Бизнес-әдістерге патент беру тарихы және мәселелері
Business method patent
Бизнес-әдістер патенттері: электрондық сауда, банк, салық жүйесі сияқты жаңа бизнес-процестерді қорғау. Патентталу шарттары, жаңалық, өнертабыс туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Патент түрі
Type of patent
Бизнес-әдіс патенттері – бизнес жүргізудің жаңа әдістерін ашатын және талап ететін патенттер класы. Бұл электрондық коммерцияның, сақтандырудың, банк ісінің және салық есептесуінің жаңа түрлерін қамтиды. Бизнес-әдіс патенттері – патенттердің салыстырмалы түрде жаңа түрі және оларға патент берудің дұрыстығын зерттейтін бірнеше сараптамалар жүргізілді. Дегенмен, олар тәуелсіз өнертапқыштар мен ірі корпорациялар үшін маңызды активтерге айналды.
Business method patents are a class of patents which disclose and claim new methods of doing business. This includes new types of e commerce, insurance, banking and tax compliance etc. Business method patents are a relatively new species of patent and there have been several reviews investigating the appropriateness of patenting business methods. Nonetheless, they have become important assets for both independent inventors and major corporations.
Өмірбаян
Жалпы, өнертабыстар патенттік қорғауға құқылы, егер олар патентке қабілеттілік талаптарын қанағаттандырса: патентке жататын нысан, жаңалық, ойлап табу деңгейі немесе белгілі болмауы, және өнеркәсіптік қолданылуы (немесе пайдалылығы). Бизнес-әдіс – "кәсіпорынның кез келген саласын жүзеге асыру тәсілі" деп анықталуы мүмкін.
In general, inventions are eligible for patent protection if they pass the tests of patentability: patentable subject matter, novelty, inventive step or non obviousness, and industrial applicability (or utility). A business method may be defined as "a method of operating any aspect of an economic enterprise".
Франция
1791 жылдың 7 қаңтарында Франция патент туралы заң қабылдады, онда "Кез келген жаңа өнертабыс немесе жаңалық, өнеркәсіптің барлық түрлерінде, оның авторына тиесілі" делінген. Өнертапқыштар патенттің қажетті мерзіміне (5, 10, 15 жыл) байланысты төлем жасап, өнертабыстың сипаттамасын ұсынатын және патент алды. Алдын ала сараптама жүргізілмеді. Патенттің күші сот арқылы анықталды. Бастапқы 48 патенттің 14-і қаржылық өнертабыстарға қатысты. Мысалы, 1792 жылдың маусым айында Ф. П. Дуссеге лотереямен біріктірілген тонтиннің бір түрі үшін патент берілді. Бұл патенттер алаңдаушылық туғызды және 1792 жылы заңға енгізілген түзету арқылы тыйым салынды, жарамсыз деп жарияланды.
On January 7, 1791, France passed a patent law that stated that "Any new discovery or invention, in all types of industry, is owned by its author ". Inventors paid a fee depending upon the desired term of the patent (5, 10, 15 years), filed a description of the invention and were granted a patent. There was no preexamination. Validity was determined in courts. 14 out of 48 of the initial patents were for financial inventions. In June 1792, for example, a patent was issued to inventor F. P. Dousset for a type of tontine in combination with a lottery. These patents raised concerns and were banned and declared invalid in an amendment to the law passed in 1792.
Ұлыбритания
Британдық заң бойынша 1778 жылы Джон Ноксқа "10-дан 80 жасқа дейінгі адамдардың өміріне кепілдік беру жоспары" үшін патент берілді. Сол кезде британдық заңға сәйкес, патенттер дайын өнімдерге ғана, өндіріс процестеріне емес, берілуі мүмкін еді.
