйлей алмайсың, немесе ақылға қонымды шешімдер қабылдайсың». Ол өлімнен кейінгі өмірге сенбейді, өлімді еске алуды және оның соңғы нәрсе екенін есте ұстауды ұсынады. «Менің ойымша, бұл әлем керемет, сонымен қатар ол маған қиындық тудырады. Мен мұнда болғаным үшін бақыттымын және мәңгі болмағанымды қабылдаймын». Хехт – «Діннен бостандық» қорының құрметті кеңес мүшесі. 2009 жылы ол FFRF конвенциясының қатысушыларына: «Егер Құдай болмаса – және ол жоқ – онда біз [адамдар] моральдық нормаларды өзіміз ойлап таптық. Мен осыған қатты таң қалдым» деді. 2007 жылы «Point of Inquiry» подкастында берген сұхбатында оның «Funny» атты екінші жинағы адамның юмор мен әзілге деген құштарлығының мәнін зерттейді. Ол 2005 жылы Висконсин университетінің баспасынан Феликс Поллак сыйлығын жеңіп алды. Оның соңғы жинағы «Who Said» (Copper Canyon Press, 2013) ағылшын тіліндегі ең танымал өлеңдердің тақырыптарына ойыншық сұрақтар қояды. 2003 жылы Хехт екі түрлі баспагерлер арқылы тарих және философия туралы екі кітап жариялады. Біріншісі – «Күмәндік: Тарих» діни күмәндіктерді тарихи тұрғыдан зерттейтін эпикалық дүниежүзілік еңбек. Екіншісі – «Жанның соңы» 19 ғасырдағы француз антропологтарының ерекше тобының бейнесін көрсетеді. Олар жеке тұлға, қабілет және ми морфологиясы арасындағы байланысты анықтау үшін Өзара аутопсия қоғамын құрды. 2004 жылы ол Фи Бета Каппа қоғамынан «адамзаттың интеллектуалдық және мәдени жағдайын түсінуге маңызды үлес қосқан ғылыми зерттеулері үшін» беделді Ральф Уолдо Эмерсон сыйлығын алды. 2007 жылы Хехт «Бақыт мифы: Неге біз дұрыс деп санаймыз, ол дұрыс емес» атты кітабын жариялады, онда ол бақытты тарихи перспективадан қарастыруға тырысады. Хехт қазіргі бақыт тұжырымымызға мәдениеттің әсер ететінін, ал болашақ ұрпақтар біздің бақытқа деген көзқарасымызды бұрынғы ұрпақтарды сықақтап, мазақтай алатынын айтады. 2013 жылы Хехт «Тұру: Өзін-өзі өлтіру тарихы және оған қарсы философиялар» кітабын жариялады. Бұл – интеллектуалдық және мәдени тарихты зерттейтін еңбек, онда ол өзін-өзі өлтіруден қаза тапқан екі досының қайғысын оған қарсы нақты аргументтер іздеуге жұмсайды; ол осы аргументтерді қоғамдық санаға қайтаруға үміттенеді. 2023 жылы Хехт «Ғажайып парадокс: өмірдің ерекшелігін және біздің өміріміздің поэзиясын қабылдау» кітабын жариялады.
