Кіріспе

Szerencs – Солтүстік Венгриядағы Борсод-Абауй-Земплен қаласы. Ол Мишкольцтан шамамен алыс, ал Будапешттен шамамен алыс жатыр. Халық саны шамамен 9100 адамды құрайды.

Тарих

Серенц – Ұлы жазық пен Земплен тауларының тоғысқан жерінде орналасқан қала. Ол Оңтүстік Хегиялияның мәдени және экономикалық орталығы болып табылады. Бұл тарихы бай, ежелгі заманнан қоныстанған шағын қала Хегиялияның қақпасы деп аталады. Серенц туралы ең алғашқы жазбаша куәлік 13 ғасырға жатады. 1241 жылы қалада Иоанн орденінің (жоанисттер) крестшілер монастыры орналасқан, ол "Серенц Апостолдар аббаттығы", яки Әулие Петр мен Әулие Павел аббаттығы деп аталды. 15 ғасырдың соңына таманғы құжаттарда бұл елді мекен қала ретінде тіркелген. Қала тарихының ең маңызды кезеңі 16-17 ғасырлардағы Зигмонд Ракоци дәуірімен байланысты. 1605 жылы Серенцте оның жерінде парламент шақырылып, Иштван Бочкаи Трансильванияның губернаторы болып сайланды. 1998 жылдан бері 20 сәуірде осы тарихи оқиғаны тойлау мақсатында "Серенц қаласының күні" атты іс-шара ұйымдастырылып келеді. 1606 жылы Иштван Бочкаи Серенцке айрықша құқықтармен қала мәртебесін берді. Ракоци әулетінен Серенц қамалының соңғы иесі Ференц Ракоци II болды. 18 ғасырда, Мария Терезия дәуірінде, елді мекенде экономикалық даму баяулады. Кейін бұл даму тоқтап, 1876 жылғы әкімшілік реформада Серенц үлкен ауыл ретінде танылды, яғни ортағасырлық сауда қаласы мәртебесін жоғалтты. 19 ғасырдың соңында өнеркәсіптің құрылуы елді мекенге жаңа серпіліс берді. 1889 жылы 8 айдың ішінде Еуропадағы ең ірі қант зауыты мен қант тазарту комбинаты салынды. 1923 жылы шоколад фабрикасы салынды, оның өнімдері Серенцтің атын бүкіл елге танытты. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында елді мекен дамыды, бірақ бұрынғыдай қарқынмен емес. 1930 жылы Серенцте 6707 адам тұрды. Зауыттар, прокаткалық цехтар мен карьерлер жергілікті халыққа лайықты өмір сүруге мүмкіндік берді. 1945 жылдан кейін Серенц ауданның экономикалық, мәдени және әкімшілік орталығына айналды, ал елді мекеннің қазіргі заманғы дамуы 1960 жылдары басталды. 1984 жылы елді мекенге қайтадан қала мәртебесі берілді. 20 ғасырда Серенц тарихи дәстүрлерге сіңген урбанизация процестерінің нәтижесінде өзіне тән атмосферасы бар қалаға айналды. Балабақша, үш үлкен балабақша, екі бастауыш және екі орта мектеп 3000-ға жуық бала мен жасөсперімге білім беру, кәсіптік оқыту және жоғары білім алуға дайындық деңгейін жоғарылатуға мүмкіндік береді. Серенцтің халықаралық байланыстары қаланың білім беру және мәдени өмірін байытады. Германиядағы Мальхин (1989) және Гейзенхайм (1989) қалаларымен, Словакиядағы Рознова (1991) және Люксембургтегі Хесперинген (1997) қалаларымен өзара ынтымақтастық туралы келісімдер жасалды. Өзара қарым-қатынас студенттердің, дәстүрді сақтайтын топтардың, отбасылардың алмасу сапарларына және мәдени құндылықтарды таныстыруға мүмкіндік береді. Бүгінгі таңда қала 18 елді мекенді қамтитын Серенц қаласының көп мақсатты микроаймағының локомотиві болып табылады, оның бастауыш және орта білім беру мекемелері, денсаулық сақтау, спорттық нысандар мен қызметтері бар. Соңғы жылдары қалада бірнеше жаңа жобалар іске асырылды (жаңа бассейдің құрылысы, Индустриалды парк құру, гүлді қала құру). Жаңа жобалар да жүзеге асырылуда: тұрғын үйлер салу бағдарламасы, жаңбыр және жер асты суларын жинау жүйесін құру, жедел жәрдем орталығын жаңарту және т.б.). Басты мақсат – еуропалық стандарттарға сай шағын қала құру.