Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ani Ma'amin (אני מאמין) "Мен сенемін" – Маймонидтің еврейлік сенімнің негізгі қағидаларының он үш тармақты түсіндірмесінің қарапайым нұсқасы. Ол оның Мишнаға жасаған Синедрион трактаты бойынша түсіндірмесіне негізделген. Ани Мааминнің кең таралған нұсқасы кейінірек жазылған және Маймонидтің бастапқы нұсқасынан маңызды айырмашылықтары бар. Оның авторы белгісіз. Ани Маамин және поэзиялық нұсқасы, Йигдал, еврейлердің дұғаларының құрамына кіреді және түрлі музыкалық шығармаларға шабыт сыйлаған.
Ani Ma'amin (אני מאמין) "I believe" is a prosaic rendition of Maimonides' thirteen point version of the Jewish principles of faith. It is based on his Mishnah commentary to tractate Sanhedrin. The popular version of Ani Ma'amin is of a later date and has some significant differences with Maimonides' original version. It is of unknown authorship. Both Ani Ma'amin and a poetic version, Yigdal, form part of the prayers of Jews and have inspired varied settings to music.
Нысан
Бұл оқу он үш жолдан тұрады, олардың әрқайсысы "Ани ма'ам бе Эмуна Шелема" ("Мен толық сеніммен сенемін") фразасымен басталады. Ол Маимонидтің санау ретімен сәйкес келеді.
The recitation consists of thirteen lines, each beginning with the phrase "Ani ma'am be Emunah Shelema" ("I believe with full faith"). It follows the same order as Maimonides' enumeration.
Дұға ету
Көптеген яһудилер таңертеңгі дұғаларын аяқтағанда "Ани Маамин" оқиды. "Йигдал" жыр түріндегі нұсқасы дұғаның басында жиірек оқылады. Кейбір қауымдастар "Йигдал" дұғасын сенбі күндері мен мерекелерде кешкі қызметтен кейін де оқиды.
Many Jews recite Ani Ma'amin at the conclusion of their morning prayers. The poetic version Yigdal is more commonly recited at the beginning of the prayers. In some communities Yigdal is also recited on the Shabbat and holidays after the evening service.
Мәдениет
Соңғы жол яһудилердің Мәсіхтің келуіне деген негізгі сенімін көрсетеді. Осы себепті, бұл жол яһуди әндерінің сөздері үшін танымал көзқарасқа айналды. "Еске түсіретін әуенмен" жазылған әннің бір нұсқасын нацилік өлім лагерьлерінде газ камераларына бара жатқан ондаған еврейлер шырқаған. Бұл ән бүгінгі күнге дейін Холокостты еске алу күніндегі рәсімдерде жиі орындалады. Кейбіреулер оны 1943 жылы Пасханың алғашқы түнінде басталған Варшава геттосының көтерілісін еске алу үшін Пасхалық Седерде де айтады. "Ани Маамин" сөздеріне жазылған тағы бір әуен қуанышты шараларда, әсіресе тойларда оңды ән ретінде қолданылады. Сөздері бірдей, бірақ әуені әлдеқайда көңілдірек. Хабад-Любавичтің танымал әншісі Авраам Фрид осы әннің танымалдылығын арттырған нұсқасын жазды, бұл Хабад-Любавичтің Мәсіхтің жақын арада келуіне берген мәнін көрсетеді. "Ани Маамин" әні 1986 жылдың 13 сәуірінде Рим синагогасына Иоанн Павел II-нің тарихи сапары барысында хормен орындалды. "Ани Маамин" әнінің басқа да танымал нұсқаларын Шломо Карлебах және Моше Голдман жазған.
The penultimate line refers to the essential Jewish belief in the coming of the Mashiach. As such, this line has become a popular source of lyrics for Jewish songs. One version of the lyrics, set to a "haunting melody", The tune was sung by dozens of Jews as they marched to the gas chambers in the Nazi death camps. This tune is still frequently sung at Holocaust Remembrance Day services. Some also sing it at the Passover Seder, in memory of the Warsaw Ghetto Uprising, which began on the first night of Passover in 1943. Another tune to the words of Ani Ma'amin is used as a positive song included at happy events, mainly weddings. The words are the same, but a much happier tune is used. The popular Chabad Lubavitch singer Avraham Fried has recorded a version of this song that has gained popularity, reflecting the Chabad Lubavitch's emphasis on the imminent coming of the Messiah. Ani Ma'amin was sung by the choir during Pope John Paul II's historic visit to the Synagogue of Rome on April 13, 1986. Other popular versions of Ani Ma'amin were composed by Shlomo Carlebach and Moshe Goldman.