Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеміргіштердің түрі
Species of rodent
Әншіл тышқан (Microtus miurus) – Аляска және Канаданың солтүстік-батысы, соның ішінде Солтүстік Американың солтүстік-батысында таралған орташа өлшемді тышқан.
The singing vole (Microtus miurus), is a medium sized vole found in northwestern North America, including Alaska and northwestern Canada.
Физикалық сипаттамалары
Әнші тышқанның құлақтары қысқа, көбінесе ұзын жүнімен жасырылады, ал құйрығы қысқа болады. Жүні жұмсақ және тығыз, әсіресе қыс мезгілінде. Түсі ақшыл сарыдан ақшыл сұрға дейін өзгереді, құлақтың астынан басталып, қабырға бойымен жалғасып, артқы жағына дейін сарғыш дақтар орналасқан, ал ішкі жағы сарғыш немесе ақшыл түсті. Жүні қара түсті сақшы түктермен аздап ұсақталған, бірақ олар соншалықты сирек кездеседі де, жануардың түсіне көп әсер етпейді. Қыста жүні сұр түске боялады. Аяқтарында өткір, тар тырнақтары бар, олар көбінесе жүнмен жасырылады. Ересек әнші тышқандардың ұзындығы құйрығын есептемегенде, шамамен 11-16 см аралығында болады. Олардың салмағы нақты жасына және соңғы тамақтануына қарай 15-30 граммға дейін жетеді. Екі жыныстың да дене мөлшері мен түсі айтарлықтай ерекшеленбейді. Еркек әнші тышқандардың қабырғасында иіс белгілеуге арналған өзгертілген май бездері болады; осындай бездер кейбір сүт емізетін ұрғашыларда да кездеседі. Пенисі салыстырмалы түрде ұзын және тар, күрделі сүйекшесі бар.
Singing voles have short ears, often concealed by their long fur, and a short tail. The fur is soft and dense, especially in winter. They vary in color from pale tawny to pale grey, with buff colored patches running from the undersides of the ears along the flanks to the rump, and buff or ochre underparts. The fur is lightly ticked with black guard hairs, but these are so sparse that have little effect on the visible coloration of the animal. The fur is greyer in color during the winter. The paws have sharp, narrow claws, which are largely hidden by fur. Adult singing voles range from in length, not counting the short, , tail. They can weigh anything from , depending on their exact age and recent diet. There is no significant difference in size or coloration between the two sexes. Male singing voles possess modified sebaceous glands on their flanks, which are used in scent marking; these glands have also been noted in some lactating females. The penis is relatively long and narrow, with a complex baculum.
Көбею
Әнші тышқандар мамырдан қыркүйекке дейін көбейеді, және әр тоқсан бір көбейту маусымында үштен кем емес бала туа алады. Жүктілік 21 күнге созылады, және әдетте сегіз жас туады, бірақ 6-дан 14-ке дейінгі балалы ұрықтар да кездеседі.
Singing voles breed from May to September, and each female can give birth to up to three litters in a breeding season. Gestation lasts 21 days, and typically results in the birth of eight young, although litters of between 6 and 14 young have been reported.
Эволюция
Әнші тышқандардың ең көне қазбалары 300 000 жыл бұрын Иония дәуірінен басталады және Фэрбенкс маңынан табылған. Плейстоценнің соңғы мұз дәуірлерінде әнші тышқандар қазіргіге қарағанда әлдеқайда кеңірек таралған болуы мүмкін, және Айова штатынан да қазбалар табылды, ол кезде климаты қазіргі Аляскаға ұқсас болған. Әнші тышқанның ең жақын туысы – Алясканың батыс жағалауындағы екі шағын аралда ғана кездесетін арал тышқаны, ол аралдардың Берингия құрлық көпірінен теңіз деңгейінің көтерілуі салдарынан оқшауланған кезде пайда болған болуы мүмкін.
The oldest known fossils of singing voles date from the Ionian, around 300,000 years ago, and were found near Fairbanks. During the Ice Ages of the late Pleistocene, singing voles may have been much more widely distributed than today, and fossils have been reported from as far south as Iowa, which was then probably similar in climate to present day Alaska. The closest living relative of the Singing Vole today is the insular vole, which is found only on two small islands off the west coast of Alaska, and probably diverged as those islands were cut off from the Beringia land bridge by rising sea levels.