In Britain, a patent was issued in 1778 to John Knox for a "[p]lan for assurances on lives of persons from 10 to 80 years of age." At this time in British law, patents could only be issued for manufactured objects, not manufacturing processes.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ-та 1790 жылы патент жүйесі құрылғаннан бері бизнес жүргізу әдістеріне патенттер беріліп келеді. Алғашқы қаржылық патент 1799 жылғы 19 наурызда Массачусетс штатының Джейкоб Перкинсіне "Жалған банкноттарды анықтау" үшін берілді. Перкинстің өнертабысының барлық егжей-тегжейі, болжам бойынша баспа өнеріндегі құрылғы немесе процесс болған, 1836 жылғы Патенттік кеңседегі үлкен өртте жоғалып кетті. Оның бар екені басқа дереккөздерден ғана белгілі. Толық жазбаша сипаттамасы сақталған алғашқы қаржылық патент 1815 жылғы 28 сәуірде Джон Книсске берілген "Қалта жасаудың алдын алу тәсілі" атты басып шығару әдісі болды. АҚШ Патенттік кеңсесінің алғашқы елу жылында банкноттар (2 патент), несиелік кассалар (1), вексельдер (1), бос чектер (4), жалған ақшаны анықтау және алдын алу (10), монета санау (1), пайыздық есептеу кестелері (5) және лотереялар (17) саласындағы қырық бір қаржылық патент берілді. Алайда, Hotel Security Checking Co. v. Lorraine Co., 160 F. 467 (2d Cir. 1908) сияқты істер, официанттардың ұрлығын болдырмауға арналған бухгалтерлік жүйені патенттеуге болмайтынын көрсетті, көбінесе "бизнес-әдіс ерекшелігі" деп түсіндірілді, яғни бизнес-әдістер патентке жатпайды. Тағы бір сондай жағдай – Joseph E. Seagram & Sons v. Marzell, 180 F.2d 26 (D. C. Cir. 1950), онда сот тұтынушылардың талғамын білу үшін виски қоспаларын "көзі жоқ сынаудан" өткізуге патент беру "ғылым мен өнеркәсіптің дамуына елеулі кедергі келтіреді" және одан бас тарту керек деп шешті.
Patents have been granted in the United States on methods for doing business since the US patent system was established in 1790. The first financial patent was granted on March 19, 1799, to Jacob Perkins of Massachusetts for an invention for "Detecting Counterfeit Notes." All details of Perkins' invention, which presumably was a device or process in the printing art, were lost in the great Patent Office fire of 1836. Its existence is only known from other sources. The first financial patent for which any detailed written description survives was to a printing method entitled "A Mode of Preventing Counterfeiting" granted to John Kneass on April 28, 1815. The first fifty years of the U. S. Patent Office saw the granting of forty one financial patents in the arts of bank notes (2 patents), bills of credit (1), bills of exchange (1), check blanks (4); detecting and preventing counterfeiting (10), coin counting (1), interest calculation tables (5), and lotteries (17). On the other hand, cases such as Hotel Security Checking Co. v. Lorraine Co., 160 F. 467 (2d Cir. 1908), which held that a bookkeeping system to prevent embezzlement by waiters was unpatentable, were often read to imply a "business method exception", in which business methods are unpatentable. Another such case was Joseph E. Seagram & Sons v. Marzell, 180 F.2d 26 (D. C. Cir. 1950), in which the court held that a patent on "blind testing" whiskey blends for consumer preferences would be "a serious restraint upon the advance of science and industry" and therefore should be refused.
1990 жылдардағы тәжірибедегі өзгеріс
Көп жылдар бойы USPTO «бизнес жүргізу әдістері» патентке жарамайды деген позицияны ұстанды. Алайда, 1980-ші және 1990-шы жылдарда интернет немесе компьютерлік технологиялар арқылы коммерция жүргізу әдістеріне қатысты патенттік өтінімдердің пайда болуымен, USPTO белгілі бір компьютерде іске асырылған өнертабыстың технологиялық өнертабыс па, әлде бизнес өнертабыс па екенін анықтау енді мүмкін емес деп тапты. Осыған байланысты, олар сарапшылардың өнертабыстың бизнес жүргізу әдісі болып табылатынын анықтауының қажеті жоқ деген шешімге келді. Олар патентке жарамдылығын кез келген басқа өнертабысқа қолданылатын заң талаптарына сәйкес анықтайды. Бизнес жүргізу үшін компьютерлік әдістерге патент беру туралы кейінгі шешім 1998 жылғы State Street Bank v. Signature Financial Group (47 USPQ 2d 1596 (CAFC 1998)) ісінде күмәндау тудырды. Сот USPTO-ның позициясын растады және «бизнес жүргізу әдісі» патентке жарамайтын объекті емес деген теорияны қабылдамады. Сот бұл принципті AT&T Corp. v. Excel Communications, Inc. (50 USPQ 2d 1447 (Fed. Cir. 1999)) ісінде де растады. Дегенмен, USPTO бизнес-әдіс өнертабыстарының патентке жарамды болуы үшін «технологиялық салаға» қолданылуы, оны қамтуы, пайдалануы немесе дамытуы керек деп талап етуді жалғастырды. Бұл АҚШ Патенттік шағымдар және араласулар жөніндегі кеңесінің жарияланбаған шешіміне негізделген, Ex Parte Bowman, 61 USPQ2d 1665, 1671 (Bd Pat. App. & Inter. 2001). Бұл талапты өнертабыстың компьютерде іске асырылуын талап ету арқылы орындауға болады.
