Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ширли Коппен (1946 ж. шамамен туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саяхатшысы. Ол 1990 жылдан 1995 жылға дейін Онтарио заңнамалық құрылысының Жаңа демократиялық партиясының депутаты болды және Ниагара Оңтүстік сайлау округін өкілдік етті. Боб Рей үкіметінде министр қызметін атқарды.
Canadian politician
Shirley Coppen (born c. 1946) is former politician in Ontario, Canada. She served as a New Democratic Party member of the Legislative Assembly of Ontario from 1990 to 1995 who represented the riding of Niagara South. She served as a cabinet minister in the government of Bob Rae.
Өмірбаян
Коппен Ниагара колледжінде Еңбек зерттеулері бағдарламасында оқыды. Ол он сегіз жыл бойы Велленд округінің бас ауруханасында тіркелген медбике көмекшісі болып жұмыс істеді және 1986 жылдан 1990 жылға дейін Велленд және аймақтық Еңбек кеңесінің президенті қызметін атқарды. Ол сонымен қатар Онтарио Еңбек федерациясының басқару құрамында да болды.
Coppen was educated at Niagara College, in the Labour Studies program. She was a registered nursing assistant at Welland County General Hospital for eighteen years, and served as president of the Welland and District Labour Council from 1986 to 1990. She also served as an executive on the Ontario Federation of Labour.
Саясат
Ол 1990 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы жиналысына сайланды, Ниагара-Оңтүстік округінде либералдық кандидат Джон Лопинскиді шамамен 4000 дауыспен жеңді. НДП көпшілік үкімет құрды және Коппен 1990 жылдың 1 қазанында портфелі жоқ министр және бас үкіметтік қамшысы болып тағайындалды. Оның қамшы ретіндегі міндеттеріне заң шығарушы жиналыста да, комитетте де дауыс беруге қатысуын қамтамасыз ету кірді. Өзінің алғашқы мерзімінде ол ешқашан дауыс беруге қатыспады. Сонымен қатар ол палата басшысының орынбасары болды. 1992 жылдың сәуірінде Коппен БАҚ-та парламенттік процесті зерттеу үшін еңбекқор мүшелерге тұрақты сапарларды ұйымдастыру арқылы өзінің лауазымын пайдаланғаны туралы жарияланды. Ол: «Мен кімнің көп еңбек еткенін көріп, осылай марапаттаймын», - деді. Бір қызығы, ол мүшелерден өзінің жинағына ескерткіш қоңырау әкелуді сұрады. Кем дегенде екі депутат қоңырау әкелді, олар үшін ол оларға төледі. Коппен заң шығарушы жиналыстың «қоңырау әйелі» ретінде танылды. Либералдық партия мүшесі Грег Сорбара Коппеннің сыйлықтар ретінде сапарларды таратып жатқанына наразылық білдірді. Премьер-министр Боб Рей бұл әдесіздік деп атады. «Бұл әзіл ғана», - деді ол. «Менің ойымша, ешкім мұны қабылдамайды». 1993 жылдың 3 ақпанында ол бас үкіметтік қамшысы лауазымынан босатылды, бірақ оған Мәдениет, туризм және демалыс министрінің міндеті жүктелді. 1993 жылдың ақпан айында Коппеннің саясатқа келмес бұрын алған жарақаттары үшін мүгедектік зейнетақы алып отырғаны хабарланды. Таяқпен жүретін Коппен 10 жыл бұрын психиатриялық ауруханада төсектен құлап жатқан науқасты ұстап алуға тырысқанда мойны мен иығына соққы тигендіктен айына 83 доллар алатынын айтты. Ол: «Мен белгілі бір позда отыра алмаймын, белгілі бір позда ұйықтай алмаймын және көлік жүргізуім өте қиын», - деді. Жарақат алған жұмысшыларға мемлекеттік зейнетақы әдетте өмір бойына беріледі. 1994 жылдың 21 қазанында ол зейнеткерлікке шыққан Роберт В. Маккензидің орнына Еңбек министрі болып тағайындалды. Оппозициялық сыншы Стив Махони бұл тағайындаудың оның бұрынғы жарақаттарына байланысты мүдделер қақтығысына әкелуі мүмкін екенін мәлімдеді. Ант қабылдау рәсіміне мүгедектер арбасында келген Коппен: «Мен адамдардың мүгедектік зейнетақы алу үшін неден өту керектігін жақсы түсінемін», - деді. Ол сынға көңіл бөлмеді. «Мен 10 минут бұрын ғана ант бердім. Шындыққа келсек, мен дүйсенбі күні таңертең отырып жұмыс бастауым керек», - деді ол. Рей де сынды мазақтап айтты. Ол: «Егер сіз олардың (либералдықтардың) логикасын ұстансаңыз, ардагерлер ісі министрі ардагер бола алмайды, ардагерлік зейнетақы ала алмайды», - деді. 1994 жылдың желтоқсанында Коппен үкіметтің еңбек заңдары үлкен бейсбол ереуіліне әсер етуі мүмкін екенін мәлімдеді. Ол «Торонто Блю Джейз» клубына «қапшақ» ойыншыларды әкелуге рұқсат берілмейтінін айтты. Бірақ маусым тоқтатылғандықтан бұл мәселе шешілді. 