Кіріспе

Адмирал Артур Уильям Акленд Худ, Авалон баронының 1-ші титулы, (14 шілде 1824 – 16 қараша 1901) – Корольдік теңіз флоты офицері. Жас офицер ретінде ол 1840 жылы Шығыс дағдарысы кезінде Акрыны басып алуға қатысты және 1854 жылғы қарашада Қырым соғысы барысында Еупаторияны қорғауда теңіз бригадасымен жағаға шықты. 1885 жылғы маусымда ол Бірінші теңіз лорды болды және осы қызметінде Корольдік теңіз флотының кемелерінің орналасуы жөніндегі баяндамадағы ұсыныстарды заңмен бекітуге баса назар аударды. Көптеген кемелер қарусыз болды және басқа екі теңіз державасының ("Екі күш стандарты") біріккен күшіне қарсы тұра алмады. Осы ұсыныстар 1889 жылғы Теңіз қорғанысы заңында жазылған.

Ерте мансап

Худ сэр Александр Худтың, 2-ші барон және Амелия Энн Худтың (құрметті аты – Бейтман) кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі, капитан Александр Худ, француз революциялық соғыстары кезінде қаза тапты; ол 1798 жылдың 2 сәуірінде француздың 74 зеңбіректі кемесімен шайқаста, оның командалық кемесінде болғанда қаза болды. 1850 жылдың қаңтарында төртінші дәрежелі HMS Аретузаға ауысты. Ол Канал эскадрильясында, Жерорта теңіз флотында, содан кейін Қара теңізде қызмет етті: теңіз бригадасымен жағаға шығып, Крым соғысы кезінде 1854 жылдың қарашасында Евпаторияны қорғауға қатысты. 1854 жылдың 27 қарашасында Еупаториядағы қызметі үшін командир дәрежесіне көтерілген Худқа 1856 жылдың мамырында Қытай станциясындағы бригтің басқаруы тапсырылды. Ол 1857 жылдың маусымында Фасхань шайқасындағы джунктерді жоюға және 1857 жылдың желтоқсанында Кантон шайқасына қатысты, бұл шайқастар Екінші Опиум соғысы кезінде болды. 1862 жылдың желтоқсанында Худқа Солтүстік Америка және Батыс Үндістан станциясының басқаруы берілді, содан кейін 1866 жылдың қыркүйегінде Портсмуттегі Корольдік теңіз колледжінің директоры және HMS Excellent артиллерия мектебінің капитаны болды. 1874 жылдың маусымында ол Канал эскадрильясының мұнаралық кемесінің капитаны болды. 1877 жылдың қаңтарында екінші теңіз лорды, ал 1880 жылдың 23 шілдесінде вице-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1879 жылдың желтоқсанында Канал эскадрильясының бас қолбасшысы болды. 1885 жылдың маусымында Худ Бірінші теңіз лорды болып тағайындалды, 1885 жылдың 19 желтоқсанында Бат орденінің кавалер-командоры атанды және 1886 жылдың 18 қаңтарында толық адмирал дәрежесіне көтерілді. Ол 1886 жылдың наурыз айында, қызметке кіріскеннен кейін тоғыз ай өткен соң, Рипон маркизі Адмиралтействоның бірінші лорды болып тағайындалғанда лауазымынан бас тартты, бірақ 1886 жылдың тамызында Уильям Гладстонның либералдық үкіметі құлаған кезде лауазымына қайта оралды. Бірінші теңіз лорды ретінде ол төмен ерікті мұнаралы линкорларды жақтады және олардың құрылысына үлкен үлес қосты. Худ 1889 жылдың 3 қыркүйегінде Бат орденінің Ұлы крестінің иегері атанды және 1892 жылдың 23 ақпанында Сомерсет графтығындағы Авалон бароны титулын алды, бірақ оның өлімінен кейін бұл титул жойылды. Екі жыл бойы ауырғаннан кейін, ол 1901 жылдың 16 қарашасында Гластонберидегі немере інісінің үйінде қайтыс болды және 1901 жылдың 23 қарашасында Сомерсеттегі Батлиде жерленді.

Отбасы

1855 жылы Худ 9-шы баронет сэр Чарльз Маклиннің қызы Фанни Генриеттаға үйленді; олардың екі қызы болды. 1859 жылы туған Эмили крикетші Фрэнсис Маккиннонға тұрмысқа шықты, ал оның екінші баласы Фанни София 1895 жылы Генри Алленге үйленді.