For many years, the USPTO took the position that "methods of doing business" were not patentable. With the emergence in the 1980s and 1990s of patent applications on internet or computer enabled methods of doing commerce, however, USPTO found that it was no longer practical to determine if a particular computer implemented invention was a technological invention or a business invention. Consequently, they took the position that examiners would not have to determine if a claimed invention was a method of doing business or not. They would determine patentability based on the same statutory requirements as any other invention. The subsequent allowance of patents on computer implemented methods for doing business was challenged in the 1998 State Street Bank v. Signature Financial Group, (47 USPQ 2d 1596 (CAFC 1998)). The court affirmed the position of the USPTO and rejected the theory that a "method of doing business" was excluded subject matter. The court further confirmed this principle with AT&T Corp. v. Excel Communications, Inc., (50 USPQ 2d 1447 (Fed. Cir. 1999)). The USPTO continued to require, however, that business method inventions must apply, involve, use or advance the "technological arts" in order to be patentable. This was based on an unpublished decision of the U. S. Board of Patent Appeals and Interferences, Ex Parte Bowman, 61 USPQ2d 1665, 1671 (Bd Pat. App. & Inter. 2001). This requirement could be met by merely requiring that the invention be carried out on a computer.
Бизнес-әдіс патенттеріне қарсы реакция 2000 жылдан кейін
2005 жылдың қазан айында USPTO-ның әкімшілік судьялары Ex Parte Lundgren, Appeal No. 2003 2088 (BPAI 2005) ісіндегі бұл позицияны көпшілік дауыспен жоққа шығарды. Комиссия «технологиялық өнер» талабын қолдау мүмкін емес деп шешті, себебі мұндай талап заңда көзделмеген. Ex Parte Lundgren ісін ескере отырып, USPTO патенттік сарапшыларға белгілі бір өнертабыстың процесс, өнім, материалдық құрамы немесе машина (35 USC 101) ретінде заңдық талаптарға сәйкес келетінін анықтау үшін уақытша нұсқаулар берді. Бұл нұсқауларда процесс, соның ішінде бизнес жүргізу процесі, патентке ие болу үшін нақты, пайдалы және материалдық нәтиже беруі керек екені айтылған. Процесс дәстүрлі технологиялық өнер саласына жатса да, жатпаса да маңызды емес. Мысалы, қаржы өнімінің бағасы нақты, пайдалы және материалдық нәтиже болып есептеледі (State Street Bank v. Signature Financial Group). USPTO әдеби туындылар, музыкалық композициялар, деректер жинағы, құқықтық құжаттар (мысалы, сақтандыру полистері) және энергия түрлері (мысалы, интернет арқылы берілетін дерек пакеттері) «өнім» болып танылмайды, демек, өздігінен патентке жарамайды деген позициясын қайта растады. Бірақ USPTO осы позиция бойынша халықтан пікірлер сұрады. 2006 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Кеннеди кейбір бизнес-әдістерге қатысты патенттердің «белгісіздікке ұшырауы және күдікті жарамдылығы» бар екенін айтты. Бұл eBay Inc. v. MercExchange, L. L. C. ісі бойынша жасалған келісім пікірінде білдірілді. Бұл пікір болашақта бизнес-әдістеріне қатысты сот істеріне қалай әсер етуі мүмкін екендігі туралы көптеген болжамдарға себеп болды, әсіресе патент иесі бұзушылықты тоқтату үшін сотқа жүгінген жағдайда. 2006 жылы үш судья (Брейер, Стивенс және Соутер) Laboratory Corp. of Am. Holdings v. Metabolite Labs., Inc. ісіндегі кассациялық шағымды қараудан бас тарту туралы шешімге қарсы дауыс берді, олар State Street компаниясының Жоғарғы Сот патентке жарамсыз деп таныған процестерді патентке жарамды деп санауға мүмкіндік беретін қате заңдық тұжырымдаманы ұсынғанын айтты.
