Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің оқ-дәрі тасымалдау кемесі
Ammunition ship of the United States Navy
USS Rainier (AE 5) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Рейньер тауының атымен аталған екінші кемесі. 1940 жылдың 14 мамырында «Рейнбоу» (MC корпус 124) атауымен Тампадағы кеме құрылысы компаниясында (Флорида штаты) құрылысы басталды; 1941 жылдың 1 наурызында суға түсірілді; Роберт Э. Андерсонның әйелі демеушілік етті; 1941 жылдың 16 сәуірінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне тапсырылды; оқ-дәрімен қамтамасыз етуге арналған қосымша кеме ретінде қайта жабдықталды және 1941 жылдың 21 желтоқсанында Норфолк (Вирджиния штаты) қаласында «Рейньер» (AE 5) ретінде қолданысқа енгізілді.
USS Rainier (AE 5), the second US Navy vessel named after Mount Rainier, was laid down on 14 May 1940 by the Tampa Shipbuilding Co., Tampa, Fla., as Rainbow (MC hull 124); launched 1 March 1941; sponsored by Mrs. Robert E. Anderson; transferred to the US Navy on 16 April 1941; converted for use as an ammunition auxiliary; and commissioned as Rainier (AE 5) on 21 December 1941 at Norfolk, Va
Екінші дүниежүзілік соғыс
Куба суларында 6 апталық сынақтан өткеннен кейін, Рейнир Панама каналы арқылы өтіп, Тынық мұхиты флотының Жер үсті күштерінің командиріне баяндады. 1942 жылдың ақпан және мамыр аралығында ол Порт Чикагодан (Калифорния) Перл-Харборға екі рет оқ-дәрі жеткізіп, 10 мамырда Тонгатапуға бағыт алды. Мұнда Корал теңізі және Мидуэй шайқастары кезінде ол жүгін жағалаудағы қоймаларға түсіріп, одақтас кемелерге, әсіресе 18, 15 және 16-шы топтарға оқ-дәрі берді. Шілде айының соңында ол Фиджи аралдарына ауысып, Соломон аралдарына шабуыл жасау үшін «Күзет мұнарасы» операциясына дайындалып жатқан кемелерді жабдықтады. Содан кейін 5 тамызда Ноумеяға (Жаңа Каледония) жол тартты. 24 қыркүйекте Рейнир оңтүстік-шығысқа, Оклендке (Жаңа Зеландия) жылжыды, ал 27 қыркүйекте АҚШ-қа қайтып келді. Жыл соңына дейін және 1943 жылға дейін ол батыс жағалау мен Гавай арасында оқ-дәрі және жалпы жүк тасымалдарын жүзеге асырды. Ақпан айының соңында ол тағы да Оңтүстік Тынық мұхитына бағыт алды. 17 наурызда Жаңа Гебрид аралдарындағы Эспириту-Сантоға келді және 5 мамырға дейін онда болды. Содан кейін ол Ефатеге ауысты, онда қалған торпедалары мен оқ-дәрілерін түсірді, бос гильзалар мен зақымдалған оқ-дәрілерді алды және 14-і күні Сан-Францискоға және тағы 5 айлық батыс жағалау – Гавай шаттл операцияларына қайта оралу үшін жолға шықты. 25 қазан күні ол Ефатеге қайта оралды. 11 қарашада Гилберт аралдарына жетіп, желтоқсан айында Гавана портында жалпы және оқ-дәрі жүктерін түсірді. 21-і күні ол Эспириту-Сантоға ауысты, содан кейін Эллис тобындағы Фунафутиге бағыт алды. Мұнда ол жылдам авиатасымалдаушы күштерінің кемелеріне, басып алынған аумақтардың қорғаныс күштеріне және Маршалл аралдарына шабуылға дайындалып жатқан күштерге оқ-дәрі берді. 1944 жылдың 31 қаңтарында Маджуро басып алынды және атолды маңызды алдыңғы базаға айналдыру жұмыстары басталды. Рейнир үш күннен кейін лагунаға келді. Сәуірдің ортасында ол Сан-Францискоға оралды. Мамыр айының соңында ол Майроға қайтып оралды, Сайпанға алғашқы шабуылды қолдау үшін жылдам авиатасымалдаушы күштерін қайта жарақтандырды. 11 маусымда шабуыл күштері Сайпанға қарай жылжығанда, Рейнир Эниветокке ауысты. 30 шілдеде ол тағы да шығысқа қарай жүзіп, Сан-Францискода қысқаша жөндеу жұмыстарын аяқтады, Порт Чикагода жүк қоймаларын толтырды және 31 қазанда Эниветокке оралды. Филиппин науқаны басталған болатын және жылдам авиатасымалдаушы күштері Индокитайдан Рюкю аралдарына дейінгі жапондық позициялары мен кемелеріне шабуыл жасады. Рейнир батысқа, Каролина аралдарының батысына жылжыды. 5 қарашада ол Улитиге келді және Окинава операциялары толыққанша аяқталғанға дейін онда болды. 1945 жылдың 25 мамырында оқ-дәрі кемесі Филиппинге бағыт алды, онда ол 28-інен бастап, капитуляция құжатына қол қойылғанға дейін одақтастарға қызмет етті. Оккупациялық күштерді қолдауға тағайындалған Рейнир қыркүйектің ортасында Окинаваға бағыт алды. 6 желтоқсанда ол АҚШ-қа бағыт алды және 23 желтоқсанда Порт-Анджелесқа жетті. 1946 жылдың басында ол демобилизацияға дайындық жұмыстарын бастады. Көктемде ол Сан-Диегоға ауысты, 30 тамызда қызметтен босатылды және он жылдық соңына дейін Тынық мұхитындағы резервтік флотқа қойылды.
