Париждің Théâtre des Champs Élysées театры – Art Deco стиліндегі тарихи орын, 1913 ж. салынған. «Көктем құрбаны» балетінің тұңғыш көрсетілісімен әйгілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Париж, Франциядағы театр
Theatre in Paris, France
Театр де Шамп-Элизе (teɑtʁ de ʃɑ̃z‿elize) Париждегі Монтень даңғылы, 15-ші үйde орналасқан ойын-сауық орны. Ол Шамп-Элизе даңғылына жақын орналасқан, одан атын алған. Оның атақты бас залы 1905 адамға дейін, ал одан жоғарыдағы кішірек Comédie және Studio des Champs Élysées залдары тиісінше 601 және 230 адамға арналған. Импресарио Габриэль Аструктың тапсырысымен театр 1911 жылдан 1913 жылға дейін Огюст Перре мен Густав Перре ағайындылардың жобалары бойынша, Генри ван де Вельде жасаған схема негізінде салынды және қаладағы арт-деко архитектурасының алғашқы үлгісі болды. Ашылуынан екі ай өткен соң, театр «Балет Рус» балетінің «Жазғы той» атты әлемдік премьерасын қабылдады, бұл классикалық музыка тарихындағы ең әйгілі жанжалдардың біріне әкелді. Қазіргі уақытта театр жылына үш опера қойылымын көрсетеді, көбінесе сахнасы мен оркестр шұңқырының шағын өлшемдеріне сәйкес келетін барокко немесе камералық туындылар қойылады. Бұдан басқа, мұнда маңызды концерттік маусымдар өтеді. Театр Франция Ұлттық оркестрінің (Orchestre National de France) және Ламурё оркестрінің (Orchestre Lamoureux) үйі болып табылады, сонымен қатар Вена филармониялық оркестрінің Франциядағы базасы ретінде қызмет етеді.
The Théâtre des Champs Élysées (teɑtʁ de ʃɑ̃z‿elize) is an entertainment venue standing at 15 avenue Montaigne in Paris. It is situated near Avenue des Champs Élysées, from which it takes its name. Its eponymous main hall may seat up to 1,905 people, while the smaller Comédie and Studio des Champs Élysées above the latter may seat 601 and 230 people respectively. Commissioned by impresario Gabriel Astruc, the theatre was built from 1911 to 1913 upon the designs of brothers Auguste Perret and Gustave Perret following a scheme by Henry van de Velde, and became the first example of Art Deco architecture in the city. Less than two months after its inauguration, the Théâtre hosted the world premiere of the Ballets Russes' Rite of Spring, which provoked one of the most famous classical music riots. At present, the theatre shows about three staged opera productions a year, mostly baroque or chamber works more suited to the modest size of its stage and orchestra pit. It also houses an important concert season. It is the home venue of the Orchestre National de France and the Orchestre Lamoureux, and serves as a French base for the Vienna Philharmonic Orchestra as well.
Сәулет
Театр темір бетоннан салынған, тікбұрышты пішіндерге, түзу сызықтарға және сыртынан мәрмәр мен штукатурлық тақталарға бекітілген әшекейлеуге ие. Бұл модерн стилінен түбегейлі өзгешелік болды және сол кезде таңғаларлықтай қарапайым көрінді. Ғимараттың бетоннан салынғандығы тек стильдік шешім емес еді. Жер астының жағдайы мен Сене өзеніне жақын орналасуы бетонды қажет етті. Генри ван де Велде бастапқы сәулетші болды, бірақ мердігерлер – Перрет ағайындылары темір бетонды құрылысты одан жақсы түсінетіні анық болған соң, ол қызметтен кетті. Дегенмен, Перреттердің сәулетшілер дипломы болмағандықтан, олардың жоспарларын басқа дизайнер, Роджер Бувард қол қойды. Ғимаратта Антуан Бурделлдің сыртқы бедері, Морис Денистің күмбезі, Эдуард Вуйярд пен Жаклин Марвалдың суреттері және Кэр Ксавье Руссельдің сахналық қоршауы бар. Ғимаратта екі кіші сахна орналасқан: 3-ші қабатта Comédie des Champs Élysées театры, ал 5-ші қабатта Studio des Champs Élysées. Бұл ғимарат қазіргі заманғы сәулет өнерінің маңызды ескерткіші саналады және 1957 жылдан бері Францияның тарихи ескерткіші болып табылады.