In October 2005 the USPTO's own administrative judges overturned this position in a majority decision of the board in Ex Parte Lundgren, Appeal No. 2003 2088 (BPAI 2005). The board ruled that the "technological arts" requirement could not be sustained, as no such requirement existed in law. In light of Ex Parte Lundgren, the USPTO has issued interim guidelines for patent examiners to determine if a given claimed invention meets the statutory requirements of being a process, manufacture, composition of matter or machine (35 USC 101). These guidelines assert that a process, including a process for doing business, must produce a concrete, useful and tangible result in order to be patentable. It does not matter if the process is within the traditional technological arts or not. A price for a financial product, for example, is considered to be a concrete useful and tangible result (see State Street Bank v. Signature Financial Group). The USPTO has reasserted its position that literary works, compositions of music, compilations of data, legal documents (such as insurance policies), and forms of energy (such as data packets transmitted over the Internet), are not considered "manufactures" and hence, by themselves, are not patentable. Nonetheless, the USPTO has requested comments from the public on this position. In 2006, Justice Kennedy of the US Supreme Court cast aspersions on business method patents when he commented that some of them were of "potential vagueness and suspect validity". This was expressed in a concurring opinion to the case of eBay Inc. v. MercExchange, L. L. C. There has been considerable speculation as to how this opinion might affect future business method patent litigation, particularly where a patent owner seeks an injunction to stop an infringer. In 2006, three Justices (Breyer, J., joined by Stevens and Souter, JJ.) dissented from the dismissal of certiorari as improvidently granted in Laboratory Corp. of Am. Holdings v. Metabolite Labs., Inc., arguing that State Street enunciated an erroneous legal test under which processes that the Supreme Court had held patent ineligible would be held patent eligible.
Бильский ісі - 2010 жыл
Bilski v. Kappos, 561 U.S. 593 (2010) шешімінде Жоғарғы Сот машина немесе трансформация сынағының Патент туралы заңның «үдеріс» нысанасына жататындығын және осылайша патентке қолдануға жарамды екенін анықтау үшін жалғыз критерий емес екенін мәлімдеді. Ерекше критерий болмай, машина немесе трансформация сынағы «кейбір талап етілген өнертабыстардың § 101 бойынша үдеріс болып табылатынын анықтау үшін пайдалы және маңызды нұсқау, зерттеу құралы» болып табылады. Жоғарғы Сотқа қарастырылған мәселе бойынша, Жоғарғы Сот Федералдық округтің энергия саласындағы шығындарды бағаның өсуіне қарсы қорғау арқылы тұрақтандыру әдісіне патент беру туралы өтінішті толығымен қабылдамау шешімін растады. Сот өтініште көрсетілген инвестициялық стратегияны «абстрактілі идея» деп таныды, осылайша ол Патент заңында көрсетілген жалпы пәндік салаларға жатпайды. Жоғарғы Соттың Bilski v. Kappos ісіндегі шешімі 2008 жылғы In re Bilski ісі бойынша Федералдық округтің шешімін бекітті, бірақ оны қатаң шектеді. Шешімде патентке қолдануға жарамдылықты анықтау үшін «машина немесе трансформация» сынағы жарияланды, егер ол процестік патенттер үшін жалғыз критерий ретінде қабылданғанда, соңғы он жылда берілген көптеген бизнес-әдіс патенттерін жарамсыз ететін еді. Жоғарғы Сот оның эксклюзивті қолданылуын қабылдамағанмен, бұл тест әлі де «пайдалы және маңызды нұсқау» ретінде маңызды болып табылады. Осы сынақ бойынша: біріншіден, затты бір күйден немесе нәрсені басқа күйге айналдыратын үдерістер, олардың қолданылуына машина қажет пе, жоқ па, патентке қолдануға жарамды. State Street ісінде машина форматында көрсетілгендей, абстрактілі қаржылық деректерді түрлендіруді қамтитын үдерістер, патентке қолдануға жарамсыз болуы мүмкін. Екіншіден, патентке қолдануға жарамды емес түрлендірулерді жасайтын үдерістер, егер олар «белгілі бір машинамен» орындалады деп көрсетілсе ғана патентке қолдануға жарамды. Жалпы мақсаттағы