quote box|align=right|quote=A culture that inventsescalators and Stairmastersis a culture that needs toassess what it's actuallytalking about.|source=—Jennifer Michael Hechtfrom aninterview by D. J. Grotheon Point of Inquiry podcast Similarly, in an interview on the Point of Inquiry podcast in 2007, she said "I'm not trying really to get somebody out of depression, but I sure am trying to get people to not be so worried, so anxious over things that really don't matter." She has written against agnosticism, calling "philosophically silly" the argument that because you can't prove a negative we have to allow for the possibility of God. "Either you doubt everything to the point where you can't speak, or you make reasoned decisions." She does not believe in life after death, urging that we should remember death and remember that it's the end. "I think this world is extraordinary and I also think it's a pain in the ass. And I'm happy to be here and I'm ok with not being here forever." Hecht is an honorary board member of the Freedom From Religion Foundation. In 2009, she told the FFRF convention audience: "If there is no God — and there isn't — then we [humans] made up morality. And I'm very impressed." In her 2007 interview for the Point of Inquiry podcast, Her second collection, Funny, explores the implications of the human love of humor and jokes. It won the 2005 Felix Pollak Prize from the University of Wisconsin Press. Her most recent collection, Who Said (Copper Canyon Press, 2013), playfully asks the title question of some of the most iconic English language poems. In 2003 Hecht published two books of history and philosophy with two different publishers. The first, Doubt: A History, is an epic, worldwide study of religious doubt throughout history. The other, The End of the Soul, is a profile of an unusual group of nineteenth century French anthropologists who formed the Society of Mutual Autopsy to discover links between personality, ability and brain morphology. It received the prestigious Ralph Waldo Emerson Award for 2004 from the Phi Beta Kappa Society "for scholarly studies that contribute significantly to interpretations of the intellectual and cultural condition of humanity." In 2007 Hecht published The Happiness Myth: Why What We Think Is Right Is Wrong in which she attempts to examine happiness through historical perspective. Hecht maintains that our current perception of happiness is affected by culture, and that future generations may well mock our view of happiness as we make fun of earlier generations. In 2013 Hecht published Stay: A History of Suicide and the Philosophies Against It. It is a study of intellectual and cultural history, in which she channels her grief for two friends lost to suicide into a search for persuasive arguments against it; arguments she hopes to bring back into public consciousness. In 2023 Hecht published The Wonder Paradox: Embracing the Weirdness of Existence and the Poetry of Our Lives.
Журнал мақалалары
Бұл мақалада Жорж Вахер де Лапуждың нацистік «Соңғы шешім» идеологиясына қосқан үлесі зерттеледі. «Лапуждың расизмге қосқан үлесі – ғылымның тілі мен құралдарымен жақсы жазылған, сандық нәсіл теориясы болды, ол ғылыми сипаттамасымен толыққанды. Бұл әсіресе тартымды болды, өйткені ол саяси емес, ғылыми және клиникалық көрінетін адамдар тобын сипаттады».
This article examines Georges Vacher de Lapouge's contribution to the ideology in the Nazi "Final Solution". "Lapouge's contribution to racism was a quantitative, well written race theory that was replete with the language and tools of science. It was particularly appealing because it described a collection of human groups which sounded too scientific and clinical to be political."
Жинақтар
«Үздік американдық поэзия» 2005, Пол Малдун және Дэвид Леман, құраст. (Scribner's, 2005). «Қиын замандағы жақсы өлеңдер», Гаррисон Киллор, құраст. (Viking/Penguin, 2005). «Поэзия күнделігі», Боллер, Селби және Йост, құраст. (Sourcebooks, 2003). «Жақсы өлеңдер», Гаррисон Киллор, құраст. (Viking/Penguin, 2002). «Күмәнді заманда өмір сүруге арналған өлеңдер», Джоан Мюррей, құраст. (Beacon, 2001). «Үздік американдық поэзия» 1999, Роберт Блай және Дэвид Леман, құраст. (Scribner's, 1999).
Best American Poetry 2005, Paul Muldoon and David Lehman, eds. (Scribner's, 2005). Good Poems for Hard Times, Garrison Keillor, ed. (Viking/Penguin, 2005). Poetry Daily, Boller, Selby, and Yost, eds. (Sourcebooks, 2003). Good Poems, Garrison Keillor, ed. (Viking/Penguin, 2002). Poems to Live by in Uncertain Times, Joan Murray, ed. (Beacon, 2001). The Best American Poetry 1999, Robert Bly and David Lehman, eds. (Scribner's, 1999).
Араб тілі
(2014, "Тарих шүкір" (Египеттің Ұлттық аударма орталығы. Қаһире)
(2014, تاريخ الشك" (المركز القومي للترجمة. القاهرة"