Жорж Эббот: Кентербери архиепископы (1611-1633)

Кіріспе

Кентерберий архиепискобы 1611–1633 жылдары.

Жорж Аббот (29 қазан 1562 – 4 тамыз 1633) – 1611–1633 жылдары Кентерберий архиепискобы болған ағылшын дін қызметкері. Ол сонымен қатар 1612–1633 жылдары Дублин университетінің төртінші канцлері болды. Chambers Biographical Dictionary сөздігінде ол «шынайы, бірақ көзқарасы шектеулі кальвинист» деп сипатталған. Оның бес бауылы Киелі кітаптың «Король Джеймс» нұсқасын аударуға қатысты.

Алғашқы жылдар

Суррейдегі Гилдфордта дүниеге келген, оның әкесі Морис Аббот (1606 жылы қайтыс болды) мата жұмысшысы болған. Кейін ол Оксфордтағы Балиол колледжінде көптеген белгілі ғалымдардың, соның ішінде Томас Холландтың, қолында оқыды және сабақ берді. 1597 жылы Университет колледжінің магистрі болып сайланды, ал 1600 жылы Винчестер декан болып тағайындалды. Ол үш рет университет проректоры болды және Жаңа Өсиеттің ресми нұсқасын дайындауда басты рөл атқарды. 1608 жылы Англия мен Шотландия шіркеулерінің бірігуін ұйымдастыру үшін Джордж Хоуммен, Данбардың 1-графысымен бірге Шотландияға барды. Ол осы істе король Джеймске қатты ұнады, сондықтан 1609 жылы Личфилд пен Ковентридің епископы болды және бір айдан кейін Лондонның епископтығына ауыстырылды. Діни қызметкерлердің католиктік сипатын қорғағанына қарамастан, оның пуритандық сезімдері оны жиі католиктерге қатал қарауға ғана емес, сонымен қатар патша еркіне батыл қарсылық көрсетуге итермеледі. Мысалы, Леди Фрэнсис Ховардтың Роберт Деверь, Эссекстің 3-графына қарсы даулы ажырасу ісіне қарсылық білдірген кезде және 1618 жылы Кройдонда жекпе-жек демалыс күндерін тізімдеген Спорт туралы жарлықты оқуға тыйым салғанда. Сондықтан ол патшаның қызы Елизавета мен Фредерик V-тің, Палатинат курфюрстің, некелесуін қолдады және Уэльстің жаңа ханзадасы (кейіннен Карл I) мен Испанияның инфантасы Мария Аннаның некелесуіне қатаң қарсы болды. Бұл саясат архиепископқа Уильям Лаудтың (оның бұрын Оксфордта қақтығысқа түскен) және король сотының жеккөрушілігін әкелді, бірақ король өзі ешқашан Абботты тастаған жоқ. Lord Zouch паркінде аң аулау кезінде Bramshill, Гэмпширде, оның арбалетынен атылған жебе бір сағатта қайтыс болған сақшыға тиді, және Аббот осы оқиғаға қатты қайғырып, орнықты меланхолияға түсті. Оның жаулары осы оқиғаның салдарынан оның қызметіне жарамсыз болды деп мәлімдеді және адам өлтіру еріксіз болғанымен, оған әкелген аң аулау спорты дін қызметкерлері үшін заңмен рұхсат етілмегенін дәлелдеді. Король бұл мәселені он адамнан тұратын комиссияға қарастыруға мәжбүр болды, бірақ ол «періште де осылай қателік жіберуі мүмкін еді» деді. Комиссия тең бөлінді, король архиепископтың пайдасына шешім берді, бірақ ресми кешірімге немесе босатуға қол қойды. Бұдан кейін архиепископ, негізінен, денсаулығының нашарлауына байланысты, кеңеске сирек қатысты. 1625 жылы ол корольге үнемі көмектесіп жүрді, бірақ оның соңғы ауруы кезінде король Карл I-нің Англия королі ретінде таққа отырғызу рәсімін орындады. Оның 1627 жылы 22 ақпанда Нортгемптонда Роберт Сибторп уағыздаған ассиз уағызына лицензия беруден бас тартуы, онда корольдің жалпы қарыз алу талабына қуанышты мойынсұнуға шақырылды және тіпті ең еріксіз патшалық бұйрықтарға қарсылық білдірмеу міндеті жарияланды, Чарльз оны біріншілік функцияларынан айырып, оларды комиссияға қойды. Алайда парламентті шақыру қажеттігі көп ұзамай архиепископтың өкілеттіктерін қайта қалпына келтірді. Оның орнында болуы қаланы қуантпады, сол кезден бастап ол зейнеткерлікке шықты, Лауд пен оның партиясын даусыз үстемдікке қалдырды. Ол 1633 жылы 4 тамызда Кройдонда қайтыс болды және туған жері Гилфордта жерленді, онда ол Аббот ауруханасына жылына 300 фунт стерлинг болатын жерлерді сыйлады. Абат ауруханасының қазіргі шебері редакциялаған ең жаңа басылымын 2011 жылы 20 маусымда Goldenford Publishers Ltd баспасынан шығарды. Бұл оның Кентерберия архиепископы болып тағайындалғанына 400 жыл толуына орай болды. Аббот 8000-нан астам томнан тұратын үлкен жеке кітапханаға ие болды, оның көпшілігін Ламбет сарайының кітапханасына қалдырды. Оның гербінің таңбасы бар кітаптар әлі күнге дейін кітапханаларда кездеседі. Гилдфорд архиепископты ауруханасымен және Хай-стриттегі мүсінімен еске алады. Оның есімімен орта мектеп пен Хай-стриттегі паб аталған. Оның қабірін Қасиетті Үштік шіркеуінде табуға болады.