бағдарламаланған цифрлық компьютер осы мақсатқа арналған арнайы машина емес сияқты. Bilski ісінде белгілі бір машина жаңа және түсінікті болуы керек және жаңа үдерісті жүзеге асыру үшін арнайы бейімделген болуы керек пе, әлі анық емес. Жоғарғы Соттың Parker v. Flook ісіндегі шешімі осыны талап ететіндей, бірақ Bilski соты бұл мәселеде сол кезде пікір білдірмеді. In re Bilski ісіндегі көпшілік пікір бизнес-әдістерді ешқандай негіз бойынша жарамсыз деп танудан бас тартты. Алайда судья Майердің пікірін, судьялар Дайк пен Линннің пікірін қолдаған судьялар АҚШ патенттік жүйесі технологиямен шектеледі және сондықтан ол сауда және бизнес тәсілдерін қамтымайды деп мәлімдеді. Судья Майер АҚШ Конституциясының патенттік гранттарды «пайдалы өнерге» шектеуін технологияға шектеумен теңестірді, бұл технология пайдалы өнердің қазіргі заманғы баламасы екенін көрсететін сот практикасына сүйенді. 2007 жылдың қараша айында АҚШ Ішкі кірістер қызметі салық патенті үшін лицензиялық төлем төлеген салық төлеушілерді оны IRS-ке жариялауды талап ететін ережелерді ұсынды.
In Bilski v. Kappos, 561 U. S. 593 (2010), the Supreme Court held that the machine or transformation test is not the sole test for determining whether a claim comes within the "process" subject matter of the Patent Act and is thus patent eligible. Rather than being an exclusive test for eligibility, the machine or transformation test is "a useful and important clue, an investigative tool, for determining whether some claimed inventions are processes under § 101. With respect to the facts of the case before it, the Supreme Court affirmed the Federal Circuit's en banc rejection of an application for a patent on a method of stabilizing cost inputs in the energy industry by hedging price rises against decreases. The Court held that the investment strategy set forth in the application was an "abstract idea," making it ineligible under that exception to the general subject matter areas listed in the Patent Act. The Supreme Court's decision in Bilski v. Kappos affirmed but sharply qualified the Federal Circuit's 2008 en banc decision in In re Bilski. The decision announced a "machine or transformation" test of patent eligibility that, if it had been accepted as the exclusive for process patents, would have made ineligible many business method patents granted in the last decade. Although the Supreme Court rejected its exclusive use, the test is still important as a "useful and important clue" for determining patent eligibility of claimed process inventions. Under this test: first, processes that transform an article from one state or thing to another are patent eligible regardless of whether their use requires a machine. Processes involving transformation of abstract financial data, such as that claimed in machine format in State Street, are probably patent ineligible. Second, processes that do not make patent eligible transformations are patent eligible only if they are claimed to be carried out with a "particular machine." It appears that a programmed general purpose digital computer is not a particular machine, for this purpose. It is unclear from Bilski whether a particular machine must be novel and nonobvious, and specially adapted for carrying out the new process. The Supreme Court's decision in Parker v. Flook seems to call for that, but the Bilski court did not choose to opine on this point at that time. The majority opinion in In re Bilski refused to hold business methods categorically ineligible on any ground. Judge Mayer's dissent, however, seconded by Judges Dyk's and Linn's concurring opinion, insisted that the US patent system is limited to technology and therefore it excludes trade and business expedients. Judge Mayer equated the US Constitution's limitation of patent grants to the "useful arts" to a limitation to technology, relying on case law stating that technology is the modern equivalent of useful arts. In November 2007, the United States Internal Revenue Service proposed rules that would require tax filers who paid a license fee for a tax patent to declare that to the IRS.