1995 жылғы провинциялық сайлауда НДП жеңіліске ұшырады, ал Коппен қайта сайлануға үміткерлік жарысында үшінші орынды иеленді, прогрессивті консерватор Тим Худактан жеңілді.
She was elected to the Ontario legislature in the 1990 provincial election, defeating Liberal candidate John Lopinski by almost 4,000 votes in the riding of Niagara South. The NDP won a majority government and Coppen was named as a minister without portfolio and Chief Government Whip on October 1, 1990. Her responsibilities as whip included ensuring that members were present for votes in both the legislature and in committee. During her first term in office, she never lost a vote. She also acted as Deputy House Leader. In April 1992, Coppen was portrayed in the media as using her position as whip to reward hard working members with routine trips to study the parliamentary process. She said, "I take a look at who's gone that little extra mile and it's my one way of rewarding them." One odd request was that she asked members to bring her back a souvenir bell for her collection. At least two MPPs brought back bells for which she reimbursed them. Coppen became known as the "Bell Woman" of the legislature. Liberal member Greg Sorbara complained that Coppen was doling out junkets as favours. Premier Bob Rae said that this was nonsense. "That's a joke," he said. "I can't imagine anyone taking that as a serious kind of comment." On February 3, 1993, she lost her job as chief government whip but was given the job as a junior minister responsible for Culture, Tourism and Recreation. In February 1993, it was reported that Coppen was receiving money from a disability pension for injuries she received before politics. Coppen who walks with a cane said she was receiving $83 a month since she strained her neck and shoulders 10 years ago trying to catch a patient falling out of bed in a psychiatric hospital. She said, "I can't sit in certain positions, sleep in certain positions and it's very difficult to drive a car." Government pensions for injured workers are normally awarded for life. On October 21, 1994, she was appointed as Minister of Labour, replacing the retiring Robert W. Mackenzie. Opposition critic Steve Mahoney argued that the appointment placed her in a conflict of interest due to her past injury. Coppen who arrived at the swearing in ceremony in a wheelchair said, "I do understand what people have to go through to get approved for a disability pension." She dismissed the criticism. "I just got sworn in 10 minutes ago. Let's be realistic. I'm going to have to sit down and start Monday morning," she said. Rae derided the criticism as well. He said, "If you followed their (Liberal) logic, the minister of veterans' affairs couldn't be a veteran, couldn't be receiving a veteran's pension." In December 1994, Coppen stated that the government's labour laws might affect the major league baseball strike. She said the Toronto Blue Jays would not be allowed to bring in 'scab' players. The situation was later rendered moot when the season was cancelled instead. The NDP were defeated in the 1995 provincial election, and Coppen finished third in her bid for re election, losing to Progressive Conservative Tim Hudak.