Мәдениетті бейімдеу – басқа мәдениеттен элементтерді қабылдап, өзіндік стильге келтіру. Глобалдану дәуірінде мәдениеттің қайта орналасуы мен өзгеруі туралы мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұтынушылық бейімделу – бұл жеке адам немесе топ басқа мәдениеттің өнімін немесе амалын қабылдап, оны өздеріне тән етіп өзгерту процесі.
Customization is the process in which an individual or a group appropriates a product or practice of another culture and makes it their own.
Кіріспе
Инда мен Розальдо "Глобализация антропологиясы: Оқулық" кітабының кіріспесінде глобализация кезінде мәдени бейімделудің динамикасын зерттейді. Олардың пікірінше, адамдар мен мәдениеттер "бір-бірімен күшті және тікелей қарым-қатынасқа түскенде" (2 Инда мен Розальдо), мәдениет географиялық байланыстарын жоғалта бастайды және жаңа орынға қайта бекітіледі. Авторлар бұл процесті ретерриториализация деп атайды, "мәдениетті жаңа уақыт-кеңістік контекстіне қайта жазу процесі, оны нақты мәдени ортада орналастыру" (12 Инда және Розальдо). Осы аргумент аясында, мәдени материалдар ретерриториализация кезінде көбінесе қабылдаушы мәдениетке сәйкес өзгеретіні және бейімделетіні айқындығын көрсетеді, "олар жергілікті қабылдау шарттарына сәйкес түсіндіріледі, аударылады және қабылданады" (16 Инда және Розальдо). Бұл маңызды, себебі ол көрерменнің пассивті емес, мәдениетті қабылдамай, оны өңдеуге қатысатын адам ретіндегі бейнесіне қарсы шығады. Бейімделу тұжырымы көрерменнің мәдени нысандар мен тәжірибені қайта құрудағы және оларды жаңа ортаға сәйкес келтірудегі рөлін мойындайды. Бұл интерпретациялар көбінесе бастапқы автордың ниетінен күрт өзгеше болуы мүмкін. Бейімделу мәдениетті қайта пайдаланумен қатар, оны қайта жаратуға да мүмкіндік береді.
In the introduction to their book The Anthropology of Globalization: a Reader, Inda and Rosaldo examine the dynamics of cultural customization in the face of globalization. They argue that as more people and cultures "are being cast into intense and immediate contact with each other" (2 Inda and Rosaldo), culture begins to lose its geographic associations, and becomes re attached to another location. The authors refer to this as reterritorialization, the "process of reinscribing culture in new time space contexts, of relocalizing it in specific cultural environments” (12 Inda and Rosaldo). Within this argument, they make clear that in being reterritorialized, cultural materials are often changed and customized according to the receiving culture, that “they are interpreted, translated, and appropriated according to local conditions of reception" (16 Inda and Rosaldo). This is important because it challenges the image of the viewer as passive, someone who simply consumes culture without engaging with it. The concept of customization acknowledges the viewer’s role in reconstructing cultural objects and practices and forming them to fit their new location. These interpretations are often drastically different from the intentions of the original producer. Even as customization recycles culture, it also allows for its re creation.
Өзгелерге бейімдеу және тұтынушылық
Тұтынушылық аясында жекешелендіруді қарастырғанда, тұтынушы жеке тұлға ретінде берілген өнімдердің символдық мағыналарын саналы түрде өңдеуге тырысады. Кемпбеллдің "Шебер тұтынушы" атты еңбегінде айтылғандай, бұл өнімді өзгерту үшін нақты ниетпен таңдау арқылы іске асырылады. Кемпбелл тұтынушылардың мұны өмір салтын құру немесе сақтау, немесе жеке өзін-өзі құру мақсатымен жасайтынын айтады. Сыртқы нысаны өзгеріссіз қабылдамай, ол өмір салтына және таңдауларына бейімделіп өңделеді. Мысалы, бейсболканы қарастырайық. Бейсболканы жасаушы оны қалпағы алға қаратылып кию үшін ойластырған, ал "жекешелендірушінің" басқаша мақсаты болуы мүмкін. "Жекешелендіруші" белгілі бір мәдени эстетикаға сәйкес ету үшін қалпақтың бағытын өзгертуге шешім қабылдауы мүмкін. Осы мысалдан көрініп тұрғанындай, тіпті өнімдер де сатылатын мәдениеттегі адамдардың қажеттіліктеріне қалай бейімделіп, қолданыла алатынын көрсетеді. Кемпбелл бұл олардың мәдениеттегі өз орнын нығайтуға бағытталған әрекет екенін айтады.
When examining customization within consumerism, the consumer as an individual is seen as self consciously manipulating the symbolic meanings of given products. According to Campbell in his piece “The Craft Consumer”, this is done by selecting goods with specific intentions in mind to alter them. Campbell argues that consumers do this in an attempt to create or maintain their lifestyle or to construct their identity. Instead of accepting a foreign object for what it is, the foreign object is incorporated and changed to fit one's lifestyle and choices. Take for example, the baseball cap. The producer of the baseball cap designed it to be worn with the bill facing forward, while the ‘customizer’ might have a different intended purpose. The 'customizer' might choose to change the orientation of the bill to meet a particular cultural aesthetic. Within this example, one sees that even products can be manipulated to serve individuals within the culture that the product is sold. Campbell argues that this is in an attempt to reinforce belonging within their culture.