Элис ісі - 2014 жыл
Бірнеше жыл өткен соң, Alice v. CLS Bank ісінде Жоғарғы Сот бизнес-әдістің патентке қолдану мүмкіндігі мәселесіне қайта оралды. Ол делдалдық есеп айырысуды қамтамасыз ету әдісін – электрондық эскро түрін патентке жарамсыз деп шешті. Алистің патенін күштен шығарып, Сот Mayo v. Prometheus және Funk Bros. Seed Co. v. Kalo Inoculant Co. істері бойынша бұрынғы шешімдеріне негізделген екі қадамдық тест ұсынды. Бұл тест ең алдымен, талап етілген өнертабыстың абстракт идеяға, табиғат заңына, математикалық формулаға немесе ұқсас абстракцияға бағытталғандығын анықтайды. Егер солай болса, сот екінші қадамға көшіп, талап етілген өнертабыстың абстракцияны іске асыру тәсілінде өнертабыстық элемент бар ма, әлде ол әдеттегі және дәстүрлі нәрсеге жата ма, соны анықтайды. Alice тесті бойынша, талап етілген өнертабыс тек қана өнертабыстық элемент болған жағдайда ғана патентке қолдануға жарамды. USPTO-ның бизнес-әдістерді саралайтын бөлімдері Alice шешіміне жылдам ден қойды. Қаржыға қатысты патенттерге берілетін ай сайынғы келісімдер Alice шешіміне дейін болған көрсеткіштің 10%-ына дейін төмендеді. Патенттік сот-сараптамалық комиссия да осыған ұқсас реакция көрсетті. Патент сарапшыларының бизнес-әдістеріне қатысты кері қайтарылған өтінімдердің шамамен 20%-ы ғана комиссия тарапынан мақұлданды.
Several years later, in Alice v. CLS Bank, the Supreme Court readdressed the patent eligibility of a business method. It held patent ineligible a method of securing intermediated settlement—a form of electronic escrow. In invalidating Alice's patent, the Court announced a two step test based on the Court's earlier decisions in Mayo v. Prometheus and Funk Bros. Seed Co. v. Kalo Inoculant Co. This test first determines whether the claimed invention is directed to an abstract idea, law of nature, mathematical formula, or similar abstraction. If it is, the court is to proceed to the second step—determining whether the way the claimed invention implements the abstraction contains an inventive concept, as contrasted with being routine and conventional. Under the Alice test, the claimed invention is patent eligible only if it contains an inventive concept. The USPTO business method examining art units responded quickly to the Alice decision. Allowances per month for patents related to finance dropped to 10% of their pre Alice value. The Patent Trial and Appeal Board has reacted in a similar manner. Only about 20% of the appealed business method rejections by patent examiners are getting reversed by the board.
Құқық саласы
Кез келген бизнес-әдіс патентке жата ма, жоқ па, ол заң жүйесіне байланысты. Дүниежүзілік сауда ұйымының Зияткерлік меншік құқықтарының саудаға қатысты аспектілері туралы келісімі (ТРИПС) бизнес-әдістерге патент беру мәселесін тікелей қарастырмайды.
Whether a business method is regarded as patentable subject matter depends on the legal jurisdiction. The World Trade Organization's Agreement on Trade Related Aspects of Intellectual Property Rights (TRIPS) does not specifically address business method patents.
Австралия
Австралияда бизнес-әдістерді патенттеуге жалпы тыйым салынбаған. Олардың патентке қабілеттілігі кез келген түрдегі өнертабыстың патентке қабілеттілігін анықтау үшін қолданылатын критерийлер бойынша анықталады. Дегенмен, Grant v Commissioner of Patents [2006] FCAFC 120 ісіндегі [47] тармақта, Австралия Федералды сотының толық құрамы бизнес-әдіс тек физикалық элементке ие болған жағдайда ғана патентке қабілетті деп шешті, яғни нақты, материалдық, физикалық немесе байқалатын әсер немесе құбылыс болуы керек. Сәйкесінше, физикалық элементі жоқ "таза" бизнес-әдістер Австралияда патентке қабілетсіз. Grant v Commissioner of Patents ісі бойынша шешім қате болды деген пікірлер бар, себебі сот Австралияның Жоғарғы Сотының National Research Development Corporation v Commissioner of Patents (1959) 102 CLR 252 ісінде белгіленген қолданыстағы заңды дұрыс қолданбады, және сот физикалық элементтің болуын міндетті талап ретінде қоймауы керек еді.