The theatre is built of reinforced concrete and features rectangular forms, straight lines, and decoration attached to the outside on plaques of marble and stucco, which was a radical departure from the Art Nouveau style, and, at the time, shockingly plain in appearance. The building's concrete construction was not merely a stylistic choice. Subsoil conditions and the site's proximity to the Seine made concrete necessary. Henry van de Velde was the initial architect, resigning when it was clear that the contractors, the Perret brothers, had a far deeper understanding of reinforced concrete construction than he did, although the Perrets, were not licensed architects and had another designer, Roger Bouvard, sign their plans. The building includes an exterior bas relief by Antoine Bourdelle, a dome by Maurice Denis, paintings by Édouard Vuillard and Jacqueline Marval, and a stage curtain by Ker Xavier Roussel. The building houses two smaller stages, the Comédie des Champs Élysées theatre on the 3rd floor, and the Studio des Champs Élysées on the 5th floor. The building is considered a landmark of modern architecture, and has been a monument historique of France since 1957.
Ерте тарих
Габриэль Аструк театрдың алғашқы директоры болды және заманауи музыка, би және операны, соның ішінде Клод Дебюсси мен Игорь Стравинскийдің туындыларын бағдарламалады. Аструк көп ұзамай қаржылық қиындыққа тап болғанымен, алғашқы маусым «көркемдік жарылыс» болды. Театр 1913 жылғы 2 сәуірде Францияның ең танымал бес композиторының өз шығармаларын орындаған гала-концертімен ашылды: Клод Дебюсси (Prélude à l'après midi d'un faune), Пол Дукас (L'apprenti sorcier), Габриэль Форе (La naissance de Vénus), Винсент д'Инди (Le camp from Wallenstein) және Камиль Сен-Санс (Фейтон және оның хорлық шығармасынан үзінділер La lyre et la harpe). Келесі күні Феликс Вайнгартнер дирижерлік еткен Гектор Берлиоздың «Бенвенуто Челлини» операсы қойылды, оған Анна Павлованың «керемет би көрсетілімі» кірді. Кейін Вайнгартнер дирижерлік еткен Бетховенге арналған концерттер сериясы өтті, онда пианиношылар Альфред Корто мен Луи Димер, сопрано Лили Леманн өнер көрсетті. Виллем Менгельберг жетекшілік еткен Амстердам Корольдік Концертгебу оркестрі екі концерт берді: Бетховеннің Тоғызыншы симфониясы және Фауредің «Пенелопа» операсының Париж премьерасы (10 мамыр). Мари Рамберт галереяда біреудің: «Un docteur, un dentiste, deux docteurs» деп айқайлағанын естіді. Екінші қойылым (4 маусым) оқиғасыз болды, ал Морис Равельдің сөзіне сүйенсек, музыкалық шығарманың барлығын естіуге болады. 1919 жылы Павлованың балет труппасы би қойылымдарының қысқа маусымын ұсынды. 1923 жылы Луи Жуве кішігірім Comédie des Champs Élysées театрының директоры болып тағайындалды (оның орны негізгі театрдың фойесінің үстіндегі жоғары қабатта орналасқан). Комеди сахнасы Жюль Романның ұзақ жылдар бойы қойылған медициналық сатирасы, «Доктор Кнок» (1923) пьесасына айналды, онда Жуве басты рөлді ойнады. Жуве сонымен қатар Шарль Вильдрактың «Мадам Белиард» (1925), Бернард Циммердің «Бава африкалық» (1926), Жан Сарменттің «Леопольд жақсы көретін» (1927) және Марсель Ашардың «Жан Ай» (1929) пьесаларын сахналады. 1924 жылғы 4 желтоқсанда Балетт Суэдуэз Франсис Пикабияның «Relâche» қойылымын көрсетті, ол өзі «сәттік балет» деп сипаттаған. Музыка авторы Эрик Сати, дирижері – Роджер Дезормиер. Балетте Рене Клердің (театрдың төбесінде түсірілген) фильмімен қоса интерлюдия болды, оған Сатидің «жаңа және таңғажайып кино музыкасы» сүйемелдеді. Ясмина Резаның «Өнер» пьесасы 1994 жылы Comédie сахнасында көрсетіліп, екі Мольер сыйлығын жеңіп алды. Бағалар негізгі сахна үшін қымбат болуы мүмкін, тіпті бір шара үшін де көріну мүмкіндігіне байланысты 15 евродан (шектелген көрініс) 180 евроға дейін (ең жақсы орындықтар) ауыспайды (2022 жылғы сәуір). Театрдың сырты мен ішкі көрінісі 1973 жылғы француз тыңшылар фильмінде пайда болды. Ол 2009 жылғы Ян Куненнің «Коко Шанель және Игорь Стравинский» фильмінде де пайда болды, онда Мадс Миккелсен мен Анна Мугалистің басты рөлдерді ойнады. Фильм сыртқы түсірілімнің қысқа эпизодымен басталып, содан кейін «Көктемнің құрбаны» қойылымының түпкілікті сахналық безендірілісі мен көрермендердің реакциясы көрсетіледі. Театр 2006 жылғы Сесиль де Франс қатысқан және Даниэль Томпсон режиссерлік еткен «Оркестрлік орындықтар» (Fauteuils d'orchestre) романтикалық комедиясының негізгі ортасы болды.
