Кіріспе

Венгр физиологы және патологы Франц Тангль (Будапешт, 1866 жылғы 26 қаңтар – Будапешт, 1917 жылғы 19 желтоқсан), Венгрия ғылым академиясының мүшесі болған. Патолог Пол Клеменс фон Баумгартенмен бірге оның есімімен аталатын Баумгартен-Тангль заңының авторларының бірі.

Академиялық мансабының алғашқы жылдары

Тангль 1866 жылы Будапештте тоқымашының ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Будапешт университетінде оқып, медицина мамандығы бойынша диплом алды. Содан кейін ол жалпы ауруханалар мен медициналық мекемелерде бір жылдық тәжірибеден өтті, ал 1887 жылы жарты жылды Киль қаласында гистологиямен айналыса отырып өткізді. Осы жылдың 1 сәуірінде ол Граз медицина мектебінің эмбриология бөлімінде гистология ассистенты қызметіне тағайындалды. Кейіннен ол шетелде оқу үшін Шордан Зсигмонд стипендиясын алды, Тюбинген университетінде Пауль Клеменс фон Баумгартеннің ассистенті ретінде бактериологияны зерттеді. Осы уақытта ол Роберт Кох пен Людвигтің басшылығымен Берлиндегі Кранкенхаус ам Урбан ауруханасында қысқа мерзімге дәрігер болып жұмыс істеді. Осы кезеңде Баумгартен-Тангль заңының негізі қаланды. Тюбинген университетінің профессоры Вальтер Флеминг оған лекция оқуға шақырды, бірақ ол 1891 жылы туған жерін сағынып үйіне қайтып келді.

Жануарлардың физиологиясы және тамақтандыру станциясы

1896 жылы ол Венгрия Корольдік жануарлар физиологиясы және тамақтандыру эксперименталды станциясын құруға бастама көтерді және оның директоры болды. Бұл 1901 жылдан бері техникалық ғылымдағы маңызды қадам деп есептеледі. Станция 1896 жылдың соңында Ветеринариялық академияның Фармакология институты мен Патология институты арасында салынған шағын үйde қызметін бастады. Бірінші қабатта эксперименттік ат қорасы, ал екінші қабатта екі кішкентай зертхана, салмақ өлшеу бөлмесі және пәтер орналасқан еді. Бірнеше жылдың ішінде станция бұл ғимараттан өсіп тасыды, содан кейін 1901 жылы екі қабатты жаңа ғимаратқа (қазіргі 4 Kitaibel Pál көшесі) көшірілді.

Венгрия ғылым академиясы

1902 жылы Танль Венгрия ғылым академиясының корреспонденті болып, 1910 жылы онда тұрақты профессор атанды. Осы бірінші жылы Михаил Поланьи Патология және физиологиялық химия институтында оның лаборантының ассистенты болды. Танль оның зекілігін байқап, оған үш жылдық стипендия берді, бұл оның зерттеу саласына қадамын басуына көмектесті. Танль физиологияның физикалық химияның берік біліміне негізделуін қатаң талап еткендіктен, Поланьидің осы саладағы қызығушылығы арта түсті. 1903-1914 жылдары Танль Будапешт университетінің химия факультетінің медицина химиясы кафедрасын басқарды, бұл қызметке ол өзінің ізашары Плаósz Béla қаза болғаннан кейін тағайындалды. 1914-1917 жылдары Будапешт университетінде физиология профессоры болды. Сол кезде ол құстардың және олардың ұрықтарының дамуын, энергияны және метаморфоз кезіндегі жәндіктердің метаболизмін зерттеуге маңызды үлес қосты. Ол ветеринариялық медицина колледжінің физиология және биохимия, анатомия және гистология кафедраларын құрушылардың бірі болды. 1917 жылдың 19 желтоқсанында, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Будапешттегі жағдайдың шиеленіскен кезінде ол жұмысын жалғастырды, бірақ сол күні үйіне қайтып бара жатқанда, қате оққа түсіп, жұмыс орнынан бірнеше метр қашықтықта көз жұмды. 1917 жылдың 22 желтоқсанында Керепеси зиратына жерленді. Оның денесі 1954 жылы қайтадан қазылып алынып, Фаркасрети зиратына көшірілді.

Таныс алу

Ол Венгрия табиғи тарих қоғамының арнайы физиология бөлімінің вице-президенті (1901-1903) және екі рет президенті (1907-1912, 1914-1916) болды. 1912 жылы ол өзінің еңбегі үшін король сарайынан кеңесші атағын алды. 1996 жылғы 28 мамырда Венгрия Корольдік жануар физиологиясы және тамақтандыру эксперименталды станциясының құрылғанына 100 жыл толуына орай, ветеринария ғылымдары университетінің хирургия және офтальмология кафедрасының қабырғасына Ласло Фесус, бас директор және Ласло В. Френйо, ректордың қатысуымен тақта орнатылды.

Отбасы

Оның ағасы Тангль Кароли физик және Лорánd Эöтвöспен оқыған. Одан кейін ұлы Тангл Харанд, физиолог және дәрігер қалды.