There is no general prohibition on the patentability of business methods in Australia. Their patentability is determined by applying the tests used to determine the patentability of any type of invention. However, in the decision of Grant v Commissioner of Patents [2006] FCAFC 120, at paragraph [47], the Full Court of the Federal Court of Australia held that a business method will only be patentable if it has a physical aspect, being a concrete, tangible, physical, or observable effect or phenomenon. Accordingly, 'pure' business methods, being those that do not have a physical aspect, are not patentable in Australia. It has been suggested that Grant v Commissioner of Patents was wrongly decided because the court failed to properly apply the existing law as set out in the decision of the High Court of Australia in National Research Development Corporation v Commissioner of Patents (1959) 102 CLR 252 and that the court should not have imposed a physical aspect requirement.
Канада
Бизнес-әдіс абстрактілі идея немесе теоремадан артық болуы керек, әйтпесе ол Канадада патентке жарамсыз. Патенттелуі үшін бизнес-әдіс нақты қолданылуы болуы тиіс. Бірақ, абстрактілі идея болып табылатын бизнес-әдіс, оның нақты қолданылуы болғандықтан ғана патентке жарамды бола бермейді. Мысалы, абстрактілі идея болып табылатын нақты бизнес-әдіс, компьютерде алгоритм ретінде бағдарламаланғандықтан ғана патентке жарамды бола бермейді. Бизнес-әдіс патентке жарамды болуы үшін алгоритм бүкіл өнертабыс емес, жаңа комбинацияның бір ғана бөлігі болуы керек. "Amazon.com, Inc. v The Attorney General of Canada", 2011 FCA 328, 2011 жылғы 24 қараша қараңыз.
A business method must be more than an abstract idea or theorem, otherwise it is not patentable in Canada. In order to be patentable, the business method must have a practical application. However, a business method that is an abstract idea does not become patentable merely because it has a practical application. For example, a particular business method that is an abstract idea does not become patentable merely because it is programmed into a computer as an algorithm. For a business method to be patentable, the algorithm cannot be the whole invention, but only one aspect of a novel combination. See Amazon. com, Inc. v The Attorney General of Canada, 2011 FCA 328, November 24, 2011
Қытай
2017 жылдың сәуірінде SIPO (яғни Қытай патенттік кеңсесі) патенттік сараптама ережелерін жаңартты, соның арқасында техникалық мүмкіндіктері бар бизнес-әдістерді патенттеуге рұқсат берілді.
In April 2017, SIPO (i. e. the Chinese patent office) revised its patent examination guidelines to allow the patenting of business methods provided the method had technical features.
Бразилия
Бразилияның 9279-шы патент заңына сәйкес, "коммерциялық, есептік, қаржылық, білім беру, жарнамалық, лотереялық және тексеру схемалары, жоспарлары, қағидалары немесе әдістері" өнертабыс немесе пайдалы модель болып есептелмейді.
According to Brazilian Patent Law 9279, "commercial, accounting, financial, educational, advertising, raffling, and inspection schemes, plans, principles or methods" are not considered to be inventions or Utility Models.
Еуропалық патент конвенциясы
Еуропалық патенттік конвенцияға сәйкес, «бизнес жүргізудің схемалары, ережелері және әдістері» өнертабыс ретінде қарастырылмайды және «еуропалық патенттік өтінім немесе еуропалық патент осындай нысанаға немесе қызметке қатысты болған жағдайда» патентке жарамсыз деп есептеледі. Дегенмен, «егер талап етілген нысан бизнес-әдістің кем дегенде бірнеше қадамдарын орындау үшін компьютерлер, компьютерлік желілер немесе басқа да бағдарламаланатын құрылғылар сияқты техникалық құралдарды қамтитын болса, ол өзгеше жарамсыз нысан ретінде қарастырылмайды және осылайша 52(2)(c) және (3) тармақтарына сәйкес патентке алудан шығарылмайды». Мұндай жағдайда, талап етілген нысан техникалық сипатта деп есептеледі және патентке алудан алынбайды. Содан кейін, екінші қадам ретінде, өнертабыстың өнертапқыштық деңгейін қамтитындығы бағаланады, ескеріледі, «өнертабыстың техникалық ерекшеліктеріне үлес қоспайтын мүмкіндіктер өнертапқыштық деңгейінің болуын растай алмайды (T 641/00)».
