Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англикандық епископ (1672–1742)
Anglican bishop (1672–1742)
Мансап
1700 жылы университетті бітіргеннен кейін Боултер бірнеше көрнекті тұлғалардың діни қызметкері болды, оның ішінде Солтүстік мемлекеттік хатшысы Сэр Чарльз Хеджес және Кентербери архиепискобы Томас Тенисон. 1708 жылы оған докторлық диплом (D. D.) берілді. Жеті жыл ректор болып жұмыс істеген соң, 1715 жылы Боултер Суррей архидиаконы болып тағайындалды. 1719 жылы Боултер Джордж Смолриджтің орнын басатын Христ шіркеуінің деканы және Бристоль епископы болып жарияланды. 1724 жылы Боултерге Ирландия шіркеуінің бас архиепископы лауазымы ұсынылды, бірақ Уильям Кинг, Дублин архиепискобы, бұл лауазымға табиғи талапкер болғанымен, оның төзімділік заңына қарсылығына байланысты одан бас тартылды. Ресми түсіндірмесі – оның жасы еді. Кинг Боултердің алдында тұрудан бас тартып, осы шешімге қатты наразылық білдірді. Армағ архиепископы ретінде Боултер «ағылшын мүддесін» ынталы түрде қолдады және Ирландиядағы ағылшын билігін сақтау үшін Ирландиядағы жоғары сот, саяси және шіркеу лауазымдарын ағылшындармен толтыру саясатын қолдады. Бұл оны Ирландияда беделсіз етті. Армағ архиепископы ретінде Боултер 1726 және 1742 жылдар аралығында сегіз рет Лорд-әділдердің бірі болып қызмет етті. Сот тағайындамалары бойынша ол әрқашан өз пікірін айта бермейтін. Дублинде туған Джон Роджерсон (1676-1741) 1727 жылы Ирландияның Лорд-бас судьясы болды, Боултердің күшті қарсылығына қарамастан, ол ұлттық мәселеден басқа, жеке басынан ұнамайтын. Оның осы тағайындауға вето қоймауының себебі – ешбір ағылшын судьясы бұл лауазымды қабылдауға дайын болмады (сонымен қатар Ричардсон өте бай адам болды және оның қаржылық көмектері болғаны сөзсіз). Оның саясаты – Ирландиядағы католиктерді жазалау заңдарына бағындыру еді. Боултердің ықпалымен қабылданған заң бойынша католиктер заңгерлік мамандықтан шеттетілді және заңмен байланысты лауазымдарды атқаруға құқықтары жоқ болды. Боултердің көмегімен қабылданған тағы бір заң бойынша олар парламент мүшелері немесе сот төрешілерін сайлауда дауыс беру құқығынан айырылды – бұл оларға рұқсат етілген жалғыз конституциялық құқық еді. Ол «папистер балаларын ағылшын тіліне және христиан дінінің қағидаларына үйрету үшін» жарғылық мектептер жүйесін құруды қолдады, егер олар протестантизмге өтсе. 1731 жылы Джордж II осы мектептерді құруға қатысты жарғыға қол қою туралы өтініш берді, ол 1733 жылы мақұлданды. Боултер Дублиннің Сантри қаласындағы қыздарға арналған жарғылық мектептің құрылысына 400 фунт стерлинг көмектесті. Ол 1738 жылы кедейлердің мүддесі үшін алтын бағасын қайта бағалау туралы заң жобасын қабылдауға ықпал етті.
After leaving the university in 1700 Boulter served as a chaplain to several prominent individuals, including Sir Charles Hedges, the Secretary of State for the North, and Thomas Tenison, the Archbishop of Canterbury, before being awarded his D. D. in 1708. After spending seven years working as a rector, Boulter was appointed as the archdeacon of Surrey in 1715. In 1719 Boulter was announced as the successor to George Smalridge as both the Dean of Christ Church and as the Bishop of Bristol. Boulter was controversially offered the primacy of the Church of Ireland in 1724, William King, who as Archbishop of Dublin was the natural successor to the title, being passed over due to his opposition to the Toleration Act, although the official reason was his age. King showed his bitter disappointment at being passed over by refusing to stand in Boulter's presence. As Archbishop of Armagh Boulter was a keen supporter of the so called English interest, and supported the policy of filling all top judicial, political, and ecclesiastical posts in Ireland with Englishmen in order to maintain English power in the country, a position that made him unpopular in Ireland. As Archbishop of Armagh, Boulter served as one of the Lord Justices eight times between 1726 and 1742. He did not always get his own way on judicial appointments: the Dublin born John Rogerson (1676 1741) was made Lord Chief Justice of Ireland in 1727, over strong objections from Boulter, who apart from the question of nationality, disliked him personally. His failure to veto the appointment has been explained by the fact that no English judge was willing to take the position (in addition Richardson was a very rich man, and no doubt supplied financial inducements). His policy was to leave the Roman Catholics in Ireland subjected to penal legislation. By a statute enacted through Boulter's influence, Catholics were excluded from the legal profession and disqualified from holding offices connected with the administration of law. Under another act passed through Boulter's exertions, they were deprived of the right of voting at elections for members of parliament or magistrates—the sole constitutional right which they had been allowed to exercise. He supported the setting up of the charter school system, "to teach the children of the papists the English tongue, and the principles of the Christian religion", as long as they converted to Protestantism. In 1731 George II was petitioned for a charter to set up these schools, which was granted in 1733. Boulter contributed £400 towards the construction of a charter school for girls at Santry, Dublin. He was responsible for forcing through a bill that revalued the price of gold in 1738, to the benefit of the poor.