After a 6 week shakedown in Cuban waters, Rainier transited the Panama Canal and reported to Commander, Surface Force, Pacific Fleet. Between February and May 1942, she made two ammunition runs from Port Chicago, Calif., to Pearl Harbor, whence, on 10 May, she steamed for Tongatapu. There, through the battles of the Coral Sea and Midway, she offloaded her cargo for transfer to shore depots and issued ammunition to Allied ships, particularly task forces 18, 15, and 16. At the end of July, she shifted to the Fijis to supply ships preparing for Operation Watchtower, the assault on the Solomons. Then, on 5 August, she continued on to Noumea, New Caledonia, where she remained through the initial phases of the Guadalcanal campaign. On 24 September, Rainier moved southeast to Auckland and on 27 September headed back to the United States. For the remainder of the year and into 1943, she made ammunition and general cargo runs between the west coast and Hawaii. At the end of February, she sailed once more for the South Pacific. She arrived at Espiritu Santo in the New Hebrides on 17 March and remained until 5 May. She then shifted to Efate where she offloaded her remaining torpedoes and ammunition; took on empty shell cases and damaged ammunition; and on the 14th got underway to return to San Francisco and another 5 months of west coast Hawaii shuttle operations. On 25 October, she headed back to Efate. Arriving on 11 November, just prior to the Gilbert Islands campaign, she discharged general and ammunition cargo in Havannah Harbor into December. On the 21st, she shifted to Espiritu Santo; thence proceeded to Funafuti in the Ellice group. There, she issued ammunition to ships of the fast carrier forces, to the defense forces of the occupied areas, and to the forces preparing for the Marshalls offensive. On 31 January 1944, Majuro was occupied and work was begun to turn the atoll into a major advance base. Rainier arrived in the lagoon three days later. In mid April, she returned to San Francisco. At the end of May, she was back at Majuro to rearm the fast carrier forces prior to strikes supporting the initial assault on Saipan. On 11 June, as the assault force moved toward Saipan, Rainier shifted to Eniwetok, whence, in mid July, she steamed to Saipan. On 30 July, she sailed east again; completed an abbreviated overhaul at San Francisco; filled her holds at Port Chicago; and returned to Eniwetok on 31 October. The Philippine campaign had started and the fast carrier forces were striking at Japanese positions and shipping from Indochina to the Ryukyus. Rainier moved west, to the western Carolines. On 5 November, she arrived at Ulithi, where she remained until after Okinawa operations were well underway. On 25 May 1945, the ammunition ship headed for the Philippines, where she served the Allies from the 28th until after the signing of the surrender documents. Assigned to support occupation forces, Rainier steamed for Okinawa in mid September. On 6 December, she sailed for the United States, arriving at Port Angeles, on 23 December. With the new year, 1946, she began preparations for inactivation. In the spring she shifted to San Diego; decommissioned there on 30 August, and was berthed with the Pacific Reserve Fleet through the end of the decade.