Under the European Patent Convention (EPC), "[s]chemes, rules and methods for ( ) doing business" are not regarded as inventions and are not patentable, "to the extent that a European patent application or European patent relates to such subject matter or activities as such". However, "[i]f the claimed subject matter specifies technical means, such as computers, computer networks or other programmable apparatus, for executing at least some steps of a business method, it is not limited to excluded subject matter as such and thus not excluded from patentability under Art. 52(2)(c) and (3)." In such a case, the claimed subject matter is considered to be of a technical nature and is not barred from patentability under It is then assessed, as a second step, whether the invention involves an inventive step, considering that the "features which do not contribute to the technical character of the invention cannot support the presence of an inventive step (T 641/00)".
Үндістан
Үндістанның патенттік заңының ІІ тарауының 3-бөлімінің k) тармақшасына сәйкес, бизнес-әдістер өздерінен патентке жарамайды. Бірақ, егер жаңа әдіс "техникалық" мәселені шешсе және аппараттық құрал/жүйе жұмыс істесе, онда патенттелуі мүмкін.
Per Chapter II, Section 3, part (k) of the Indian Patent Act, business methods are not patentable per se. However they are patentable if a new method solves a "technical" problem and an apparatus/system is involved.
Америка Құрама Штаттары
Қазіргі АҚШ сот практикасында Alice Corp. v. CLS Bank International (2014 жылдың маусымында шешілді) ісі бойынша, бизнес-әдіс патентке ие болу үшін, ол компьютерде жақсы белгілі бизнес-процесті іске асырудан "айтарлықтай артық" болуы тиіс. 2014 жылдың шілдесінен бастап USPTO-ның осы шешімге берген дереу жауабы – бизнес-әдіс патенттерін беруді тоқтату болды. Басты мәселе – тексерушілердің Alice шешімінде қандай нәрселерге рұқсат етілетіні туралы нақты нұсқауларының болмауы.
Current US case law Alice Corp. v. CLS Bank International (decided June 2014) requires that in order for a business method to be patentable, it must be "significantly more" than simply implementing a well known business process on a computer. The immediate response of the USPTO to this decision as of July 2014 has been to essentially stop allowing business method patents. The key issue is that examiners do not yet have clear guidance as to what is allowable under the Alice decision.
Жіктеу
2006 жылғы 1 қаңтарда күшіне енген Халықаралық патенттік жіктелудің (ХЖ) 8-ші басылымында бизнес-әдістер үшін арнайы кіші жіктеме құрылды: "G06Q" (Әкімшілік, коммерциялық, қаржылық, басқару, бақылау немесе болжам жасау мақсаты үшін арнайы бейімделген деректерді өңдеу жүйелері немесе әдістері). Алдыңғы басылымдарда бизнес-әдістер "G06F 17/60" деп жіктелген. Бұл таза жіктеу мәселесі және патенттік заңнаманы өзгертпейді. Компьютерді пайдалануды қамтитын бизнес-процестерді сипаттайтын АҚШ патенттері 705 класына жатады ("деректерді өңдеу: қаржылық, бизнес-практика, басқару немесе құн/бағаны анықтау"). 705 класына денсаулық сақтау, сақтандыру, электрондық сауда, қойманы басқару, есеп және қаржы сияқты салалар кіреді.
In the 8th edition of the International Patent Classification (IPC), which entered into force on January 1, 2006, a special subclass has been created for business methods: "G06Q" (Data processing systems or methods, specially adapted for administrative, commercial, financial, managerial, supervisory or forecasting purposes). In the previous editions, business methods were classified in "G06F 17/60". This is purely a classification matter and will not change the patent laws however. US patents describing methods of doing business that involve the use of a computer are classified in Class 705 ("data processing: financial, business practice, management or cost/price determination"). Class 705 includes sub categories for industries such as health care, insurance, electronic shopping, inventory management, accounting, and finance.