Кіріспе
Вирджиния Вулфтың романы «Якобтың бөлмесі» – Вирджиния Вулфтың үшінші романы, алғаш рет 1922 жылғы 26 қазанда жарық көрді. Роман негізінен басты кейіпкер Якоб Фландрдың өмір жолына ортақтасқанмен, ол дерлік толығымен басқа кейіпкерлердің Якобқа қатысты әсерлері арқылы бейнеленеді. Осылайша, кітап кейіпкерді зерттеуге басымдық берсе де, сюжеттік желісі немесе тұрмыстық аясы аз дамыған. Егер романның дәстүрлі мағынада «басты кейіпкері» болса, онда повество орталық тұлғаның орнына үлкен кеңістік қалдырып құрылады. Романды қуалайтын босдық пен жоқтық мотивтері оның ағымды да қайғылы сезімін қалыптастырады. Якоб туралы бізге айтылады, бірақ соншалықты тікелей емес, оны кейіпкерлер мен повествошінің әртүрлі көзқарастарының қосындысы ретінде қарастырған жөн. Ол нақты шындық ретінде емес, естеліктер мен сезімдердің жиынтығы ретінде жасайды.
Jacob's Room is the third novel by Virginia Woolf, first published on 26 October 1922. The novel centres, in a very ambiguous way, around the life story of the protagonist Jacob Flanders and is presented almost entirely through the impressions other characters have of Jacob. Thus, although it could be said that the book is primarily a character study and has little in the way of plot or background, the narrative is constructed with a void in place of the central character if, indeed, the novel can be said to have a 'protagonist' in conventional terms. Motifs of emptiness and absence haunt the novel and establish its elegiac feel. Jacob is described to us, but in such indirect terms that it would seem better to view him as an amalgam of the different perceptions of the characters and narrator. He does not exist as a concrete reality, but rather as a collection of memories and sensations.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Роман соғысқа дейінгі Англияда өрбиді, Жақыптың балалық шағынан бастап Кембридж университетіндегі оқуына және ересек өміріне дейін оқиғасы жалғасады. Әңгіме көбінесе Жақыптың өміріндегі әйелдердің көзқарастары арқылы баяндалады, олардың ішінде өзін-өзі шектеген жоғарғы орта тапқа жататын Клара Дюрант және оның құмарлыққа берілген Флоринда атты жас суретші студенті бар. Оның Лондондағы өмірі оқиғаның маңызды бөлігін құрайды, алайда романның соңына қарай ол Италияға, содан кейін Грекияға сапар шегеді.
Әдеби маңызы
Роман Вулфтың бұрынғы екі романынан – "Теңіз саяхаты" (1915) және "Түн мен күн" (1919) – өзгешеленеді, олардың формасы мен повествованиесі дәстүрлі болып келеді. Бұл туынды маңызды модернистік мәтін саналады; оның тәжірибелік формасы Вулфтың "Дүйсенбі немесе сейсенбі" (1919) атты әңгімелер жинағында көрсеткен жаңа стильдік ізденістерінің жалғасы ретінде қарастырылады.