Корей соғысы
1950 жылғы маусымда Солтүстік Корея армиясы 38-ші параллельді кесіп өтіп, Корея Республикасына (Оңтүстік Корея) басып кірді. АҚШ және басқа да БҰҰ күштері Оңтүстік Корея күштерін коммунистердің шабуылын тоқтатуға көмектесу үшін жөнелтілді. Дегенмен, жабдықтап беру жеткіліксіз болды. Қиыр Шығыста және Микронезиядағы оқ-дәрі қоймаларының саны мен түрлері шектеулі еді. USS Mount Katmai (AE 16) Тынық мұхитындағы жалғыз белсенді оқ-дәрі тасымалдау кемесі болды. Батыс жағалаудағы оқ-дәрілер базасы кеңейтілді. Әскери теңіз тасымалдау қызметі мен Теңіз әкімшілігі жүк көлемі үшін күш түсіргенде, резервтік флоттың кемелерін пайдалануға бұйрық берілді. Рейнир 1951 жылғы 25 мамырда қайтадан қолданысқа енгізілді, бірақ 6 ай бойы Тынық мұхитының шығысында қалды. 3 қарашада ол батысқа бет бұрды. Сол жылдың желтоқсан айынан бастап 1952 жылдың жазына дейін ол Сасебодан шығып, Корея жартыаралының жағалауындағы және Поханг пен Пусан қалаларындағы жағалаудағы нысандарға маңызды жүгін жеткізіп отырды. Қыркүйекте ол Калифорнияға күрделі жөндеуге оралды, бірақ 1953 жылғы ақпан айының басында Біріккен Ұлттар Ұйымының теңіз күштерін қайта жабдықтау үшін Корея суларына қайта келді. 1953 жылғы шілде айының соңында шартты тыныштық орнады, ал тамыз айында Рейнир АҚШ-қа қайтып келді. Алайда қараша айында ол өзінің алғашқы бейбіт уақыттағы 6 айлық WestPac миссиясына Қиыр Шығысқа оралды. 1955 жылға дейін оның жылдық миссияларына жапон порттары мен 7-ші флоттың Жапония және Корея жағалауларындағы жабдықтау аймақтары арасындағы шаттл рейстері кірді. 1956 жылы оның жұмыс кестесі 1960 жылдарға дейін кеңейтілді, соның ішінде Субик шығанағынан Филиппин аймағындағы операциялар да болды.
In June 1950 the North Korean Army crossed the 38th Parallel and invaded the Republic of Korea (South Korea). United States and other United Nations forces deployed to bolster South Korean forces attempting to slow the advance of the Communists. Supplies, however, were inadequate. Munitions depots in the Far East and in Micronesia were limited in quantity and type. USS Mount Katmai (AE 16) was the only ammunition ship active in the Pacific. Ammunition facilities on the west coast were expanded. As the Military Sea Transportation Service and the Maritime Administration were pressed for cargo space, reserve fleet ships were ordered activated. Rainier recommissioned 25 May 1951, but remained in the eastern Pacific for 6 months. On 3 November, she sailed west. Through December of that year and into the summer of 1952, she operated out of Sasebo, carrying her vital cargo to replenishment areas off the coast of the embattled Korean peninsula and to shore facilities at Pohang and Pusan. In September, she returned to California for an overhaul but was back in Korean waters to resupply United Nations naval forces in early February 1953. The end of July 1953 brought an uneasy truce, and in August Rainier headed back to the United States. In November, however, she returned to the Far East on her first, peacetime, 6 month WestPac deployment. Through 1955, her annual deployments included shuttle runs between Japanese ports and 7th Fleet replenishment areas in waters off Japan and Korea. In 1956, her operating schedule was expanded into the 1960s, including operations in the Philippine area out of Subic Bay.