Born at Guildford in Surrey, where his father Maurice Abbot (died 1606) was a cloth worker, He later studied, and then taught under many eminent scholars, including Thomas Holland, at Balliol College, Oxford, was chosen Master of University College in 1597, and appointed Dean of Winchester in 1600. He was three times Vice Chancellor of the University, and took a leading part in preparing the authorised version of the New Testament. In 1608, he went to Scotland with George Home, 1st Earl of Dunbar to arrange for a union between the churches of England and Scotland. He so pleased King James in this affair that he was made Bishop of Lichfield and Coventry in 1609 and was translated to the see of London a month afterwards. In spite of his defence of the catholic nature of the priesthood, his Puritan instincts frequently led him not only into harsh treatment of Roman Catholics, but also into courageous resistance to the royal will, such as when he opposed the scandalous divorce suit of the Lady Frances Howard against Robert Devereux, 3rd Earl of Essex, and again in 1618 when, at Croydon, he forbade the reading of the Declaration of Sports listing the permitted Sunday recreations. He was naturally, therefore, a promoter of the match between the king's daughter, Princess Elizabeth, and Frederick V, Elector Palatine, and a firm opponent of the projected marriage of the new Prince of Wales (later Charles I) and the Spanish Infanta, Maria Anna. This policy brought upon the archbishop the hatred of William Laud (with whom he had previously come into collision at Oxford) and the king's court, although the King himself never forsook Abbot. while hunting in Lord Zouch's park at Bramshill in Hampshire, a bolt from his cross bow aimed at a deer happened to strike one of the keepers, who died within an hour, and Abbot was so greatly distressed by the event that he fell into a state of settled melancholia. His enemies maintained that the fatal issue of this accident disqualified him for his office, and argued that, though the homicide was involuntary, the sport of hunting which had led to it was one in which no clerical person could lawfully indulge. The King had to refer the matter to a commission of ten, though he said that "an angel might have miscarried after this sort". The commission was equally divided, and the King gave a casting vote in the Archbishop's favour, though signing also a formal pardon or dispensation. After this, the Archbishop seldom appeared at the council, chiefly on account of his infirmities. In 1625 he attended the King constantly, however, in his last illness, and performed the ceremony of the coronation of King Charles I as king of England. His refusal to license the assize sermon preached by Robert Sibthorp at Northampton on 22 February 1627, in which cheerful obedience was urged to the king's demand for a general loan, and the duty proclaimed of absolute non resistance even to the most arbitrary royal commands, led Charles to deprive him of his functions as primate, putting them in commission. The need of summoning parliament, however, soon brought about a nominal restoration of the Archbishop's powers. His presence being unwelcome at court, he lived from that time in retirement, leaving Laud and his party in undisputed ascendancy. He died at Croydon on 4 August 1633, and was buried at Guildford, his native place, where he had endowed Abbot's Hospital with lands to the value of £300 a year. The newest edition, edited by the current Master of the Abbot's Hospital, was published by Goldenford Publishers Ltd on 20 June 2011, to commemorate the 400th anniversary of his enthronement as Archbishop of Canterbury. Abbot had a large private library of more than 8000 volumes, the majority of which he left to Lambeth Palace Library. Books bearing his armorial stamp can still be found in libraries today. Guildford remembers the Archbishop with his hospital and a statue in the High Street. A secondary school and a pub in the High Street are named after him. His tomb can be found in Holy Trinity Church.