Gabriel Astruc was the first director of the theatre, and programmed contemporary music, dance and opera, including works by Claude Debussy and Igor Stravinsky. Although Astruc was soon financially overextended, the first season was "nothing short of dazzling." The theatre opened on 2 April 1913 with a gala concert featuring five of France's most renowned composers conducting their own works: Claude Debussy (Prélude à l'après midi d'un faune), Paul Dukas (L'apprenti sorcier), Gabriel Fauré (La naissance de Vénus), Vincent d'Indy (Le camp from Wallenstein), and Camille Saint Saëns (Phaeton and excerpts from his choral work La lyre et la harpe). This was followed the next day with a performance of Hector Berlioz's opera Benvenuto Cellini conducted by Felix Weingartner which included a "dance spectacular" by Anna Pavlova. Later there was a series of concerts devoted to Beethoven conducted by Weingartner and featuring the pianists Alfred Cortot and Louis Diémer, and the soprano Lilli Lehmann. The Royal Concertgebouw Orchestra of Amsterdam conducted by Willem Mengelberg gave two concerts: Beethoven's Ninth Symphony and the Paris premiere of Fauré's opera Pénélope (10 May). Marie Rambert heard someone in the gallery call out: "Un docteur un dentiste deux docteurs ." The second performance (4 June) was less eventful, and, according to Maurice Ravel, the entire musical work could actually be heard. Pavlova's ballet company presented a short season of dance performances in 1919. In 1923 Louis Jouvet was named director of the smaller Comédie des Champs Élysées (located upstairs, over the foyer of the main theatre). The Comédie stage was the home of Jules Romains' long running medical satire, Dr. Knock (1923), in which Jouvet played the title role. Jouvet also staged Charles Vildrac's Madame Béliard (1925), Bernard Zimmer's Bava the African (1926), Jean Sarment's Leopold the Well Beloved (1927), and Marcel Achard's Jean of the Moon (1929). On 4 December 1924 the Ballets Suédois production of Francis Picabia's Relâche, described by him as a ballet instantanéist was premiered in the main theatre. The music by Erik Satie was conducted by Roger Désormière. The ballet included an interlude with a film by René Clair (shot on the roof of the theatre), which was accompanied by Saties's "new and astonishing film score Cinéma." Yasmina Reza's 'Art' premiered on the Comédie stage in 1994, winning two Molière awards. Prices can be expensive for the main stage, and vary widely even for a particular event, from €15 for restricted visibility to €180 for the best seats (April 2022). The theater, both outside and inside, was featured in the 1973 French espionage movie fr. It appeared in Jan Kounen's 2009 film Coco Chanel & Igor Stravinsky, starring Mads Mikkelsen and Anna Mougalis in the title roles. The film begins with a brief exterior shot followed by an extensive recreation of the original staging of the "Rite of Spring" and the audience reaction. The theater was the main venue for the 2006 romantic comedy
Fauteuils d'orchestre (Orchestra Seats), starring Cécile de France and directed by Danièle Thompson.