Вьетнам соғысы
1964 жылы Оңтүстік Вьетнамдағы соғыс кеңейген кезде Субик шығанағы Рейнердің 7-ші флотының қолдау қызметінің басты орталығына айналды. 4-5 тамызда Тонкин шығанағындағы оқиға кезінде ол бірден теңізге шығып, Солтүстік Вьетнамның базаларын шабуылдайтын авиатасымалдаушыларды қайта қаруландыру үшін шығанаққа бет бұрды. Келесі айларда Рейниер Субик шығанағы мен Вьетнам жағалауындағы жабдықтау аймақтары арасында жұмыс істеді. 1965 жылдың көктемінде ол 7-ші флотпен қайтадан жұмыс істей бастады. 1966 жылдың қаңтарына дейін ол теңізде шамамен 12 000 тонна оқ-дәрі, 83 тонна жүк және 11 500 фунт пошта тасымалдады. Ақпан айында ол Конкордқа оралды. Сәуірде ол күрделі жөндеуге Сан-Францискоға көшіп барды, ал тамызда жаңа жабдықпен жаттығуды бастады, бұл оның кемеде жүк тиеу мүмкіндіктерін арттырды. 1967 жылдың ақпанында Рейниер 7-ші флотқа логистикалық қолдау көрсету үшін жылдық миссияларын қайта бастады. 16 қыркүйекте, сол сапардағы теңіздегі соңғы оқ-дәрі тасымалының күнінде, ол 204 рет жүк тиеу кезінде 13 000 тонна тасымалдады. 25 қыркүйекте Субик шығанағынан үй портына бағыт алған Рейниер 25 қазанда Конкордқа жеткенше Йокосука мен Перл-Харборда тоқтады. 1967 жылдың қалған бөлігінде және 1968 жылдың бірінші жартысында Рейниер тәуелсіз жүк тиеу жаттығуларын жүргізді және Оңтүстік Калифорния жағалауында флоттық жаттығуларға қатысты. 29 маусымда ол Конкордтан шығып, Батыс Тынық мұхитына қарай бет алды, 21 шілдеде Субик шығанағына жетті. Апталық тоқталыстан кейін Рейниер алғашқы жүк тиеу циклына шықты. Осы алғашқы цикл кезінде ол 1968 қаржы жылы үшін «E» ұрыс тиімділігі белгісімен марапатталды. 21 қарашада, алтыншы цикл кезінде Рейниер 5 сағат ішінде Камденге 826 тонна жүк тасымалдап, өзінің ең жақсы жүк тиеу рекордын жаңартты. Жыл соңына қарай кеме Тонкин шығанағында авиатасымалдаушыларды, олардың эскорттарын және SAR кемелерін қолдау үшін, сондай-ақ Оңтүстік Вьетнам жағалауындағы атыс қолдауы және жағалау күзеті бөлімшелеріне 11 000 тоннадан астам жүк тасымалдады. Рейниер 1969 жылдың ақпанында Конкордқа оралды және батыс жағалауында 6 айлық операциялардан кейін тағы да Батыс Тынық мұхитына аттанды. 1970 жылдың қаңтарында Вьетнамдағы соңғы сапарын аяқтағаннан кейін Рейниер үйіне қайтып, деактивацияға дайындық жұмыстарын бастады. 1970 жылдың 7 тамызында ол әскери тізімнен шығарылды. Рейниер Корея соғысында төрт, ал Вьетнамда сегіз ұрыс жұлдызына ие болды.
In 1964, as the war in South Vietnam expanded, Subic Bay became the focal point of Rainier’s 7th Fleet support activities. There when the Gulf of Tonkin Incident occurred, 4–5 August, she put to sea immediately and steamed to the gulf to rearm carriers conducting strikes on North Vietnamese bases. For the next months, Rainier operated between Subic Bay and replenishment areas off Vietnam. In late October, she sailed for Japan and in December, she arrived back at her homeport, Concord, California In the late spring of 1965, she resumed 7th Fleet operations and by January 1966, had transferred at sea almost 12,000 tons of ammunition, 83 tons of freight, and 11,500 pounds of mail. In February, she returned to Concord. In April, she moved to San Francisco for overhaul and, in August, began refresher training with new equipment aboard which increased her underway replenishment capabilities. In February 1967, Rainier resumed her annual deployments to provide underway logistic support to the 7th Fleet. By 16 September, the date of her last at sea munitions transfer on that tour, she had transferred 13,000 tons during 204 underway replenishments. Departing Subic Bay on 25 September for her homeport, Rainier touched at Yokosuka, and Pearl Harbor before arriving at Concord on 25 October. Throughout the remainder of 1967 and the first half of 1968, Rainier conducted independent underway replenishment exercises and participated in fleet exercises along the southern California coast. On 29 June, she departed Concord for the western Pacific, arriving at Subic Bay on 21 July. Following a week in port, Rainier got underway for her first replenishment cycle. It was during this first cycle that she was awarded the Battle Efficiency "E" for fiscal year 1968. On 21 November, during her sixth line cycle, Rainier established her best underway replenishment record by transferring 826 tons to Camden in a 5 hour period. By the end of the year, the ship had transferred more than 11,000 tons in support of carriers, their escorts, and SAR vessels in the Gulf of Tonkin and to gunfire support and coastal surveillance units operating along South Vietnam's coast. Rainier returned to Concord in February 1969 and following 6 months of operations along the west coast, once again deployed for the western Pacific. Upon completion of her last tour off Vietnam in January 1970, Rainier sailed for home and preparation for inactivation. She was decommissioned and struck from the Navy list on 7 August 1970. Rainier earned four battle stars during the Korean War and eight off Vietnam.